
ရှေးရှေးတုန်းက ဝေသာလီပြည်မှာ ကဏှ လို့ အမည်ရတဲ့ အလွန် လှပတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ဦး ရှိခဲ့တယ်။ သူမဟာ အလွန် ဆိုးသွမ်းတယ်။ သူမဟာ အလွန် မာနကြီးတယ်။ သူမဟာ ဘယ်သူ့ကိုမှ မခန့်။ သူမဟာ အလွန် အတ္တကြီးတယ်။
“ငါ့ထက် လှတာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး” ကဏှဟာ ကြေးမုံရှေ့မှာ ရပ်ရင်း ပြောတယ်။
“ငါ့ထက် ချမ်းသာတာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး” သူမဟာ သူ့ရဲ့ ရွှေ ငွေတွေကို ကြည့်ရင်း ပြောတယ်။
“ငါ့ထက် အစွမ်းထက်တာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး” သူမဟာ သူ့ရဲ့ ကျွန်တွေကို အမိန့်ပေးရင်း ပြောတယ်။
တစ်နေ့မှာတော့ ကဏှဟာ မြို့အပြင်ကို ထွက်တယ်။ မြို့အပြင်မှာ တရားကျင့်နေတဲ့ ရဟန်းတစ်ပါးကို တွေ့တယ်။ ရဟန်းဟာ အလွန် ရိုးသားတယ်။ အလွန် သနားကြင်နာတတ်တယ်။
“အို… ရဟန်း… မင်းက ဘာလဲ… မင်း ဘာလို့ ဒီလို ပင်ပန်းနေတာလဲ” ကဏှဟာ လှောင်ပြောင်တယ်။
ရဟန်းဟာ ကဏှကို ကြည့်တယ်။ သူ့မျက်လုံးတွေမှာ စိတ်မဆိုးတဲ့ အရိပ်အယောင် မရှိဘူး။
“အမောင်… ငါဟာ တရားကျင့်နေတာ။ ငါဟာ သစ္စာတရားကို ရှာဖွေနေတာ” ရဟန်းက ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်ဖြေ။
“ဟားဟား… တရားကျင့်တာ… မင်းက ဘာရမှာလဲ… မင်းက ဆင်းရဲတယ်။ မင်းက မလှဘူး။ မင်းက အစွမ်းမထက်ဘူး” ကဏှဟာ ရယ်တယ်။
“အမောင်… ငါဟာ မင်းကို မစော်ကားဘူး။ ငါဟာ မင်းကို အကြံဉာဏ်ပေးမယ်။ မင်းဟာ အတ္တကို စွန့်လွှတ်ရမယ်။ မင်းဟာ မေတ္တာကို ရှာဖွေရမယ်” ရဟန်းက ပြောတယ်။
“ဪ… အတ္တ… မေတ္တာ… ငါ မသိဘူး” ကဏှဟာ ခေါင်းခါတယ်။
“မင်းဟာ မသိရင် ငါ့ကို လိုက်ခဲ့။ ငါ့ကို လိုက်ခဲ့။ ငါ့ကို လိုက်ခဲ့” ရဟန်းဟာ ကဏှကို ဖိတ်ခေါ်တယ်။
ကဏှဟာ စိတ်ဝင်စားသွားတယ်။ သူဟာ ရဟန်းကို လိုက်တယ်။
ရဟန်းဟာ ကဏှကို တရားစခန်းကို ခေါ်သွားတယ်။ တရားစခန်းမှာ လူတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ သူတို့ဟာ အလွန် ရိုးသားတယ်။ အလွန် သနားကြင်နာတတ်တယ်။ သူတို့ဟာ အတူတူ စားတယ်။ အတူတူ နေတယ်။ အတူတူ တရားကျင့်တယ်။
ကဏှဟာ သူတို့ရဲ့ ဘဝကို မြင်တော့ အံ့ဩတယ်။ သူဟာ သူရဲ့ အတ္တကို စွန့်လွှတ်ဖို့ စဉ်းစားတယ်။
“ငါ… ငါ ဘာလို့ ဒီလို မနေနိုင်ရတာလဲ” ကဏှဟာ စဉ်းစားတယ်။
သူဟာ ရဟန်းကို မေးတယ်။
“အရှင်ဘုရား… သူတို့က ဘာလို့ ဒီလို ပျော်ရွှင်နေတာလဲ”
“သူတို့ဟာ အတ္တကို စွန့်လွှတ်တယ်။ သူတို့ဟာ မေတ္တာကို ရှာဖွေတယ်။ သူတို့ဟာ အချင်းချင်း ကူညီတယ်။ သူတို့ဟာ အများရဲ့ ကောင်းကျိုးအတွက် အလုပ်လုပ်တယ်” ရဟန်းက ရှင်းပြတယ်။
ကဏှဟာ နားလည်သွားတယ်။ သူဟာ သူ့ရဲ့ အတ္တကို စွန့်လွှတ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်တယ်။ သူဟာ မေတ္တာကို ရှာဖွေဖို့ ဆုံးဖြတ်။
“အရှင်ဘုရား… ကျွန်တော်မျိုး… ကျွန်တော်မျိုး အတ္တကို စွန့်လွှတ်ချင်တယ်။ ကျွန်တော်မျိုး မေတ္တာကို ရှာဖွေချင်” ကဏှဟာ ငိုတယ်။
ရဟန်းဟာ ကဏှကို ဖက်တယ်။
“ကောင်းပြီ… ကဏှ… မင်းဟာ အလွန် ကောင်းတဲ့ သူတစ်ယောက်ပဲ။ မင်းဟာ တရားကို နားလည်တယ်။ မင်းဟာ မေတ္တာကို ရှာဖွေ”
ကဏှဟာ တရားစခန်းမှာ နေတယ်။ သူဟာ အတ္တကို စွန့်လွှတ်တယ်။ သူဟာ မေတ္တာကို ရှာဖွေ။ သူဟာ အများရဲ့ ကောင်းကျိုးအတွက် အလုပ်လုပ်တယ်။ သူဟာ ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာနဲ့ နေထိုင်တယ်။
အချိန်တွေ ကြာလာတယ်။ ကဏှဟာ အလွန် တရားထူး မြတ်တယ်။ သူဟာ ရဟန္တာ ဖြစ်သွားတယ်။
ကဏှရဲ့ ပုံပြင်ဟာ ငါတို့အတွက် အလွန် အရေးကြီးတဲ့ သင်ခန်းစာတွေ ပေးတယ်။ ငါတို့ဟာ အတ္တကို စွန့်လွှတ်ရမယ်။ ငါတို့ဟာ မေတ္တာကို ရှာဖွေရမယ်။ ငါတို့ဟာ အများရဲ့ ကောင်းကျိုးအတွက် အလုပ်လုပ်ရမယ်။ ငါတို့ဟာ ဝမ်းမြောက် ဝမ်းသာနဲ့ နေထိုင်ရမယ်။
— In-Article Ad —
အတ္တကို စွန့်လွှတ်၍ မေတ္တာတရားကို ရှာဖွေခြင်းသည် ကောင်းမြတ်သော ဘဝကို ပေးစွမ်းသည်။ အများ၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ဆောင်ရွက်ခြင်းသည် ပိုမို မြင့်မြတ်သော အကျိုးကို ရရှိစေသည်။
ပါရမီ: မေတ္တာ ပါရမီ
— Ad Space (728x90) —
287Tikanipātaကၨၨၨၨၨ-ဇာတ် မိတ်သဟာယ၏ အကျိုး ရှေးပဝေဏ် ရှေးကမ္ဘာက ဤသာသနာတော်ခေတ်၌ ဘုရားရှင်သည် ဇေတဝန်ကျောင်းတ...
💡 အနစ်နာခံသော သတ္တိသည် မတရားမှုကို အနိုင်ယူနိုင်သည်။
196Dukanipātaကုက္ကုရ-ကုက္ကုရ-ဇာတ်တော် အာနုဘော်ပြန့်နှံ့သော မြို့တော်ကို တည်ထောင်ခြင်း အလွန်ရှေးနှစ်ပေါင်းများစွ...
💡 မေတ္တာ၏ တန်ခိုး
92Ekanipātaသီလရှင်ဖားရှေးအသင်္ခေယျာ ကာလ က ကဿပဘုရားရှင် ပွင့်တော်မူစဉ် အခါက ဖြစ်ပါ၏။ ထိုအခါက ရသေ့တစ်ပါးသည် တောထဲ...
💡 သီလသည် ကိုယ်ကျင့်တရားကို မြှင့်တင်ပေးပြီး ဘဝကို အေးချမ်းစေသည်။
189Dukanipātaကမ္ဗလာဇာတ်တော် အလောင်းတော်ဘုရားလောင်းသည် ကမ္ဗလာမည်သော ကျီးကန်းတစ်ကောင် ဖြစ်တော်မူခဲ့ပါသည်။ ကမ္ဗ...
💡 အသိဉာဏ်နှင့် ပြည့်စုံသူတို့သည် မိမိတို့၏ အသိဉာဏ်ကို အသုံးချ၍ အများအကျိုးကို ဆောင်ရွက်သင့်ပါသည်။ မိမိ၏ အသိဉာဏ်ကို နားမထောင်သော သူတို့ကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်နိုင်ပါ။ သို့သော် မိမိတို့၏ အသိဉာဏ်ကို အကောင်းဆုံး အသုံးချ၍ အကျိုးရှိအောင် ကြိုးစားခြင်းသည်ပင် မြင့်မြတ်သော ဂုဏ် ဖြစ်ပါသည်။
47Ekanipātaပဉ္စဝရမင်းကြီး ဇာတ်တော် အကျဉ်းချုပ်: ပဉ္စဝရမင်းကြီး ဇာတ်တော်သည် မဟာသုတသောမမင်းသား၏ အတိတ်ဘဝများအကြော...
💡 အိုမင်းခြင်း၊ နာကျင်ခြင်း၊ သေဆုံးခြင်းကား လူ့ဘောင်လောက၏ မလွန်ဆန်နိုင်သော သဘာဝတရား ဖြစ်ပါသည်။ သနင်္ဂနွေတရားကို ကျင့်သုံးခြင်းဖြင့် ဒုက္ခခပ်သိမ်းကို လွန်မြောက်နိုင်ပါသည်။
278Tikanipātaကုရုန်ဂါမဇာတ်တော် ဝေးလံခေါင်ဖျားသော ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်တစ်ခုတွင် “ကုရုန်ဂါမ” ဟုခေါ်သော လှပသည့် မြိ...
💡 ဤဇာတ်ကောင်မှ ငါတို့သည် မေတ္တာတရား၏ အရေးပါပုံကို သိရသည်။ အလောင်းတော်မြတ်သည် မိမိ၏ အုပ်စုသားများအတွက် မိမိ၏ အသက်ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။ ထိုသို့သော မေတ္တာတရားသည် အလွန်မြင့်မြတ်သည်။ ငါတို့သည် မည်သည့်အခြေအနေတွင်မဆို မေတ္တာတရားကို ကျင့်သုံးသင့်သည်။
— Multiplex Ad —