မဟာသုတသောမဇာတ် (The Great King Sudarsana Jataka)

မဟာသုတသောမဇာတ်

ပထမ အခန်း

ကမ္ဘာဦးခေတ်

ရှေးရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာ ကာလဝေဒနာ ကုန်ဆုံး၍ ကမ္ဘာဦးအချိန် ကာလသို့ ရောက်သောအခါ ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာဦးကာလ၌ လူတို့သည် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော သတ္တုရေ သောက်သုံးကြရသည်။ ထိုသတ္တုရေတို့၏ ဂုဏ်သတ္တိကြောင့် လူတို့သည် ရုပ်ဆင်းအင်္ဂါ အလွန်လှပ၍ သက်တမ်းရှည်ကြသည်။ သူတို့၏ စိတ်သည်လည်း သန့်ရှင်းကြည်လင်၍ ကောင်းမြတ်သော အကျင့်သီလကို ကျင့်သုံးကြသည်။ သို့သော် ကာလကြာမြင့်သော် သတ္တုရေ၏ စွမ်းရည် တဖြည်းဖြည်း ကုန်ခန်းလာပြီးလျှင် လူတို့၏ သဒ္ဓါတရားသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးလာသည်။ ထိုအခါမှစ၍ လူတို့သည် စီးပွားရေး၊ စားဝတ်နေရေး တို့ကို အောက်မေ့သတိရကြပြီးလျှင် အချင်းချင်း ကြင်နာသနားခြင်း မရှိကြတော့။ လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟ တို့သည် တိုးပွားလာပြီးလျှင် မကောင်းသော အကျင့်ဆိုးတို့ကို ကျင့်သုံးလာကြသည်။ ထိုအခါမှစ၍ လူတို့၏ အသက်တမ်းသည်လည်း တိုတောင်းလာလေသည်။

ဤသို့လျှင် ကမ္ဘာဦးခေတ်၌ လူတို့သည် မကောင်းသော အကျင့်ဆိုးတို့ကို ကျင့်သုံးကြသဖြင့် ယုတ်ညံ့သော အကျင့်တရားများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ထိုအခါ နတ်တို့၏ အာဟာရဖြစ်သော သတ္တုရေသည်လည်း ကုန်ခန်းသွားလေသည်။ လူတို့သည် ကောင်းသော အကျင့်မှ ကင်းလွတ်ကာ မကောင်းသော အကျင့်သို့ ကူးပြောင်းလာကြသည်။ ယင်းသို့သော အခြေအနေသို့ ရောက်သောအခါ ဗြဟ္မာပြည်မှ ဆင်းသက်လာသော သူတော်ကောင်းတစ်ဦးသည် ထိုကမ္ဘာဦးခေတ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူသည် သတ္တုရေ မကုန်ခန်းမီ ကမ္ဘာဦးခေတ်၌ မွေးဖွားလာသော ပထမဦးဆုံး ပုထုဇဉ် လူသား ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရုပ်ဆင်းအင်္ဂါကား အလွန်လှပ၍ နတ်သားနှင့် တူသည်။ သူ၏ စိတ်သည်လည်း သန့်ရှင်းကြည်လင်၍ ကောင်းမြတ်သော အကျင့်သီလကို ကျင့်သုံးသည်။ သူသည် ကမ္ဘာဦးခေတ်၌ လူတို့၏ အကျင့်ဆိုးတို့ကို မြင်၍ စိတ်မချမ်းသာ။ ထို့ကြောင့် သူသည် လူတို့ကို အကျင့်ကောင်း၊ သီလကောင်းများ ကျင့်သုံးရန် ဟောပြောဆုံးမလေသည်။

ဒုတိယ အခန်း

မင်းသား သုတသောမ

ထိုကမ္ဘာဦးခေတ် ကုန်ဆုံး၍ ကမ္ဘာသစ်သို့ ကူးပြောင်းလာသောအခါ၊ မင်းမျိုးမင်းနွယ်မှ မွေးဖွားလာသော မင်းသားတစ်ပါးသည် အလွန်လှပ၍ ပညာပါရမီနှင့် ပြည့်စုံသည်။ သူ၏ နာမည်ကား သုတသောမ မင်းသား ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျန်းမာသန်စွမ်း၍ ရဲရင့်သော စိတ်ဓာတ်ရှိသည်။ ပညာကို အလွန်လေ့လာ လိုစိတ်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အတတ်ပညာ အားလုံးကို ကောင်းစွာ တတ်မြောက်သည်။ အထူးသဖြင့် စစ်သည်းရည်ကျွမ်းကျင်မှု၊ နိုင်ငံရေး၊ နက္ခတ်ဗေဒင် နှင့် သမိုင်းတို့ကို အလွန်ကျွမ်းကျင်သည်။ သူသည် မင်းသားအရွယ်မှစ၍ မိဘဖြစ်သော မင်းကြီး၊ မိဖုရားတို့၏ အပေါ်၌ အလွန်ရိုသေ လေးစားသည်။ မင်းကြီးနှင့် မိဖုရားတို့သည် သုတသောမ မင်းသားကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးကြသည်။

တစ်နေ့သောအခါ သုတသောမ မင်းသားသည် နန်းတော်၏ အရှေ့ဘက်ရှိ လေသာဆောင်၌ ထိုင်နေစဉ်၊ အောက်မှ မြို့သူမြို့သားတို့၏ အသံကို ကြားရသည်။ သူသည် မြို့သူမြို့သားတို့၏ အသံကို စိတ်ဝင်တစား နားထောင်သည်။ ထိုအခါ သူသည် မြို့သူမြို့သားတို့၏ အသံများထဲမှ အလွန်ညှင်းအေး၍ နူးညံ့သော အသံတစ်ခုကို ကြားရသည်။ သူသည် အလွန်အံ့အားသင့်၍ အသံလာရာသို့ အကြည့်လွှဲသည်။ ထိုအခါ သူသည် မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် မြေကြီးပေါ်၌ ထိုင်၍ ရေခပ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ မိန်းကလေးသည် အလွန်လှပ၍ နတ်သမီးနှင့် တူသည်။ သူမ၏ အသံသည် အလွန်အေးမြ၍ နူးညံ့သည်။ သုတသောမ မင်းသားသည် သူမကို မြင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အလွန်တရာ ချစ်ခင်ကြင်နာစိတ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူသည် သူမကို မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုစိတ် ပြင်းပြင်းပြပြ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

တတိယ အခန်း

မင်းသမီး မဒ္ဒီ

ထိုမိန်းကလေးကား မဒ္ဒီ မင်းသမီး ဖြစ်သည်။ သူမကား အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံမှ မင်းသမီး ဖြစ်သည်။ သူမသည် မိဘဖြစ်သော မင်းကြီး၊ မိဖုရားတို့နှင့် အလွန်ရင်းနှီးသည်။ သူမသည် အလွန်လှပ၍ အကျင့်သိက္ခာနှင့် ပြည့်စုံသည်။ သူမသည် အလှူအတန်းကို အလွန်ပြုလေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် လူအများက သူမကို အလွန်ချစ်ခင်ကြသည်။ သူမသည် မင်းသား သုတသောမ နှင့် အလွန်ရင်းနှီးသော ဆွေမျိုး ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယနေ့ထိအောင် သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် မတွေ့ဖူးကြ။

သုတသောမ မင်းသားသည် မဒ္ဒီ မင်းသမီးကို မြင်ပြီးနောက် အလွန်တရာ ချစ်ကြင်စိတ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူသည် သူမကို မည်သို့ မည်ပုံ ဆက်သွယ်ရမည်ကို မသိ။ သူသည် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှား၍ အိပ်မပျော်။ မဒ္ဒီ မင်းသမီးသည်လည်း သုတသောမ မင်းသားကို အလွန်အံ့အားသင့်၍ ချစ်ခင်စိတ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူမသည် မင်းသား၏ ရုပ်ဆင်းအင်္ဂါ နှင့် သူ၏ အကျင့်သီလတို့ကြောင့် အလွန်ကြည်ညိုသည်။

စတုတ္ထ အခန်း

အိမ်ထောင်ပြုခြင်း

ထိုအခါ သုတသောမ မင်းသားသည် မဒ္ဒီ မင်းသမီးနှင့် အိမ်ထောင်ပြုရန် ဆုံးဖြတ်သည်။ သူသည် မိဘဖြစ်သော မင်းကြီး၊ မိဖုရားတို့ထံ သွား၍ မဒ္ဒီ မင်းသမီးနှင့် အိမ်ထောင်ပြုလိုကြောင်း လျှောက်တင်သည်။ မင်းကြီးနှင့် မိဖုရားတို့သည် သားတော်၏ ဆန္ဒကို ကြား၍ အလွန်ဝမ်းမြောက်ကြသည်။ သူတို့သည် သမီးရည်းစား စုံဖက်ရန် အစီအစဉ်များ ပြုလုပ်ကြသည်။ မဒ္ဒီ မင်းသမီး၏ မိဘတို့ထံ သမီးရည်းစား စုံဖက်ရန် သတင်းကို ပို့ကြသည်။ မဒ္ဒီ မင်းသမီး၏ မိဘတို့သည်လည်း သားသမီး၏ ပျော်ရွှင်ခြင်းကို လိုလား၍ သဘောတူကြသည်။

ထို့နောက် မင်းကြီးသည် သုတသောမ မင်းသားအား မင်းအဖြစ်သို့ တင်မြှောက်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် သုတသောမ မင်းသားအား နိုင်ငံတော်ကို မင်းကျင့်တရားနှင့် အညီ မင်းပြုရန် ဆုံးမသည်။ မင်းသားသည် မိဘ၏ ဆုံးမစကားကို နာခံ၍ မင်းအဖြစ်ကို လိုလိုလားလား လက်ခံသည်။ မင်းကြီးသည် မင်းသားအား ရွှေနန်းတော်ကြီးကို လှူဒါန်းသည်။

ထိုအခါ သုတသောမ မင်းသားသည် မဒ္ဒီ မင်းသမီးနှင့် မင်္ဂလာဆောင်ကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် အလွန်ပျော်ရွှင်ကြသည်။ သူတို့သည် အိမ်ထောင်ရေးကို အလွန်မြတ်နိုးကြသည်။ သူတို့သည် နန်းတော်၌ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်ကြသည်။

ပဉ္စမ အခန်း

မင်းကျင့်တရား

မင်းသား သုတသောမ သည် နန်းတက်ပြီးနောက် မင်းကျင့်တရား ဆယ်ပါးနှင့် အညီ မင်းပြုသည်။ သူသည် ပြည်သူ့အကျိုးကို အလွန်ရှေးရှုသည်။ သူသည် မတရားသော အလုပ်ကို မလုပ်။ သူသည် တရားနှင့် မျှတစွာ အုပ်ချုပ်သည်။ သူသည် ပြည်သူ့တို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို နားထောင်၍ ကူညီဖေးမသည်။ သူသည် အလှူအတန်းကို အလွန်ပြုသည်။ ထို့ကြောင့် ပြည်သူအများက သူကို အလွန်ချစ်ခင် ကြည်ညိုကြသည်။

မဒ္ဒီ မိဖုရားသည်လည်း မင်းကြီး၏ အတူတကွ မင်းပြုသည်။ သူမသည် မိဖုရားကောင်း တစ်ပါးအဖြစ် ပြည်သူတို့၏ အကျိုးကို ကူညီဖေးမသည်။ သူမသည် အလှူအတန်းကို အလွန်ပြုသည်။ ထို့ကြောင့် ပြည်သူအများက သူမကိုလည်း အလွန်ချစ်ခင် ကြည်ညိုကြသည်။

ဆဋ္ဌမ အခန်း

အလှူဒါန

တစ်နေ့သောအခါ မင်းကြီး သုတသောမ သည် တောသို့ အမဲလိုက်ထွက်သည်။ သူသည် တောထဲ၌ သမင်တစ်ကောင်ကို တွေ့ရသည်။ ထိုသမင်ကား အလွန်လှပ၍ ဥဒါန်းထွက်သည်။ မင်းကြီးသည် ထိုသမင်ကို အလွန်နှစ်သက်သည်။ သူသည် ထိုသမင်ကို ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော် ထိုသမင်ကား မင်းကြီး၏ လက်မှ လွတ်မြောက်သွားသည်။

ထိုသမင်ကား အရင်ဘဝက ပဒကာတစ်ဦး၏ သား ဖြစ်သည်။ သူသည် ယခုဘဝတွင် သမင်အဖြစ် ပြောင်းလဲလာသည်။ သူသည် မင်းကြီး၏ အလှူဒါနကို မခံယူလို။ သူသည် မင်းကြီး၏ အလှူဒါနကို အလွန်ကြောက်သည်။

မင်းကြီး သုတသောမ သည် ထိုသမင်ကို ဖမ်းဆီး၍ နန်းတော်သို့ ခေါ်လာသည်။ သူသည် ထိုသမင်ကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသည်။ သူသည် ထိုသမင်ကို အမဲသားအဖြစ် မစား။ သူသည် ထိုသမင်ကို ပို၍ ကျန်းမာစေရန် အစားအစာများ ပေးသည်။

သတ္တမ အခန်း

အလှူဒါန၏ အကျိုး

ထိုအခါ မဒ္ဒီ မိဖုရားသည် ထိုသမင်ကို မြင်သည်။ သူမသည် ထိုသမင်ကို အလွန်သနားသည်။ သူမသည် ထိုသမင်ကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသည်။ သူမသည် မင်းကြီးအား ထိုသမင်ကို လွှတ်ပေးရန် တောင်းပန်သည်။ မင်းကြီးသည် မိဖုရား၏ တောင်းပန်ချက်ကို ကြား၍ သနားစိတ် ပေါ်လာသည်။ သူသည် ထိုသမင်ကို လွှတ်ပေးသည်။

ထိုအခါ မဒ္ဒီ မိဖုရားသည် ထိုသမင်ကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသည်။ သူမသည် ထိုသမင်ကို အလွန်ဂရုစိုက်သည်။ ထိုသမင်ကား မင်းကြီးနှင့် မိဖုရား၏ အလှူဒါနကို ခံယူ၍ အလွန်ပျော်ရွှင်သည်။

အဋ္ဌမ အခန်း

ဘုရားလောင်း၏ အတ္တနော

ဤသို့လျှင် မင်းကြီး သုတသောမ နှင့် မဒ္ဒီ မိဖုရားတို့သည် အလှူဒါနကို အလွန်ပြုကြသည်။ သူတို့သည် မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရ တရားလေးပါးကို ကျင့်သုံးကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် နတ်ပြည်သို့ ကူးပြောင်းကြရသည်။

ဘုရားလောင်း၏ အတ္တနော

ဤဇာတ်တော်၌ ဘုရားလောင်းကား မင်းကြီး သုတသောမ ဖြစ်သည်။ သူသည် မင်းအဖြစ်၌ အလှူဒါနကို အလွန်ပြုသည်။ သူသည် ပြည်သူ့အကျိုးကို ရှေးရှုသည်။ သူသည် မေတ္တာ၊ ကရုဏာ တို့ဖြင့် အုပ်ချုပ်သည်။

မဒ္ဒီ မိဖုရား

မဒ္ဒီ မိဖုရားကား ယခုဘဝ၌ ဘုရားလောင်း၏ ဇနီး ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဘုရားလောင်း၏ အလှူဒါနကို ကူညီဖေးမသည်။ သူမသည် အလှူဒါနကို အလွန်ပြုသည်။

သမင်

ထိုသမင်ကား ယခင်ဘဝက ပဒကာတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် ဘုရားလောင်း၏ အလှူဒါနကို ခံယူ၍ အလွန်ပျော်ရွှင်သည်။

ကမ္ဘာဦးခေတ်

ကမ္ဘာဦးခေတ်၌ လူတို့သည် သတ္တုရေ သောက်သုံးကြရသည်။ သူတို့၏ စိတ်သည် သန့်ရှင်းကြည်လင်သည်။ သူတို့၏ အကျင့်သီလသည် ကောင်းမြတ်သည်။

နိဂုံး

မင်းကြီး သုတသောမ နှင့် မဒ္ဒီ မိဖုရားတို့သည် အလှူဒါနကို အလွန်ပြုကြသည်။ သူတို့သည် မေတ္တာ၊ ကရုဏာ တို့ဖြင့် အုပ်ချုပ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် နတ်ပြည်သို့ ကူးပြောင်းကြရသည်။

ကုသိုလ်တရား

အလှူဒါနသည် ဘဝ၏ အကျိုးကို ပေးသည်။

မေတ္တာ၊ ကရုဏာ တို့ဖြင့် အုပ်ချုပ်လျှင် ပြည်သူတို့ ချစ်ခင်ကြသည်။

ကျင့်သုံးခဲ့သော ပါရမီတော်များ

ဒါနပါရမီ

မေတ္တာပါရမီ

ကရုဏာပါရမီ