
ရှေးအခါက နွားတစ်ကောင်သည် အလွန်အေးချမ်းစွာ မြက်စားနေ၏။ ၎င်း၏ အဖြူရောင် ကိုယ်ခန္ဓာသည် ပတ်ဝန်းကျင်၏ အစိမ်းရောင် သစ်ပင်များနှင့် လှပစွာ ကွဲပြားနေ၏။ ထိုအချိန်တွင် မျောက်တစ်ကောင်သည် အနီးအနားတွင် ခုန်ပေါက် ဆော့ကစားနေ၏။
မျောက်သည် နွားကို မြင်သောအခါ အလွန်တောင်းပန်သော အသံဖြင့်၊ "အို နွားမင်း၊ သင့်ကို အလွန်အံ့ဩနေမိပါသည်။ သင်သည် မည်သို့ ဤမျှ အေးချမ်းစွာ နေထိုင်နိုင်ပါသနည်း။" ဟု မေး၏။
နွားသည် မျောက်၏ မေးခွန်းကို ကြားလျှင် အလွန်အံ့အားသင့်သွား၏။ သူသည် မျောက်ကို ကြည့်၍၊ "အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ မေးပါသနည်း။ ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ အလုပ်ကို လုပ်နေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် မြက်များကို စားသောက်ပြီး အနားယူနေ၏။" ဟု ပြန်လည် ဖြေကြား၏။
မျောက်သည် နွား၏ စကားကို ကြားလျှင် မိမိ၏ စိတ်ကို သတိရ၏။ သူသည် အမြဲတမ်း ပျော်ရွှင်မှုနှင့် အလုပ်ကို ရှာဖွေနေရသည်။ သူသည် နွား၏ အေးချမ်းမှုကို တပ်မက်နေ၏။ မျောက်သည် နွားအား ပြော၏။ "အို နွားမင်း၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို အလွန်တောင်းပန်နေပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို ကျွန်ုပ်၏ သူငယ်ချင်း ဖြစ်စေလိုပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို ကျွန်ုပ်၏ အိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွား၍ ကျွန်ုပ်၏ ပျော်ရွှင်မှုများကို ပြသလိုပါသည်။" ဟု ဆို၏။
နွားသည် မျောက်၏ စကားကို ကြားလျှင် မိမိ၏ သတ္တိကို စုစည်း၏။ သူသည် မျောက်၏ အကြံအစည်ကို နားလည်သော်လည်း ယင်းသို့ မ przyj erklärt တ် ၏။ သူသည် မျောက်ကို ပြော၏။ "အို မျောက်၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို ကျေးဇူးတင်ပါသည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်သည် အလွန်နှေးကွေးလှပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်နှင့် အတူ လိုက်ပါနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။" ဟု ဖြေ၏။
မျောက်သည် နွား၏ စကားကို ကြားလျှင် မကျေမနပ် ဖြစ်၏။ သူသည် နွား၏ စကားကို မယုံကြည်ပါ။ သူသည် နွားကို ပြော၏။ "အို နွားမင်း၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်ကို လိမ်ညာနေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို အလွန်အံ့ဩနေပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို ကျွန်ုပ်၏ အိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားရမည်။" ဟု ဆို၏။
နွားသည် မျောက်၏ အတင်းအကြပ်ကို ခံရသောအခါ မိမိ၏ ဉာဏ်ပညာကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်၏။ သူသည် မျောက်ကို ပြော၏။ "ကောင်းပြီ၊ အို မျောက်။ ကျွန်ုပ်သည် လိုက်ပါမည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်၏ နှလုံးသည် ကျွန်ုပ်၏ မြက်ခင်းပေါ်တွင် ရှိနေပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် မြက်ခင်းပေါ်မှ မပါလာပါ။ ကျွန်ုပ်၏ နှလုံးကို ယူဆောင်သွားမှသာ ကျွန်ုပ်သည် လိုက်ပါနိုင်မည်။" ဟု ဆို၏။
မျောက်သည် နွား၏ စကားကို ကြားလျှင် အလွန်ဝမ်းမြောက်၏။ သူသည် နွား၏ နှလုံးကို ယူဆောင်သွားရန် မြက်ခင်းပေါ်သို့ တက်ရန် ကြိုးစား၏။ သို့သော် မျောက်သည် နွား၏ နှလုံးကို မတွေ့။ နွားသည် မျောက်၏ မစွမ်းနိုင်မှုကို မြင်သောအခါ ရယ်မော၏။ သူသည် မျောက်ကို ပြော၏။ "အို မျောက်၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်၏ ဉာဏ်ပညာကို မသိရှိပါ။ ကျွန်ုပ်၏ နှလုံးသည် ကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အတူတူ ရှိနေပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် မည်သည့်အခါမှ ကျွန်ုပ်၏ နှလုံးကို မခွဲထုတ်ပါ။" ဟု ဆို၏။
မျောက်သည် နွား၏ ဉာဏ်ပညာကို သိမြင်သောအခါ ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် မိမိ၏ အိမ်သို့ ပြန်လည် သွားလေသည်။ နွားသည် မိမိ၏ အေးချမ်းမှုကို ဆက်လက် ခံစားရင်း မိမိ၏ မြက်ခင်းပေါ်တွင် နေထိုင်၏။
— In-Article Ad —
အန္တရာယ်မှ ကင်းဝေးစေရန် ဉာဏ်ပညာကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်ပါသည်။
ပါရမီ: ဉာဏ်ပညာ
— Ad Space (728x90) —
340Catukkanipātaဤဇာတ်တော်သည် သာသနာတော်မတိုင်မီကာလက ဖြစ်အင်ဖြစ်ကြောင်း ဖြစ်ပါသည်။ သုဓမ္မရာဇ် အမည်ရှိသော မင်းနေပြည်တော...
37Ekanipātaသမုဒ္ဒရာနှင့် မျောက်မင်း ရှေးသောအခါက ဘုရားအလောင်းတော်သည် မျောက်မင်းအဖြစ် ထေရ်ကြီးဝါကြီး ဖြစ်တော်မူ၏...
💡 ဤဇာတ်တော်မှ သင်ခန်းစာယူရသည်မှာ အသိဉာဏ်၊ သတ္တိ၊ မေတ္တာ၊နှင့် အနစ်နာခံမှုတို့သည် အလွန်အရေးကြီးကြောင်း သိရသည်။ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသည် မိမိ၏ အကျိုးကို မကြည့်ဘဲ အပေါင်းအဖော်တို့၏ အကျိုးကို ရှေးရှုရမည်။ သဘာဝတရားကို လေးစားပြီး သတိတရားနှင့် နေထိုင်ရမည်။ အခက်အခဲများ ကြုံတွေ့ရသော်လည်း မကြောက်မရွံ့ ရင်ဆိုင်ပြီး မိမိ၏ တာဝန်ကို ကျေပွန်အောင် ထမ်းဆောင်ရမည်။
145Ekanipātaမေတ္တာရှင်မျောက် အခါတစ်ပါး၊ ဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ ရှင်သ...
💡 မေတ္တာကရုဏာသည် အလွန်အင်အားကြီးသော အကျင့်တရား ဖြစ်၏။ မေတ္တာတရားဖြင့် သတ္တဝါအပေါင်းကို ချစ်ခင်စောင့်ရှောက်လျှင်၊ မည်သည့် ရန်သူကိုမဆို အောင်မြင်နိုင်၏။ အချင်းချင်း ချစ်ခင်ညီညွတ်ခြင်းသည် တော၊ တောင်၊ ကျေးရွာ၊ မြို့ပြ အားလုံးကို အေးချမ်းသာယာစေ၏။
146Ekanipātaမေတ္တာရှင်လိပ် ရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက ကပလာဝတ္ထုတိုင်းပြည် မြတ်စွာဘုရား ပွင့်တေ...
💡 မိမိကိုယ်ကို မစောင့်ရှောက်ဘဲ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကျိုးမရှိနိုင်။ မိမိကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်ပြီးမှ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကောင်းဆုံး ဖြစ်၏။
81Ekanipātaမေဒခါဒကဇာတ် ဤဇာတ်လမ်းသည် ရှေးအခါက သုမေဓရသေ့ကြီး ပွင့်တော်မူခဲ့သော ကာလတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ ထိုအခါ ဘုရ...
💡 အလွန်အကျွံ စွန့်ကြဲပေးကမ်းခြင်းသည် အကျိုးမဲ့ဖြစ်စေနိုင်သကဲ့သို့ လောဘတဏှာကြီးမားခြင်းသည်လည်း ဖျက်ဆီးခြင်းသို့ ဦးတည်စေသည်။
149Ekanipātaငါးမင်းနှင့်ကျားရှေးရှေးအခါက ပဒေသရာဇ်တိုင်းကြီးတစ်ခုတွင် မဟာနဒီမြစ်ကြီးတစ်ခု စီးဆင်းလျက်ရှိ၏။ ထိုမြစ...
💡 အင်အားကြီးမားရုံဖြင့် မလုံလောက်ပါ။ ဥာဏ်ပညာနှင့် ပြည့်စုံမှသာ ဘဝခရီးကို အောင်မြင်စွာ သွားနိုင်မည်။ အပြန်အလှန် ကူညီဖေးမခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။
— Multiplex Ad —