လိပ်ကျင့်ထုံး ဇာတ်တော်

လိပ်ကျင့်ထုံး ဇာတ်တော်

ရှေးရှေးတုန်းက နန်းတော်ကြီးတစ်ခုမှာ ဘုရင်တစ်ပါး စိုးစံတော်မူခဲ့ပါတယ်။ ဘုရင်ကြီးဟာ သနားကြင်နာတတ်ပြီး ပြည်သူပြည်သားတွေကို လှေကလေးငယ်လို သယ်ဆောင်တတ်တဲ့ စိတ်ထားနဲ့ အုပ်ချုပ်တော်မူပါတယ်။ တစ်နေ့သောအခါ ဘုရင်ကြီးဟာ နန်းတော်အနီးရှိ ပင်လယ်ကမ်းခြေမှာ လေညှင်းခံရင်း အနားယူနေတော်မူပါတယ်။ ကမ်းခြေမှာ ပျော်ရွှင်စွာ ကစားနေကြတဲ့ ကလေးငယ်တစ်စုကို မြင်တော်မူပါတယ်။ ထိုကလေးငယ်များအနက်မှ ကလေးတစ်ယောက်က ပင်လယ်ထဲမှ ထွက်လာသော အသက်ကြီးရင့်သော လိပ်ကြီးတစ်ကောင်ကို တွေ့ရှိပါတယ်။ လိပ်ကြီးမှာ အလွန်တရာ ပင်ပန်းဟန်ရှိပြီး ၎င်း၏ခွံပေါ်တွင် ကျောက်တုံးကြီးများ ပိနေသဖြင့် လှုပ်ရှားရခက်နေပါသည်။ ကလေးငယ်က စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် လိပ်ကြီးကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မနိုင်တော့ပါ။ ထိုစဉ်မှာပင် ဘုရင်ကြီးက ကလေးငယ်၏ အဖြစ်ကို မြင်တော်မူပြီး အနီးကပ်သွားတော်မူပါတယ်။

“အသင်ကလေးငယ်၊ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလိပ်ကြီးကို ကယ်တင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ။ သူ့ကို ဘာအကူအညီမှ မပေးနိုင်ဘူး မဟုတ်လား” ဟု ဘုရင်ကြီးက မေးတော်မူပါတယ်။ ကလေးငယ်က မျက်ရည်စက်လက်ဖြင့် “အရှင်မင်းကြီး၊ ဤလိပ်ကြီးမှာ အလွန်တရာ ဒုက္ခရောက်နေပုံရပါတယ်။ ၎င်း၏ခွံပေါ်တွင် ကျောက်တုံးကြီးများ တင်နေပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပါ။ ကျွန်ုပ် အားမတန်လို့ မကယ်တင်နိုင်ပါ။ သနားစရာ ကောင်းလှပါတယ်” ဟု လျှောက်တင်လေသည်။ ဘုရင်ကြီးက ကလေးငယ်၏ သနားကြင်နာတတ်သော စိတ်ထားကို ချီးကျူးတော်မူပြီး လိပ်ကြီးကို စစ်ဆေးတော်မူပါတယ်။ လိပ်ကြီး၏ အခြေအနေမှာ ကလေးငယ်ပြောသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေပါသည်။ ဘုရင်ကြီးက အစေခံများကို ခေါ်ယူကာ လိပ်ကြီး၏ ခွံပေါ်မှ ကျောက်တုံးကြီးများကို ဖယ်ရှားပေးရန် အမိန့်တော်ချမှတ်တော်မူလိုက်သည်။ အစေခံများက ဘုရင်ကြီး၏ အမိန့်ကို နာခံပြီး လိပ်ကြီး၏ ခွံပေါ်မှ ကျောက်တုံးကြီးများကို ဂရုတစိုက် ဖယ်ရှားပေးကြသည်။ ကျောက်တုံးများ ဖယ်ရှားပြီးနောက် လိပ်ကြီးမှာ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ လှုပ်ရှားနိုင်တော့သည်။

လိပ်ကြီးမှာ ပင်လယ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသော်လည်း ရုတ်တရက် ပြန်လှည့်လာပြီး ဘုရင်ကြီးရှေ့သို့ ဦးခွေကာ “အရှင်မင်းကြီး၊ ကိုယ်တော်မြတ်၏ သနားကြင်နာတတ်သော စိတ်ထားကြောင့် ကျွန်ုပ် ယခုလို အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ရပါပြီ။ ကျွန်ုပ်သည် သာမန်လိပ် မဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်သည် ရှေးဘဝက သစ္စာစောင့်သိသူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးပါသည်။ အသင်မင်းကြီး၏ ကောင်းမှုကုသိုလ်ကို အဖန်ဖန် အမျှပေးဝေပါ၏” ဟု ဆိုလေသည်။ ဘုရင်ကြီးမှာ အလွန်အံ့သြတော်မူပြီး “အသင်လိပ်ကား မည်သူနည်း။ အသင်၏ ဘဝအကြောင်းကို အကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ” ဟု မေးတော်မူပါတယ်။ လိပ်ကြီးက “အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် ရှေးဘဝက လူ့ဘဝတွင် အလွန်သစ္စာစောင့်သိသူ သူဌေးတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ မိတ်ဆွေကို ကူညီရင်း သစ္စာဖောက်ခံရပြီး ယခုလို လိပ်ဘဝသို့ ရောက်ခဲ့ရပါသည်။ သို့သော် အသင်မင်းကြီး၏ ကရုဏာကြောင့် ကျွန်ုပ်မှာ လွတ်မြောက်ခွင့်ရတော့မည်။ အသင်မင်းကြီး၏ သစ္စာတရားကို အမြဲမပြတ် စောင့်ထိန်းတော်မူပါ” ဟု လျှောက်တင်လေသည်။

ဘုရင်ကြီးမှာ လိပ်ကြီး၏ စကားကို ကြားနာတော်မူပြီး အလွန်ကြည်နူးတော်မူကာ “အသင်လိပ်ကား မှန်ကန်သော တရားကို ဟောကြားတော်မူပါ၏။ အကျွန်ုပ်သည် အသင်၏ ဆုံးမစကားကို နာခံပါမည်။ အကျွန်ုပ်သည် အသက်ထက်ဆုံး သစ္စာတရားကို စောင့်ထိန်းပါမည်” ဟု ကတိပြုတော်မူလေသည်။ ထိုနေ့မှစ၍ ဘုရင်ကြီးသည် ပို၍ သစ္စာစောင့်သိပြီး တရားမျှတစွာ အုပ်ချုပ်တော်မူသည်။ လိပ်ကြီးလည်း ပင်လယ်ထဲသို့ ပျော်ရွှင်စွာ ကူးခတ်သွားတော့သည်။