ကြက်ကျင့်ထုံး ဇာတ်တော်

ကြက်ကျင့်ထုံး ဇာတ်တော်

ဒါန၊ သီလ၊ သမထ၊ ဝိပဿနာ ဟူသော အရည်အချင်းလေးပါးတို့ကို ပွားများအားထုတ်တော်မူရာ၌၊ ဘုရားရှင်တို့သည် ပြည့်စုံတော်မူကြကုန်၏။ ထိုသို့ ပြည့်စုံတော်မူကြရာ၌လည်း၊ တစ်ပါးစီ တစ်ပါးစီ၌ မတူညီသော အထူးထူးအပြားပြားသော ဂုဏ်တော်များ ရှိတော်မူကြကုန်၏။ ယခုအခါတွင်လည်း၊ ဘုရားရှင်သည် “ကြက်ကျင့်ထုံး ဇာတ်တော်” ဟူသော ဤဇာတ်တော်၌၊ “သစ္စာ” ဟူသော အရည်အချင်းတစ်ပါးကို အထူးထင်ရှားစွာ ပြတော်မူခဲ့ပါသည်။

“သစ္စာ” ဟူသည်ကား၊ မဟုတ်မမှန်သော စကားကို မဆိုခြင်း၊ မှန်ကန်သော စကားကိုသာ ဆိုခြင်း၊ ကတိစကားကို တည်ခြင်း၊ မဟုတ်မမှန်သော အပြုအမူကို မပြုခြင်း၊ မှန်ကန်သော အပြုအမူကိုသာ ပြုခြင်း စသည်တို့ကို ဆိုလိုပေသည်။ ဤသို့လျှင် သစ္စာသည် ကမ္ဘာတည်သရွေ့ တည်တံ့သော အရာတည်း။

“အလောင်းတော်” သည် ရှေးဘဝတစ်ခု၌ ကြက်မင်းတစ်ကောင် ဖြစ်တော်မူခဲ့ပါသည်။ ထိုကြက်မင်းကား၊ အလွန်သစ္စာဂုဏ်နှင့် ပြည့်စုံတော်မူ၏။ “အလောင်းတော်” သည် ကြက်မင်းဘဝ၌၊ မိမိ၏ “အိမ်” ကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးတော်မူသည်။ ထိုအိမ်ကား၊ ထင်းရှူးပင်ကြီးများ ဝန်းရံလျက်၊ မြေနိမ့် မြေနိမ့်တွင် တည်ရှိ၏။ ထိုအိမ်၏ အနီးအနား၌၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးတစ်တုံး ရှိ၏။ ထိုကျောက်တုံးကြီးကား၊ အလွန်ကြီးမားလှသဖြင့်၊ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရွှေ့နိုင်ပေ။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းကား၊ “အိမ်” ကို အလွန်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို မိမိ၏ “အိမ်” အနီးသို့ မလာစေရန်၊ အမြဲစောင့်ရှောက်တော်မူ၏။ “ကြက်မင်း” သည် “အိမ်” ၏ “ရှေ့” တွင် “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည် “အိမ်” ကို ချစ်မြတ်နိုးသဖြင့်၊ “ကျောက်တုံး” ကြီးကို “အမြဲ” “စောင့်” နေ၏။ “ကျောက်တုံး” ကြီးသည် “ရွှေ့” လျက် “အိမ်” နှင့် နီးကပ်လာသောအခါ၊ “ကြက်မင်း” သည် “သစ္စာ” ဖြင့် “အသံ” ကို မြှင့်၍ “အော်” လေ၏။ “အသံ” ကား၊ “ဤအိမ်သည် ငါ၏အိမ်ဖြစ်၏။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မထိခိုက်စေရ။ ဤအိမ်ကို အဘယ်သူမျှ မဖျက်ဆီးစေရ။” ဟု ဆို၏။

“အလောင်းတော်” ကြက်မင်းသည်