အာစိမ (Acim Jataka)

အာစိမဇာတ်တော်

ဘုရားရှင်နှင့်တကွ ရဟန်းတော်များ၊ သာဝကအပေါင်းတို့သည် ကောသလမင်းကြီး၏ သေတကေတုနန်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူကြစဉ်၊ အာစိမမည်သော ရသေ့တစ်ပါးသည် မိဂဒါဝုန်တောအတွင်းရှိ အလွန်ကြီးမားသော သစ်ပင်တစ်ပင်အောက်တွင် သီတင်းသုံးနေတော်မူပါသည်။ ထိုရသေ့သည် ဘုရားအလောင်းတော်မြတ်ပင် ဖြစ်တော်မူပါသည်။

အာစိမရသေ့သည် ရုပ်ဆင်းအင်္ဂါနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာတို့နှင့် ပြည့်စုံတော်မူပြီး၊ သမာဓိနှင့် ပညာတို့တွင်လည်း ထူးချွန်တော်မူပါသည်။ ဒကာ၊ ဒကာမများကလည်း ရသေ့အား ရိုသေကိုင်းရှိုင်းစွာ ဆွမ်းဘောဇဉ်ကို လှူဒါန်းလျက် တရားနာကြကုန်၏။

အာစိမရသေ့သည် အဆိုပါ သစ်ပင်ကြီးအောက်တွင် ထိုင်နေတော်မူစဉ်၊ အလွန်အေးမြသော လေညှင်းကလေးသည် တိုက်ခတ်လာပါသည်။ ရသေ့၏ ဒေါင်းမြီးတောင်သည် လေနှင့်အတူ လှုပ်ခတ်လျက် အလွန်လှပနေပါသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောသလမင်းကြီးသည် နန်းတော်၌ အိပ်ပျော်လျက် ရှိတော်မူပါသည်။ မင်းကြီးသည် အိပ်မက်တစ်ခုကို မြင်တော်မူပါသည်။ မင်းကြီး၏ အိပ်မက်ထဲတွင် နန်းတော်ကြီးသည် ပြိုကျတော့မည်ဖြစ်ပြီး၊ နန်းတော်ကြီး၏ ထိပ်တွင် အာစိမရသေ့၏ ဒေါင်းမြီးတောင်တစ်ခုသည် လွှားလျက် ရှိနေပါသည်။

မင်းကြီးသည် အိပ်မက်ကြောင့် အလွန်တုန်လှုပ်တော်မူပြီး နိုးထလာပါသည်။ မင်းကြီးသည် အိပ်မက်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်တော်မူပါ။ အကြံအစည်ကို မသိတော်မူ၍ အလွန်စိုးရိမ်တော်မူပါသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် မင်းကြီးသည် အာစိမရသေ့ထံသို့ အစေခံတစ်ဦးကို စေလွှတ်၍ အိပ်မက်အကြောင်းကို မေးမြန်းတော်မူပါသည်။

"အရှင်ရသေ့၊ ကျွန်ုပ်မင်းကြီးသည် အိပ်မက်တစ်ခုကို မြင်တော်မူပါသည်။ နန်းတော်ကြီးသည် ပြိုကျတော့မည်ဖြစ်ပြီး၊ နန်းတော်ကြီး၏ ထိပ်တွင် အရှင်ရသေ့၏ ဒေါင်းမြီးတောင်တစ်ခုသည် လွှားလျက် ရှိနေပါသည်။ အိပ်မက်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ဟောကြားတော်မူပါဘုရား။"

အာစိမရသေ့သည် မင်းကြီး၏ အိပ်မက်ကို ကြားတော်မူသောအခါ အလွန်အံ့သြတော်မူပါသည်။ ရသေ့သည် မင်းကြီးအား အိပ်မက်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ဟောကြားတော်မူပါသည်။

"မင်းကြီးဘုရား၊ ထိုအိပ်မက်သည် နိမိတ်ကောင်းမဟုတ်ပါ၊ နိမိတ်ဆိုးဖြစ်ပါသည်။ မင်းကြီး၏ နန်းတော်ကြီးသည် ပြိုကျတော့မည် မဟုတ်ပါ၊ သို့သော် မင်းကြီး၏ အုပ်စိုးမှုသည် အဆုံးသတ် တော့မည်ကို ဖော်ပြပါသည်။ ဒေါင်းမြီးတောင်သည် အရှင်ရသေ့၏ အာဏာကို ကိုယ်စားပြုပါသည်။ အရှင်ရသေ့သည် ဘုရားအလောင်းတော်ဖြစ်တော်မူပြီး၊ မင်းကြီး၏ အုပ်စိုးမှုသည် ကုန်ဆုံးတော့မည် ဖြစ်ပါသည်။"

ကောသလမင်းကြီးသည် အာစိမရသေ့၏ စကားကို ကြားတော်မူသောအခါ အလွန်ကြောက်ရွံ့တော်မူပါသည်။ မင်းကြီးသည် အာစိမရသေ့အား အလွန်မုန်းတီးတော်မူပြီး အာစိမရသေ့ကို သတ်ပစ်ရန် အမိန့်တော်ကို ချမှတ်တော်မူပါသည်။

မင်းကြီး၏ အမိန့်တော်ကို ခံယူသော စစ်သည်တော်များသည် မိဂဒါဝုန်တောသို့ ထွက်ခွာတော်မူကြပါသည်။ စစ်သည်တော်များသည် အာစိမရသေ့၏ အဆိုပါ သစ်ပင်ကြီးအောက်သို့ ရောက်ရှိလာကြပါသည်။

အာစိမရသေ့သည် စစ်သည်တော်များ၏ အသံကို ကြားတော်မူသောအခါ အလွန်တုန်လှုပ်တော်မူပါသည်။ ရသေ့သည် မင်းကြီး၏ အမိန့်တော်ကို သိရှိတော်မူပြီး အလွန်ဝမ်းနည်းတော်မူပါသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဘုရားရှင်သည် နန်းတော်သို့ ကြွရောက်တော်မူပြီး ကောသလမင်းကြီးအား တရားဟောတော်မူပါသည်။

"မင်းကြီးဘုရား၊ အာစိမရသေ့သည် အပြစ်ကင်းတော်မူပါသည်။ မင်းကြီးသည် အာစိမရသေ့ကို သတ်ပစ်ရန် အမိန့်တော်ကို ရုပ်သိမ်းတော်မူပါဘုရား။"

ဘုရားရှင်၏ တရားစကားကို ကြားတော်မူသောအခါ ကောသလမင်းကြီးသည် အလွန်နောင်တရတော်မူပါသည်။ မင်းကြီးသည် အာစိမရသေ့ကို သတ်ပစ်ရန် အမိန့်တော်ကို ရုပ်သိမ်းတော်မူပါသည်။

အာစိမရသေ့သည် အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်တော်မူပါသည်။ ရသေ့သည် ဘုရားရှင်အား အလွန်ကျေးဇူးတင်တော်မူပါသည်။

ထိုအခါမှစ၍ ကောသလမင်းကြီးသည် အာစိမရသေ့ကို အလွန်လေးစားတော်မူပြီး အာစိမရသေ့ထံမှ တရားနာလျက် သီလကို ဆောက်တည်တော်မူပါသည်။

အာစိမရသေ့သည် နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိတော်မူပါသည်။

အနှစ်သာရ

အာစိမဇာတ်တော်သည် အမှန်တရားကို ပြောဆိုခြင်း၏ အကျိုးနှင့် အမှားကို ဝန်ခံခြင်း၏ အကျိုးကို ဖော်ပြပါသည်။ အာစိမရသေ့သည် အမှန်တရားကို ပြောဆိုခဲ့သောကြောင့် အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး ကောသလမင်းကြီးသည် နောင်တရ၍ အမှားကို ဝန်ခံခဲ့သောကြောင့် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပါသည်။

ဘုရားအလောင်းတော်၏ ပါရမီတော်များ

ဘုရားအလောင်းတော်သည် အာစိမရသေ့အဖြစ် သစ္စာတရားကို စောင့်ထိန်းခြင်း၊ အမှန်တရားကို ပြောဆိုခြင်း၊ သည်းခံခြင်း (ခန္တီ) နှင့် သနားခြင်း (ကရုဏာ) စသည့် ပါရမီတော်များကို ဘ၀အဆက်ဆက် ဖြည့်ကျင့်တော်မူခဲ့ပါသည်။