
တစ်ခါတစ်ရံ၌ ဘုရားအလောင်းတော်သည် မဟာသောဏကမည်သော ပုဏ္ဏား ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုပုဏ္ဏားကား အလွန်ပင် ပညာရှိပြီး သဒ္ဓါတရားကြီးလှ၏။ မိမိ၏ ဥစ္စာကိုလည်း မမက်မော၊ သူတစ်ပါးကိုလည်း မစွန့်ပစ်။
ထိုအခါ မင်းကြီးတစ်ပါးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏား၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ကြားသိတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးကား အလွန်ပင် သူတော်ကောင်းတရားကို လိုလားသူ ဖြစ်၏။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားကို ပင့်ဖိတ်တော်မူ၏။
မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားအား ရှိခိုး၏။ “အရှင်ဘုရား၊ တပည့်တော်ကား မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းပြီး ရသေ့ပြု၍ နေတော်မူပါ၏။ အရှင်ဘုရားကား အလွန်ပင် ပညာရှိပြီး သဒ္ဓါတရားကြီးလှ၏။”
မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် မင်းကြီးအား တရားဟော၏။ “မင်းကြီး၊ နင်ကား မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းပြီး ရသေ့ပြု၍ နေတော်မူပါ၏။ သို့သော် မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းရခြင်းကား အလွန်ပင် ခက်ခဲလှ၏။ မင်းအဖြစ်ကား အလွန်ပင် မောဟ၊ ဒေါသ၊ လောဘတို့နှင့် ပြည့်စုံ၏။ ထိုတရားတို့ကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်သုံးကြကုန်လော့။”
မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏား၏ တရားတော်ကို ကြားနာတော်မူပြီးလျှင် အလွန်ပင် ကြည်ညိုတော်မူ၏။ ထိုနေ့မှစ၍ မင်းကြီးသည် မိမိ၏ အကျင့်သီလကို ပို၍ စောင့်ထိန်းတော်မူ၏။ ဤသို့လျှင် ဘုရားအလောင်းတော် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတို့ကို ကြည်ညိုစွာ ကျင့်သုံးတော်မူပြီးလျှင် မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရတရားလေးပါးတို့ကို ပွားများတော်မူ၏။
တစ်နေ့သောအခါ မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် မိမိ၏ ဥစ္စာကို မမက်မော၊ သူတစ်ပါးကိုလည်း မစွန့်ပစ်။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏား၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ကြားသိတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးကား အလွန်ပင် သူတော်ကောင်းတရားကို လိုလားသူ ဖြစ်၏။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားကို ပင့်ဖိတ်တော်မူ၏။
မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားအား ရှိခိုး၏။ “အရှင်ဘုရား၊ တပည့်တော်ကား မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းပြီး ရသေ့ပြု၍ နေတော်မူပါ၏။ အရှင်ဘုရားကား အလွန်ပင် ပညာရှိပြီး သဒ္ဓါတရားကြီးလှ၏။”
မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် မင်းကြီးအား တရားဟော၏။ “မင်းကြီး၊ နင်ကား မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းပြီး ရသေ့ပြု၍ နေတော်မူပါ၏။ သို့သော် မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းရခြင်းကား အလွန်ပင် ခက်ခဲလှ၏။ မင်းအဖြစ်ကား အလွန်ပင် မောဟ၊ ဒေါသ၊ လောဘတို့နှင့် ပြည့်စုံ၏။ ထိုတရားတို့ကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်သုံးကြကုန်လော့။”
မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏား၏ တရားတော်ကို ကြားနာတော်မူပြီးလျှင် အလွန်ပင် ကြည်ညိုတော်မူ၏။ ထိုနေ့မှစ၍ မင်းကြီးသည် မိမိ၏ အကျင့်သီလကို ပို၍ စောင့်ထိန်းတော်မူ၏။ ဤသို့လျှင် ဘုရားအလောင်းတော် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတို့ကို ကြည်ညိုစွာ ကျင့်သုံးတော်မူပြီးလျှင် မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရတရားလေးပါးတို့ကို ပွားများတော်မူ၏။
ထိုအခါ မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရတရားလေးပါးတို့ကို ပွားများတော်မူပြီးလျှင် နတ်ပြည်သို့ ကူးပြောင်းတော်မူ၏။ ဤသို့လျှင် ဘုရားအလောင်းတော် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် နတ်ပြည်သို့ ကူးပြောင်းတော်မူပြီးလျှင် ဘဝအဆက်ဆက်၌ နတ်ဘုံနရာ ဘဝအဖြစ်ကို ရတော်မူ၏။
— In-Article Ad —
ပညာရှိခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်၏။ သဒ္ဓါတရားကြီးခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်၏။ မိမိ၏ ဥစ္စာကို မမက်မော၊ သူတစ်ပါးကိုလည်း မစွန့်ပစ်ခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်၏။
ပါရမီ: ပညာ
— Ad Space (728x90) —
424Aṭṭhakanipātaနန္ဒီယသာမဏေဇာတ်တော် ...
💡 သမာဓိသည် စိတ်နှလုံးကို အေးချမ်းစေပြီး မိမိကိုယ်ကို အုပ်ချုပ်နိုင်စေ၏။
81Ekanipātaမေဒခါဒကဇာတ် ဤဇာတ်လမ်းသည် ရှေးအခါက သုမေဓရသေ့ကြီး ပွင့်တော်မူခဲ့သော ကာလတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ ထိုအခါ ဘုရ...
💡 အလွန်အကျွံ စွန့်ကြဲပေးကမ်းခြင်းသည် အကျိုးမဲ့ဖြစ်စေနိုင်သကဲ့သို့ လောဘတဏှာကြီးမားခြင်းသည်လည်း ဖျက်ဆီးခြင်းသို့ ဦးတည်စေသည်။
144Ekanipātaမေတ္တာရှင်ငါး ကမ္ဘာလောကကြီး၌ ဖြစ်တည်လာခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်များအနက် ကောင်းမြတ်လှသည့် တရားဓမ္မများကို အ...
💡 မိမိကိုယ်ကို မစောင့်ရှောက်ဘဲ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကျိုးမရှိနိုင်။ မိမိကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်ပြီးမှ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကောင်းဆုံး ဖြစ်၏။
264Tikanipātaရွှေဒေါင်း၏ မဟာဒါနတစ်ခါတစ်ရံ၊ သာဝတ္ထိပြည်၏ အနောက်ဘက်တွင် မဟာဝနဟု အမည်ရသော တောအုပ်ကြီးတစ်အုပ် ရှိလေသည...
💡 ပညာရှိသူတို့သည် မိမိတို့၏ ပညာကို အကျိုးရှိစွာ အသုံးချ၍ အများ၏ အကျိုးကို ဆောင်ရွက်ကြသည်။
101Ekanipātaသစ္စာစောင့်သိသော ကျီးဘဝ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့သည် မြတ်စွာဘုရားရှင်တို့၏ ပွင့်တော်မူခြင်းကို အကြောင်းပ...
💡 သစ္စာတရားသည် အလွန်အမင်း အရေးကြီးကြောင်း၊ သစ္စာစောင့်သိခြင်းသည် အကျိုးကျေးဇူးများစွာကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။
166Dukanipātaမဟာပိပ္ဖလီ ဇာတ်တော် ရှေးရှေးတုန်းက ဘုရားအလောင်းတော်သည် ဝေဒပညာ၊ အတတ်ပညာ၊ အကျင့်သီလတို့နှင့် ပြည့်စုံ...
— Multiplex Ad —