The Bodhisatta as a Lion (Nimi Jataka)

ခြင်္သေ့ဗောဓိသတ် မင်းမြတ်၏ ဇာတ်တော်

ရှေးရှေးအခါက၊ မဟာတောအုပ်၏ အလယ်ဗဟိုတွင်၊ သာယာလှပသော တောင်ကုန်းများ၊ စိမ်းလန်းစိုပြေသော သစ်ပင်ပန်းမန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော နန်းတော်ကြီးတစ်ဆောင် တည်ရှိလေသည်။ ထိုနန်းတော်ကြီးကား အလွန်ကြီးကျယ်ခမ်းနား၍၊ ၎င်း၏ ပိုင်ရှင်ကား မင်းတရားကြီး နိမိ ဖြစ်လေသည်။ မင်းတရားကြီး နိမိကား အလွန်သီလနှင့် ပြည့်စုံ၍၊ မိမိ၏ ပြည်သူများအပေါ် အလွန်မေတ္တာကရုဏာထားတော်မူ၏။ သူကား အမြဲတရားနှင့် အညီ အုပ်ချုပ်တော်မူပြီး၊ သူ၏ နန်းတော်တွင် အလွန်အေးချမ်းသာယာသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖန်တီးပေးထားလေသည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ တောအုပ်ကြီး၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ သားရဲတိရစ္ဆာန်များ၏ ဘုရင်ဖြစ်သော ခြင်္သေ့မင်းတစ်ပါး နေထိုင်လေသည်။ ထိုခြင်္သေ့မင်းကား မြတ်ဗောဓိသတ်လောင်းတော်၏ မဟာကရုဏာကို ဆောင်ယူလာသော မင်းမြတ်တစ်ပါး ဖြစ်လေသည်။ သူကား အလွန်တင့်တယ်လှသော ရွှေရောင်အမွေးအတောင်များ၊ တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် ပြည့်စုံလျက်၊ အခြားသော သားရဲတိရစ္ဆာန်များအား အမြဲကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးတော်မူ၏။ သူကား အလွန်တရားမျှတ၍၊ မည်သည့်အခါမှ အင်အားကို အကြောင်းပြု၍ အနိုင်ကျင့်လေ့ မရှိပေ။

တစ်နေ့သောအခါ၊ မင်းတရားကြီး နိမိသည် သူ၏ ရထားကို စီးနင်း၍ တောအုပ်သို့ လည်ပတ်တော်မူ၏။ ထိုအခါ သူသည် ခြင်္သေ့မင်းကို တွေ့ရှိလေသည်။ ခြင်္သေ့မင်းကား တရားမျှတစွာဖြင့် မိမိ၏ အုပ်စုဝင်များကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်လျက် ရှိ၏။ မင်းတရားကြီး နိမိသည် ခြင်္သေ့မင်း၏ မေတ္တာကရုဏာကို မြင်တော်မူလျှင် အလွန်ကြည်ညိုတော်မူ၏။ ထို့နောက် သူသည် ခြင်္သေ့မင်းကို ချဉ်းကပ်၍ “အို… သားရဲတိရစ္ဆာန်တို့၏ မင်းမြတ်၊ သင်၏ တရားမျှတမှုနှင့် မေတ္တာကရုဏာကို ကျွန်ုပ် အလွန်ကြည်ညိုပါ၏။ ကျွန်ုပ်၏ နန်းတော်သို့ လာရောက်၍ ကျွန်ုပ်နှင့် အတူနေထိုင်ရန် ဖိတ်ကြားလိုပါ၏” ဟု säga၏။

ခြင်္သေ့မင်းကား မင်းတရားကြီး နိမိ၏ ဖိတ်ကြားချက်ကို ကြားတော်မူလျှင် အလွန်ဝမ်းမြောက်တော်မူ၏။ သူကား မင်းတရားကြီး နိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်တော်မူသဖြင့်၊ “အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် အရှင်၏ ကောင်းမြတ်သော ရည်ရွယ်ချက်ကို သိမြင်ပါ၏။ ကျွန်ုပ်သည် အရှင်၏ ဖိတ်ကြားချက်ကို လက်ခံပါ၏” ဟု ပြန်လည်ပြောဆို၏။ ထို့နောက် ခြင်္သေ့မင်းကား မင်းတရားကြီး နိမိနှင့် အတူ နန်းတော်သို့ လိုက်ပါသွားတော်မူ၏။

နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ၊ မင်းတရားကြီး နိမိသည် ခြင်္သေ့မင်းအတွက် အလွန်ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော နေရာကို ပြင်ဆင်ပေးတော်မူ၏။ ခြင်္သေ့မင်းကား နန်းတော်တွင် အလွန်ပျော်ရွှင်စွာ နေထိုင်တော်မူ၏။ သူကား မင်းတရားကြီး နိမိနှင့် အတူ တရားမျှတစွာ အုပ်ချုပ်တော်မူပြီး၊ ပြည်သူများအား အမြဲကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးတော်မူ၏။ သို့သော် တစ်နေ့သောအခါ၊ မင်းတရားကြီး နိမိ၏ အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက မင်းတရားကြီးကို လျှောက်တင်၏။ “အရှင်မင်းကြီး၊ ဤခြင်္သေ့မင်းသည် အလွန်အင်အားကြီးမား၍၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ပြည်သူများအတွက် အန္တရာယ် ဖြစ်စေနိုင်သည်ဟု ကျွန်ုပ် စိုးရိမ်မိပါ၏။ ထို့ကြောင့် ဤခြင်္သေ့မင်းကို တောသို့ ပြန်လွှတ်လိုက်ရန် အကြံပြုပါ၏” ဟု säga၏။

မင်းတရားကြီး နိမိကား ထိုအကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်၏ စကားကို ကြားတော်မူလျှင် အလွန်စိတ်မကောင်းဖြစ်တော်မူ၏။ သူကား ခြင်္သေ့မင်း၏ ကောင်းမြတ်သော စိတ်ရင်းကို သိတော်မူသဖြင့်၊ “သင်၏ စကားသည် မမှန်ကန်ပါ။ ဤခြင်္သေ့မင်းသည် အလွန်တရားမျှတ၍၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ပြည်သူများအတွက် အန္တရာယ် ဖြစ်စေနိုင်မည် မဟုတ်။ သူကား ကျွန်ုပ်တို့၏ အားကိုးရာ ဖြစ်ရမည်” ဟု ပြန်လည်ပြောဆိုတော်မူ၏။

ထိုအခါ အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်ကား မင်းတရားကြီး၏ စကားကို မနာခံဘဲ၊ မိမိ၏ အကြံကို ဆက်လက်တောင်းပန်လေသည်။ “အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်၏ စိုးရိမ်မှုသည် အမှန်တရား ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤခြင်္သေ့မင်းကို တောသို့ ပြန်လွှတ်လိုက်ရန် အကြံပြုပါ၏” ဟု säga၏။ မင်းတရားကြီး နိမိကား အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်၏ စကားကို မကျေနပ်သော်လည်း၊ သူ၏ အကြံကို လက်ခံရန် ဆုံးဖြတ်တော်မူ၏။ ထို့နောက် သူသည် ခြင်္သေ့မင်းကို ခေါ်တော်မူ၍ “အို… သားရဲတိရစ္ဆာန်တို့၏ မင်းမြတ်၊ ကျွန်ုပ်၏ အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်၏ စိုးရိမ်မှုကြောင့်၊ သင်သည် တောသို့ ပြန်လည်ကြွသွားရန် အမိန့်ချမှတ်ပါ၏” ဟု säga၏။

ခြင်္သေ့မင်းကား မင်းတရားကြီး၏ အမိန့်ကို ကြားတော်မူလျှင် အလွန်စိတ်မကောင်းဖြစ်တော်မူ၏။ သူကား မင်းတရားကြီး၏ စကားကို နားလည်တော်မူသော်လည်း၊ မိမိ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို စော်ကားသည်ဟု ထင်တော်မူ၏။ ထို့နောက် သူသည် မင်းတရားကြီးကို “အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် အရှင်၏ မေတ္တာကရုဏာကို အမြဲအမှတ်ရနေပါမည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို စော်ကားသည်ဟု ထင်တော်မူသဖြင့်၊ ကျွန်ုပ်သည် အရှင်၏ အုပ်ချုပ်မှုကို လက်ခံတော့မည် မဟုတ်” ဟု säga၏။ ထို့နောက် ခြင်္သေ့မင်းကား နန်းတော်မှ ထွက်ခွာ၍ မိမိ၏ တောသို့ ပြန်လည်ကြွသွားတော်မူ၏။

ထိုနေ့မှစ၍ မင်းတရားကြီး နိမိသည် မိမိ၏ အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်၏ စကားကို နောင်တရလေသည်။ သူကား ခြင်္သေ့မင်း၏ တရားမျှတမှုနှင့် မေတ္တာကရုဏာကို လွမ်းဆွတ်တော်မူ၏။ ထို့နောက် သူသည် မိမိ၏ အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်ကို “သင်၏ စကားသည် မှားယွင်းခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ အမှားကို နောင်တရပါ၏။ ကျွန်ုပ်သည် ခြင်္သေ့မင်း၏ ကောင်းမြတ်သော စိတ်ရင်းကို မသိမြင်ခဲ့” ဟု säga၏။ ထို့နောက် မင်းတရားကြီး နိမိသည် မိမိ၏ ပြည်သူများအား တရားနှင့် အညီ အုပ်ချုပ်တော်မူပြီး၊ အမြဲတရားမျှတမှုနှင့် မေတ္တာကရုဏာကို ကျင့်သုံးတော်မူလေသည်။