ကုဏ္ဍကမင်းနှင့် ဥဒေါင်း

ကုဏ္ဍကမင်းနှင့် ဥဒေါင်း

အရှေ့ဘက် မဟာသမုဒ္ဒရာကြီး၏ ကမ်းပါးနဖူးပေါ်တွင် ရွှေရောင်တောက်လဲ့သော မြို့တော်ကြီးတစ်မြို့ တည်ရှိခဲ့၏။ ထိုမြို့တော်ကား အလင်းရောင် ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ ကျရောက်စေသော နေမင်း၏ ဂုဏ်အင်နှင့် တူစွာ၊ တောက်ပ၍ ကျက်သရေရှိသော 'ကုဏ္ဍက' မြို့တော် ဖြစ်၏။ မြို့တော်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် မင်းတရားကြီး ကုဏ္ဍကမင်းသည် စိုးစံလျက် ရှိသည်။ မင်းတရားကြီးသည် နန်းတော်ကြီး၏ မဟာခန်းမဆောင်မှနေ၍ အနောက်ဘက်သို့ ဖြန့်ကျက်နေသော သစ်ပင်ပန်းမန်တို့ဖြင့် စိမ်းလန်းစိုပြေသည့် နန်းတွင်းဥယျာဉ်တော်ကြီးကို မကြာခဏ ရှုစားလေ့ရှိ၏။ ဥယျာဉ်တော်ကြီးသည်ကား မင်းတရားကြီး၏ စိတ်ကို ကြည်နူးစေရန် ဖန်တီးထားသကဲ့သို့၊ အံ့မခန်း အလှပ တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေသည်။ ရောင်စုံပန်းများ ပွင့်ဖတ်များ၊ သစ်ပင်ကြီးများ၊ ရေအိုင်များ၊ ထို့အပြင် လေညှင်းအေးအေးက သစ်ရွက်ကလေးများကို တလှုပ်လှုပ် ကစားစေလျက်၊ နွေ၊ မိုး၊ ဆောင်း မည်သည့်ရာသီတွင်မဆို အမြဲ စိမ်းလန်း စိုပြေနေသည်။

တစ်နေ့သောအခါ၊ မင်းတရားကြီး ကုဏ္ဍကသည် နန်းတော်၏ ပြတင်းပေါက်မှ နေ၍ ဥယျာဉ်တော်ကြီးကို ရှုစားလျက် ရှိသည်။ နေမင်း၏ ရွှေရောင်ခြည်များသည် သစ်ပင်ရွက်များ ပေါ်တွင် ကျရောက်ကာ၊ တောက်ပ ၍ လင်းလက်နေ၏။ ထိုစဉ်၊ မင်းတရားကြီး၏ မျက်စိသည် ဥယျာဉ်တော်၏ အရှေ့ဘက် အကွယ်တွင်၊ ရေအိုင်ငယ်တစ်ခု၏ အနီးတွင် ထူးခြားစွာ လှပသော သတ္တဝါတစ်ကောင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုသတ္တဝါကား အလွန် လှပ သော အဆင်းအရောင်ရှိသော ဥဒေါင်းတစ်ကောင် ဖြစ်၏။ ဥဒေါင်း၏ အမွေးအတောင်တို့သည် မိုးသက် လေပြည်နှင့် ထိခိုက်သော အခါ၊ ရောင်စုံ ကောင်းကင် ၏ အဆင်းရောင်ကို ထင်ဟပ်စေလျက်၊ မီးရောင် ကဲ့သို့ တောက်လဲ့ နေသည်။ ဥဒေါင်း၏ လည်တိုင် ရှည်သွယ်သွယ်သည်၊ အလင်းရောင်ကို စုပ်ယူကာ၊ မည်သည့် နဂါးမင်း၏ အဖိုးတန် ကျောက်သလင်း ၏ အဆင်းရောင်နှင့် မတူသော အလင်းရောင် ကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။ ဥဒေါင်း၏ မျက်လုံးတို့ကား၊ ကြယ်တာရာများ၏ တောက်ပ မှု နှင့် တူစွာ၊ မှတ်ထင်စရာ အသိဉာဏ် ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

မင်းတရားကြီး ကုဏ္ဍကသည် ထိုဥဒေါင်း၏ အဆင်းအပြင်၊ လှုပ်ရှားမှု အမူအရာ တို့ကို ကြည့်ရှု့ရင်း၊ အံ့ဩ ၍ မကုန်နိုင် ဖြစ်၏။ ဥဒေါင်းသည် ရေအိုင်ငယ်မှ ရေကို သောက်သုံးလျက်၊ မိမိ၏ အမွေးအတောင်တို့ကို သန့်စင် အောင် ပြုလုပ်လျက် ရှိသည်။ ၎င်း၏ ရွေ့လျားမှု အားလုံးသည် ပြေပြစ် ၍ လှပ သော ကခုန်မှု အလား ရှိသည်။ မင်းတရားကြီး၏ စိတ်သည် ဥဒေါင်းအပေါ် အလွန် တပ်မက် ၍ သွား၏။ ဤသို့ လှပ သော သတ္တဝါကို မိမိ၏ နန်းတော်သို့ ခေါ်ဆောင်၍ မွေးမြူလိုစိတ် ပြင်းပြင်းပြင်းပြင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

မင်းတရားကြီးသည် နန်းတော်မှ ထွက်လာ၍ ဥယျာဉ်တော်သို့ ဆင်းသက် ကာ၊ ဥဒေါင်းအနီးသို့ ချဉ်းကပ်လေသည်။ ဥဒေါင်းသည် မင်းတရားကြီး၏ ချဉ်းကပ်လာ မှုကို မြင်သောအခါ၊ ထိတ်လန့် သွားဟန် ရှိသော်လည်း၊ မထွက်ပြေး။ မိမိ၏ အဆင်းအပြင် ၌ အခြားသူများ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင် မှု ရှိသည်ကို ၎င်းသိရှိပုံရသည်။

"အချင်း ဥဒေါင်း ထူးခြားလှပါပေ၏။ သင်၏ အဆင်းအပြင် ၌ မည်သည့် နတ်ဘုရား မဆို တပ်မက် နိုင်ဖွယ် ရှိ၏။ ငါသည် သင်၏ အဆင်းအပြင် ၌ အလွန်နှစ်သက် ၍ လာ၏။ ငါ့ နန်းတော် သို့ လိုက်ပါ ခေါ်ဆောင် သွားလိုသည်" ဟု မင်းတရားကြီး ကုဏ္ဍကက ဆို၏။

ဥဒေါင်းသည် မိမိ၏ ခေါင်းကို အသာအယာ ခါရင်း၊ မိမိ၏ အသံဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားလေသည်။ ၎င်း၏ အသံကား ချိုမြိန် ၍ သာယာ နားထောင် ရသော သံစဉ် ဖြစ်၏။

"အရှင်မင်းတရားကြီး၊ ကိုယ်တော်၏ အလိုဆန္ဒကို နားလည် ပါ၏။ သို့သော်၊ ကျွန်ုပ်ကား အလွန် အေးချမ်း သော သဘာဝ ပတ်ဝန်းကျင် ၌ သာ နေထိုင် လိုသူ ဖြစ်၏။ လူတို့၏ နေထိုင် ရာ နန်းတော် ၏ ကျဉ်းကျပ် မှု၊ စည်းကမ်း ကြီးများ၊ ဆူညံ သော အသံများ ကို ကျွန်ုပ် မလိုလား။ ကျွန်ုပ်သည် ဤ ဥယျာဉ်တော် ၏ လွတ်လပ် မှု နှင့် သဘာဝ ၏ အလှ ကို သာ တပ်မက် ပါ၏။"

မင်းတရားကြီး ကုဏ္ဍကသည် ဥဒေါင်း၏ အပြောကို ကြားသောအခါ၊ အနည်းငယ် စိတ်ပျက် သော်လည်း၊ ၎င်း၏ လွတ်လပ် မှု ကို လေးစား လိုစိတ် ရှိ၏။ ထို့ကြောင့်၊ မင်းတရားကြီးက ဆက်လက်၍ ပြောဆိုလေသည်။

"အချင်း ဥဒေါင်း၊ သင်၏ အပြောကို နားလည် ပါ၏။ သို့သော်၊ ငါသည် သင်၏ အဆင်းအပြင် ၌ ကြီးစွာသော အကျိုးအမြတ် ကို မြင်၏။ သင်သည် မည်သည့် အရာ ကို တောင်းဆို လိုသနည်း။ ငါသည် ကိုယ်တော်၏ အလိုဆန္ဒ အားလုံးကို ဖြည့်ဆည်း ပေးမည် ဖြစ်၏။"

ဥဒေါင်းသည် မင်းတရားကြီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ၊ အနည်းငယ် စဉ်းစား ၏။ ထို့နောက်၊ မိမိ၏ အမှန်တရား ကို အသိပေး လိုစိတ် ဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြား လေသည်။

"အရှင်မင်းတရားကြီး၊ ကျွန်ုပ် အလိုဆန္ဒကား ကြီးကျယ် လှသည် မဟုတ်။ ကျွန်ုပ်သည် မည်သည့် အရာ ကိုမျှ မတောင်းဆို လိုပါ။ သို့သော်၊ ကျွန်ုပ်၏ ဤ ဥယျာဉ်တော် ၏ သဘာဝ ကို မဖျက်ဆီး ပါ ရန် ကိုယ်တော်အား တောင်းပန် လိုပါ၏။ ဤ နေရာ ၏ သစ်ပင် ပန်းမန် တို့သည် ကျွန်ုပ်၏ အသက် ရပ်တည်ရာ ဖြစ်၏။ ဤ နေရာ ၏ ငြိမ်းချမ်း မှု ကို မပျက်စီး စေ ပါ ရန် ကိုယ်တော်အား မေတ္တာရပ်ခံ ပါ၏။"

မင်းတရားကြီး ကုဏ္ဍကသည် ဥဒေါင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ၊ မိမိ၏ စိတ် ၌ အလွန် ထင်ဟပ် ၍ သွားသည်။ ဥဒေါင်းကား မိမိ၏ အဆင်းအပြင် ၌ အခြားသော အကျိုးအမြတ် ကို မတောင်းဆို ဘဲ၊ မိမိ၏ သဘာဝ ပတ်ဝန်းကျင် ကို သာ ထိန်းသိမ်း လိုစိတ် ရှိသည်။ ဤသို့သော စိတ်ထား နှင့် ပြည့်စုံ သော သတ္တဝါ ကို မင်းတရားကြီးသည် ဤ ဘဝ ၌ မတွေ့ဖူး။ ထို့ကြောင့်၊ မင်းတရားကြီးသည် ဥဒေါင်း၏ တောင်းပန် မှုကို နာခံ လေသည်။

"အချင်း ဥဒေါင်း၊ သင်၏ စကားကို ငါ နာခံ ပါ၏။ ဤ ဥယျာဉ်တော် ၏ သဘာဝ ကို ငါ မဖျက်ဆီး ပါ။ ဤ နေရာ ၏ ငြိမ်းချမ်း မှု ကို ငါ ထိန်းသိမ်း ပါမည်။ ထို့ကြောင့်၊ သင်သည် ဤ ဥယျာဉ်တော် ၌ ကိုယ်တော်၏ အလိုအလျောက် နေထိုင် နိုင်ပါ၏။ ငါသည် ကိုယ်တော်အား မခွဲမခွာ ကြည့်ရှု့ လိုပါ၏။"

ထိုနေ့မှစ၍၊ မင်းတရားကြီး ကုဏ္ဍကသည် ဥဒေါင်းကို မိမိ၏ နန်းတော် ဥယျာဉ်တော် ၌ နေထိုင် ခွင့် ပြုလေသည်။ မင်းတရားကြီးသည် ဥဒေါင်းကို မကြာခဏ လာရောက် ကြည့်ရှု့ပြီး၊ ဥဒေါင်း၏ အဆင်းအပြင် ၌ မွေ့လျော် တတ်၏။ ဥဒေါင်းကား မင်းတရားကြီး၏ စောင့်ရှောက် မှု ဖြင့် အေးချမ်း သော ဘဝ ကို နေထိုင် ခဲ့၏။ ဥဒေါင်းသည် မိမိ၏ သဘာဝ အတိုင်း လွတ်လပ် စွာ နေထိုင် ပြီး၊ မိမိ၏ အလှ ဖြင့် ဥယျာဉ်တော် ကို အလှဆင် ခဲ့၏။

တစ်နေ့သောအခါ၊ မင်းတရားကြီး ကုဏ္ဍကသည် ဥဒေါင်းနှင့် စကားပြောဆို ၍ နေခိုက်၊ ဥဒေါင်းက မင်းတရားကြီးအား မိမိ၏ အတိတ် ဘဝ အကြောင်းကို ပြောပြလေသည်။

"အရှင်မင်းတရားကြီး၊ ကျွန်ုပ်ကား ယခင် ဘဝ ၌ ဗာရာဏသီ မြို့တော် ၌ မင်းပြုခဲ့သော မင်းတစ်ပါး ဖြစ်၏။ ထိုဘဝ ၌ ကျွန်ုပ်ကား အလွန် မာန ထောင်လွှား ၍ အသိဉာဏ် ကင်းမဲ့ ခဲ့၏။ ကျွန်ုပ်သည် မိမိ၏ ကိုယ်ကျိုး ကို သာ ရှေးရှု့ ၍ အခြားသူများ၏ နစ်နာ မှုကို မထီမဲ့မြင် ပြုခဲ့၏။ ထို့ကြောင့်၊ ကျွန်ုပ်သည် ဤ ဥဒေါင်း ဘဝ သို့ ရောက်ခဲ့ရ၏။"

မင်းတရားကြီး ကုဏ္ဍကသည် ဥဒေါင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ၊ အံ့ဩ ၍ မကုန်နိုင် ဖြစ်၏။ ဥဒေါင်းကား မိမိ၏ အတိတ် ဘဝ ၌ မင်းတစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော်၊ ယခုမူကား သတ္တဝါ တစ်ကောင် အဖြစ် ဖြင့် နေထိုင် နေရ၏။ ဤကား ထူးဆန်း သော ကံကြမ္မာ ဖြစ်၏။

"အချင်း ဥဒေါင်း၊ သင်၏ စကားကို ငါ နားလည် ပါ၏။ ကံတရား သည် အလွန် အံ့ဩ ဖွယ် ကောင်းလှ၏။ သို့သော်၊ သင်သည် ယခုဘဝ ၌ အလွန် မွန်မြတ် သော စိတ်ထား ကို ပိုင်ဆိုင် ထား၏။" ဟု မင်းတရားကြီးက ဆို၏။

ဥဒေါင်းက ပြန်လည် ဖြေကြားလေသည်။

"အရှင်မင်းတရားကြီး၊ ကံတရား သည် အလွန် အံ့ဩ ဖွယ် ကောင်းလှ၏။ သို့သော်၊ ကျွန်ုပ်သည် ဤ ဘဝ ၌ ကိုယ်တော်နှင့် တွေ့ဆုံ ရ သည်ကို အလွန် ဝမ်းမြောက် ပါ၏။ ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာ ၍ ကရုဏာ ဖြင့် ကျွန်ုပ်သည် အေးချမ်း သော ဘဝ ကို နေထိုင် နိုင်ခဲ့၏။"

မင်းတရားကြီး ကုဏ္ဍကသည် ဥဒေါင်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ၊ မိမိ၏ စိတ် ၌ ဝမ်းမြောက် ၍ ကျေနပ် မှု ခံစား ခဲ့၏။ ဥဒေါင်းကား မင်းတရားကြီး၏ မေတ္တာ ၍ ကရုဏာ ကို နာခံ ပြီး၊ မိမိ၏ ဘဝ ကို အေးချမ်း စွာ နေထိုင် ခဲ့၏။ မင်းတရားကြီးသည် ဥဒေါင်း၏ အဆင်းအပြင် ၌ သာ မဟုတ်၊ ဥဒေါင်း၏ မွန်မြတ် သော စိတ်ထား ကို လည်း အလွန် လေးစား ချစ်မြတ် နိုး ခဲ့၏။

ထိုနေ့မှစ၍၊ မင်းတရားကြီး ကုဏ္ဍကသည် ဥဒေါင်းကို မည်သည့် အခါ က မျှ မမေ့။ ဥဒေါင်း၏ အလှ ၍ မွန်မြတ် သော အပြုအမူ တို့သည် မင်းတရားကြီး၏ စိတ် ၌ အမြဲ စွဲထင် ၍ နေ၏။ မင်းတရားကြီးသည် ဥဒေါင်းကို အကြောင်းပြု ၍ မိမိ၏ မာန ထောင်လွှား မှု ကို လျှော့ချ ပြီး၊ အခြားသူများ၏ ခံစား မှု ကို နားလည် လိုစိတ် ကို တိုးပွား စေခဲ့၏။

သြဝါဒ

ဤ ဇာတ်တော် ၌၊ အဆင်းအပြင် ၌ အလွန် လှပ သော ဥဒေါင်း သည်၊ မိမိ၏ လွတ်လပ် မှု နှင့် သဘာဝ ကို အလွန် တန်ဖိုးထား သော သတ္တဝါ အဖြစ် ကို ဖော်ပြ ၏။ ထို့အပြင်၊ မင်းတရားကြီး ကုဏ္ဍက သည်၊ အလှ ကို တန်ဖိုးထား သော စိတ် နှင့် အခြားသူများ၏ အလိုဆန္ဒ ကို လေးစား နာခံ သော မင်းတရားကြီး အဖြစ် ကို ဖော်ပြ ၏။ ဤ ဇာတ်တော် သည်၊ ကိုယ်ကျိုး ကို သာ မကြည့် ဘဲ၊ သဘာဝ ပတ်ဝန်းကျင် နှင့် အခြားသူများ၏ ခံစား မှု ကို လေးစား တန်ဖိုးထား ခြင်း ၏ အရေးကြီးပုံ ကို ဖော်ပြ ၏။ အလှ ကို ခံစား နိုင် သော စိတ် နှင့် မေတ္တာ ၍ ကရုဏာ ဖြင့် ပြည့်စုံ သော စိတ် တို့သည် ဘဝ ကို ပိုမို ပြည့်စုံ စေ ၏။

ဘဝကံ

မင်းတရားကြီး ကုဏ္ဍက သည် ဤ ဇာတ်တော် ၌ မေတ္တာ နှင့် ကရုဏာ ဘာရမီ ကို အထင်အရှား ပြုတော်မူခဲ့သည်။