ဖြောင့်မတ်သောမင်းကြီး

ဖြောင့်မတ်သောမင်းကြီး

ရှေးအခါက ကမ္ဘောဇတိုင်းတွင် ဖြောင့်မတ်တရားကို အလွန်ပင်ကိုင်းရှိုင်းသော မင်းကြီးတစ်ပါး စိုးစံတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးသည် မိမိ၏နိုင်ငံသားများအပေါ်၌ အလွန်ပင်ကြင်နာတတ်ပြီး တရားမျှတမှုရှိအောင် အမြဲကြိုးစားတော်မူ၏။ တစ်နေ့သောအခါ၊ ထိုမင်းကြီး၏ နန်းတော်သို့ အမတ်တစ်ဦး ရောက်လာပြီး “အရှင်မင်းကြီး၊ ဤနိုင်ငံတွင် အလွန်ပင် ချမ်းသာကြွယ်ဝသော သူဌေးကြီးတစ်ဦး ရှိပါသည်။ သူဌေးကြီးသည် မိမိ၏စည်းစိမ်ဥစ္စာကို အခွန်တော်မဆောင်ဘဲ ပုန်းကွယ်ထားသည်ဟု သတင်းကြားရပါသည်” ဟု လျှောက်တင်သည်။

မင်းကြီးသည် ထိုအကြောင်းကို ကြားသောအခါ စိတ်တော်မသက်မသာဖြစ်တော်မူ၏။ မင်းကြီးသည် နိုင်ငံ၏စည်းစိမ်ဥစ္စာကို အလွဲသုံးစားပြုသူကို အလွန်ပင်မနှစ်သက်တော်မူ၏။ မင်းကြီးသည် အမတ်ကို ခေါ်ပြီး “အမတ်မင်း၊ ထိုသူဌေးကြီးကို နန်းတော်သို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့။ ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင် စုံစမ်းစစ်ဆေးမည်” ဟု အမိန့်တော်ချမှတ်သည်။

ထိုအခါ သူဌေးကြီးသည် နန်းတော်သို့ ရောက်လာ၏။ သူဌေးကြီးကား အလွန်ပင်မာန်တက်ပြီး အခြားသူများကို မခန့်လေးစားပြုတတ်သူ ဖြစ်သည်။ သူဌေးကြီးသည် မင်းကြီးရှေ့တွင် ဒူးထောက်မပေးဘဲ မာန်ဖီဖီဖြင့် “အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် အဘယ်အပြစ်ကို ကျူးလွန်မိပါသနည်း” ဟု မေးမြန်းသည်။

မင်းကြီးက “သူဌေးကြီး၊ သင်သည် နိုင်ငံတော်အတွက် ပေးဆောင်ရမည့် အခွန်တော်များကို ပေးဆောင်ခြင်း မရှိဟု ကြားသိရ၏။ ဤသည်မှာ နိုင်ငံတော်ကို သစ္စာဖောက်ခြင်း ဖြစ်သည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ သူဌေးကြီးက “အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် အလွန်ပင်ချမ်းသာကြွယ်ဝပါသည်။ ကျွန်ုပ်၏စည်းစိမ်ဥစ္စာကို အဘယ်ကြောင့် နိုင်ငံတော်သို့ ပေးရမည်နည်း။ ကျွန်ုပ်သည် မိမိ၏ဥစ္စာကို မည်သူ့ကိုမျှ မပေးလိုပါ” ဟု မာန်ဖီဖီဖြင့် ပြန်လည်ပြောဆိုသည်။

မင်းကြီးသည် သူဌေးကြီး၏ မာန်မာနနှင့် မတရားသော စကားကို ကြားသောအခါ အလွန်ပင်စိတ်တော်မရှည်ဖြစ်တော်မူ၏။ သို့သော်လည်း မင်းကြီးကား သည်းခံခြင်းတရားကို လက်ကိုင်ထားတော်မူ၏။ မင်းကြီးသည် သူဌေးကြီးကို “သူဌေးကြီး၊ သင်သည် နိုင်ငံ၏အကျိုးအတွက် မပါဝင်ဘဲ ကိုယ်ကျိုးကိုသာကြည့်သူ ဖြစ်သည်ကို ကျွန်ုပ် နားလည်ပါ၏။ သို့သော်လည်း နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံသည် ၎င်း၏သားသမီးအားလုံး၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဖြင့်သာ တိုးတက်နိုင်မည်။ အကယ်၍ သင်သည် နိုင်ငံ၏အကျိုးကို မစဉ်းစားပါက၊ သင်၏စည်းစိမ်ဥစ္စာကိုလည်း မည်သည့်အကျိုးမှ မရှိစေရ” ဟု သတိပေးတော်မူ၏။

မင်းကြီးသည် သူဌေးကြီး၏ အိမ်သို့ ကိုယ်တော်တိုင် လိုက်ပါ၍ သူ၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို စစ်ဆေးတော်မူ၏။ မင်းကြီးသည် သူဌေးကြီး၏ လျှို့ဝှက်ထားသော ရွှေငွေများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသည်။ မင်းကြီးသည် ထိုစည်းစိမ်ဥစ္စာများကို နိုင်ငံတော်၏အကျိုးအတွက် အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်တော်မူ၏။ မင်းကြီးသည် သူဌေးကြီးကို “သင်၏စည်းစိမ်ဥစ္စာကို နိုင်ငံတော်၏လမ်းများ၊ ကျောင်းများ၊ ဆေးရုံများ တည်ဆောက်ရန် အသုံးပြုမည်။ ဤသည်မှာ နိုင်ငံတော်၏ အနာဂတ်အတွက် အကျိုးရှိစေမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ထိုအခါ သူဌေးကြီးသည် မိမိ၏ မတရားသော အပြုအမူကို နားလည်သွားသည်။ သူသည် မိမိ၏ မာန်မာနကို စွန့်လွှတ်ပြီး မင်းကြီး၏ တရားမျှတသော စီရင်ချက်ကို လက်ခံသည်။ သူဌေးကြီးသည် မိမိ၏ ကျန်ရှိသော စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို နိုင်ငံတော်၏အကျိုးအတွက် လှူဒါန်းရန် သဘောတူညီခဲ့သည်။ ထိုနေ့မှစ၍ နိုင်ငံတော်သည် ပိုမိုတိုးတက်ကြွယ်ဝလာသည်။

“တရားသည် အမြဲတမ်း အောင်နိုင်သည်” ဟု မင်းကြီးက မိန့်တော်မူ၏။