
ရှေးသောအခါက ပဒုမ္မရာဇ်မင်း ဟု အမည်ရသော မင်းတစ်ပါးသည် ဝေဘာရတောင် နှင့် သက္ကတပတောင် တို့၏ ကြား၌ တည်ရှိသော အလ္လကပ္ပနဂိုရ်ပြည်ကို မင်းပြုအုပ်ချုပ်တော်မူသည်။ ထိုမင်းကြီးကား အလွန်တရာ ရုပ်ရည်ချောမောလှပ၍ သတ္တိဗျတ္တိနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသည်။ ပဒုမ္မရာဇ်မင်း၏ မိဖုရားကား မဟာပဒုမ္မာဒေဝီ ဖြစ်သည်။ နန်းတော်အတွင်း၌ကား ပဒုမ္မရာဇ်မင်း၏ ဝမ်းစာရေးအတွက် ဥယျာဉ်တော်ကြီး တစ်ခု ရှိသည်။ ထိုဥယျာဉ်တော်ကြီး၌ကား ပဒုမ္မာကြာ အမည်ရှိသော ကြာပွင့်ကြီး တစ်ပွင့်သည် အလွန်တရာ လှပ၍ ထူးခြားသည်။ ထိုကြာပွင့်ကား အလွန်တရာ နံ့သာရနံ့မွှေးကြိုင်၍ မင်းကြီးနှင့် မိဖုရားတို့ အလွန်တရာ နှစ်သက်တော်မူကြသည်။
တစ်နေ့သောအခါ၌ကား ပဒုမ္မရာဇ်မင်းသည် ဥယျာဉ်တော်သို့ ကြွတော်မူသည်။ ထိုအခါ ထိုပဒုမ္မာကြာပွင့်ကား အလွန်တရာ လှပ၍ ရနံ့မွှေးကြိုင်လျက်ရှိသည်။ မင်းကြီးသည် ထိုကြာပွင့်ကိုမြင်၍ အလွန်တရာ ကြည်နူးတော်မူသည်။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် နန်းတော်သို့ ပြန်ကြွတော်မူပြီးနောက် မိဖုရားကြီးအား မိန့်တော်မူသည်။ "ဒေဝီ... ယနေ့ဥယျာဉ်တော်၌ ပဒုမ္မာကြာပွင့်ကား အလွန်တရာ လှပ၍ နံ့သာရနံ့မွှေးကြိုင်သည်။ ငါကား ထိုကြာပွင့်ကို အလွန်တရာ နှစ်သက်သည်။" ဟု မိန့်တော်မူသည်။ မိဖုရားကြီးလည်း မင်းကြီး၏ စကားကိုကြားရသောအခါ "အရှင်မင်းကြီး... မနက်ဖြန်မနက်၌ ထိုကြာပွင့်ကို ဆွတ်ခူး၍ အရှင်မင်းကြီးအား ဆက်သပါမည်။" ဟု လျှောက်ထားသည်။
နောက်တစ်နေ့ မနက်ခင်း၌ကား မိဖုရားကြီးသည် ဥယျာဉ်တော်သို့ ကြွတော်မူပြီးနောက် ထိုပဒုမ္မာကြာပွင့်ကို ဆွတ်ခူးတော်မူသည်။ သို့သော် ထိုကြာပွင့်ကား မင်းကြီးအား ဆက်သရန် အတန်ငယ်ပင် ပင်ပန်းသည်။ မိဖုရားကြီးကား ပင်ပန်းသော်လည်း မင်းကြီးအား ဆက်သရန် အလို့ငှာ အားထုတ်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် မိဖုရားကြီး ဆွတ်ခူးလာသော ကြာပွင့်ကိုမြင်၍ အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်တော်မူသည်။ သို့သော် မိဖုရားကြီးကား ပင်ပန်းသဖြင့် အနည်းငယ် ညှိုးနွမ်းလျက်ရှိသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မိဖုရားကြီးအား မေးတော်မူသည်။ "ဒေဝီ... အဘယ်ကြောင့် ညှိုးနွမ်းလျက်ရှိသနည်း။" ဟု မေးတော်မူသည်။ မိဖုရားကြီးလည်း "အရှင်မင်းကြီး... ထိုကြာပွင့်ကို ဆွတ်ခူးရန် အတန်ငယ်ပင် ပင်ပန်းတော်မူသည်။" ဟု လျှောက်ထားသည်။ မင်းကြီးသည် မိဖုရားကြီး၏ စကားကိုကြား၍ မိဖုရားကြီးအား နှစ်သိမ့်တော်မူသည်။
ထိုအခါမှစ၍ ပဒုမ္မရာဇ်မင်းသည် မိဖုရားကြီးအား အလွန်တရာ ချစ်ခင်မြတ်နိုးတော်မူသည်။ မိဖုရားကြီး၏ အကျင့်သီလ နှင့် မေတ္တာဂုဏ်ကို အလွန်တရာ ချီးမွမ်းတော်မူသည်။ မိဖုရားကြီးကား မင်းကြီး၏ အကျင့်သီလ နှင့် မေတ္တာဂုဏ်ကို အလွန်တရာ ချီးမွမ်းတော်မူသည်။ မိဖုရားကြီးကား မင်းကြီး၏ အကျင့်သီလ နှင့် မေတ္တာဂုဏ်ကို အလွန်တရာ တန်ဖိုးထားတော်မူသည်။
နောက်ဆုံး၌ကား ပဒုမ္မရာဇ်မင်းသည် မိဖုရားကြီးအား အလွန်တရာ ချစ်ခင်မြတ်နိုးတော်မူသဖြင့် အလ္လကပ္ပနဂိုရ်ပြည်ကို အမွေဆက်ခံရန် အစီအစဉ် ပြုတော်မူသည်။ ထိုသို့ ပြုတော်မူခြင်းကား မိဖုရားကြီး၏ အကျင့်သီလ နှင့် မေတ္တာဂုဏ်ကို အလွန်တရာ တန်ဖိုးထားတော်မူခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုဇာတ်တော်မှ ရရှိသော သာသနာတော်မြတ်ကြီးကား... ပဒုမ္မရာဇ်မင်းကား ဘုရားလောင်း ဖြစ်သည်။ ထိုမင်း၏ မိဖုရားကား မဟာပဒုမ္မာဒေဝီ ဖြစ်သည်။ ထိုဇာတ်တော်မှ ရရှိသော ပရိယတ္တိ သာသနာတော်မြတ်ကြီးကား... မိဖုရားကြီးကား မင်းကြီး၏ အကျင့်သီလ နှင့် မေတ္တာဂုဏ်ကို အလွန်တရာ တန်ဖိုးထားတော်မူသည်။ ထိုသို့ ထားတော်မူခြင်းကား ထေရဝါဒ သာသနာတော်မြတ်ကြီး၏ အနှစ်သာရ ဖြစ်သည်။
— In-Article Ad —
မိမိ၏ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် မေတ္တာတရားကို အလွန်တရာ တန်ဖိုးထားခြင်းသည် အောင်မြင်သော ဘဝ၏ အခြေခံ ဖြစ်သည်။
ပါရမီ: သီလ (Morality)
— Ad Space (728x90) —
420Aṭṭhakanipātaဝေရုနတ်မင်းဇာတ်တော်ရှေးရှေးအခါက သာဝတ္ထိမြို့၌ ဝေရုအမည်ရှိသော သူဌေးတစ်ဦး ရှိလေ၏။ သူဌေးကား အလွန်ကြွယ်ဝ...
💡 မာနနှင့် စည်းစိမ်တပ်မက်မှုသည် စိတ်နှလုံးကို မှောင်မိုက်စေ၏။ အလှူဒါနနှင့် မေတ္တာ ဂရုဏာသည် စိတ်နှလုံးကို ချမ်းသာစေ၏။
441Dasakanipātaမဟာဓနုဇာတ်တော်တစ်ခါတုန်းက သာယာဝပြောသော မဂဓတိုင်းတွင် မဟာဓနု ဟုအမည်ရသော လူတစ်ဦး ပေါ်ထွန်းခဲ့သည်။ သူသည...
💡 အပြင်ပန်းရုပ်ရည်ထက် စိတ်ရင်းကောင်းခြင်းသည် အရေးကြီးသည်။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် ပဋိပက္ခများကို ဖြေရှင်းပေးပြီး ဆက်ဆံရေးကို တိုးတက်စေသည်။
321Catukkanipātaမေခလ ဇာတ်တော်ရှေးရှေးတုန်းက ရေနဲ့ ကမ်းနဲ့ နီးကပ်နေတဲ့ ပြည်ကြီးတပြည်မှာ မေခလ မင်းသားဆိုတာ ရှိခဲ့တယ်။ ...
💡 မနာလိုစိတ်ဟာ မေတ္တာတရားကို ဖျက်ဆီးနိုင်တယ်။ မိမိကိုယ်ကို ချစ်ခင်သူတွေရဲ့ အချစ်ကို ပိုပြီး ပိုပြီး ရရှိလိုစိတ်ဟာ မနာလိုစိတ်ကို ဖြစ်စေတယ်။ မေတ္တာတရားနဲ့ အတူတကွ နေထိုင်ခြင်းကသာ ပျော်ရွှင်ခြင်းကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။
311Catukkanipātaငှက်ပျောပင်၏ အကျိုးပြုမှု မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိမြို့၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူနေစဉ...
💡 "အလှူပေးသူသည် သူတစ်ပါးကို အကျိုးပြုရန် ရည်ရွယ်၍ ပေးလှူရမည်။ ထိုအခါ အလှူသည် အလွန်အကျိုးပြုနိုင်မည်။"
145Ekanipātaမေတ္တာရှင်မျောက် အခါတစ်ပါး၊ ဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ ရှင်သ...
💡 မေတ္တာကရုဏာသည် အလွန်အင်အားကြီးသော အကျင့်တရား ဖြစ်၏။ မေတ္တာတရားဖြင့် သတ္တဝါအပေါင်းကို ချစ်ခင်စောင့်ရှောက်လျှင်၊ မည်သည့် ရန်သူကိုမဆို အောင်မြင်နိုင်၏။ အချင်းချင်း ချစ်ခင်ညီညွတ်ခြင်းသည် တော၊ တောင်၊ ကျေးရွာ၊ မြို့ပြ အားလုံးကို အေးချမ်းသာယာစေ၏။
58Ekanipātaသုဝဏ္ဏသာမဇာတ် မြတ်စွာဘုရားရှင် ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးသည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံ...
💡 မိဘကို ချစ်ခင်ခြင်းနှင့် ကိုယ်ကျိုးစွန့်အနစ်နာခံခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ မိမိ၏ အသက်ကိုပင် စွန့်လွှတ်၍ ချစ်ရသူကို ကယ်တင်ရန် ပြုလုပ်သင့်သည်။
— Multiplex Ad —