
ရှေးရှေးတုန်းက အာတေနတိုင်းကြီးတစ်ခုတွင် အလွန်ကျယ်ပြန့်သော တောအုပ်ကြီးတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။ ထိုတောအုပ်ကြီးတွင် သားရဲတိရစ္ဆာန်များ ပေါများလှသည်။ ထိုအထဲတွင် ယုန်အုပ်တစ်အုပ်လည်း ရှိ၏။ ထိုယုန်အုပ်၏ ခေါင်းဆောင်မှာ အလွန်ဥာဏ်ပညာထက်မြက်သော ယုန်တစ်ကောင်ဖြစ်သည်။ သူ၏အမည်ကား နန္ဒမဟုတ်၊ သေနကမဟုတ်၊ ကောဏ္ဍညမဟုတ်၊ ဒေဝမဟုတ်။ သူ၏အမည်ကို မည်သူမျှ မသိကြ။ သူသည် အလွန်သတိရှိပြီး အလွန်ရဲရင့်လှသည်။ သူသည် မိမိ၏ အုပ်ကို ကာကွယ်ရန် မည်သည့်အရာကိုမဆို ပြုလုပ်ရန် အသင့်ရှိ၏။
ထိုတောအုပ်ကြီးတွင် ကျားကြီးတစ်ကောင် နေထိုင်၏။ သူ၏အမည်ကား သေနကမဟုတ်၊ ဒေဝမဟုတ်၊ နန္ဒမဟုတ်၊ ပေနမဟုတ်။ သူ၏အမည်ကို မည်သူမျှ မမှတ်မိကြ။ သူသည် အလွန်အင်အားကြီးမားလှပြီး ကြောက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲဖြစ်သည်။ သူသည် အမြဲတစေ မိမိ၏ အစာကို ရှာဖွေလျက် တောအုပ်ကြီး၌ လှည့်လည်နေ၏။ သူသည် အလွန်ဆာလောင်မွတ်သိပ်တတ်ပြီး အမြဲတစေ အမဲလိုက်လေ့ရှိ၏။
တစ်နေ့သောအခါတွင် ကျားကြီးသည် အလွန်ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေ၏။ သူသည် တောအုပ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို လှည့်လည်သော်လည်း အစာတစ်စုံတစ်ရာမျှ မတွေ့ရ။ သူ၏ဗိုက်ထဲမှ အလွန်ဆာလောင်သောကြောင့် အော်ဟစ်နေ၏။ “ဟာ... ဒီနေ့တော့ ငါ ဘာစားရပါ့မလဲ။ ငါ့မှာ ဗိုက်ဆာလွန်းလို့ သေတော့မယ်။” ဟု တွေး၏။ ထို့နောက် သူသည် ယုန်များ နေထိုင်ရာ အရပ်သို့ ရောက်ရှိလာ၏။
ယုန်အုပ်သည် ကျားကြီးအား မြင်ရသောအခါ အလွန်ကြောက်ရွံ့သွားကြ၏။ သူတို့သည် အုပ်လိုက် အုံလိုက် ပြေးလွှားကြ၏။ သို့သော် ကျားကြီးသည် သူတို့ကို လိုက်ဖမ်း၏။ ယုန်ခေါင်းဆောင်သည် ကျားကြီး၏ အပြုအမူကို မြင်ရသောအခါ အလွန်ဒေါသထွက်၏။ သူသည် မိမိ၏ အုပ်ကို ကယ်တင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။
ယုန်ခေါင်းဆောင်သည် ကျားကြီးအား ရပ်တန့်ရန် အော်၏။ “အရှင် ကျားမင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို မည်သည့်အရာမျှ မလုပ်ပါ။ ကျွန်ုပ်ကို မသတ်ပါ။” ဟု ပြော၏။ ကျားကြီးသည် ယုန်ခေါင်းဆောင်ကို မြင်ရသောအခါ ရပ်တန့်သွား၏။ “ဟာ... မင်းက ဘယ်သူလဲ။ ဘာလို့ ငါ့ကို အနှောင့်အယှက် ပေးနေတာလဲ။” ဟု မေး၏။
ယုန်ခေါင်းဆောင်သည် ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် “အရှင် ကျားမင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် ဤတောအုပ်ကြီး၏ ယုန်မင်း ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် အလွန်ဥာဏ်ပညာထက်မြက်လှပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို မည်သည့်အခါမျှ မကြောက်ပါ။” ဟု ပြော၏။ ကျားကြီးသည် ယုန်ခေါင်းဆောင်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ အလွန်အံ့အားသင့်သွား၏။ သူသည် ယုန်အား အလွန်အင်အားကြီးမားသော သားရဲဟု ထင်ခဲ့သည်။
“အ! မင်းက ယုန်မင်းလား။ ငါ မင်းကို မယုံကြည်ပါ။ မင်းက အလွန်သေးငယ်လှ၏။ ငါ့ကို မည်သည့်အခါမျှ မကြောက်ရဲပါ။” ဟု ကျားကြီးက ပြော၏။ ယုန်ခေါင်းဆောင်သည် ကျားကြီးအား ပြုံး၏။ “အရှင် ကျားမင်းကြီး၊ အင်အားကြီးမားရုံဖြင့် အရာရာကို မဆုံးဖြတ်နိုင်ပါ။ ဥာဏ်ပညာသည် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို အနိုင်ယူနိုင်သော နည်းလမ်းကို သိ၏။” ဟု ပြော၏။
ကျားကြီးသည် ယုန်ခေါင်းဆောင်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ အလွန်စိတ်ဝင်စားလာ၏။ သူသည် မိမိ၏ ဆာလောင်မှုကို ခဏတာ မေ့လျော့သွား၏။ “ကောင်းပြီ၊ အရှင် ယုန်မင်း။ သင့်တွင် မည်သည့် ဥာဏ်ပညာ ရှိသည်ကို ကျွန်ုပ်အား ပြပါ။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို အစာအဖြစ် မစားမီ ကျွန်ုပ်၏ ဆာလောင်မှုကို ပျောက်ကင်းအောင် ပြုလုပ်ပေးမည်။” ဟု ပြော၏။
ယုန်ခေါင်းဆောင်သည် ကျားကြီးအား “အရှင် ကျားမင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို ခေါ်ဆောင်သွားပါမည်။ ထိုနေရာ၌ အလွန်ကြီးမားသော ကျားကြီးတစ်ကောင် ရှိသည်။ သူသည် သင့်ကို အစာအဖြစ် စားမည်။” ဟု ပြော၏။ ကျားကြီးသည် ယုန်ခေါင်းဆောင်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ အလွန်ကြောက်ရွံ့သွား၏။ “ဟာ... အခြား ကျားကြီးတစ်ကောင် ရှိတယ်ပေါ့။ ကျွန်ုပ်ကို မကယ်ပါနှင့်။ ကျွန်ုပ်ကို မသတ်ပါနှင့်။” ဟု တောင်းပန်၏။
ယုန်ခေါင်းဆောင်သည် ကျားကြီးအား “အရှင် ကျားမင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို မကယ်ပါ။ သို့သော် ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို ကူညီပါမည်။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို ခေါ်ဆောင်သွားပါမည်။ ထိုနေရာ၌ အလွန်ကြီးမားသော ကျားကြီးတစ်ကောင် ရှိသည်။ သူသည် သင့်ကို အစာအဖြစ် စားမည်။” ဟု ပြော၏။ ထို့နောက် ယုန်ခေါင်းဆောင်သည် ကျားကြီးအား ခေါ်ဆောင်သွား၏။
ယုန်ခေါင်းဆောင်သည် ကျားကြီးအား သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်အနီးသို့ ခေါ်ဆောင်သွား၏။ ထိုသစ်ပင်ကြီး၏ အနီးတွင် အလွန်ကြီးမားသော ရေတွင်းကြီးတစ်တွင်း ရှိ၏။ ယုန်ခေါင်းဆောင်သည် ကျားကြီးအား “အရှင် ကျားမင်းကြီး၊ ဤရေတွင်းကြီးထဲသို့ ကြည့်ပါ။ ထိုနေရာ၌ အလွန်ကြီးမားသော ကျားကြီးတစ်ကောင် ရှိသည်။ သူသည် သင့်ကို အစာအဖြစ် စားမည်။” ဟု ပြော၏။
ကျားကြီးသည် ရေတွင်းကြီးထဲသို့ ကြည့်လိုက်၏။ ရေတွင်းကြီးထဲမှ ရေများမှာ အလွန်ကြည်လင်လှသည်။ သူသည် မိမိ၏ ပုံရိပ်ကို ရေတွင်းကြီးထဲမှ မြင်ရ၏။ သူသည် မိမိ၏ ပုံရိပ်ကို အခြား ကျားကြီးတစ်ကောင်ဟု ထင်၏။ သူသည် အလွန်ကြောက်ရွံ့သွား၏။ “ဟာ... အခြား ကျားကြီးတစ်ကောင် ရှိတယ်ပေါ့။ ကျွန်ုပ်ကို မကယ်ပါနှင့်။ ကျွန်ုပ်ကို မသတ်ပါနှင့်။” ဟု အော်၏။
ယုန်ခေါင်းဆောင်သည် ကျားကြီးအား “အရှင် ကျားမင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို ကူညီပါမည်။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ကို ကယ်တင်ပါမည်။ သို့သော် သင်သည် ကျွန်ုပ်ကို အစာအဖြစ် မည်သည့်အခါမျှ မစားရပါ။” ဟု ပြော၏။ ထို့နောက် ယုန်ခေါင်းဆောင်သည် ကျားကြီးအား ရေတွင်းကြီးထဲမှ ထုတ်ယူရန် ကူညီ၏။
ကျားကြီးသည် လွတ်မြောက်သွားသောအခါ ယုန်ခေါင်းဆောင်အား “အရှင် ယုန်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်အား အမြဲတစေ ကျေးဇူးတင်ပါမည်။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်အား မည်သည့်အခါမျှ မမေ့ပါ။” ဟု ပြော၏။ ထို့နောက် ကျားကြီးသည် မိမိ၏ တောအုပ်ကြီးသို့ ပြန်သွား၏။
ထိုနေ့မှစ၍ ကျားကြီးသည် ယုန်များအား မည်သည့်အခါမျှ မနှောင့်ယှက်တော့။ သူသည် အမြဲတစေ ယုန်ခေါင်းဆောင်အား လေးစားကြည်ညို၏။ ယုန်ခေါင်းဆောင်သည် မိမိ၏ ဥာဏ်ပညာဖြင့် မိမိ၏ အုပ်ကို ကာကွယ်ခဲ့သည်။ ကျားကြီးသည် ဥာဏ်ပညာသည် အင်အားထက် အရေးကြီးကြောင်းကို နားလည်ခဲ့သည်။
— In-Article Ad —
အင်အားကြီးမားရုံဖြင့် မလုံလောက်ပါ။ ဥာဏ်ပညာသည် မည်သည့်ရန်သူကိုမဆို အနိုင်ယူနိုင်စေသည်။ အချင်းချင်း ကူညီဖေးမခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။
ပါရမီ: ဥာဏ်ပညာ (Wisdom)
— Ad Space (728x90) —
512Vīsatinipātaဘောဓိသတ်သည် သနားကရုဏာရှိသော လူသားဖြစ်သည် ရှေးအခါက မဂ်ဓတိုင်းပြည်၌ မဟာပဒမမင်းကြီး အုပ်စိုးစဉ်က ပြည်သ...
💡 “သစ္စာတရားကား အလွန်အင်မတန် အရေးကြီးလှ၏။ သူတစ်ပါးတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို ဆောင်သော အပြုအမူကား အလွန်အင်မတန် တန်ဖိုးရှိလှ၏။”
426Aṭṭhakanipātaမဟာၐသဒက - နိပါတ်တော်လာ ၄၂၆ အစ ရှေးရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက ကမ္ဘာလောကကြီးမှာ ကျင့်ဝတ်သိက္ခာနဲ့ ပြည့်စ...
💡 ဘုရားလောင်းတော်မြတ်သည် ကောင်းမွန်သော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်ရန်ဆိုသည်မှာ အမှုကြီးများကို ဆုံးဖြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် စစ်ပွဲများကို စီစဉ်ခြင်း၌သာ ကန့်သတ်ထားခြင်းမဟုတ်၊ ပြည်သူပြည်သားတို့၏ ဘဝ၏အသေးစိတ်အချက်အလက်များအားလုံးကို ဂရုပြုခြင်း၊ သေးငယ်သော ပြဿနာများကို နားထောင်ခြင်းနှင့် ပညာဉာဏ်နှင့် တရားမျှတမှုဖြင့် ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းခြင်းတို့ ပါဝင်ကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် နိုင်ငံတော်နှင့် ပြည်သူပြည်သားတို့၏ ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် တိုးတက်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးကြောင်း ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။
315Catukkanipātaသုဇာတာဇာတ်တော်သည် နိပါတ်တော်လာ ၃၁၅ ပဉ္စနိပါတ်တွင် ပါဝင်သော ဇာတ်တော်တစ်ပုဒ် ဖြစ်သည်။ ရှေးအခါက ဗာရာဏသီ...
💡 အကြောင်းတရားသည် အကျိုးတရားကို ဖြစ်စေ၏။ မနာလိုစိတ်နှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုသည် ဆင်းရဲဒုက္ခကို ပေးတတ်၏။ စိတ်ကောင်း စေတနာနှင့် ပညာအတတ်သည် ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ပေးတတ်၏။
307Catukkanipātaဥဒေါင်းမင်း၏ ဥဒေါင်းမင်းကျင့်ဝတ်ရှေးရှေးတုန်းက ဟိမဝန္တာတောကြီးအတွင်း၌ အလွန်လှပသော ဥဒေါင်းမင်းတစ်ပါး ...
💡 သူတစ်ပါးအကျိုးအတွက် ကိုယ်ကျိုးစွန့် အနစ်နာခံခြင်းသည် အမြင့်ဆုံးသော ပေးကမ်းလှူဒါန်းမှုဖြစ်သည်။
291Tikanipātaသမုဒ္ဒဝါဏိဇ္ဇဇာတ်ရှေးရှေးတုန်းက ဘုရားအလောင်းတော်သည် ပင်လယ်ခရီးသည်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုသူသည် မိတ်ဆွေမ...
💡 ခေါင်းဆောင်ကောင်းတစ်ဦးသည် မိမိကိုယ်တိုင် ကြိုးစားအားထုတ်ရုံသာမက သူ၏ အပေါင်းအဖော်များအားလည်း လမ်းညွှန်ပေးရသည်။ အရေးကြုံလာသောအခါ အားမလျှော့ဘဲ တာဝန်ကို ကျေပွန်အောင် ထမ်းဆောင်ရမည်။
418Aṭṭhakanipātaမေဃိယဇာတ် “မြတ်စွာဘုရားရှင်... ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ မကြာခဏ ဆွမ်းဘုန်းပေးတော်မူပြီ...
💡 အေးမြသော သဘောကို ကျင့်သုံးခြင်းသည် ဒေါသကို ငြိမ်းသတ်စေပြီး ဘဝတွင် ငြိမ်းချမ်းမှုကို ရရှိစေပါသည်။
— Multiplex Ad —