ဝေဿန္တရ (Wessantara Jataka)

ဝေဿန္တရာ ဇာတ်တော်

မြတ်စွာဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ ဥပါသကာတစ်ဦး၏ အလှူဒါန ပြုပုံကို အကြောင်းပြု၍ ဝေဿန္တရာ ဇာတ်တော်ကို ဟောကြားတော်မူခဲ့ပါသည်။ ဤဇာတ်တော်သည် ဘုရားရှင်၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သော မဟာဝေဿန္တရာ ပါရမီတော်ကို ဖော်ပြသည့် အလွန်တရာ အနက်အဓိပ္ပာယ် ပြည့်ဝသော ဇာတ်တော်ကြီးတစ်ပုဒ် ဖြစ်ပါသည်။

ဇာတ်တော်လာ အကြောင်းအရာ

ကမ္ဘာပေါင်းများစွာ ရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာ အခါက၊ မဟာသမယမည်သော တိုင်းပြည်တစ်ခုတွင် သဉ္ဇယ မင်းကြီး ဟူသော မင်းတစ်ပါး စိုးစံတော်မူလျက် ရှိပါသည်။ မင်းကြီးတွင် ဝေဿန္တရာ အမည်ရှိသော သားတော်တစ်ပါး ရှိပါသည်။ ဝေဿန္တရာမင်းသားသည် အလှူဒါနကို အလွန်အမင်း ကြည်ညိုသူ ဖြစ်ပါသည်။ နန်းတော်တွင်း၌ပင် ဆွမ်း၊ ပန်း၊ ရေ၊ မီး စသည့် လှူဖွယ်ဝတ္ထုတို့ကို အစဉ်အမြဲ လှူဒါန်းတော်မူလျက် ရှိပါသည်။ ဆင်ဖြူတော်တစ်စီးသည် မင်းသား၏ ပရဟိတ စေတနာကို ထင်ရှားစေသော အထိမ်းအမှတ် ဖြစ်ပါသည်။

တစ်နေ့သ၌၊ မဟာသမယပြည်သို့ ခေါင်မိုးပြတ် မိုးခေါင်သော ဘေးအန္တရာယ်ကြီး ကျရောက်လာပါသည်။ ပြည်သူပြည်သားတို့သည် မိုးမရွာ၍ သောကဗလ memang ဖြင့် ရင်ကွဲမတတ် ခံစားနေကြပါသည်။ သဉ္ဇယ မင်းကြီးသည် အကြိမ်ကြိမ် မေတ္တာရပ်ခံသော်လည်း နတ်ဗြဟ္မာများက မကြားနားကြပါ။ နောက်ဆုံးတွင် ပြည်သူတို့၏ တောင်းပန်သံကြောင့် နတ်ဘုရားများသည် မဟာသမယပြည်၏ ကံဇာတာကို စစ်ဆေးတော်မူကြရာ၊ ဝေဿန္တရာမင်းသား၏ ဆင်ဖြူတော်သည် ကုသိုလ်ကံကို အားနည်းစေကြောင်း သိရပါသည်။

ထိုအခါ၊ ပြည်သူတို့၏ ဆန္ဒအတိုင်း သဉ္ဇယ မင်းကြီးသည် ဝေဿန္တရာမင်းသားကို ခေါ်ယူ၍ ဆင်ဖြူတော်ကို အလှူပေးရန် အမိန့်တော် ချမှတ်တော်မူခဲ့ပါသည်။ ဝေဿန္တရာမင်းသားသည် မင်း၏ မိန့်တော်ကို နာခံ၍ ပြည်သူတို့၏ အကျိုးကို ရှေးရှုကာ ဆင်ဖြူတော်ကို အလှူပေးရန် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ သဘောတူတော်မူခဲ့ပါသည်။

“အရှင်မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်သည် အလှူဒါနကို အလွန်မြတ်နိုးပါ၏။ ဆင်ဖြူတော်ကိုလည်း အလှူပေးရန် အသင့်ရှိပါ၏။ သို့သော် ပြည်သူတို့၏ အကျိုးကို ရှေးရှုပါမူ၊ အလှူဒါနသည် ကုသိုလ်ကို ဖြစ်စေမည်သာတည်း။”

ဝေဿန္တရာမင်းသားသည် ဆင်ဖြူတော်ကို ရထားပေါ်တွင် တင်၍ နန်းတော်မှ ထွက်တော်မူခဲ့ပါသည်။ ပြည်သူပြည်သားများသည် မိုးရွာစေရန် ဆင်ဖြူတော်ကို တောင်းကြပါသည်။ ဝေဿန္တရာမင်းသားသည် မေတ္တာဖြင့် ဆင်ဖြူတော်ကို အလှူပေးတော်မူခဲ့ပါသည်။ ဆင်ဖြူတော်ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် နတ်ဗြဟ္မာများသည် မဟာသမယပြည်ပေါ်သို့ မိုးကို ရွာသွန်းစေတော်မူခဲ့ပါသည်။ ပြည်သူတို့သည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် မင်းသားကို ချီးကျူးဂုဏ်တင်ကြပါသည်။

သို့သော်၊ မင်း၏ အမိန့်တော်သည် ဝေဿန္တရာမင်းသားကို အဝေးတိုင်းသို့ နှင်ထုတ်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ဝေဿန္တရာမင်းသားသည် မိဖုရားဖြစ်သော မလ္လီဒေဝီနှင့် သားတော် ကဏှသူရ၊ သမီးတော် ကဏှသူရာတို့ကို ခေါ်ဆောင်၍ အဝေးတိုင်းသို့ ထွက်တော်မူခဲ့ပါသည်။ ခရီးသည် ကြမ်းတမ်းပြီး ပင်ပန်းလှပါသည်။ တောတွင်း၌ သီတင်းသုံးနေထိုင်ကြရပါသည်။

အဝေးတိုင်းတွင် ရသေ့အဖြစ် သီတင်းသုံးနေထိုင်တော်မူစဉ်၊ အဂ္ဂိတမည်သော ပရိက္ခရာကို အလှူပေးခဲ့ပါသည်။ အဂ္ဂိတသည် ကောသလမည်သော ကပ္ပိလတိုင်းပြည်မှ လာသော ပုဏ္ဏားတစ်ဦး ဖြစ်ပါသည်။ အဂ္ဂိတသည် ဝေဿန္တရာမင်းသား၏ ဆင်ဖြူတော်ကို အလှူရရှိခဲ့၍ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် မိမိတိုင်းပြည်သို့ သွားရောက်ကာ မင်းကြီးထံမှ ဆုလာဘ်ကို ရရှိတော်မူပါသည်။

အဂ္ဂိတပြန်သွားပြီးနောက်၊ အက္ကပတမည်သော ပရိက္ခရာတစ်ဦးသည် ဝေဿန္တရာမင်းသား၏ သားသမီးတို့ကို အလှူအဖြစ် တောင်းခံလာပါသည်။ ဝေဿန္တရာမင်းသားသည် အလှူဒါနကို မငြင်းဆန်နိုင်သောကြောင့် သားသမီးတို့ကို အက္ကပတအား အလှူပေးတော်မူခဲ့ပါသည်။ မိဖုရား မလ္လီဒေဝီသည် သားသမီးတို့ကို အလှူပေးလိုက်ရသည်ကို အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းတော်မူပါသည်။

အက္ကပတသည် သားသမီးတို့ကို မင်းကြီးထံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး အလှူအဖြစ် ပေးအပ်ခဲ့ပါသည်။ မင်းကြီးသည် အက္ကပတ၏ အလှူကို လက်ခံတော်မူပြီးနောက် အလွန်အမင်း စိတ်မကောင်းတော်မူပါသည်။ မင်းကြီးသည် သားတော်နှင့် မြေးတော်၊ မြေးမတော်တို့ကို ပြန်လည်ခေါ်ယူရန် အက္ကပတကို စေလွှတ်တော်မူခဲ့ပါသည်။

ဝေဿန္တရာမင်းသားသည် အလှူဒါနကို မလျော့သည်ကို မင်းကြီးသိတော်မူသဖြင့် ဝမ်းမြောက်တော်မူပါသည်။ မင်းကြီးသည် ဝေဿန္တရာမင်းသားနှင့် မိဖုရားတို့ကို ပြန်လည်ခေါ်ယူတော်မူ၍ မဟာသမယပြည်သို့ ပြန်လည်ကြွတော်မူခဲ့ကြပါသည်။ ပြည်သူပြည်သားများသည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် ကြိုဆိုကြပါသည်။

ဝေဿန္တရာမင်းသားသည် အလှူဒါနကို ဆက်လက်ပြုတော်မူလျက် ဘုရားရှင်အဖြစ် နိဗ္ဗာန်သို့ ဆိုက်ရောက်တော်မူခဲ့ပါသည်။

ကုသိုလ်တရားများ

အလှူဒါနသည် အကျိုးများ၏။ အလှူဒါနသည် ကုသိုလ်ကို ဖြစ်စေ၏။ အလှူဒါနသည် ကံကို ကောင်းစေ၏။ အလှူဒါနသည် လူ့ဘဝနှင့် နတ်ဘဝကို ရရှိစေ၏။ အလှူဒါနသည် နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိစေ၏။ အလှူဒါနသည် ခက်ခဲသော်လည်း မစွန့်လွှတ်သင့်ပေ။

ဘုရားရှင်၏ ပါရမီတော်

မဟာဝေဿန္တရာ ပါရမီတော်သည် အလှူပါရမီ ဖြစ်ပါသည်။ အလှူဒါနကို အလွန်အမင်း ကြည်ညိုတော်မူပြီး သားသမီးတို့ကိုပင် အလှူပေးတော်မူနိုင်ခဲ့ပါသည်။ ဤပါရမီသည် အလွန်အမင်း ထူးခြားပြီး အလွန်အမင်း မြင့်မြတ်သော ပါရမီတော် ဖြစ်ပါသည်။