ဥပ္ပုရိဇာတ် (ကျီးအကြောင်း)

ရှေးအခါက သာသနာတော်ထွန်းကားစည်ပင်သော ကာလ၌ ဘုရားအလောင်းတော်သည် ကျီးမျိုး၌ ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုကျီးမျိုး၌ အလွန်အကုသိုလ်များသော ကျီးတစ်ကောင်သည် မကောင်းမှုအမျိုးမျိုးကို ပြုလုပ်၍ အသက်တမ်းကုန်ဆုံးသောအခါ ငရဲသို့ကျလေ၏။ အလောင်းတော်ကျီးကား သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသောကြောင့် မကောင်းမှုမပြု၊ ကောင်းမှုကုသိုလ်ကိုသာ ပြုလုပ်၍ အသက်တမ်းကုန်ဆုံးသောအခါ နတ်ပြည်သို့ ရောက်တော်မူ၏။ ထိုအခါ ငရဲကျသော ကျီးသည် အလောင်းတော်ကျီးကို အောက်မေ့သတိရ၍ နတ်ပြည်သို့ လာခဲ့၏။ နတ်ပြည်သို့ ရောက်သောအခါ အလောင်းတော်ကျီးကို မြင်၍ အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ကြကုန်၏။ သို့သော် ငရဲကျသော ကျီးကား အလောင်းတော်ကျီး၏ အဆင်းကို မနာလို၊ မကျေနပ် ဖြစ်လေ၏။ အလောင်းတော်ကျီးကား အလွန်တောက်ပသော အဆင်းရှိ၏။ ငရဲကျသော ကျီးကား အလွန်မှောင်မိုက်သော အဆင်းရှိ၏။ ထိုအခါ ငရဲကျသော ကျီးသည် အလောင်းတော်ကျီးကို မေး၏။ "အရှင်မင်းကြီး၊ အရှင်မင်းကြီးသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက် တောက်ပသော အဆင်းကို ရရှိတော်မူသနည်း။ အကျွန်ုပ်ကား အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက် မှောင်မိုက်သော အဆင်းကို ရရှိရပါသနည်း။" အလောင်းတော်ကျီးကား ပြန်လည် ဖြေကြား၏။ "အမောင်၊ အကျွန်ုပ်ကား ရှေးဘဝ၌ လူ့ဘဝ၌ ကျင်လည်ခဲ့စဉ်က သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသောကြောင့် ဤသို့ တောက်ပသော အဆင်းကို ရရှိတော်မူ၏။ အမောင်ကား ရှေးဘဝ၌ လူ့ဘဝ၌ ကျင်လည်ခဲ့စဉ်က မကောင်းမှုအမျိုးမျိုးကို ပြုလုပ်ခဲ့သောကြောင့် ဤသို့ မှောင်မိုက်သော အဆင်းကို ရရှိတော်မူ၏။" ငရဲကျသော ကျီးကား အလောင်းတော်ကျီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ အလွန်ဝမ်းနည်းပူဆွေးလေ၏။ ထို့နောက် အလောင်းတော်ကျီးကို တောင်းပန်လေ၏။ "အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်ကား အမှားကို သိပါပြီ။ အကျွန်ုပ်ကား အရှင်မင်းကြီးကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါရန် တောင်းပန်ပါ၏။ အကျွန်ုပ်ကား အရှင်မင်းကြီးကို မနာလို မကျေနပ် မဖြစ်ပါတော့မည်။" အလောင်းတော်ကျီးကား ငရဲကျသော ကျီးကို ခွင့်လွှတ်တော်မူ၏။ ထို့နောက် နှစ်ဦးသားသည် အတူတကွ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ကြလေကုန်၏။ ဤဇာတ်တော်၌ ဘုရားအလောင်းတော်သည် ကျီးမျိုး၌ ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုကျီးမျိုး၌ အလွန်အကုသိုလ်များသော ကျီးတစ်ကောင်သည် မကောင်းမှုအမျိုးမျိုးကို ပြုလုပ်၍ ငရဲသို့ ကျလေ၏။ အလောင်းတော်ကျီးကား သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသောကြောင့် နတ်ပြည်သို့ ရောက်တော်မူ၏။ ဤဇာတ်တော်သည် ကောင်းမှုကုသိုလ် ပြုလုပ်ခြင်း၏ အကျိုးတရားကို ဖော်ပြလျက် ရှိ၏။