
ရှေးရှေးတုန်းက၊ သာဝတ္ထိမြို့တော်ကြီးမှာ စန္ဒက မင်းကြီးလို့ ခေါ်တဲ့ မင်းတစ်ပါး စိုးစံတော်မူခဲ့ပါတယ်။ မင်းကြီးဟာ ရုပ်ရည်ချောမောသ镇maßen၊ သတ္တိရှိပြီး အုပ်ချုပ်ရေးမှာလည်း တတ်မြောက်သူတစ်ဦးဖြစ်ပါတယ်။ မင်းကြီးရဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ ပြည်သူပြည်သားတွေ သာယာဝပြောစွာ နေထိုင်ခဲ့ကြရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့၊ မင်းကြီးမှာ တစ်ခုသော အားနည်းချက် ရှိနေပါတယ်။ အဲဒါကတော့ သူဟာ အလွန်တရာ ကြောက်ရွံ့တတ်သူ ဖြစ်ပါတယ်။ ဘာအရာကိုမှ မကြောက်တတ်တဲ့ သတ္တိခဲ မင်းကြီးဟာ အကြောင်းမဲ့ မကင်းနိုင်တဲ့ စိုးရိမ်စိတ်ကြီးစိုးနေပါတယ်။ သူ့ရဲ့ စိုးရိမ်စိတ်ဟာ အလွန်ကြီးမားလွန်းလို့၊ သူ့ရဲ့ နန်းတော် အနီးအနားမှာပဲ နေထိုင်ရတဲ့ သူရဲ့ အကြိုက်ဆုံး ဆင်မင်းကြီးကို တောင်မှ မယုံကြည်နိုင်တော့ပါဘူး။
ဆင်မင်းကြီးဟာ မင်းကြီးရဲ့ အလွန်တရာ ယုံကြည်ရတဲ့ မိတ်ဆွေဖြစ်ပါတယ်။ ဆင်မင်းကြီးဟာ အလွန်အသိဉာဏ် ပညာပြည့်ဝပြီး၊ မင်းကြီးကို အမြဲတမ်း အကြံဉာဏ်ကောင်းတွေ ပေးလေ့ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့၊ မင်းကြီးရဲ့ စိုးရိမ်စိတ်ဟာ ဆင်မင်းကြီးကို တောင်မှ မယုံကြည်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့ပါတယ်။ မင်းကြီးဟာ ဆင်မင်းကြီးကို တောင်မှ သံသယဝင်လာပြီး၊ ဆင်မင်းကြီးက သူ့ကို မကောင်းကြံနေပြီလို့ ထင်လာပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ မင်းကြီးဟာ ဆင်မင်းကြီးကို အဝေးကို ပို့ပစ်လိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။
ဆင်မင်းကြီးဟာ မင်းကြီးရဲ့ အမိန့်ကို ကြားသိရတဲ့အခါမှာ စိတ်မကောင်းဖြစ်ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့၊ မင်းကြီးကို မစွန့်လွှတ်နိုင်တဲ့ အတွက်၊ မင်းကြီးရဲ့ အမိန့်ကို နာခံခဲ့ပါတယ်။ ဆင်မင်းကြီးဟာ နန်းတော်ကနေ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး၊ တောထဲကို ဝင်ရောက်နေထိုင်ခဲ့ပါတယ်။ တောထဲမှာ ဆင်မင်းကြီးဟာ အလွန်ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ နေထိုင်ခဲ့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့၊ ဆင်မင်းကြီးဟာ မင်းကြီးကို စိတ်ထဲကနေ မမုန်းတီးခဲ့ပါဘူး။ ဆင်မင်းကြီးဟာ မင်းကြီးကို ကောင်းစေချင်တဲ့ စိတ်ထားကို အမြဲတမ်း ထားရှိခဲ့ပါတယ်။
တစ်နေ့သောအခါ၊ တောထဲမှာ ဆင်မင်းကြီးဟာ မင်းကြီးရဲ့ နန်းတော်ကို အလည်အပတ် ရောက်လာတဲ့ သူရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ဦးနဲ့ ဆုံခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီမိတ်ဆွေဟာ မင်းကြီးရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေကို ပြောပြခဲ့ပါတယ်။ မင်းကြီးဟာ အလွန်တရာ စိုးရိမ်စိတ်ကြီးစိုးနေပြီး၊ ဘာအရာကိုမှ မယုံကြည်နိုင်တော့ဘူးလို့ ပြောပြခဲ့ပါတယ်။ မင်းကြီးဟာ သူ့ရဲ့ စိုးရိမ်စိတ်ကြောင့် မှားယွင်းတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ချမိနေတယ်လို့လည်း ပြောပြခဲ့ပါတယ်။
ဆင်မင်းကြီးဟာ မင်းကြီးရဲ့ အခြေအနေကို ကြားသိရတဲ့အခါမှာ စိတ်မကောင်းဖြစ်ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့၊ မင်းကြီးကို ကယ်တင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရခဲ့တယ်လို့လည်း ခံစားခဲ့ရပါတယ်။ ဆင်မင်းကြီးဟာ သူ့ရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းကို မင်းကြီးဆီကို ပြန်သွားပြီး၊ သူ့ကို အလည်အပတ် လာဖို့ တောင်းပန်ဖို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။
မင်းကြီးဟာ ဆင်မင်းကြီးရဲ့ အလည်အပတ် တောင်းပန်မှုကို ကြားသိရတဲ့အခါမှာ အံ့အားသင့်ဖြစ်ရပါတယ်။ မင်းကြီးဟာ ဆင်မင်းကြီးကို မယုံကြည်ခဲ့တာကြောင့် သူ့ကို အဝေးကို ပို့ပစ်လိုက်တာကို သတိရမိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့၊ မင်းကြီးဟာ ဆင်မင်းကြီးရဲ့ စေတနာကို ခံစားရပြီး၊ သူ့ကို အလည်အပတ် လာဖို့ ခွင့်ပြုလိုက်ပါတယ်။
ဆင်မင်းကြီးဟာ မင်းကြီးရဲ့ နန်းတော်ကို ရောက်လာတဲ့အခါမှာ မင်းကြီးဟာ သူ့ကို ဖက်ထားပြီး ငိုခဲ့ပါတယ်။ မင်းကြီးဟာ ဆင်မင်းကြီးကို သူ့ရဲ့ စိုးရိမ်စိတ်ကြောင့် မှားယွင်းတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ချမိခဲ့တာကို ဝန်ခံခဲ့ပါတယ်။ ဆင်မင်းကြီးဟာ မင်းကြီးကို ခွင့်လွှတ်ခဲ့ပြီး၊ သူ့ကို အကြံဉာဏ်ကောင်းတွေ ပေးခဲ့ပါတယ်။
ဒီနေ့ကစပြီး၊ မင်းကြီးဟာ သူ့ရဲ့ စိုးရိမ်စိတ်ကို ထိန်းချုပ်တတ်လာပါတယ်။ မင်းကြီးဟာ ဆင်မင်းကြီးကို ယုံကြည်ပြီး၊ သူ့ရဲ့ အကြံဉာဏ်ကို နာခံခဲ့ပါတယ်။ မင်းကြီးဟာ တိုင်းပြည်ကို အုပ်ချုပ်ရေးမှာ ပိုမို တတ်မြောက်လာပြီး၊ ပြည်သူပြည်သားတွေလည်း ပိုမို သာယာဝပြောစွာ နေထိုင်ခဲ့ကြရပါတယ်။
— In-Article Ad —
အလွန်အကျွံ စိုးရိမ်စိတ်သည် မှားယွင်းသော ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချမှတ်စေပြီး အပေါင်းအသင်းများအပေါ် သံသယဖြစ်စေသည်။ ယုံကြည်မှုနှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းသည် ဆုံးရှုံးသွားသော ဆက်ဆံရေးကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပေးနိုင်သည်။
ပါရမီ: ပါရမီ
— Ad Space (728x90) —
3Ekanipātaမဟာနရဒ (Mahanarada Jataka)ရှေးရှေးတုန်းက သာဝတ္ထိပြည်မှာ အလွန်တရားမျှတတဲ့ စောမင်းကြီး တစ်ပါး စိုးစံတေ...
💡 ဘဝ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ရှာဖွေခြင်းသည် အသိဉာဏ်၏ လက္ခဏာ ဖြစ်သည်။ ဆရာကောင်းကို ရှာဖွေ၍ တရားကို နာကြားခြင်းသည် နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ကြောင်း ဖြစ်သည်။
49Ekanipātaမဟာသုဘိနဇာတ်တော် ဘုရားရှင်လက်ထက်တော်အခါက ရွှေပြည်တော်သီဟိုဠ်၌ မင်းပြုတော်မူသော မဟာသုဘိနမင်းတရာ...
💡 “အကျိုးရှိသော အလုပ်ကို လုပ်ကြကုန်လော့။ ထိုအလုပ်တို့သည် သင့်ကို ချမ်းသာစေကုန်လတ္တံ့။”
387Chakkanipātaဘူရိဒတ္တဇာတ်တော် (Bhuridatta Jataka) ခ ...
💡 သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အမြတ်ဆုံးသော အကျိုးဖြစ်သည်။
152Dukanipātaကျီးမင်းနှင့်ခွေးရှေးရှေးတုန်းက အလွန်ဆင်းရဲသော ကျေးရွာတစ်ရွာတွင် ကျီးကန်းအုပ်တစ်အုပ် နေထိုင်၏။ ထိုကျ...
💡 အင်အားကြီးမားရုံဖြင့် မလုံလောက်ပါ။ အချင်းချင်း ကူညီဖေးမခြင်းသည် မည်သည့်အန္တရာယ်ကိုမဆို ရင်ဆိုင်ကျော်လွှားနိုင်စေသည်။
176Dukanipātaအာလောကဒေဝီ ဇာတ်တော် မဟာသက္ကရာဇ် ၈၂၄ ခုနှစ်၊ ဝါခေါင်လပြည့်ကျော် (၁၄) ရက်နေ့၊ သောကြာနေ့။ မြတ်စွာဘုရာ...
💡 အလင်းရောင်သည် အသိဉာဏ်၊ အလှအပ၊ ဘဝတိုးတက်မှုတို့၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။ အမှောင်သည် ပျက်စီးခြင်း၊ ဆုံးရှုံးခြင်းတို့၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ကျင့်တရားကောင်းမွန်ခြင်း၊ အမှားကိုဝန်ခံ၍ ပြင်ဆင်ခြင်းတို့သည် ဘဝကို တိုးတက်စေသည်။
183Dukanipātaဒုက္ခိတ ဇာတ်တော်ရှေးအခါက ကောသလတိုင်း၊ သာဝတ္ထိမြို့တွင် ဒုက္ခိတ အမည်ရှိသော အမတ်တစ်ဦး ရှိ၏။ သူသည် အလွန...
💡 ကံကိုသာ အားမကိုးဘဲ၊ မိမိ၏ ပညာနှင့် ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်းသည် အောင်မြင်မှုကို ပေး၏။
— Multiplex Ad —