
ဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတွင် သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ တပည့်သာဝကတစ်ပါးအား ဂုဏ်ကြီးမြတ်ပုံကို ဟောတော်မူသော ဥဏှဝနဇာတ်မည်၏။
လွန်လေပြီးသော ကာလတပါး၊ ဗာရာဏသီပြည်ဝယ်၊ ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုစဉ်၊ ဘုရားအလောင်းသည် ပဏ္ဍဝအမည်ရသော မင်းမျိုးဖြစ်၍၊ မင်းအဖြစ်ကို အရတော်မူ၏။
မင်းအလောင်းသည် အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။
ထိုမင်းကြီး၏ အမတ်တစ်ပါးကား၊ ဥဏှဝန အမည်ရ၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီး၏ အကြိုက်အတော်ကို အမြဲသိ၏။
မင်းကြီးကား၊ တရားမ စ၊ အကျင့်မ ကောင်း။
အမတ်ကား၊ မင်းကြီး၏ အစေအပါး၊ အများအပြား နှင့် အတူ၊ မကောင်းမှုကို အမြဲ ကြံ၏။
တစ်နေ့သ၌၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို ခေါ်၍၊
"အမတ်ကြီး၊ ငါသည် ယခု အခါတွင်၊ အနန္တရကံကို ကျူးလွန်၍၊ အပါယ်လေးဘုံသို့ ကျရောက်အံ့ဟု၊ အဘယ်သို့ ထင်သနည်း။"
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ ခရီးလမ်းမ ကြောင်း၊ အကျင့်မ ကောင်းသော အမတ် ဖြစ်၏။
မင်းကြီး၏ အကြိုက်အတော်ကို အမြဲသိ၏။
မင်းကြီးကား၊ အနန္တရကံကို ကျူးလွန်၍၊ အပါယ်လေးဘုံသို့ ကျရောက်အံ့ဟူသော စကားကို ကြားရသော အခါ၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အဘယ်သို့ အကျွန်ုပ်ကို ထိုသို့ မေးတော်မူသနည်း။ အရှင်မင်းကြီးကား၊ မကောင်းမှုကို မပြုပါ။ အကျင့်ကောင်းကို ကျင့်တော်မူပါသည်။"
မင်းကြီးကား၊ စကားကို ကြားရသော အခါ၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနောက်၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို ခေါ်၍၊
"အမတ်ကြီး၊ ယနေ့ ငါသည် မကောင်းမှုကို အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း။"
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီး၏ အကြိုက်အတော်ကို အမြဲသိ၏။
ထိုနေ့ကား၊ အမတ်ကား၊ မကောင်းမှုကို အမြဲ ကြံ၏။
မင်းကြီးကား၊ မကောင်းမှုကို အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း ဟူသော မေးခွန်းကို ကြားရသော အခါ၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ ယနေ့ကား၊ အကျွန်ုပ်ကို အမတော်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေးတော်မူပါ။"
မင်းကြီးကား၊ စကားကို ကြားရသော အခါ၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
သို့ရာတွင်၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်၏ အကြိုက်အတော်ကို အမြဲသိ၏။
ထိုကြောင့်၊ မင်းကြီးကား၊ အမတော်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
အမတော်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ အမတော်ကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို ခေါ်၍၊
"အမတ်ကြီး၊ အဘယ်သို့ အကျွန်ုပ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေးသနည်း။"
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် နက်နဲ၏။
အမတော်ကား၊ မကောင်းမှုကို မပြုပါ။
အကျင့်ကောင်းကို ကျင့်တော်မူပါသည်။
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနောက်၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို ခေါ်၍၊
"အမတ်ကြီး၊ ယနေ့ ငါသည် မကောင်းမှုကို အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း။"
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီး၏ အကြိုက်အတော်ကို အမြဲသိ၏။
ထိုနေ့ကား၊ အမတ်ကား၊ မကောင်းမှုကို အမြဲ ကြံ၏။
မင်းကြီးကား၊ မကောင်းမှုကို အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း ဟူသော မေးခွန်းကို ကြားရသော အခါ၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ ယနေ့ကား၊ အကျွန်ုပ်ကို အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
သို့ရာတွင်၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်၏ အကြိုက်အတော်ကို အမြဲသိ၏။
ထိုကြောင့်၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အဘယ်သို့ အကျွန်ုပ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေးသနည်း။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
"အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား ရှိ၏။ အကျွန်ုပ်ကား၊ အဆင်းရုပ်အတော်အသင့်၊ အဘအမေတို့၏ အစေအပါး၊ အခြွေအပါး အများအပြား မရှိပါ။"
မင်းကြီးကား၊ အလွန် ဝမ်းမြောက်၏။
ထိုနေ့ကား၊ မင်းကြီးကား၊ ဥဏှဝန အမတ်ကို အသတ်ပြုရန် အမိန့်တော်ကို ပေး၏။
ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ အလွန် ထိတ်လန့်၏။
ထိုနောက်၊ ဥဏှဝန အမတ်ကား၊ မင်းကြီးကို ခေါ်၍၊
— In-Article Ad —
ကိုယ့်ကိုယ်ကိုအေးမြအောင်ထားခြင်းဖြင့် အများအကျိုးကိုပြုနိုင်ပါသည်။
ပါရမီ: မေတ္တာ
— Ad Space (728x90) —
15Ekanipātaရှေးအခါက ဟိမဝန္တာတောကြီးထဲမှာ တိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့ ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူယှဉ်တွဲနေထိုင်ခဲ့ကြတယ်။ သစ်ပင်ပ...
💡 အမှန်စင်စစ် အစစ်အမှန် ခေါင်းဆောင်မှုဆိုတာ ရဲရင့်ခြင်း၊ စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံခြင်း၊ တာဝန်ယူစိတ်နဲ့ လက်အောက်ငယ်သားများအပေါ် သနားကရုဏာစိတ်တို့နဲ့ အတူပါလာရမှာ ဖြစ်တယ်။ ကောင်းမွန်တဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ဟာ မိမိရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိသူတွေကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ဖို့နဲ့ ဂရုစိုက်ဖို့ အတားအဆီးနဲ့ အခြေအနေအားလုံးကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အသင့်ရှိရမှာ ဖြစ်တယ်။
62Ekanipātaသီဝိကဇာတ်ရှေးရှေးအခါက သီဝိကတိုင်းတွင် သီဝိကမင်းကြီး အုပ်စိုးတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးသည် သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတ...
💡 အုပ်ချုပ်သူသည် ပြည်သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို နားလည်ရမည်။ အလှူပေးခြင်းသည် နောင်ဘဝ၌ အကျိုးများ၏။
204Dukanipātaမဟာ ရက္ခိတ (The Great Protector) ကမ္ဘာဦးခေတ်၊ သာသနာတော်ထွန်းကားချိန် မဟုတ်သေး။ သို့သော်လည်း သီလ၊ သမ...
💡 မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ ပညာ၊ သီလတို့သည် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်ကုန်၏။ မည်သည့် အကုသိုလ်ကံကို မဆို ကောင်းမှုကုသိုလ်တို့ဖြင့် ပြောင်းလဲစေနိုင်၏။ အကြမ်းဖက်မှု၊ ရက်စက်မှုတို့ကို မေတ္တာ ကရုဏာဖြင့် ငြိမ်းအေးစေနိုင်၏။
226Dukanipātaမဟာကောသိယနှင့် ဥဒေါင်း အ...
💡 ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် သစ္စာတရားသည် အောင်မြင်မှု၏ အဓိကသော့ချက်များ ဖြစ်သည်။
177Dukanipātaကုမ္ဘီလ ဇာတ်တော် (ဇာတ်တော် ၁၇၇) အပဒါန် “အရှင်ဘုရား၊ ဤဘုရားရှင်ကား မဟာသမုဒ္ဒရာအနီး သာဝတ္ထိပြည်၌ သီတ...
💡 “အကုသိုလ်ကံတို့၏ အကျိုးကို မကောင်းမွန်စွာ ခံစားရသော်လည်း၊ သဒ္ဓါတရားနှင့် မေတ္တာတရားတို့ကို ပွားများလျှင်၊ ထိုမကောင်းမှုတို့မှ ကင်းလွတ်၍ ကောင်းသော ဘဝသို့ ကူးပြောင်းနိုင်၏။”
154Dukanipātaသုဗောဓဇာတ်တော် မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိမြို့၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ ဘုရားရှင်...
— Multiplex Ad —