
ရှေးပဝေဏီက သောဠသ (၁၆) ရာသီခွင် ကုန်ဆုံး၍၊ ကာလဝါယုတ် (၁၂) မဟုတ် မြင်းခွာတန်း လွင်ပြင်ကြီး၏ အလယ်တည့်တည့်၌၊ အံ့မခန်း လှပဆန်းကြယ်သော မဟာမောရမည်သော မိုရ်ငှက်မင်းကြီး တစ်ပါး ရှိလေသည်။ ထိုမိုရ်ငှက်မင်းကြီးကား အရောင်အဆင်းတို့ဖြင့် တင့်တယ်၊ အတောင်ပံတို့ကား ရွှေရောင်၊ ငွေရောင်၊ စိန်ရောင်၊ ပတ္တမြားရောင် အစရှိသည်တို့ဖြင့် ဝင်းလက်တောက်ပလျက်၊ အမြီးတောင်ပံတို့ကား သောင်းသောင်းဖျဖျ လှပဆန်းကြယ်၏။ ဥဒါန်းကျူးရင့်သီဆိုသော အသံကား သာယာနာပျော်ဖွယ်၊ အလွန်တင့်တယ် ခန့်ညားသော မိုရ်ငှက်မင်းကြီးကား ပညာ၊ သိက္ခာ၊ သီလတို့နှင့် ပြည့်စုံ၏။
ထိုမိုရ်ငှက်မင်းကြီး၏ အိမ်ရာကား ဥဒေါင်းကဲ့သို့ မြေပြင်၌ မဟုတ်၊ မိုးကောင်းကင်၌ ပင်ဖြစ်၏။ မဟာမောရမည်သော မိုရ်ငှက်မင်းကြီးသည် ကောင်းကင်၌ ပျံဝဲနေစဉ်၊ မြေခွေးအုပ်တစ်အုပ် ရောက်လာလေသည်။ ထိုမြေခွေးတို့ကား အလွန်မောဟ၊ လောဘ၊ ဒေါသတို့နှင့် ပြည့်စုံကြ၏။
"အို... ဤမိုရ်ငှက်ကား အလွန်လှပတင့်တယ်၏။ ၎င်း၏ အတောင်ပံများ၊ အမြီးတောင်ပံများကို ငါတို့ ရယူနိုင်ခဲ့သော် ကောင်းစွကား။"
ထိုအခါ မြေခွေးခေါင်းဆောင်က ၎င်း၏ အပေါင်းအသင်းများကို ခေါ်၍၊
"အသင်တို့... ငါတို့သည် ဤမိုရ်ငှက်ကို ဖမ်းဆီးရန် အကြံရှိကြသည်။ သို့ရာတွင် ၎င်းကား ကောင်းကင်၌ ပျံဝဲနေ၏။ ငါတို့ မည်သို့ ဖမ်းဆီးနိုင်မည်နည်း။"
မြေခွေးတစ်ကောင်က ထိုအမေးကို ကြား၍၊
"ခေါင်းဆောင်ကြီး... ကျွန်ုပ်တွင် အကြံတစ်ခု ရှိပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ဤမိုရ်ငှက်ကို ဖမ်းဆီးနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို သိပါသည်။"
မြေခွေးခေါင်းဆောင်က စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် မေး၏၊
"အသင်၏ အကြံကား အဘယ်နည်း။ ပြောပြစမ်းပါဦး။"
ထိုမြေခွေးက ဆက်လက်၍၊
"ကျွန်ုပ်သည် ဤမိုရ်ငှက်၏ နားကို ကောင်းကောင်း သိပါသည်။ ၎င်းသည် အလွန်သဒ္ဓါတရားထက်မြက်လှ၏။ ကျွန်ုပ်သည် ၎င်းအား အတုယူ၍ အသံကို ပုံဖမ်းမည်။ ထို့နောက် ၎င်းကို ဆွဲဆောင်၍ မြေသို့ ကျစေမည်။ ၎င်း ကျလာသည်နှင့် အသင်တို့သည် ဖမ်းဆီးကြကုန်အံ့။"
ထိုအကြံကို ကြား၍ မြေခွေးခေါင်းဆောင်သည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်၏။ ထိုအခါ မြေခွေးတစ်ကောင်သည် မိုရ်ငှက်၏ အသံကို အတုယူ၍ သီဆိုလေသည်။ မိုရ်ငှက်မင်းကြီးသည် ကောင်းကင်၌ ပျံဝဲနေစဉ်၊ ထိုအသံကို ကြား၍၊
"အို... ဤအသံကား အဘယ်နည်း။ အလွန်သာယာနာပျော်ဖွယ်တကား။ အကျွန်ုပ်အား အဘယ်သူ ခေါ်သနည်း။"
မိုရ်ငှက်မင်းကြီးသည် အသံလာရာသို့ စူးစမ်းကြည့်ရှုသော်၊ မြေခွေးတစ်ကောင်ကို တွေ့မြင်ရ၏။ မိုရ်ငှက်ကား အလွန်သဒ္ဓါတရားထက်မြက်လှသဖြင့်၊ မြေခွေးအား အဖော်ဟူ၍ ထင်မှတ်လေသည်။ ထို့ကြောင့် မိုရ်ငှက်မင်းကြီးသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်၍ မြေခွေးအနီးသို့ ရောက်လာလေသည်။
မြေခွေးတို့သည် ၎င်းတို့၏ အကြံအတိုင်း မိုရ်ငှက်ကျလာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် ဝိုင်းအုံ၍ ဖမ်းဆီးကြလေသည်။ မိုရ်ငှက်မင်းကြီးသည် အလွန်တုန်လှုပ်၍၊
"အို... အကျွန်ုပ်ကို အဘယ်ကြောင့် ဖမ်းဆီးကြသနည်း။ အကျွန်ုပ်သည် အသင်တို့အား အဘယ်သို့ အပြစ်ပြုမိသနည်း။"
မြေခွေးခေါင်းဆောင်က ပြုံးရယ်လျက်၊
"အို... မိုရ်ငှက်မင်းကြီး... သင်ကား အလွန်လှပတင့်တယ်၏။ ၎င်း၏ အတောင်ပံများ၊ အမြီးတောင်ပံများကို ငါတို့ လိုချင်၏။ ငါတို့သည် ၎င်းတို့ကို ရယူ၍ ၎င်း၏ အလှကို တပ်မက်ကြ၏။"
မိုရ်ငှက်မင်းကြီးသည် ထိုစကားကို ကြား၍၊ အလွန်စိတ်မကောင်း ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် ၎င်းကား ပညာ၊ သိက္ခာ၊ သီလနှင့် ပြည့်စုံသဖြင့်၊ အလွန်တည်ကြည်စွာဖြင့်၊
"အို... မြေခွေးအပေါင်းတို့... အသင်တို့သည် အကျွန်ုပ်၏ အတောင်ပံ၊ အမြီးတောင်ပံတို့ကို လိုချင်ကြသည်ကို နားလည်၏။ သို့ရာတွင် အသင်တို့သည် အလွန်မှားယွင်းကြ၏။ အသင်တို့သည် လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟတို့ကြောင့် အကျွန်ုပ်၏ အလှကို တပ်မက်ကြသည်။ အသင်တို့သည် အကျွန်ုပ်၏ အတောင်ပံ၊ အမြီးတောင်ပံတို့ကို ရယူနိုင်သော်လည်း၊ အသင်တို့၏ စိတ်ဆန္ဒကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်ကြ။ အကြောင်းမှာ အသင်တို့၏ စိတ်သည် အလွန်တဏှာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသောကြောင့်တည်း။"
ထိုအခါ မိုရ်ငှက်မင်းကြီးသည် ၎င်း၏ ပညာ၊ သိက္ခာ၊ သီလတို့ကို အသုံးပြု၍၊
"အို... မြေခွေးအပေါင်းတို့... အကျွန်ုပ်သည် အသင်တို့အား အဘယ်သို့ တရားဟောရမည်နည်း။ အကျွန်ုပ်သည် အသင်တို့၏ အတောင်ပံ၊ အမြီးတောင်ပံတို့ကို ပေးအပ်နိုင်သော်လည်း၊ အသင်တို့၏ စိတ်ဆန္ဒကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်ကြ။ သို့ရာတွင် အကျွန်ုပ်သည် အသင်တို့အား ကျင့်ဝတ်တရားကို ဟောကြားလို၏။ အသင်တို့သည် အလွန်မောဟ၊ လောဘ၊ ဒေါသတို့နှင့် ပြည့်စုံကြ၏။ အသင်တို့သည် ဤတဏှာမှ လွတ်မြောက်လိုလျှင်၊ သဒ္ဓါတရားကို ပွားများကြကုန်အံ့။"
မိုရ်ငှက်မင်းကြီးသည် ထိုသို့ ဟောကြားပြီးသော်၊ ၎င်း၏ အတောင်ပံ၊ အမြီးတောင်ပံတို့ကို မပေးအပ်၊ ကောင်းကင်သို့ ပြန်လည် ပျံဝဲသွားလေသည်။ မြေခွေးတို့သည် မိုရ်ငှက်၏ တရားစကားကို ကြား၍၊ အလွန်အရှက်ရကြ၏။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟတို့ကြောင့် မိုရ်ငှက်၏ အလှကို တပ်မက်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ မိုရ်ငှက်ကား ၎င်းတို့အား အပြစ်မတင်၊ သဒ္ဓါတရားကို ပွားများရန် ဟောကြားခဲ့သည်။
ထိုအခါ မြေခွေးခေါင်းဆောင်သည် ၎င်း၏ အပေါင်းအသင်းများကို ခေါ်၍၊
"အသင်တို့... ငါတို့သည် အလွန်မှားယွင်းခဲ့ကြပြီ။ ငါတို့သည် မိုရ်ငှက်၏ အလှကို တပ်မက်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ၎င်းကား ငါတို့ကို မေတ္တာဖြင့် တရားဟောကြားခဲ့သည်။ ငါတို့သည် ၎င်း၏ တရားစကားကို နာခံ၍၊ သဒ္ဓါတရားကို ပွားများကြကုန်အံ့။"
ထိုနေ့မှစ၍ မြေခွေးတို့သည် ၎င်းတို့၏ လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟတို့မှ လွတ်မြောက်၍၊ သဒ္ဓါတရားကို ပွားများကြကုန်၏။ ၎င်းတို့သည် မိုရ်ငှက်မင်းကြီးအား အလွန်လေးစားကြ၏။
မဟာမောရ ဇာတ်သည် အလွန်လှပတင့်တယ်သော မိုရ်ငှက်မင်းကြီး၏ အကြောင်းကို သက်သေထူ၏။ ၎င်းကား အလွန်ပညာ၊ သိက္ခာ၊ သီလတို့နှင့် ပြည့်စုံ၏။ ၎င်းကား အလွန်မောဟ၊ လောဘ၊ ဒေါသတို့နှင့် ပြည့်စုံသော မြေခွေးတို့အား တရားဟောကြား၍၊ ၎င်းတို့အား သဒ္ဓါတရားကို ပွားများစေ၏။
လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟတို့သည် အလွန်ဆိုးရွားသော တရားများ ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့သည် ငါတို့ကို အမှားလမ်းသို့ ပို့ဆောင်နိုင်၏။ ငါတို့သည် သဒ္ဓါတရားကို ပွားများ၍ ၎င်းတို့မှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားရမည်။
မဟာမောရ ဇာတ်သည် ဘုရားအလောင်းတော်၏ သဒ္ဓါပါရမီ ကို ပြသ၏။ ဘုရားအလောင်းတော်သည် အလွန်မောဟ၊ လောဘ၊ ဒေါသတို့နှင့် ပြည့်စုံသော သတ္တဝါများအား တရားဟောကြား၍၊ ၎င်းတို့အား သဒ္ဓါတရားကို ပွားများစေ၏။
— In-Article Ad —
လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟတို့သည် အလွန်ဆိုးရွားသော တရားများ ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့သည် ငါတို့ကို အမှားလမ်းသို့ ပို့ဆောင်နိုင်၏။ ငါတို့သည် သဒ္ဓါတရားကို ပွားများ၍ ၎င်းတို့မှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားရမည်။
ပါရမီ: မဟာမောရ ဇာတ်သည် ဘုရားအလောင်းတော်၏ သဒ္ဓါပါရမီ ကို ပြသ၏။ ဘုရားအလောင်းတော်သည် အလွန်မောဟ၊ လောဘ၊ ဒေါသတို့နှင့် ပြည့်စုံသော သတ္တဝါများအား တရားဟောကြား၍၊ ၎င်းတို့အား သဒ္ဓါတရားကို ပွားများစေ၏။
— Ad Space (728x90) —
77Ekanipātaကောကိလဇာတ်တော် ရှေးအခါက ဗာရာဏသီပြည်၌ ပရိသတ်အပေါင်းတို့၏ ချစ်ခင်မြတ်နိုးခြင်းကို ခံရသော ကောကိလမင်းမည်...
💡 အထင်အမြင်လွဲမှားမှုကြောင့် အပြစ်မပေးသင့်ပါ။ အဖြစ်မှန်ကို သိရှိအောင် ကြိုးစားသင့်ပါသည်။
219Dukanipātaကုမ္ဘိလ (Kumbhila Jataka)ရှေးသောအခါက သာဝတ္ထိပြည်၌ ဘုရင်တစ်ပါး စိုးစံတော်မူသည်။ ထိုဘုရင်တွင် သမီးတော်...
💡 တိရစ္ဆာန်အကျင့်များသည် စိတ်ကို လွှမ်းမိုးနိုင်သည်။ မိမိ၏ စိတ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ပါက အမှားများ ကျူးလွန်တတ်သည်။
443Dasakanipātaမဟာသူခေ ဇာတ်တော် မဟာသူခေ ဇာတ်တော် က တုန်းက ဘုရားအလောင်းတော် အလောင်းလျာ ဖြစ်တော်မူစဉ် အသ...
💡 ကရုဏာတရားဖြင့် ကူညီခြင်းသည် အကျိုးများစွာ ဖြစ်ထွန်းစေသည်။ စေတနာသည် ဆင်းရဲမွဲတေမှုကို ဖြေရှင်းပေးပြီး ပျော်ရွှင်သော ဘဝကို ဖန်တီးပေးသည်။
142Ekanipātaမေတ္တာရှင်ဆင်မင်းရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက ဟိမဝန္တာ တောအုပ်ကြီး၌ ဆင်မင်းတစ်ပါး နေထိုင်၏။ ထိုဆင်မင်းကား ...
💡 မိမိကိုယ်ကို မစောင့်ရှောက်ဘဲ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကျိုးမရှိနိုင်။ မိမိကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်ပြီးမှ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကောင်းဆုံး ဖြစ်၏။
177Dukanipātaကုမ္ဘီလ ဇာတ်တော် (ဇာတ်တော် ၁၇၇) အပဒါန် “အရှင်ဘုရား၊ ဤဘုရားရှင်ကား မဟာသမုဒ္ဒရာအနီး သာဝတ္ထိပြည်၌ သီတ...
💡 “အကုသိုလ်ကံတို့၏ အကျိုးကို မကောင်းမွန်စွာ ခံစားရသော်လည်း၊ သဒ္ဓါတရားနှင့် မေတ္တာတရားတို့ကို ပွားများလျှင်၊ ထိုမကောင်းမှုတို့မှ ကင်းလွတ်၍ ကောင်းသော ဘဝသို့ ကူးပြောင်းနိုင်၏။”
59Ekanipātaသာသနာတော်နှစ်ပေါင်းများစွာက၊ သီရိလင်္ကာနိုင်ငံ ကောသလတိုင်းမှာ ကၪာၪသာရၪဒၪဆိုတဲ့ မြို့လေးတစ်မြို့ရှိခဲ...
💡 သနားကြင်နာခြင်း၊ အနစ်နာခံခြင်း၊ ကျေးဇူးတရားတို့ကို သိမြင်ခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ မိမိတစ်ဦးတည်း၏ အကျိုးစီးပွားကို ရှေးရှုခြင်းထက်၊ အများအကျိုးကို ရှေးရှုခြင်းသည် ပိုမို မြတ်၏။
— Multiplex Ad —