The Bodhisatta as a King of Swans (Aṅgāraka Jātaka)

ယုန်ဗောဓိသတ် မင်းမြတ်၏ ဇာတ်တော်

ရှေးရှေးအခါက၊ အလွန်ကျယ်ဝန်းလှသော တောအုပ်ကြီးတစ်အုပ် ရှိလေသည်။ ထိုတောအုပ်ကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင်၊ အလွန်အေးမြသော ရေကန်ကြီးတစ်ကန် ရှိ၏။ ထိုရေကန်ကြီး၏ ဘေးပတ်လည်တွင်၊ အသီးအပွင့်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သစ်ပင်ကြီးများ ပေါက်ရောက်လျက် ရှိ၏။ ထိုရေကန်ကြီးတွင် မြတ်ဗောဓိသတ်လောင်းတော်သည် အလွန်ဉာဏ်ပညာနှင့် ပြည့်စုံသော ယုန်တစ်ကောင် အဖြစ် နေထိုင်တော်မူ၏။ သူကား အလွန်သနားကြင်နာတတ်၍၊ မိမိ၏ အုပ်စုဝင်များအား အမြဲကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးတော်မူ၏။ သူ၏ အပြုအမူသည် အလွန်ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့၍၊ မည်သည့်အခါမှ အခြားသော သတ္တဝါတို့အား မည်သည့်အခါမှ အန္တရာယ် မပြုတတ်ပေ။

ထိုတောအုပ်ကြီးတွင် အလွန်ဆာလောင်မွတ်သိပ်သော ကျားတစ်ကောင် ရှိလေသည်။ ထိုကျားကား အလွန်ကြံရည်ကြံဖက်ဖြစ်၍၊ ယုန်များကို ဖမ်းစားရန် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို ကြံစည်လေသည်။ ယုန်အုပ်ကြီးကား ကျား၏ ရန်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် အမြဲဂရုပြုနေကြ၏။

တစ်နေ့သောအခါ၊ ယုန်အုပ်ကြီးသည် ရေကန်ကြီးအနီးတွင် မြက်များစားသောက်လျက် ရှိကြသည်။ ထိုအခါ ကျားကား ရုတ်တရက် ပေါ်လာ၍ ယုန်များကို ဝိုင်းရံလေသည်။ ယုန်များကား အလွန်ကြောက်ရွံ့သဖြင့် အသီးသီး ထွက်ပြေးကြကုန်၏။ သို့သော် မြတ်ဗောဓိသတ်လောင်းတော်ကား မိမိ၏ အုပ်စုဝင်များအား ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားလေသည်။ သူကား အလွန်ရဲရင့်သော်လည်း အခြားသော ယုန်များကို ထွက်ပြေးရန် အချိန်ပေးလေသည်။

ကျားကား ဗောဓိသတ်လောင်းတော်ကို ဖမ်းစားရန် ကြိုးစားလေသည်။ “ဟေ့… ယုန်၊ မင်းက ငါ့ကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူး။ ငါက မင်းထက် အင်အားကြီးတယ်” ဟု အော်ဟစ်၏။ ဗောဓိသတ်လောင်းတော်ကား မကြောက်ဘဲ “အို… ကျား၊ မင်းက အလွန်ဆာလောင်မွတ်သိပ်လှချည်လား။ မင်းက အခြားသော သတ္တဝါတို့အား မည်သည့်အခါမှ မေတ္တာမထားတတ်ပေ။” ဟု ပြန်လည်ပြောဆို၏။

ထိုစဉ်တွင် မြတ်ဗောဓိသတ်လောင်းတော်ကား မိမိ၏ အုပ်စုဝင်များအား ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားရင်း၊ ကျားကို အာရုံလွဲအောင် ကြံစည်လေသည်။ သူကား အလွန်မြန်ဆန်စွာဖြင့် တောအုပ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးသို့ ပြေးဝင်လေ။ ကျားကား ဗောဓိသတ်လောင်းတော်ကို လိုက်လံဖမ်းစားရန် ကြိုးစားလေသည်။ ထိုအခါ မြတ်ဗောဓိသတ်လောင်းတော်ကား ရုတ်တရက် လမ်းကို ပြောင်း၍၊ ကျားကို ရေကန်ကြီး၏ အနီးသို့ ဆွဲခေါ်လာလေ။

ရေကန်ကြီးအတွင်း၌ အလွန်အဆိပ်ပြင်းသော မြွေတစ်ကောင် နေထိုင်လေသည်။ ကျားကား ရေကန်ကြီးကို မမြင်ဘဲ၊ ဗောဓိသတ်လောင်းတော်ကို လိုက်လံဖမ်းစားရန် ကြိုးစားရင်း၊ ရုတ်တရက် ရေကန်ကြီးထဲသို့ ကျသွားလေသည်။ မြွေကား အလွန်အဆိပ်ပြင်းသဖြင့်၊ ကျားကို ကိုက်ခတ်လေသည်။ ကျားကား အလွန်နာကျင်စွာဖြင့် လူးလှိမ့်နေပြီး၊ အသက်ထွက်သွားလေသည်။

ထိုအခါ မြတ်ဗောဓိသတ်လောင်းတော်ကား မိမိ၏ အုပ်စုဝင်များအား ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ကြောင်း သိတော်မူ၍ အလွန်ဝမ်းမြောက်တော်မူ၏။ သူကား မိမိ၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် သနားကြင်နာတတ်သော စိတ်ရင်းကြောင့်၊ အခြားသော သတ္တဝါတို့အား ကယ်တင်နိုင်ခဲ့၏။ ထို့နောက် သူသည် မိမိ၏ အုပ်စုဝင်များထံသို့ ပြန်လည်ကြွသွားတော်မူပြီး၊ “အို… အဆွေမျိုးတို့၊ အလွန်ဆာလောင်မွတ်သိပ်သော သူတို့သည် အမြဲဒုက္ခရောက်တတ်ကြသည်။ မိမိ၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် သနားကြင်နာတတ်သော စိတ်ရင်းကို အသုံးချ၍ အခြားသူများကို ကယ်တင်သင့်。” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ထိုနေ့မှစ၍ ယုန်အုပ်ကြီးကား မြတ်ဗောဓိသတ်လောင်းတော်ကို အလွန်ကြည်ညိုကြကုန်၏။ သူကား အမြဲတမ်း မိမိ၏ အုပ်စုဝင်များအား ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးတော်မူပြီး၊ ဉာဏ်ပညာနှင့် သနားကြင်နာတတ်သော စိတ်ရင်းကို အမြဲကျင့်သုံးတော်မူလေသည်။