
ရှေးအခါက သားရဲတိရစ္ဆာန်များ အားလုံး အေးချမ်းစွာ နေထိုင်သော တောအုပ်ကြီးတစ်ခု ရှိ၏။ ထိုတောအုပ်တွင် နွားတစ်ကောင်သည် အလွန်ငြိမ်သက်စွာ မြက်စားနေ၏။ ၎င်း၏ အဖြူရောင် ကိုယ်ခန္ဓာသည် ပတ်ဝန်းကျင်၏ အစိမ်းရောင် သစ်ပင်များနှင့် လှပစွာ ကွဲပြားနေ၏။ ထိုအချိန်တွင် ကျားသစ်တစ်ကောင်သည် အနီးအနား၌ ပုန်းအောင်းနေ၏။ ကျားသစ်သည် မိမိ၏ သားကောင်ကို စောင့်ဆိုင်းနေပြီး ၎င်း၏ ညှိုးငယ်သော မျက်လုံးများသည် နွား၏ လှုပ်ရှားမှုကို အဆက်မပြတ် စောင့်ကြည့်နေ၏။
ရုတ်တရက် ကျားသစ်သည် နွား၏ ရှေ့သို့ ခုန်ထွက်လာ၏။ နွားသည် ကျားသစ်ကို မြင်သောအခါ အလွန်ကြောက်လန့်သွား၏။ ၎င်း၏ နှလုံးခုန်နှုန်းသည် အလွန်မြန်ဆန်လာပြီး အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲနေ၏။ နွားသည် ကျားသစ်ကို ပြော၏။ "အို ကျားသစ်၊ ကျွန်ုပ်ကို မစားပါနှင့်။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို အဘယ်သူ့ကိုမျှ မထိခိုက်စေပါ။" ဟု တောင်းပန်၏။
ကျားသစ်သည် ပြုံး၏။ "အဘယ်ကြောင့် မစားရမည်နည်း။ ကျွန်ုပ်သည် အမဲလိုက်၍ အသက်မွေးခြင်း ဖြစ်ပါသည်။" ဟု ဆို၏။
နွားသည် မိမိ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန် နည်းလမ်းကို စဉ်းစား၏။ ၎င်းသည် ကျားသစ်ကို ပြော၏။ "အို ကျားသစ်၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို တစ်ခုတောင်းပန်လိုပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ သူငယ်ချင်းများထံမှ ခွင့်ပြုချက်ယူရန် အချိန်အနည်းငယ် လိုပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို ကျွန်ုပ်၏ သူငယ်ချင်းများထံမှ ခွင့်ပြုချက်ယူပြီးနောက် ပြန်လာပါမည်။" ဟု ဆို၏။
ကျားသစ်သည် နွား၏ စကားကို ကြားလျှင် မယုံကြည်။ "သင်သည် ကျွန်ုပ်ကို လိမ်ညာနေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ သင်သည် ပြန်လာမည် မဟုတ်။" ဟု ဆို၏။
နွားသည် ကျားသစ်ကို အတည်ပြု၏။ "ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ ကတိကို မဖောက်ဖျက်ပါ။ ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ သူငယ်ချင်းများထံမှ ခွင့်ပြုချက်ယူပြီးနောက် ပြန်လာမည်။ ကျွန်ုပ်သည် အလွန်သစ္စာရှိသော နွားတစ်ကောင် ဖြစ်ပါသည်။" ဟု ပြော၏။
ကျားသစ်သည် နွား၏ စကားကို ကြားလျှင် အနည်းငယ် စဉ်းစား၏။ ၎င်းသည် နွား၏ မျက်လုံးများတွင် ရိုးသားမှုကို မြင်၏။ ထို့ကြောင့် ကျားသစ်သည် နွားအား ခွင့်ပြုချက်ပေး၏။ "ကောင်းပြီ၊ သွားလော့။ သို့သော် သင်သည် ပြန်လာမည် မဟုတ်ပါက ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို မည်သည့်အခါမှ ခွင့်လွှတ်မည် မဟုတ်။" ဟု ဆို၏။
နွားသည် ကျားသစ်ကို ကျေးဇူးတင်၍ မိမိ၏ သူငယ်ချင်းများထံသို့ သွား၏။ ၎င်းသည် မိမိ၏ အဖြစ်ကို သူငယ်ချင်းများအား ပြောပြ၏။ နွား၏ သူငယ်ချင်းများသည် နွား၏ အဖြစ်ကို ကြားလျှင် အလွန်စိုးရိမ်ကြ၏။ သို့သော် နွားသည် မိမိ၏ ကတိကို တည်ရန် ဆုံးဖြတ်၏။
ထို့နောက် နွားသည် ကျားသစ်ထံသို့ ပြန်လာ၏။ ကျားသစ်သည် နွားကို မြင်သောအခါ အလွန်အံ့အားသင့်၏။ "သင်သည် တကယ်ပင် ပြန်လာပါလား။" ဟု မေး၏။
နွားသည် ပြုံး၏။ "ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ ကတိကို တည်ပါသည်။" ဟု ဆို၏။
ကျားသစ်သည် နွား၏ သစ္စာရှိမှုကို ချီးကျူး၏။ "သင်သည် အလွန်သစ္စာရှိသော သတ္တဝါ ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို မစားတော့ပါ။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို လွှတ်လိုက်ပါသည်။" ဟု ဆို၏။
နွားသည် ကျားသစ်၏ ကရုဏာကို ကျေးဇူးတင်၏။ ထို့နောက် နွားသည် မိမိ၏ သူငယ်ချင်းများနှင့် အတူ ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်၏။
— In-Article Ad —
ကတိတည်ခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ သစ္စာရှိမှုသည် မည်သည့် အခက်အခဲကို မဆို ကျော်လွှားနိုင်ပါသည်။
ပါရမီ: သစ္စာရှိခြင်း
— Ad Space (728x90) —
394Chakkanipātaနတ်မင်းကြီး ၃၉၄ - ယုန်မင်း၏ သီလ နတ်မင်းကြီး ၃၉၄ - ယုန်မင်း၏ သီလ ရှေးပဝေဏ် ကာလ၌ ဗာရာဏသီပြည်ကိ...
💡 သီလကို စောင့်ထိန်းခြင်းသည် မည်သည့်အခြေအနေတွင်မဆို အသက်ထက်မြတ်ဆုံးသော တန်ဖိုး ဖြစ်သည်။
88Ekanipātaကဏ္ဍက ဇာတ်တော် (Kandaka Jataka) ရှေးရှေးတုန်းက ကဏ္ဍက ဆိုတဲ့ မင်းသားတစ်ပါး ရှိခဲ့တယ်။ သူဟာ အလွန်ကို က...
💡 အုပ်ချုပ်သူသည် ဉာဏ်ပညာ၊ ကြင်နာမှုနှင့် న్యாயသတိ ရှိရမည်။ မသိနားမလည်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြောက်ရွံ့မှုများကို အသိဉာဏ်ဖြင့် ဖြေရှင်းပေးရမည်။
184Dukanipātaမဟာသမင် ဇာတ်တော် အခန်း (၁) - မဟာသမင်၏ မွေးဖွား ရှေးရှေးတုန်းက၊ ကမ္ဘာဦးကာလ၊ နတ်၊ ဗြဟ္မာ၊ လူ၊ နဂါး စ...
💡 သနားကြင်နာတတ်မှုနှင့် သစ္စာတရားသည် အလွန်အရေးကြီးသော ဂုဏ်တရားများ ဖြစ်သည်။ အမုန်းတရားကို မေတ္တာတရားဖြင့် တုံ့ပြန်ခြင်းဖြင့် အန္တရာယ်ကို ကျော်လွှားနိုင်ပြီး၊ အောင်မြင်မှုကို ရရှိနိုင်သည်။
212Dukanipātaကုက္ကုရ (Kukkura) ဇာတ်တော် မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိမြို့၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်တွင် သီတင်းသုံးတော်မူ...
💡 အတ္တ၊ မာန၊ အမုန်းတရားသည် မဂ်ဖိုလ် နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိခြင်းကို ဟန့်တားသည်။
174Dukanipātaရှေးရှေးတုန်းက မြတ်စွာဘုရားအလောင်းတော်သည် မဟာသမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ ကျယ်ဝန်းသော ဟိမဝန္တာတောကြီး၌ ရွှေရောင်တ...
💡 လောဘကင်းမဲ့ခြင်းနှင့် ပညာရှိခြင်းသည် အလွန်အဖိုးတန်သည်။
156Dukanipātaကုက္ကုရုက္ခေတ္တဇာတ်တော် ရှေးပဝေဏ်က ဘုရားအလောင်းတော်သည် ရသေ့ကြီးတစ်ပါး ဖြစ်တော်မူသည်။ ထိုရသေ့ကြီးသည် ...
💡 သစ္စာတရားကို ကိုင်စွဲ၍ ကျင့်သုံးခြင်းသည် အောင်မြင်မှု၏ အခြေခံဖြစ်သည်။
— Multiplex Ad —