
ရှေးသောအခါက ဗာရာဏသီပြည်၌ ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုစဉ်အခါက၊ ဘုရားအလောင်းတော်သည် မျောက်တစ်ကောင် ဖြစ်တော်မူသည်။ ထိုမျောက်သည် အလွန်ဉာဏ်ပညာ ထက်မြက်ပြီး၊ အလွန်အကျိုးကို သိတတ်သည်။ သူသည် သစ်ပင်များပေါ်၌ ခုန်ပေါက်ကာ အသီးများ စားသောက်လျက် နေထိုင်သည်။
တစ်နေ့သောအခါ မျောက်သည် အလွန်ကြီးမားသော သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ ထိုသစ်ပင်သည် အလွန်အသီးများသည်။ မျောက်သည် ထိုသစ်ပင်၏ အသီးကို စားလိုသည်။ သူသည် သစ်ပင်ပေါ်သို့ တက်ကာ အသီးများကို စားသောက်လေသည်။
ထိုအချိန်၌ ကုန်သည်ကြီးတစ်ဦးသည် ထိုသစ်ပင်အောက်သို့ ရောက်လာလေသည်။ သူသည် အလွန်ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ ခရီးထွက်လာသည်။ သူသည် သစ်ပင်အောက်၌ အနားယူရန် ဆုံးဖြတ်သည်။
“အမောင် မျောက်၊ အသင်သည် အလွန်အသီးများသော သစ်ပင်ပေါ်၌ နေထိုင်နေသည်။ အကျွန်ုပ်သည် အလွန်ပင်ပန်းနေသည်။ အကျွန်ုပ်အား အသီးအချို့ ပေးပါ” ဟု ကုန်သည်ကြီးက တောင်းပန်လေသည်။
မျောက်သည် ကုန်သည်ကြီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကရုဏာစိတ် ပေါ်လာသည်။ သူသည် ကုန်သည်ကြီးအား အသီးအချို့ ပေးလေသည်။
“အမောင် ကုန်သည်၊ ဤအသီးတို့ကို ယူ၍ စားလော့။ အသင်သည် အလွန်ပင်ပန်းနေပုံရသည်” ဟု မျောက်က ပြောလေသည်။
ကုန်သည်ကြီးသည် မျောက်ပေးသော အသီးတို့ကို စားသောက်ပြီးနောက် အားအင် ပြန်လည် ရရှိလေသည်။ သူသည် မျောက်အား ကျေးဇူးတင်လေသည်။
“အမောင် မျောက်၊ အသင်သည် ကျွန်ုပ်အား ကူညီခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်သည် အသင်အား မည်သို့ ကျေးဇူးဆပ်ရပါမည်နည်း” ဟု ကုန်သည်ကြီးက မေးလေသည်။
မျောက်သည် ကုန်သည်ကြီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ ပြုံးလေသည်။ “အမောင် ကုန်သည်၊ ကျွန်ုပ်သည် အသင်အား အဘယ်အရာကိုမျှ မတောင်းပါ။ သို့သော် အသင်သည် အကျွန်ုပ်အား ကူညီလိုပါက၊ ကျွန်ုပ်အား သစ်ပင်ခုတ်သမားတို့၏ အန္တရာယ်မှ ကယ်တင်ပေးပါ” ဟု မျောက်က ပြောလေသည်။
ကုန်သည်ကြီးသည် မျောက်၏ စကားကို ကြားသောအခါ နားလည်သဘောပေါက်လေသည်။ သူသည် မျောက်အား သစ်ပင်ခုတ်သမားတို့၏ အန္တရာယ်မှ ကယ်တင်ရန် ကတိပြုလေသည်။
“အမောင် မျောက်၊ ကျွန်ုပ်သည် အသင်အား ကတိပြုပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် သစ်ပင်ခုတ်သမားတို့အား ဤသစ်ပင်ကို မခုတ်ရန် ပြောကြားမည်” ဟု ကုန်သည်ကြီးက ပြောလေသည်။
ကုန်သည်ကြီးသည် မျောက်ထံမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် သစ်ပင်ခုတ်သမားအုပ်တစ်စုကို တွေ့လေသည်။ သူသည် ထိုသူတို့အား ဤသစ်ပင်ကို မခုတ်ရန် တားမြစ်လေသည်။
“အချင်းတို့၊ ဤသစ်ပင်ကို မခုတ်ကြနှင့်။ ဤသစ်ပင်သည် အလွန်အသီးများပြီး၊ မျောက်တစ်ကောင် နေထိုင်နေသည်။ သူသည် ကျွန်ုပ်အား ကူညီခဲ့သည်။ အသင်တို့ ဤသစ်ပင်ကို ခုတ်ပါက၊ ကျွန်ုပ်သည် အသင်တို့အား အပြစ်ပေးမည်” ဟု ကုန်သည်ကြီးက ပြောလေသည်။
သစ်ပင်ခုတ်သမားတို့သည် ကုန်သည်ကြီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ အံ့အားသင့်ကြသည်။ သူတို့သည် ကုန်သည်ကြီးအား မယုံကြည်။
“အချင်းတို့၊ အသင်တို့သည် မဟုတ်မမှန် ပြောနေကြသည်။ ဤသစ်ပင်သည် အလွန်ကြီးမားပြီး၊ အဖိုးတန်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤသစ်ပင်ကို ခုတ်ရမည်” ဟု သစ်ပင်ခုတ်သမားတစ်ဦးက ပြောလေသည်။
ကုန်သည်ကြီးသည် သစ်ပင်ခုတ်သမားတို့အား မယုံကြည်သဖြင့် သူသည် မျောက်ထံသို့ ပြန်လာလေသည်။ သူသည် မျောက်အား အဖြစ်အပျက်ကို ပြောပြလေသည်။
“အမောင် မျောက်၊ ကျွန်ုပ်သည် သစ်ပင်ခုတ်သမားတို့အား တားမြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့သည် ကျွန်ုပ်အား မယုံကြည်” ဟု ကုန်သည်ကြီးက ပြောလေသည်။
မျောက်သည် ကုန်သည်ကြီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ နားလည်သဘောပေါက်လေသည်။ သူသည် သစ်ပင်ခုတ်သမားတို့အား မိမိကိုယ်တိုင် သွားရောက် တွေ့ဆုံရန် ဆုံးဖြတ်လေသည်။
မျောက်သည် သစ်ပင်ခုတ်သမားတို့ထံသို့ သွားရောက်ကာ သူ၏ ဉာဏ်ပညာကို အသုံးပြု၍ သူတို့အား ကြောက်လန့်စေလေသည်။ သူသည် သူ၏ အလွန်အင်အားကြီးသော ပုံသဏ္ဍာန်ကို ပြသကာ သူတို့အား ဤသစ်ပင်ကို မခုတ်ရန် သတိပေးလေသည်။
“အချင်းတို့၊ ဤသစ်ပင်သည် ကျွန်ုပ်၏ အိမ် ဖြစ်သည်။ အသင်တို့ ဤသစ်ပင်ကို ခုတ်ပါက၊ ကျွန်ုပ်သည် အသင်တို့အား ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်မည်” ဟု မျောက်က ဟစ်ကြွေးလေသည်။
သစ်ပင်ခုတ်သမားတို့သည် မျောက်၏ အလွန်အင်အားကြီးသော ပုံသဏ္ဍာန်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ကြောက်လန့်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ဤသစ်ပင်ကို မခုတ်တော့ဘဲ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
ကုန်သည်ကြီးသည် မျောက်၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် သတ္တိကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အလွန်ကြည်နူးလေသည်။ သူသည် မျောက်အား ကျေးဇူးတင်လေသည်။
“အမောင် မျောက်၊ အသင်သည် ကျွန်ုပ်အား ကယ်တင်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်သည် အသင်အား အဘယ်သို့ ကျေးဇူးဆပ်ရပါမည်နည်း” ဟု ကုန်သည်ကြီးက မေးလေသည်။
“အမောင် ကုန်သည်၊ အသင်သည် အကျွန်ုပ်အား ကူညီခဲ့သည်။ အကျွန်ုပ်သည် အသင်အား ကယ်တင်ခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် အကျွန်ုပ်တို့သည် အချင်းချင်း ကူညီကြသည်။ ဤသို့သော အကျိုးတရားကို သိခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသည်” ဟု မျောက်က ပြောလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ ကုန်သည်ကြီးသည် မျောက်အား အလွန်လေးစားသည်။ သူသည် မျောက်အား ကူညီရန် အမြဲတမ်း အသင့် ဖြစ်နေသည်။ မျောက်သည် ကုန်သည်ကြီးအား အကျိုးကို သိတတ်ခြင်း၏ အရေးပါပုံကို သင်ကြားပေးသည်။
ဤဇာတ်တော်သည် အကျိုးကို သိတတ်ခြင်း၊ ဉာဏ်ပညာနှင့် သတ္တိတို့၏ အရေးပါပုံကို သင်ကြားပေးသည်။ မျောက်သည် သူ၏ ဉာဏ်ပညာကို အသုံးပြု၍ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။
— In-Article Ad —
အကျိုးကို သိတတ်ခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ ကိုယ်ကျိုးစွန့်၍ သူတစ်ပါးကို ကူညီသူကို ကယ်တင်ခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဉာဏ်ပညာသည် အခက်အခဲကို ကျော်လွှားရန် အထောက်အကူ ဖြစ်သည်။
ပါရမီ: အကျိုးကို သိတတ်ခြင်း
— Ad Space (728x90) —
461Ekādasanipātaမဟာသုတသောမ ဇာတ်တော်စိမ်းလန်းစိုပြေသော နန်းတော်ကြီး၏ အလယ်တွင်၊ မြစ်ကြီး၏ လျင်မြန်သော စီးဆင်းမှုဘေးတွင...
💡 မိမိ၏ လုပ်ငန်းကို ကြည်ကြည်ဖြူဖြူ လုပ်ကိုင်ခြင်းသည်လည်း တရားကျင့်ခြင်းတစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။
38Ekanipātaမဟာသုတသောမဇာတ်တော်သက္ကရာဇ်ကာလတွင် သာဝတ္ထိမြို့၌ ဘုရားအလောင်းတော်သည် ပညာရှိမင်းမြတ်ဖြစ်တော်မူသော ဝေဒမ...
💡 အခြားသူများ၏ လွတ်လပ်ခွင့်ကို လေးစားခြင်းသည် အလွန်မြတ်သော ကုသိုလ်ဖြစ်သည်။ သဘာဝတရားနှင့် အညီ နေထိုင်ခြင်းသည် ဘဝကို အဓိပ္ပာယ်ပြည့်ဝစေသည်။
142Ekanipātaမေတ္တာရှင်ဆင်မင်းရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက ဟိမဝန္တာ တောအုပ်ကြီး၌ ဆင်မင်းတစ်ပါး နေထိုင်၏။ ထိုဆင်မင်းကား ...
💡 မိမိကိုယ်ကို မစောင့်ရှောက်ဘဲ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကျိုးမရှိနိုင်။ မိမိကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်ပြီးမှ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကောင်းဆုံး ဖြစ်၏။
138Ekanipātaစင်ကြယ်သော ရေကန်ရှေးမင်းတစ်ပါး မင်းပြုစဉ်က ဗောဓိသັດလောင်းလျာသည် ရေကန်တစ်ခု၌ ရေကန်မင်းအဖြစ်သို့ ရောက်...
💡 သစ္စာတရားနှင့် အပြန်အလှန် လေးစားမှုသည် အခက်အခဲများကို ကျော်လွှားရန်နှင့် ငြိမ်းချမ်းသာယာမှုကို ထိန်းသိမ်းရန် အရေးကြီးသည်။
148Ekanipātaမုဆိုးနှင့်သမင်ရှေးရှေးတစ်ခါတုန်းက ကောသလတိုင်း၊ မိဂဒါဝုန်တောကြီးအနီး၌ ရွာတစ်ရွာတည်ရှိခဲ့သည်။ ထိုရွာတ...
💡 ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ခြင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် မိမိကိုယ်တိုင် ဒုက္ခရောက်စေသည်။ ကရုဏာတရားဖြင့် ကျင့်သုံးပါက အန္တရာယ်မှ ကင်းဝေးရုံမက၊ မိမိ၏အမှားကို ပြင်ဆင်နိုင်ပြီး အေးချမ်းသောဘဝကို ရရှိစေသည်။
175Dukanipātaအလောင်းတော်မြတ်သည် ယခင်ဘဝက အသိဉာဏ်ပညာနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော နဂါးမင်း ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုနဂါးမင်းသည် မဟ...
💡 အခြားသူများ၏ အကျိုးကိုလည်း ငဲ့ကွက်ပြီး မိမိ၏ အကျိုးကို ရှာဖွေခြင်းသည် အကောင်းဆုံးသော အကျိုးစီးပွား ဖြစ်သည်။
— Multiplex Ad —