
ရှေးတုန်းက သာဝတ္ထိပြည်မှာ အလွန် သနားကြင်နာတတ်တဲ့ မင်းတစ်ပါး စိုးစံတော်မူပါတယ်။ မင်းကြီးမှာ သားတော်အစိန်တန် တစ်ပါး ရှိပါတယ်။ မင်းသားဟာ အလွန် ပညာရှိပြီး၊ တရားမျှတသူ ဖြစ်ပါတယ်။
တစ်နေ့သောအခါ မင်းကြီးဟာ မကျန်းမမာ ဖြစ်တော်မူပြီး၊ မကြာမီ နတ်ရွာစံကပ်တော်မူပါတယ်။ မင်းကြီး မစံလွန်က, မင်းသားဟာ နန်းထိုက် နန်းလျာ ဖြစ်တော်မူပါတယ်။ မင်းသားဟာ အလွန် ပညာရှိသောကြောင့်၊ ပြည်သူလူထု အလွန် ချစ်ခင် ကျေးဇူးတင်ခြင်းကို ခံတော်မူရ၏။
တစ်နေ့သောအခါ မင်းသားဟာ မြို့တော်ပြင်ပသို့ လှည့်လည်တော်မူပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ လမ်းဘေးမှာ အလွန် သနားစရာကောင်းတဲ့ မျောက်တစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ မျောက်ဟာ အလွန် ပိန်ချုံးနေပြီး၊ အဝတ်အစား မရှိ၊ အစာမရှိ။ မင်းသားဟာ ထို မျောက်ကို မြင်တော့ အလွန် သနားစိတ် ဝင်တော်မူ၏။
မင်းသားဟာ မျောက်ကို မေးတော်မူတယ်။ "အသင်... မျောက်... သင်ဟာ ဘယ်က လာသနည်း။"
မျောက်ဟာ ပြန်ဖြေသည်။ "အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်ုပ်ဟာ တောထဲက လာပါတယ်။ ကျွန်ုပ်ဟာ အလွန် ဆင်းရဲနွမ်းပါး ပါ၏။"
မင်းသားဟာ မျောက်ရဲ့ စကားကို ကြားတော်မူတော့ အလွန် အံ့အားသင့်တော်မူ၏။ "အသင်... မျောက်... ဆင်းရဲနွမ်းပါး ပါသတဲ့။"
မျောက်ဟာ ပြန်ဖြေသည်။ "ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်ုပ်ဟာ အလွန် ဆင်းရဲနွမ်းပါး ပါ၏။ ကျွန်ုပ်မှာ အစာမရှိ၊ အဝတ်မရှိပါ။"
မင်းသားဟာ ထို မျောက်ကို အလွန် ချစ်မြတ်နိုးတော်မူ၏။ ထို့နောက် မင်းသားဟာ မျောက်ကို မေးတော်မူ၏။ "သင်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို အဘယ်သို့ ဖြေဖျောက်မည်နည်း။"
မျောက်က ပြန်ဖြေသည်။ "အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်ုပ်မှာ အလွန် ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေပါသည်။ ကျွန်ုပ်ကို အစာ အနည်းငယ် ပေးသနားတော်မူပါ။"
မင်းသားဟာ ထို မျောက်ရဲ့ အဖြစ်ကို ကြားတော်မူတော့ စိတ်တော်မကောင်း ဖြစ်တော်မူ၏။ သူဟာ အလွန် ပညာရှိသောကြောင့်၊ ထို မျောက်ဟာ အလွန် မိုက်မဲသူ ဖြစ်ကြောင်း သိတော်မူ၏။
မင်းသားဟာ မျောက်ကို လျှောက်ထားသည်။ "အသင်... မျောက်... ကျွန်ုပ်မှာ အသင် မသိသော အမှန်တရား ရှိပါတယ်။ အသင် မသိသော အမှန်တရားကို ကျွန်ုပ် သိရှိ၏။"
မျောက်ဟာ မင်းသားရဲ့ စကားကို ကြားတော်မူတော့ အလွန် အံ့အားသင့်တော်မူ၏။ "အသင်... မင်းသား... ငါ ဘာကို မသိသနည်း။"
မင်းသားဟာ ပြန်ဖြေသည်။ "အသင်... မျောက်... အသင်ဟာ အလွန် ဆင်းရဲနွမ်းပါး သည် မဟုတ်။ အသင်ဟာ အလွန် မိုက်မဲသည်သာ ဖြစ်သည်။"
မင်းသားဟာ အလွန် ပညာရှိသောကြောင့်၊ အမှန်တရားကို အမြဲတမ်း သိရှိ၏။ မျောက်ဟာ မင်းသားရဲ့ ပညာကို သိတော်မူပြီး အလွန် ဝမ်းမြောက်တော်မူ၏။
မျောက်ဟာ ပုံစံပြောင်း၍ မင်းသားအား ချီးကျူးတော်မူ၏။ "မင်းသား... သင်ဟာ အလွန် ပညာရှိ၏။ သင်ဟာ ငါ့ကိုပင် စမ်းသပ်နိုင်၏။"
မင်းသားဟာ မျောက်ကို ဦးညွှတ်တော်မူ၏။ ထိုမှစ၍ မင်းသားဟာ အလွန် ပညာရှိစွာ အုပ်ချုပ်တော်မူပြီး၊ ပြည်သူလူထု ချစ်ခင် ကျေးဇူးတင်ခြင်းကို ခံတော်မူရ၏။
ဒီဖြစ်ရပ်ကနေစပြီး မင်းသားဟာ အလွန် ပညာရှိစွာ အုပ်ချုပ်တော်မူပြီး၊ ပြည်သူလူထု ချစ်ခင် ကျေးဇူးတင်ခြင်းကို ခံတော်မူရ၏။
— In-Article Ad —
အမှန်တရားကို သိရှိခြင်းသည် မိုက်မဲခြင်းမှ ကင်းဝေးစေသည်။
ပါရမီ: ပညာ (Prajna - Wisdom)
— Ad Space (728x90) —
424Aṭṭhakanipātaနန္ဒီယသာမဏေဇာတ်တော် ...
💡 သမာဓိသည် စိတ်နှလုံးကို အေးချမ်းစေပြီး မိမိကိုယ်ကို အုပ်ချုပ်နိုင်စေ၏။
404Sattakanipātaမဟာကောသလဇာတ်တော်ရှေးအခါက ကောသလတိုင်းတွင် ပရဒါသမင်းကြီး မင်းပြုတော်မူခဲ့သည်။ မင်းကြီးသည် သီလ၊ သမာဓိ၊ ...
💡 ကောင်းမှုကုသိုလ် ပြုလုပ်ခြင်းသည် နတ်ပြည်သို့ ရောက်စေ၏။ မိမိ၏အကုသိုလ်ကို ပြင်ဆင်ရန် အခြားသူတစ်ဦး၏ ကူညီမှုသည် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ သို့သော် မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ကြိုးစားအားထုတ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။
321Catukkanipātaမေခလ ဇာတ်တော်ရှေးရှေးတုန်းက ရေနဲ့ ကမ်းနဲ့ နီးကပ်နေတဲ့ ပြည်ကြီးတပြည်မှာ မေခလ မင်းသားဆိုတာ ရှိခဲ့တယ်။ ...
💡 မနာလိုစိတ်ဟာ မေတ္တာတရားကို ဖျက်ဆီးနိုင်တယ်။ မိမိကိုယ်ကို ချစ်ခင်သူတွေရဲ့ အချစ်ကို ပိုပြီး ပိုပြီး ရရှိလိုစိတ်ဟာ မနာလိုစိတ်ကို ဖြစ်စေတယ်။ မေတ္တာတရားနဲ့ အတူတကွ နေထိုင်ခြင်းကသာ ပျော်ရွှင်ခြင်းကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။
284Tikanipātaကၨၨၨၨ-ဇာတ်ရှေးရှေးအခါက ကာသိတိုင်း၊ သေနကၨၨၨမြို့တော်၌ ဘုရင်တစ်ပါး စိုးစံတော်မူ၏။ ထိုဘုရင်ကား အလွန်မင်...
💡 အနစ်နာခံသော သတ္တိသည် မတရားမှုကို အနိုင်ယူနိုင်သည်။
364Pañcakanipātaမဟာကပိဇာတ် (The Great Monkey) မြတ်စွာဘုရားရှင် သက်တော်ရှည်တော်စဉ်အခါက၊ သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတေ...
💡 အချင်းချင်း ကူညီခြင်းသည် အလွန်အကျိုးရှိသည်။ မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရ လေးပါးကို ကျင့်သုံးခြင်းသည် အလွန်အကျိုးရှိသည်။
517Vīsatinipātaဝေဒဗ္ဗဇာတ်တော် ထိုအခါ ဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ် ကောသလမင...
💡 အသိပညာ၊ ဂုဏ်သိက္ခာ မည်မျှပင် ကြီးမြင့်စေကာမူ မာနထောင်လွှားမှုသည် အကျိုးမရှိ၊ သစ္စာတရားကို ကျင့်သုံးခြင်းသည် အလွန်အမင်း အရေးကြီး၏။
— Multiplex Ad —