
ရှေးပဝေဏီက သောဠသ (၁၆) ရာသီခွင် ကုန်ဆုံး၍၊ ကာလဝါယုတ် (၁၂) မဟုတ် မြင်းခွာတန်း လွင်ပြင်ကြီး၏ အလယ်တည့်တည့်၌၊ အံ့မခန်း လှပဆန်းကြယ်သော မဟာမောရမည်သော မိုရ်ငှက်မင်းကြီး တစ်ပါး ရှိလေသည်။ ထိုမိုရ်ငှက်မင်းကြီးကား အရောင်အဆင်းတို့ဖြင့် တင့်တယ်၊ အတောင်ပံတို့ကား ရွှေရောင်၊ ငွေရောင်၊ စိန်ရောင်၊ ပတ္တမြားရောင် အစရှိသည်တို့ဖြင့် ဝင်းလက်တောက်ပလျက်၊ အမြီးတောင်ပံတို့ကား သောင်းသောင်းဖျဖျ လှပဆန်းကြယ်၏။ ဥဒါန်းကျူးရင့်သီဆိုသော အသံကား သာယာနာပျော်ဖွယ်၊ အလွန်တင့်တယ် ခန့်ညားသော မိုရ်ငှက်မင်းကြီးကား ပညာ၊ သိက္ခာ၊ သီလတို့နှင့် ပြည့်စုံ၏။
ထိုမိုရ်ငှက်မင်းကြီး၏ အိမ်ရာကား ဥဒေါင်းကဲ့သို့ မြေပြင်၌ မဟုတ်၊ မိုးကောင်းကင်၌ ပင်ဖြစ်၏။ မဟာမောရမည်သော မိုရ်ငှက်မင်းကြီးသည် ကောင်းကင်၌ ပျံဝဲနေစဉ်၊ မြေခွေးအုပ်တစ်အုပ် ရောက်လာလေသည်။ ထိုမြေခွေးတို့ကား အလွန်မောဟ၊ လောဘ၊ ဒေါသတို့နှင့် ပြည့်စုံကြ၏။
"အို... ဤမိုရ်ငှက်ကား အလွန်လှပတင့်တယ်၏။ ၎င်း၏ အတောင်ပံများ၊ အမြီးတောင်ပံများကို ငါတို့ ရယူနိုင်ခဲ့သော် ကောင်းစွကား။"
ထိုအခါ မြေခွေးခေါင်းဆောင်က ၎င်း၏ အပေါင်းအသင်းများကို ခေါ်၍၊
"အသင်တို့... ငါတို့သည် ဤမိုရ်ငှက်ကို ဖမ်းဆီးရန် အကြံရှိကြသည်။ သို့ရာတွင် ၎င်းကား ကောင်းကင်၌ ပျံဝဲနေ၏။ ငါတို့ မည်သို့ ဖမ်းဆီးနိုင်မည်နည်း။"
မြေခွေးတစ်ကောင်က ထိုအမေးကို ကြား၍၊
"ခေါင်းဆောင်ကြီး... ကျွန်ုပ်တွင် အကြံတစ်ခု ရှိပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ဤမိုရ်ငှက်ကို ဖမ်းဆီးနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို သိပါသည်။"
မြေခွေးခေါင်းဆောင်က စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် မေး၏၊
"အသင်၏ အကြံကား အဘယ်နည်း။ ပြောပြစမ်းပါဦး။"
ထိုမြေခွေးက ဆက်လက်၍၊
"ကျွန်ုပ်သည် ဤမိုရ်ငှက်၏ နားကို ကောင်းကောင်း သိပါသည်။ ၎င်းသည် အလွန်သဒ္ဓါတရားထက်မြက်လှ၏။ ကျွန်ုပ်သည် ၎င်းအား အတုယူ၍ အသံကို ပုံဖမ်းမည်။ ထို့နောက် ၎င်းကို ဆွဲဆောင်၍ မြေသို့ ကျစေမည်။ ၎င်း ကျလာသည်နှင့် အသင်တို့သည် ဖမ်းဆီးကြကုန်အံ့။"
ထိုအကြံကို ကြား၍ မြေခွေးခေါင်းဆောင်သည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်၏။ ထိုအခါ မြေခွေးတစ်ကောင်သည် မိုရ်ငှက်၏ အသံကို အတုယူ၍ သီဆိုလေသည်။ မိုရ်ငှက်မင်းကြီးသည် ကောင်းကင်၌ ပျံဝဲနေစဉ်၊ ထိုအသံကို ကြား၍၊
"အို... ဤအသံကား အဘယ်နည်း။ အလွန်သာယာနာပျော်ဖွယ်တကား။ အကျွန်ုပ်အား အဘယ်သူ ခေါ်သနည်း။"
မိုရ်ငှက်မင်းကြီးသည် အသံလာရာသို့ စူးစမ်းကြည့်ရှုသော်၊ မြေခွေးတစ်ကောင်ကို တွေ့မြင်ရ၏။ မိုရ်ငှက်ကား အလွန်သဒ္ဓါတရားထက်မြက်လှသဖြင့်၊ မြေခွေးအား အဖော်ဟူ၍ ထင်မှတ်လေသည်။ ထို့ကြောင့် မိုရ်ငှက်မင်းကြီးသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်၍ မြေခွေးအနီးသို့ ရောက်လာလေသည်။
မြေခွေးတို့သည် ၎င်းတို့၏ အကြံအတိုင်း မိုရ်ငှက်ကျလာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် ဝိုင်းအုံ၍ ဖမ်းဆီးကြလေသည်။ မိုရ်ငှက်မင်းကြီးသည် အလွန်တုန်လှုပ်၍၊
"အို... အကျွန်ုပ်ကို အဘယ်ကြောင့် ဖမ်းဆီးကြသနည်း။ အကျွန်ုပ်သည် အသင်တို့အား အဘယ်သို့ အပြစ်ပြုမိသနည်း။"
မြေခွေးခေါင်းဆောင်က ပြုံးရယ်လျက်၊
"အို... မိုရ်ငှက်မင်းကြီး... သင်ကား အလွန်လှပတင့်တယ်၏။ ၎င်း၏ အတောင်ပံများ၊ အမြီးတောင်ပံများကို ငါတို့ လိုချင်၏။ ငါတို့သည် ၎င်းတို့ကို ရယူ၍ ၎င်း၏ အလှကို တပ်မက်ကြ၏။"
မိုရ်ငှက်မင်းကြီးသည် ထိုစကားကို ကြား၍၊ အလွန်စိတ်မကောင်း ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် ၎င်းကား ပညာ၊ သိက္ခာ၊ သီလနှင့် ပြည့်စုံသဖြင့်၊ အလွန်တည်ကြည်စွာဖြင့်၊
"အို... မြေခွေးအပေါင်းတို့... အသင်တို့သည် အကျွန်ုပ်၏ အတောင်ပံ၊ အမြီးတောင်ပံတို့ကို လိုချင်ကြသည်ကို နားလည်၏။ သို့ရာတွင် အသင်တို့သည် အလွန်မှားယွင်းကြ၏။ အသင်တို့သည် လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟတို့ကြောင့် အကျွန်ုပ်၏ အလှကို တပ်မက်ကြသည်။ အသင်တို့သည် အကျွန်ုပ်၏ အတောင်ပံ၊ အမြီးတောင်ပံတို့ကို ရယူနိုင်သော်လည်း၊ အသင်တို့၏ စိတ်ဆန္ဒကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်ကြ။ အကြောင်းမှာ အသင်တို့၏ စိတ်သည် အလွန်တဏှာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသောကြောင့်တည်း။"
ထိုအခါ မိုရ်ငှက်မင်းကြီးသည် ၎င်း၏ ပညာ၊ သိက္ခာ၊ သီလတို့ကို အသုံးပြု၍၊
"အို... မြေခွေးအပေါင်းတို့... အကျွန်ုပ်သည် အသင်တို့အား အဘယ်သို့ တရားဟောရမည်နည်း။ အကျွန်ုပ်သည် အသင်တို့၏ အတောင်ပံ၊ အမြီးတောင်ပံတို့ကို ပေးအပ်နိုင်သော်လည်း၊ အသင်တို့၏ စိတ်ဆန္ဒကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်ကြ။ သို့ရာတွင် အကျွန်ုပ်သည် အသင်တို့အား ကျင့်ဝတ်တရားကို ဟောကြားလို၏။ အသင်တို့သည် အလွန်မောဟ၊ လောဘ၊ ဒေါသတို့နှင့် ပြည့်စုံကြ၏။ အသင်တို့သည် ဤတဏှာမှ လွတ်မြောက်လိုလျှင်၊ သဒ္ဓါတရားကို ပွားများကြကုန်အံ့။"
မိုရ်ငှက်မင်းကြီးသည် ထိုသို့ ဟောကြားပြီးသော်၊ ၎င်း၏ အတောင်ပံ၊ အမြီးတောင်ပံတို့ကို မပေးအပ်၊ ကောင်းကင်သို့ ပြန်လည် ပျံဝဲသွားလေသည်။ မြေခွေးတို့သည် မိုရ်ငှက်၏ တရားစကားကို ကြား၍၊ အလွန်အရှက်ရကြ၏။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟတို့ကြောင့် မိုရ်ငှက်၏ အလှကို တပ်မက်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ မိုရ်ငှက်ကား ၎င်းတို့အား အပြစ်မတင်၊ သဒ္ဓါတရားကို ပွားများရန် ဟောကြားခဲ့သည်။
ထိုအခါ မြေခွေးခေါင်းဆောင်သည် ၎င်း၏ အပေါင်းအသင်းများကို ခေါ်၍၊
"အသင်တို့... ငါတို့သည် အလွန်မှားယွင်းခဲ့ကြပြီ။ ငါတို့သည် မိုရ်ငှက်၏ အလှကို တပ်မက်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ၎င်းကား ငါတို့ကို မေတ္တာဖြင့် တရားဟောကြားခဲ့သည်။ ငါတို့သည် ၎င်း၏ တရားစကားကို နာခံ၍၊ သဒ္ဓါတရားကို ပွားများကြကုန်အံ့။"
ထိုနေ့မှစ၍ မြေခွေးတို့သည် ၎င်းတို့၏ လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟတို့မှ လွတ်မြောက်၍၊ သဒ္ဓါတရားကို ပွားများကြကုန်၏။ ၎င်းတို့သည် မိုရ်ငှက်မင်းကြီးအား အလွန်လေးစားကြ၏။
မဟာမောရ ဇာတ်သည် အလွန်လှပတင့်တယ်သော မိုရ်ငှက်မင်းကြီး၏ အကြောင်းကို သက်သေထူ၏။ ၎င်းကား အလွန်ပညာ၊ သိက္ခာ၊ သီလတို့နှင့် ပြည့်စုံ၏။ ၎င်းကား အလွန်မောဟ၊ လောဘ၊ ဒေါသတို့နှင့် ပြည့်စုံသော မြေခွေးတို့အား တရားဟောကြား၍၊ ၎င်းတို့အား သဒ္ဓါတရားကို ပွားများစေ၏။
လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟတို့သည် အလွန်ဆိုးရွားသော တရားများ ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့သည် ငါတို့ကို အမှားလမ်းသို့ ပို့ဆောင်နိုင်၏။ ငါတို့သည် သဒ္ဓါတရားကို ပွားများ၍ ၎င်းတို့မှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားရမည်။
မဟာမောရ ဇာတ်သည် ဘုရားအလောင်းတော်၏ သဒ္ဓါပါရမီ ကို ပြသ၏။ ဘုရားအလောင်းတော်သည် အလွန်မောဟ၊ လောဘ၊ ဒေါသတို့နှင့် ပြည့်စုံသော သတ္တဝါများအား တရားဟောကြား၍၊ ၎င်းတို့အား သဒ္ဓါတရားကို ပွားများစေ၏။
— In-Article Ad —
လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟတို့သည် အလွန်ဆိုးရွားသော တရားများ ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့သည် ငါတို့ကို အမှားလမ်းသို့ ပို့ဆောင်နိုင်၏။ ငါတို့သည် သဒ္ဓါတရားကို ပွားများ၍ ၎င်းတို့မှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားရမည်။
ပါရမီ: မဟာမောရ ဇာတ်သည် ဘုရားအလောင်းတော်၏ သဒ္ဓါပါရမီ ကို ပြသ၏။ ဘုရားအလောင်းတော်သည် အလွန်မောဟ၊ လောဘ၊ ဒေါသတို့နှင့် ပြည့်စုံသော သတ္တဝါများအား တရားဟောကြား၍၊ ၎င်းတို့အား သဒ္ဓါတရားကို ပွားများစေ၏။
— Ad Space (728x90) —
333Catukkanipātaသည်းခံတတ်သော ဆင်မင်း မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိမြို့ မဟာဝုန်တောအုပ်တွင်း၌ သီတင်းသုံးတော်မူနေစဉ်၊ ရ...
💡 သည်းခံခြင်းသည် အင်အားကြီးမားသော လက်နက်ဖြစ်၏။ အကြမ်းဖက်ခြင်းကို အကြမ်းဖက်ဖြင့် မတုံ့ပြန်ဘဲ သည်းခံခြင်းဖြင့် ရင်ဆိုင်ပါက၊ ပိုမိုကောင်းမွန်သော ရလဒ်ကို ရရှိနိုင်၏။ မေတ္တာ၊ ကရုဏာစိတ်သည် ပင် ကိုယ်ကျိုးကို မကြည့်ဘဲ သူတစ်ပါး၏ စိတ်ကို ပြောင်းလဲစေနိုင်စွမ်း ရှိ၏။
264Tikanipātaရွှေဒေါင်း၏ မဟာဒါနတစ်ခါတစ်ရံ၊ သာဝတ္ထိပြည်၏ အနောက်ဘက်တွင် မဟာဝနဟု အမည်ရသော တောအုပ်ကြီးတစ်အုပ် ရှိလေသည...
💡 ပညာရှိသူတို့သည် မိမိတို့၏ ပညာကို အကျိုးရှိစွာ အသုံးချ၍ အများ၏ အကျိုးကို ဆောင်ရွက်ကြသည်။
221Dukanipātaကုမ္ဘီလမင်းနှင့် ပုဏ္ဏားမြတ်စွာဘုရားသခင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ ကုမ...
💡 ကရုဏာတရားနှင့် ကျေးဇူးသိတတ်သော စိတ်သည် အလွန်အဖိုးတန်သည်။
228Dukanipātaသုနကမင်းနှင့် နွား တစ်ခါတုန်းက မဟာသမုဒ္ဒရာကြီးအတိုင်း ကျယ်ပြန့်လှတဲ့ တောအုပ်ကြီးတစ်ခုရဲ့ အလယ်မှာ သု...
💡 ဤနิทانชาดกသည် ကိုယ်ကျင့်တရား၏ အရေးပါပုံကို ဖော်ပြထားပါသည်။ မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ သနားခြင်းတရားတို့သည် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ သတ္တဝါအားလုံးကို တန်းတူညီတူ ဆက်ဆံပြီး မညှင်းဆဲသင့်ပါ။ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ပညာရေးတို့သည် လူ့အဖွဲ့အစည်းကို တိုးတက်စေပါသည်။
26Ekanipātaဆင်မင်းနှင့် မုန်တိုင်း ကမ္ဘာဦးခေတ်၊ ဘုရားအလောင်းတော် ဆင်မင်းအဖြစ်ကို ရောက်တော်မူစဉ်က ဖြစ်တော်မူသော...
💡 အလွန်အေးချမ်းသာယာစွာ နေထိုင်ခြင်းကား၊ မဂ်ဖိုလ်တရားကို ဆင်ခြင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။ မည်သည့် အန္တရာယ်ကိုမျှ မကြောက်မရွံ့၊ အေးချမ်းသာယာစွာ နေထိုင်ခြင်းကား၊ မဂ်ဖိုလ်တရားကို ဆင်ခြင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။
183Dukanipātaဒုက္ခိတ ဇာတ်တော်ရှေးအခါက ကောသလတိုင်း၊ သာဝတ္ထိမြို့တွင် ဒုက္ခိတ အမည်ရှိသော အမတ်တစ်ဦး ရှိ၏။ သူသည် အလွန...
💡 ကံကိုသာ အားမကိုးဘဲ၊ မိမိ၏ ပညာနှင့် ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်းသည် အောင်မြင်မှုကို ပေး၏။
— Multiplex Ad —