သမုဒ္ဒပါလဇာတ်တော်

သမုဒ္ဒပါလဇာတ်တော်

ရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက ရာဇဂြိုဟ်ပြည်တွင် သမုဒ္ဒပါလ အမည်ရှိသော ချမ်းသာကြွယ်ဝသည့် ကုန်သည်ကြီးတစ်ဦး ရှိခဲ့သည်။ သူသည် ရိုးသားဖြောင့်မတ်သူ၊ ကြိုးစားလုပ်ကိုင်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကုန်သွယ်ရေးကို အလွန်စိတ်ဝင်စားသည်။ ပင်လယ်ရေကြောင်းခရီးကို အကြိမ်ကြိမ် သွားရောက်ခဲ့ရာ ကုန်သွယ်မှုမှ အကျိုးအမြတ်များစွာ ရရှိခဲ့သည်။

တစ်နေ့သောအခါ သမုဒ္ဒပါလသည် ပင်လယ်ခရီးထွက်ရန် ပြင်ဆင်လေသည်။ သူ၏ သင်္ဘောကြီးများတွင် ကုန်ပစ္စည်းများ တင်ဆောင်ပြီး ရွက်လွှင့်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ။ မိတ်ဆွေများနှင့် မိသားစုများကလည်း သူ့ကို အားပေးကြသည်။ ပင်လယ်ထဲသို့ ရွက်လွှင့်သွားစဉ်တွင် အလွန်ကောင်းမွန်သော ရာသီဥတုကို ကြုံတွေ့ရသည်။ လေသည် သာယာပြီး လှိုင်းများသည် ငြိမ်သက်နေသည်။

ခရီးအတော်အတန် သွားပြီးနောက်တွင် သင်္ဘောသည် အလွန်အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ကျွန်းတစ်ကျွန်းသို့ ရောက်ရှိသည်။ ထိုကျွန်းသည် လှပ၊ စိမ်းလန်းစိုပြေ၊ မွှေးကြိုင်သည်။ ထိုကျွန်းတွင် လှပသော ပန်းပင်များ၊ သစ်ပင်များ ပေါက်ရောက်လျက်ရှိပြီး လေသည် သာယာသော အနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သမုဒ္ဒပါလနှင့် သူ၏ လူများသည် ထိုကျွန်းသို့ ကပ်၍ ကုန်ပစ္စည်းများ တင်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူတို့သည် ကျွန်းပေါ်သို့ တက်ရောက်ကာ ကုန်ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေကြသည်။ ထိုကျွန်းတွင် အဖိုးတန်သော ကျောက်သလင်းများ၊ ရွှေငွေများ၊ ပတ္တမြားများ ပေါများစွာ တည်ရှိနေသည်။ သူတို့သည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် ပစ္စည်းများကို တင်ဆောင်ကြသည်။

“အိုး... ဤကျွန်းကား အလွန်အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ကျွန်းဖြစ်ပါပေ၏။ ဤကျွန်းမှ ကျွန်ုပ်တို့ ရရှိသော ပစ္စည်းများကား အလွန်အဖိုးတန်လှ၏” ဟု သမုဒ္ဒပါလက ဆိုသည်။

“ဟုတ်ပါ့ အရှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့ ကံကောင်းလှပါပေ၏” ဟု သူ၏ လူများက ပြန်ဖြေသည်။

သူတို့သည် ပစ္စည်းများကို တင်ဆောင်ပြီးနောက် သင်္ဘောပေါ်သို့ ပြန်လာကြသည်။ သမုဒ္ဒပါလသည် ပစ္စည်းများကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးနေစဉ် အလွန်ထူးခြားသော ပစ္စည်းတစ်ခုကို တွေ့ရှိသည်။ ထိုပစ္စည်းကား အလွန်တောက်ပသော ကျောက်တစ်လုံး ဖြစ်သည်။ ထိုကျောက်ကား အလွန်အေးမြပြီး အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော အရောင်များကို ပြသနေသည်။

“ဤကျောက်ကား အဘယ်နည်း။ ဤသို့ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ကျောက်ကို ကျွန်ုပ် မမြင်ဖူးပါ” ဟု သမုဒ္ဒပါလက ဆိုသည်။

သူသည် ကျောက်ကို ယူ၍ မီးရှို့ကြည့်သည်။ ကျောက်ကား မီးမလောင်။ သူသည် ကျောက်ကို ရေတွင် ချသည်။ ကျောက်ကား ရေတွင် မနစ်။ သူသည် ကျောက်ကို မြေတွင် မြှုပ်သည်။ ကျောက်ကား မြေတွင် မပျောက်။

သမုဒ္ဒပါလသည် ကျောက်၏ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ဂုဏ်သတ္တိကို သိရှိသောအခါ အလွန်ဝမ်းသာသည်။ သူသည် ထိုကျောက်ကို အထူးတန်တဆ ယူဆောင်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် ကျောက်ကို သေချာစွာ ထုပ်ပိုး၍ မိမိ၏ အခန်းတွင် သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။

သင်္ဘောသည် ကျွန်းမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ရာသီဥတု ပြောင်းလဲသွားသည်။ မုန်တိုင်းကြီးတစ်ခု ကျရောက်လာသည်။ လေသည် အလွန်ပြင်းထန်ပြီး လှိုင်းများသည် အလွန်ကြီးမားသည်။ သင်္ဘောသည် အလွန်အန္တရာယ်များသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သင်္ဘောသားများသည် အလွန်ကြောက်လန့်ကုန်သည်။

“အရှင်၊ မုန်တိုင်းကြီးက ကျွန်ုပ်တို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်တော့မည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ဘာလုပ်သင့်ပါသနည်း” ဟု သင်္ဘောသားများက မေးသည်။

သမုဒ္ဒပါလသည် အလွန်စိတ်ပူသည်။ သူသည် မိမိ၏ လူများကို ကယ်တင်ရန် နည်းလမ်းရှာသည်။ သူသည် မိမိ၏ အခန်းထဲသို့ ဝင်၍ ထိုအံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ကျောက်ကို သတိရသည်။

“ဤကျောက်ကား မည်သည့်အရာကို မဆို ခံနိုင်ရည်ရှိပုံရသည်။ ဤကျောက်ကား ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်နိုင်မည်” ဟု သူ တွေးသည်။

သမုဒ္ဒပါလသည် ကျောက်ကို ယူ၍ မုန်တိုင်းကြီးထဲသို့ ပစ်ချသည်။ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းစွာပင် မုန်တိုင်းသည် ရုတ်တရက် ငြိမ်သက်သွားသည်။ လေသည် သာယာလာသည်။ လှိုင်းများသည် တည်ငြိမ်သွားသည်။ သင်္ဘောသည် အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်သွားသည်။

သင်္ဘောသားများသည် အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် သမုဒ္ဒပါလကို ချီးကျူးကြသည်။

“အရှင်၊ အရှင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်ခဲ့ပါ၏။ အရှင့်ရဲ့ ဉာဏ်ပညာနှင့် သတ္တိကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပါ၏” ဟု သူတို့က ပြောသည်။

သမုဒ္ဒပါလသည် ကျောက်ကို ပြန်ယူ၍ မိမိ၏ အခန်းတွင် သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။ သူသည် ကုန်သွယ်ရေးကို ဆက်လက်၍ အောင်မြင်စွာ ပြုလုပ်လေသည်။ သူသည် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများနှင့်အတူ ပညာနှင့် သတ္တိကိုလည်း တန်ဖိုးထားတတ်သူ ဖြစ်သည်။