
အစ
ရှေးရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက ကမ္ဘာလောကကြီးမှာ ကျင့်ဝတ်သိက္ခာနဲ့ ပြည့်စုံတော်မူတဲ့ ဘုရားလောင်းတစ်ပါးဟာ သားသမီးနဲ့တကွ မဟာၐသဒက လို့ခေါ်တဲ့ ရသေ့ကြီးအဖြစ် တည်ရှိခဲ့ပါတယ်။ ရသေ့ကြီးဟာ အလွန်တရာမှ ကျန်းမာသန်စွမ်းပြီး၊ အင်အားပြည့်ဝတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါတယ်။ သူ့ရဲ့ အင်အား ကလည်း ပြိုင်ဘက်ကင်းလောက်အောင် ကြီးမားလှပါတယ်။ ရသေ့ကြီးရဲ့ သီလ နဲ့ ပညာ ကလည်း အတုမရှိ မဟာမြတ်စွမ်းရည်တွေ ဖြစ်ပါတယ်။
ရသေ့ကြီးဟာ တောထဲမှာ သားသမီးငါးဦးနဲ့အတူ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း သီလမြောက်တဲ့ ဘဝကို ကျင့်သုံးနေပါတယ်။ သားသမီးတွေဟာလည်း ဖခင်ရဲ့ ကောင်းမြတ်သောတရား တွေကို နာယူပြီး၊ သီလ ကို စောင့်ထိန်းကာ၊ ကရုဏာ တရားကို အလယ်ထားပြီး နေထိုင်ကြပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ ဘဝက ရိုးသားဖြောင့်မတ် ပြီး၊ သဘာဝတရား နဲ့ အတူ ယှဉ်တွဲနေထိုင်ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။
အဖြစ်အပျက်
တစ်နေ့သောအခါ၊ ရသေ့ကြီးရဲ့ သားသမီးတွေဟာ တောထဲမှာ အသီးအပွါး တွေ၊ ဆေးဖက်ဝင်အပင် တွေ လိုက်ရှာရင်းနဲ့ အလွန်တရာမှ အံ့ဖွယ်ကောင်းလွန်း တဲ့ ကျောက်စိမ်း ရွှေ ငွေ ပတ္တမြား တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ဂူ တစ်ဂူကို တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီဂူထဲမှာ အလင်းရောင် ကလည်း အလွန်တရာမှ တောက်ပ နေပါတယ်။ သားသမီးတွေဟာ ပျော်ရွှင် ဝမ်းမြောက် အံ့သြ အမော တွေ ဖြစ်ကုန်ကြပါတယ်။
“အမေ၊ အဖေရေ! ကျုပ်တို့ အလွန်တရာမှ အံ့ဖွယ်ကောင်းလွန်း တဲ့ ရွှေ ငွေ ပတ္တမြား တွေ တွေ့ပါပြီ!” လို့ အော်ဟစ်ရင်း အိမ်ကို ပြေးလာကြပါတယ်။
ရသေ့ကြီးဟာ သားသမီးတွေရဲ့ စကားကို ကြားတော့ အံ့သြ မင်သက် သွားပါတယ်။ “အသင့်သားသမီးတို့၊ ရွှေ ငွေ ပတ္တမြား ဆိုတာ အလွန်တရာမှ တန်ဖိုး ရှိတဲ့ ပစ္စည်း တွေ ဖြစ်တယ်။ ဒါပေမယ့် အလွန်တရာမှ အန္တရာယ် လည်း များတယ်။ အလွန်တရာမှ မောဟ တဏှာ တွေ တိုးပွား စေနိုင်တယ်။ အလွန်တရာမှ ဆင်းရဲ ဒုက္ခ တွေ ဖြစ်ပေါ် စေနိုင်တယ်။”
သားသမီးတွေကတော့ ဖခင်ရဲ့ စကားကို နားမထောင်ချင်ကြပါဘူး။ သူတို့ဟာ ရွှေ ငွေ ပတ္တမြား တွေရဲ့ တောက်ပ မှု၊ တန်ဖိုး ကြီးမား မှု ကိုပဲ မြင်ကြပါတယ်။
“အဖေ၊ အမေ! ကျုပ်တို့ အလွန်တရာမှ ချမ်းသာ သွားမှာပါ။ ဘဝ တစ် ပါး တစ် လျောက် မ လို ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ ၐ
— In-Article Ad —
ဘုရားလောင်းတော်မြတ်သည် ကောင်းမွန်သော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်ရန်ဆိုသည်မှာ အမှုကြီးများကို ဆုံးဖြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် စစ်ပွဲများကို စီစဉ်ခြင်း၌သာ ကန့်သတ်ထားခြင်းမဟုတ်၊ ပြည်သူပြည်သားတို့၏ ဘဝ၏အသေးစိတ်အချက်အလက်များအားလုံးကို ဂရုပြုခြင်း၊ သေးငယ်သော ပြဿနာများကို နားထောင်ခြင်းနှင့် ပညာဉာဏ်နှင့် တရားမျှတမှုဖြင့် ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းခြင်းတို့ ပါဝင်ကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် နိုင်ငံတော်နှင့် ပြည်သူပြည်သားတို့၏ ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် တိုးတက်မှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးကြောင်း ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။
ပါရမီ: ပညာပါရမီ
— Ad Space (728x90) —
406Sattakanipātaမျောက်ကျင့်ထုံး ဇာတ်တော်ရှေးတုန်းက ဟိမဝန္တာတောကြီးရဲ့ အလယ်တည့်တည့်မှာ ကံ့ကော်ပင်ကြီးတစ်ပင် ရှိပါတယ်။...
💡 မိမိအုပ်စုကို ကာကွယ်ရန်အတွက် သူရသတ္တိရှိရှိ ဆောင်ရွက်ရပါမည်။
153Dukanipātaယုန်မင်းနှင့်ကျားရှေးရှေးတုန်းက အာတေနတိုင်းကြီးတစ်ခုတွင် အလွန်ကျယ်ပြန့်သော တောအုပ်ကြီးတစ်ခု ရှိခဲ့သည...
💡 အင်အားကြီးမားရုံဖြင့် မလုံလောက်ပါ။ ဥာဏ်ပညာသည် မည်သည့်ရန်သူကိုမဆို အနိုင်ယူနိုင်စေသည်။ အချင်းချင်း ကူညီဖေးမခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။
273Tikanipātaသဉ္ဇယဇာတ်တော် ရှေးရှေးတုန်းက၊ ဘုရားအလောင်းတော်သည် သဉ္ဇယမည်သော မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်တော်မူခဲ့သည်။ သဉ္ဇယမ...
💡 သူတစ်ပါးကို အကျိုးအမြတ်မမျှော်ကိုးဘဲ ကူညီခြင်းသည် တည်မြဲသော မိတ်ဆွေဖြစ်ခြင်းနှင့် စစ်မှန်သော ပျော်ရွှင်ခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသည်။
46Ekanipātaမေခလာနတ်သားဇာတ်တော် မြတ်စွာဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံ...
💡 သူတစ်ပါး၏ ပစ္စည်းကို ခိုးယူခြင်းသည် အပြစ်ရှိ၏။ သို့သော်၊ ကောင်းမွန်သော နည်းလမ်းများဖြင့် ကြိုးစားပါက ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ရရှိနိုင်၏။
181Dukanipātaအာလောက ဇာတ်တော်ရှေးအခါက ကောသလတိုင်း၊ သာဝတ္ထိမြို့တွင် အာလောက မင်းသားတစ်ပါး စံမြန်းတော်မူ၏။ မင်းသားကာ...
💡 ဒေါသမီးကို ငြိမ်းအေးအောင် ကြိုးစားခြင်းသည် စိတ်၏ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ရရှိစေ၏။
89Ekanipātaမေတ္တာရှင်နဂါးမင်းရှေးအသင်္ခေယျာ ကာလ က ကဿပဘုရားရှင် ပွင့်တော်မူစဉ် အခါက ဖြစ်ပါ၏။ ထိုအခါက ဘုရားရှင်၏ ...
💡 မေတ္တာတရားနှင့် သဒ္ဓါတရားသည် ကိုယ်ကျင့်တရားကို မြှင့်တင်ပေးပြီး အောင်မြင်သော ဘဝကို ဖန်တီးပေးသည်။
— Multiplex Ad —