ကိရိန္ဒဇာတ်တော်

အလှူရှင်မြေခွေး

ကမ္ဘာပေါ်တွင် သတ္တဝါအပေါင်းတို့သည် မိမိတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို ရှေးရှု၍ ကျင်လည်ကြကုန်၏။ အချို့မှာ မိမိ၏ အသက်ကို ပဓာနထား၍ အစာရှာကြ၏။ အချို့မှာ မိမိ၏ အမွှေးအမှင်ကို စောင့်ရှောက်၍ မုန်တိုင်းလေကန်မိုးကို ရှောင်ကြဉ်ကြ၏။ သို့သော်လည်း ဘုရားရှင်တို့သည် သတ္တဝါအပေါင်းတို့၏ အကျိုးကို ရှေးရှု၍ မိမိတို့၏ အသက်ကိုပင် စွန့်လွှတ်ရန် မကြောက်မရွံ့ကြကုန်။ ထိုသို့သော မဟာကရုဏာတော်နှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော ဘုရားရှင်တို့၏ အတ္တဘောတည်းဟူသော ဘဝအဆက်ဆက်တို့တွင် ကျင်လည်တော်မူခဲ့သော အကြောင်းအရာတို့ကို ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တို့သည် နာကြားဖတ်ရှု၍ သဒ္ဓါတရားကို ပွားများကြကုန်၏။ ယခုလည်း ထိုသို့သော အကြောင်းအရာတစ်ရပ်ကို မြေခွေးတစ်ကောင်၏ အလှူဒါနအကြောင်းကို အထူးပြု၍ ရေးသားဖော်ပြအံ့။

အထက်က ဘဒ္ဒကမ္ဘာကြီးတွင် သကျသာကီဝင်မင်းမျိုးမှ ဆင်းသက်တော်မူလာသော ဘဒ္ဒကမ္ဘာ၏ မဟာသမ္မတမင်း မင်း၏ သားတော်အဖြစ် ဘဝတစ်ပါး၌ သီတင်းသုံးတော်မူခဲ့၏။ ထိုမင်း၏ ရင်ခွင်ပိုက်သားတော် မင်းသားတစ်ပါးသည် မင်းအဖြစ်ကို ရရှိတော်မူ၍ မင်းကျင့်တရား ဆယ်ပါးနှင့်အညီ တရားနှင့်အညီ မင်းပြုတော်မူ၏။ ထိုမင်းသားသည် ငယ်စဉ်ကတည်းကပင် လှူဒါန်းခြင်းအလှူအတန်းတို့ကို အလွန်နှစ်သက်တော်မူ၏။ အမတ်အပေါင်းတို့နှင့် တိုင်ပင်၍ မင်းအဖြစ်ကို ရရှိတော်မူပြီးနောက်တွင်ကား မိမိ၏ ဥစ္စာပစ္စည်းတို့ကို ဆင်းရဲသားတို့အား မကြခဏ ပေးကမ်းလှူဒါန်းတော်မူ၏။ မြို့ရွာအပေါင်းတို့သည် ချမ်းသာကြွယ်ဝ၍ ပြည်သူပြည်သားတို့သည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ နေထိုင်ကြကုန်၏။

အချိန်ကာလကြာမြင့်စွာ ရောက်ရှိလာသောအခါ မင်းသားသည် မင်းအဖြစ်မှ စွန့်လွှတ်၍ တောထဲသို့ ဝင်ရောက်တော်မူ၏။ တောထဲသို့ ဝင်ရောက်တော်မူပြီးနောက်တွင်ကား အရေခွံ၊ အမွေးအမှင်တို့ဖြင့် ပြည့်စုံသော မြေခွေးတစ်ကောင်၏ အဖြစ်သို့ ရောက်တော်မူ၏။ ထိုမြေခွေးသည် အလွန်ကြင်နာတတ်၏။ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသော သတ္တဝါအပေါင်းတို့ကို မြင်လျှင် ကူညီစောင့်ရှောက်တတ်၏။

တနေ့သော် ထိုမြေခွေးသည် တောထဲ၌ သားကောင်ကို လိုက်လံရှာဖွေနေစဉ် နဂါးတစ်ကောင်နှင့် တွေ့လေ၏။ ထိုနဂါးသည် မီးခိုးများထွက်နေသော လိုဏ်ဂူတစ်ခုအတွင်းမှ ထွက်လာပြီးလျှင် အလွန်ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေဟန် ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို မြင်ရ၏။ နဂါးသည် ကောင်းကင်သို့ လျှပ်စစ်ကဲ့သို့ ပြေးတက်သွားပြီးလျှင် မိုးကိုရွာစေရန် မိုးတိမ်တို့ကို တိုက်ခတ်စေ၏။ မိုးသည် အလွန်ပြင်းထန်စွာ ရွာသွန်းလေ၏။ ထိုအခါ မြေခွေးသည် မိုးရေထဲသို့ ဝင်ရောက်၍ အလွန်အေးသော ရေထဲသို့ ဆင်းလိုက်လေ၏။

မြေခွေးသည် အလွန်အေးသော ရေထဲသို့ ဆင်းလိုက်ပြီးလျှင် အားအင်ကုန်ခန်း၍ သေခါနီးအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာ၏။ ထိုအခါ နဂါးသည် မိုးကို ရပ်တန့်စေပြီးလျှင် မြေခွေးထံသို့ လာလေ၏။ မြေခွေး၏ အခြေအနေကို မြင်သောအခါ နဂါးသည် စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် မေးလေ၏။

"အို...မြေခွေး၊ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ အေးသော ရေထဲသို့ ဝင်ရောက်သနည်း။ သင့်အား အလွန်ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေဟန် ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို တွေ့ရ၏။"

မြေခွေးသည် အားယူ၍ ပြန်လည်ဖြေကြားလေ၏။

"အရှင်နဂါးမင်း၊ ကျွန်ုပ်ကား ယခုအခါ အလွန်ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေပါသည်။ သို့သော်လည်း ကျွန်ုပ်သည် အရှင်မင်း၏ အားအင်ကုန်ခန်းနေသည်ကို တွေ့ရပါသည်။ ကျွန်ုပ်ကား အရှင်မင်း၏ အားအင်ကို မပေးနိုင်သော်လည်း ကျွန်ုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အရှင်မင်းအား အစာအဖြစ် ပေးလှူပါမည်။ ကျွန်ုပ်ကား အရှင်မင်း၏ အားအင်ကို ပြန်လည်ရရှိစေရန် အလို့ငှာ ကျွန်ုပ်၏ အသက်ကို စွန့်လွှတ်ပါမည်။"

နဂါးသည် မြေခွေး၏ စကားကို ကြားသောအခါ အလွန်အံ့ဩတုန်လှုပ်သွား၏။

"အို...မြေခွေး၊ သင်ကား အလွန်တရာ မဟာကရုဏာနှင့် ပြည့်စုံသူဖြစ်ပေ၏။ ကျွန်ုပ်ကား သင့်အား အစာအဖြစ် မယူလိုပါ။ သင့်ကား အသက်ကို စောင့်ရှောက်သင့်၏။"

မြေခွေးသည် အားယူ၍ နောက်ဆုံးသော အကြိမ်အဖြစ် ပြန်လည်ပြောကြားလေ၏။

"အရှင်နဂါးမင်း၊ ကျွန်ုပ်ကား အသက်ကို စွန့်လွှတ်ရန် သေချာပြီဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏ အသက်ကို အရှင်မင်း စားသုံးတော်မူ၍ အားအင်ကို ပြန်လည်ရရှိတော်မူပါရန် အကျွန်ုပ် တောင်းပန်ပါ၏။ ဤသည်ကား ကျွန်ုပ်၏ အလှူဒါနဖြစ်ပါသည်။"

ထိုသို့ ပြောပြီးလျှင် မြေခွေးသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို နဂါး၏ ရှေ့သို့ ပေးအပ်လိုက်လေ၏။ နဂါးသည် မြေခွေး၏ မဟာကရုဏာကို အလွန်တရာ ချီးကျူး၍ မြေခွေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စားသုံးတော်မူ၏။ မြေခွေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စားသုံးပြီးလျှင် နဂါးသည် အားအင်အပြည့်အဝ ပြန်လည်ရရှိလာ၏။

ထိုအချိန်အခါ၌ မင်းကြီးသည် မင်းအဖြစ်မှ စွန့်လွှတ်၍ တောထဲသို့ ဝင်ရောက်တော်မူခဲ့သော မြေခွေး၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကို သိတော်မူ၏။ ထိုမြေခွေးကား မိမိ၏ မဟာကရုဏာတော်ကို အကြောင်းပြု၍ နဂါးကို ကယ်တင်ခဲ့သည်ကို သိတော်မူသောအခါ အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်တော်မူ၏။

ထိုမြေခွေးကား သာမန်မြေခွေးတစ်ကောင် မဟုတ်ကြောင်းကို သိတော်မူသောအခါ မင်းကြီးသည် မြေခွေး၏ အလောင်းကို မီးသင်္ဂြိုဟ်၍ အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် စေတီတစ်ဆူကို တည်ထားကိုးကွယ်တော်မူ၏။ ထိုစေတီသည် မင်းကြီး၏ နန်းတော်အနီး၌ တည်ထားကိုးကွယ်တော်မူ၏.

ထိုသို့လျှင် ဘုရားရှင်တို့သည် သဗ္ဗညုတဉာဏ်တော်ကို မရရှိမီ အတ္တဘောအဆက်ဆက်တို့၌ မဟာကရုဏာတော်ကို အကြောင်းပြု၍ သတ္တဝါအပေါင်းတို့၏ အကျိုးကို ဆောင်ရွက်တော်မူခဲ့ကြကုန်၏။ ထိုသို့သော အကြောင်းအရာတို့ကို နာကြားဖတ်ရှုသော သူတို့သည် သဒ္ဓါတရားကို ပွားများကြ၍ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်နိုင်ကြကုန်၏။

ကတိ

အလှူပေးခြင်းဟူသည် ကိုယ်ကျိုးကို စွန့်လွှတ်၍ သူတစ်ပါး၏ အကျိုးကို ရှေးရှုသော အလွန်မွန်မြတ်သော အလုပ်ဖြစ်ပါသည်။ မဟာကရုဏာတော်နှင့် ပြည့်စုံသော သူတို့သည် မိမိ၏ အသက်ကိုပင် စွန့်လွှတ်၍ သူတစ်ပါးကို ကယ်တင်နိုင်ကြပါသည်။

ဘဝ

မဟာကရုဏာဘရမီ