မဟာမောရ (Maha-Mora Jataka)

မဟာမောရ (Maha-Mora Jataka)

တစ်ခါတုန်းက ပဒေသရာဇ်မင်းတစ်ပါးဟာ နန်းတော်ထဲမှာ ကြင်ယာတော်နဲ့ အတူ ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်တော်မူပါတယ်။ တစ်နေ့သ၌ မင်းကြီးဟာ စိတ်တော်မကြည်မသာဖြစ်နေတာကို ကြင်ယာတော်က သိတော်မူပြီး အကြောင်းကို မေးလျှောက်ပါတယ်။

“အရှင်မင်းကြီး ဘာကြောင့် စိတ်တော်မသာ ဖြစ်နေရပါသနည်း။”

“အမေတော်… ငါ့မှာ မကျေနပ်ချက်တွေ အများကြီးပဲ။ ငါ့ရဲ့ မင်းညီမင်းသားတွေက ငါ့ကို မလေးစားကြဘူး။ သူတို့ဟာ ငါ့ရဲ့အာဏာကို မတရားသဖြင့် လိုချင်ကြတယ်။ ပြီးတော့ ပြည်သူတွေကလည်း ငါ့ကို ချစ်ခင်အားကိုးခြင်း မရှိကြဘူး။ ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ငါ ဘယ်လို ပျော်ရွှင်နိုင်ပါ့မလဲ။”

“အမေတော်… စိုးရိမ်တော်မမူပါနဲ့။ ကျွန်တော်မျိုးမက အရှင်မင်းကြီးအတွက် စွမ်းဆောင်နိုင်တာမှန်သမျှကို ပြုလုပ်ပေးပါ့မယ်။”

“အမေတော်… မင်းရဲ့ အချစ်နဲ့ သစ္စာကို ငါ ယုံကြည်ပါတယ်… ဒါပေမယ့် ဒီကိစ္စဟာ ခက်ခဲလွန်းတယ်။”

“အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်မမှာ အကြံတစ်ခု ရှိပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီးဟာ နန်းတော်ကနေ ထွက်ခွာပြီးတော့ တောထဲမှာ နေထိုင်တော်မူပါ။ ပြည်သူတွေဟာ အရှင်မင်းကြီးကို သတိရလာပြီး ပြန်လည်ခေါ်ယူလာကြမှာပါ။”

“အမေတော်… မင်းရဲ့ အကြံဟာ ကောင်းလှတယ်။ ဒါပေမယ့် ငါ ဘယ်လို ထွက်ခွာရမှာလဲ။ ငါ့ကို ဘယ်သူတွေက ကူညီပေးနိုင်မှာလဲ။”

“အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်မမှာ ယုံကြည်ရတဲ့ အစေခံနှစ်ယောက် ရှိပါတယ်။ သူတို့ဟာ အရှင်မင်းကြီးကို ကူညီပေးနိုင်မှာပါ။”

မင်းကြီးလည်း ကြင်ယာတော်ရဲ့ အကြံကို လက်ခံတော်မူပြီး မနက်မိုးလင်းတာနဲ့ တောထဲကို ထွက်တော်မူပါတယ်။ သူဟာ တောထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်တော်မူပါတယ်။ တစ်နေ့တစ်နေ့ သူဟာ စားသောက်ဖို့ အပင်တွေ၊ သစ်သီးတွေ ရှာဖွေစားသောက်ရပါတယ်။

တစ်ဖက်မှာလည်း ကြင်ယာတော်ဟာ မင်းကြီးကို သတိရတော်မူပါတယ်။ သူဟာ အစေခံနှစ်ယောက်ကို ခေါ်ပြီး မင်းကြီးကို ရှာဖွေဖို့ စေလွှတ်တော်မူပါတယ်။ အစေခံနှစ်ယောက်ဟာ တောထဲမှာ မင်းကြီးကို ရှာဖွေကြရာ မင်းကြီးကို တွေ့ရှိကြပါတယ်။

“အရှင်မင်းကြီး… ဘုရား… ကြင်ယာတော်က စေလွှတ်လိုက်ပါတယ်… အရှင်မင်းကြီးကို ပြန်လည်ကြွလာဖို့ ဖိတ်ခေါ်နေပါတယ်။”

“အမေတော်… ငါ ပြန်လည်ကြွလာဖို့ အဆင်သင့် မဖြစ်သေးဘူး။ ငါ့ရဲ့ အာဏာကို ပြန်လည်ရရှိဖို့ ငါ ကြိုးစားနေရဦးမယ်။”

“အရှင်မင်းကြီး… အကျွန်ုပ်တို့ နားလည်ပါသည်… ဒါပေမယ့် ကြင်ယာတော်က အရှင်မင်းကြီးကို အလွန်တမ်းတနေပါတယ်… အရှင်မင်းကြီး ပြန်လည်ကြွလာပါမှ နန်းတော်ကြီး ပြန်လည်အသက်ဝင်မှာပါ။”

မင်းကြီးဟာ အစေခံနှစ်ယောက်ရဲ့ စကားကို ကြားတော်မူပြီး ပြန်လည်စဉ်းစားတော်မူပါတယ်။ သူဟာ ကြင်ယာတော်ရဲ့ သစ္စာကို သိတော်မူပြီး မင်းညီမင်းသားတွေရဲ့ လုပ်ရပ်ကိုလည်း သတိရတော်မူပါတယ်။ သူဟာ နန်းတော်ကို ပြန်လည်ကြွလာဖို့ ဆုံးဖြတ်တော်မူပါတယ်။

မင်းကြီးဟာ နန်းတော်ကို ပြန်လည်ရောက်ရှိတော်မူပြီးနောက် ပြည်သူတွေဟာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ကြိုဆိုကြပါတယ်။ မင်းကြီးဟာ ပြည်သူတွေကို ချစ်ခင်အားကိုးပြီး အုပ်ချုပ်တော်မူပါတယ်။ မင်းညီမင်းသားတွေဟာလည်း မင်းကြီးကို လေးစားကြည်ညိုကြပါတယ်။

မေခလ မင်းကြီးဟာ ကာလရှည်ကြာစွာ ပျော်ရွှင်စွာ အုပ်ချုပ်တော်မူပါတယ်။ သူဟာ ပြည်သူတွေရဲ့ အချစ်နဲ့ ယုံကြည်မှုကို ရရှိခဲ့ပါတယ်။