ငါးမန်းနှင့် မျောက် (The Shark and the Monkey)

ငါးမန်းနှင့် မျောက်

ရှေးအခါက သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုအနီး၌ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင် ရှိ၏။ ထိုသစ်ပင်ကြီးတွင် မျောက်တစ်ကောင် အလွန်ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်၏။ မျောက်သည် သစ်သီးများကို စားသောက်ပြီး ပင်လုံးကျွတ်တွင် ခုန်ပေါက် ဆော့ကစားနေ၏။ တစ်နေ့သ၌ ငါးမန်းတစ်ကောင်သည် သမုဒ္ဒရာမှ ကမ်းခြေသို့ ရောက်လာ၏။ ငါးမန်းသည် မျောက်ကို မြင်သောအခါ အလွန်တောင်းပန်သော အသံဖြင့်၊ "အို မျောက်မင်း၊ သင့်ကို အလွန်အံ့ဩနေမိပါ၏။ သင်သည် မည်သို့ ဤမျှ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်နိုင်ပါသနည်း။" ဟု မေး၏။

မျောက်သည် ငါးမန်း၏ မေးခွန်းကို ကြားလျှင် အလွန်အံ့အားသင့်သွား၏။ သူသည် ငါးမန်းကို ကြည့်၍၊ "အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ မေးပါသနည်း။ ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ အိမ်တွင် အလွန်ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်နေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် သစ်သီးများကို စားသောက်ပြီး ပင်လုံးကျွတ်တွင် လွတ်လပ်စွာ လှည့်ပတ်နေ၏။" ဟု ပြန်လည် ဖြေကြား၏။

ငါးမန်းသည် မျောက်၏ စကားကို ကြားလျှင် မိမိ၏ စိတ်ကို သတိရ၏။ သူသည် သမုဒ္ဒရာ၏ အောက်ခြေတွင် နေထိုင်ရပြီး အလွန်တစ်ကိုယ်တည်း ဖြစ်နေရသည်။ သူသည် မျောက်၏ လွတ်လပ်မှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို တပ်မက်နေ၏။ ငါးမန်းသည် မျောက်အား ပြော၏။ "အို မျောက်မင်း၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို အလွန်တောင်းပန်နေပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို ကျွန်ုပ်၏ သူငယ်ချင်း ဖြစ်စေလိုပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို ကျွန်ုပ်၏ အိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွား၍ ကျွန်ုပ်၏ သမုဒ္ဒရာအတွင်းမှ အံ့ဖွယ်ရာများကို ပြသလိုပါသည်။" ဟု ဆို၏။

မျောက်သည် ငါးမန်း၏ စကားကို ကြားလျှင် မိမိ၏ သတ္တိကို စုစည်း၏။ သူသည် ငါးမန်း၏ အကြံအစည်ကို နားလည်သော်လည်း ယင်းသို့ မ przyj erklärt တ် ၏။ သူသည် ငါးမန်းကို ပြော၏။ "အို ငါးမန်း၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို ကျေးဇူးတင်ပါသည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်သည် ရေမကူးတတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်သည် သစ်ပင်ပေါ်တွင်သာ နေထိုင်နိုင်ပါသည်။" ဟု ဖြေ၏။

ငါးမန်းသည် မျောက်၏ စကားကို ကြားလျှင် မကျေမနပ် ဖြစ်၏။ သူသည် မျောက်၏ စကားကို မယုံကြည်ပါ။ သူသည် မျောက်ကို ပြော၏။ "အို မျောက်မင်း၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်ကို လိမ်ညာနေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ မျောက်တိုင်းသည် ရေကူးတတ်ကြသည်။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို ကျွန်ုပ်၏ အိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားရမည်။" ဟု ဆို၏။

မျောက်သည် ငါးမန်း၏ အတင်းအကြပ်ကို ခံရသောအခါ မိမိ၏ ဉာဏ်ပညာကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်၏။ သူသည် ငါးမန်းကို ပြော၏။ "ကောင်းပြီ၊ အို ငါးမန်း။ ကျွန်ုပ်သည် လိုက်ပါမည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်၏ နှလုံးသည် ကျွန်ုပ်၏ သစ်ပင်ပေါ်တွင် ရှိနေပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် သစ်ပင်ပေါ်မှ မပါလာပါ။ ကျွန်ုပ်၏ နှလုံးကို ယူဆောင်သွားမှသာ ကျွန်ုပ်သည် လိုက်ပါနိုင်မည်။" ဟု ဆို၏။

ငါးမန်းသည် မျောက်၏ စကားကို ကြားလျှင် အလွန်ဝမ်းမြောက်၏။ သူသည် မျောက်၏ နှလုံးကို ယူဆောင်သွားရန် သစ်ပင်ပေါ်သို့ တက်ရန် ကြိုးစား၏။ သို့သော် ငါးမန်းသည် ရေထဲမှ ထွက်၍ မလှုပ်ရှားနိုင်ပါ။ မျောက်သည် ငါးမန်း၏ မစွမ်းနိုင်မှုကို မြင်သောအခါ ရယ်မော၏။ သူသည် ငါးမန်းကို ပြော၏။ "အို ငါးမန်း၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်၏ ဉာဏ်ပညာကို မသိရှိပါ။ ကျွန်ုပ်၏ နှလုံးသည် ကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အတူတူ ရှိနေပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် မည်သည့်အခါမှ ကျွန်ုပ်၏ နှလုံးကို မခွဲထုတ်ပါ။" ဟု ဆို၏။

ငါးမန်းသည် မျောက်၏ ဉာဏ်ပညာကို သိမြင်သောအခါ ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် မိမိ၏ သမုဒ္ဒရာထဲသို့ ပြန်လည် ရေကူးသွားလေသည်။ မျောက်သည် မိမိ၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဝမ်းမြောက်စွာဖြင့် မိမိ၏ သစ်ပင်ပေါ်တွင် ဆက်လက် နေထိုင်၏။