
အစ
ရှေးရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက ကမ္ဘာလောကကြီးမှာ ကျင့်ဝတ်သိက္ခာနဲ့ ပြည့်စုံတော်မူတဲ့ ဘုရားလောင်းတစ်ပါးဟာ သားသမီးနဲ့တကွ မဟာၐသဒက လို့ခေါ်တဲ့ ရသေ့ကြီးအဖြစ် တည်ရှိခဲ့ပါတယ်။ ရသေ့ကြီးဟာ အလွန်တရာမှ ကျန်းမာသန်စွမ်းပြီး၊ အင်အားပြည့်ဝတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါတယ်။ သူ့ရဲ့ အင်အား ကလည်း ပြိုင်ဘက်ကင်းလောက်အောင် ကြီးမားလှပါတယ်။ ရသေ့ကြီးရဲ့ သီလ နဲ့ ပညာ ကလည်း အတုမရှိ မဟာမြတ်စွမ်းရည်တွေ ဖြစ်ပါတယ်။
ရသေ့ကြီးဟာ တောထဲမှာ သားသမီးငါးဦးနဲ့အတူ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း သီလမြောက်တဲ့ ဘဝကို ကျင့်သုံးနေပါတယ်။ သားသမီးတွေဟာလည်း ဖခင်ရဲ့ ကောင်းမြတ်သောတရား တွေကို နာယူပြီး၊ သီလ ကို စောင့်ထိန်းကာ၊ ကရုဏာ တရားကို အလယ်ထားပြီး နေထိုင်ကြပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဘဝက ရိုးသားဖြောင့်မတ် ပြီး၊ သဘာဝတရား နဲ့ အတူ ယှဉ်တွဲနေထိုင်ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။
အဖြစ်အပျက်
တစ်နေ့သောအခါ၊ ရသေ့ကြီးရဲ့ သားသမီးတွေဟာ တောထဲမှာ အသီးအပွါး တွေ၊ ဆေးဖက်ဝင်အပင် တွေ လိုက်ရှာရင်းနဲ့ အလွန်တရာမှ အံ့ဖွယ်ကောင်းလွန်း တဲ့ ကျောက်စိမ်း ရွှေ ငွေ ပတ္တမြား တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ဂူ တစ်ဂူကို တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီဂူထဲမှာ အလင်းရောင် ကလည်း အလွန်တရာမှ တောက်ပ နေပါတယ်။ သားသမီးတွေဟာ ပျော်ရွှင် ဝမ်းမြောက် အံ့သြ အမော တွေ ဖြစ်ကုန်ကြပါတယ်။
“အမေ၊ အဖေရေ! ကျုပ်တို့ အလွန်တရာမှ အံ့ဖွယ်ကောင်းလွန်း တဲ့ ရွှေ ငွေ ပတ္တမြား တွေ တွေ့ပါပြီ!” လို့ အော်ဟစ်ရင်း အိမ်ကို ပြေးလာကြပါတယ်။
ရသေ့ကြီးဟာ သားသမီးတွေရဲ့ စကားကို ကြားတော့ အံ့သြ မင်သက် သွားပါတယ်။ “အသင့်သားသမီးတို့၊ ရွှေ ငွေ ပတ္တမြား ဆိုတာ အလွန်တရာမှ တန်ဖိုး ရှိတဲ့ ပစ္စည်း တွေ ဖြစ်တယ်။ ဒါပေမယ့် အလွန်တရာမှ အန္တရာယ် လည်း များတယ်။ အလွန်တရာမှ မောဟ တဏှာ တွေ တိုးပွား စေနိုင်တယ်။ အလွန်တရာမှ ဆင်းရဲ ဒုက္ခ တွေ ဖြစ်ပေါ် စေနိုင်တယ်။”
သားသမီးတွေကတော့ ဖခင်ရဲ့ စကားကို နားမထောင်ချင်ကြပါဘူး။ သူတို့ဟာ ရွှေ ငွေ ပတ္တမြား တွေရဲ့ တောက်ပ မှု၊ တန်ဖိုး ကြီးမား မှု ကိုပဲ မြင်ကြပါတယ်။
“အဖေ၊ အမေ! ကျုပ်တို့ အလွန်တရာမှ ချမ်းသာ သွားမှာပါ။ ဘဝ တစ် ပါး တစ် လျောက် မ လို ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ
— In-Article Ad —
ဘုရားလောင်းတော်မြတ်သည် ကောင်းမွန်သော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်ရန်ဆိုသည်မှာ အမှုကြီးများကို ဆုံးဖြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် စစ်ပွဲများကို စီစဉ်ခြင်း၌သာ ကန့်သတ်ထားခြင်းမဟုတ်၊ ပြည်သူပြည်သားတို့၏ ဘဝ၏အသေးစိတ်အချက်အလက်များအားလုံးကို ဂရုပြုခြင်း၊ သေးငယ်သော ပြဿနာများကို နားထောင်ခြင်းနှင့် ပညာဉာဏ်နှင့် တရားမျှတမှုဖြင့် ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းခြင်းတို့ ပါဝင်ကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် နိုင်ငံတော်နှင့် ပြည်သူပြည်သားတို့၏ ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် တိုးတက်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးကြောင်း ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။
ပါရမီ: ပညာပါရမီ
— Ad Space (728x90) —
514Vīsatinipātaမဟာသောဏဒဏ္ဍဇာတ် မြတ်စွာဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော...
💡 သတ္တဝါတို့သည် အတ္တဝါဒီ အယူမှားကို စွဲကိုင်၍ အကျင့်မှားကို ကျင့်သုံးပါက မကောင်းကျိုးကိုသာ ခံစားရမည်။ ထို့ကြောင့် အတ္တသည် မပျက်စီး၊ အတ္တသည် အမြဲတစေ တည်မြဲနေသည်ဟု မယူဆသင့်။ အတ္တဟူသည်ကား ကံ၊ ကမ္မနိယာမ၊ ပစ္စယနိယာမ၊ စိတ္တနိယာမ၊ ဝိပါကနိယာမ စသည်တို့၏ အကျိုးတရားများသာ ဖြစ်ပေသည်။
58Ekanipātaသုဝဏ္ဏသာမဇာတ် မြတ်စွာဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံ...
💡 မိဘကို ချစ်ခင်ခြင်းနှင့် ကိုယ်ကျိုးစွန့်အနစ်နာခံခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ မိမိ၏ အသက်ကိုပင် စွန့်လွှတ်၍ ချစ်ရသူကို ကယ်တင်ရန် ပြုလုပ်သင့်သည်။
261Tikanipātaမဟာသိင်္ခလဇာတ် (ဒုတိယအကြိမ်) မဟာသိင်္ခလဇာတ် (ဒုတိယအကြိမ်) တစ်ခါတစ်ရံ ကာလ၌ အလွန်ကြွယ်ဝသော မဂဓတ...
💡 ပျင်းရိခြင်းသည် ဘဝ၏ ရန်သူဖြစ်၍ ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်းသာ အောင်မြင်မှု၏ လမ်းခရီးဖြစ်သည်။
28Ekanipātaမုဆိုးနှင့် မျောက်မင်းရှေးရှေးအခါက နန်းတော်ကြီးတစ်ခုတွင် မင်းတရားကြီးစိုးစံတော်မူစဉ်၊ မင်းကြီး၏ အုပ်...
💡 ဉာဏ်ပညာနှင့် ကရုဏာသည် အခြားသူများအတွက် အကျိုးကျေးဇူးကို ဖန်တီးပေးသည်။
16Ekanipātaနဂါးနှင့် မျောက်ဇာတ် ရှေးအခါက မဂ်ဓနဂိုရ်ပြည်ကို ကောသလမင်းမင်းစိုးစံတော်မူစဉ် ဘုရားအလောင်းတော်သည် နဂ...
💡 “အလိမ်အညာ၊ ပရိယာယ်တို့ကား မည်သည့်အခါမျှ အောင်မြင်နိုင်သည် မဟုတ်။ ယုတ်မာသော အကျင့်တို့ကား နောက်ဆုံး၌ ဆုံးရှုံးခြင်းသို့ ရောက်ရမည်။ သနားကြင်နာခြင်း၊ တရားမျှတခြင်းတို့ကား အမြဲတမ်း အောင်မြင်၏။”
62Ekanipātaသီဝိကဇာတ်ရှေးရှေးအခါက သီဝိကတိုင်းတွင် သီဝိကမင်းကြီး အုပ်စိုးတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးသည် သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတ...
💡 အုပ်ချုပ်သူသည် ပြည်သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို နားလည်ရမည်။ အလှူပေးခြင်းသည် နောင်ဘဝ၌ အကျိုးများ၏။
— Multiplex Ad —