ဂေါတမဘုရား ၏ အတိတ်ဘဝ (နွားမင်းကြီး ဇာတ်တော်)

ဂေါတမဘုရား ၏ အတိတ်ဘဝ (နွားမင်းကြီး ဇာတ်တော်)

ရှေးသောအခါက ဗာရာဏသီပြည်၌ ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုစဉ်အခါက၊ ဘုရားအလောင်းတော်သည် နွားမင်းတစ်ကောင် ဖြစ်တော်မူသည်။ ထိုနွားမင်းသည် အလွန်ခွန်အားကြီးပြီး၊ သူ၏ အပေါင်းအဖော် နွားအုပ်ကို အုပ်ချုပ်သည်။ သူသည် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များအတွက် တာဝန်ယူသည်။

တစ်နေ့သောအခါ နွားအုပ်သည် သားကောင်များ အမဲလိုက်ရန် လာသော ကျားတစ်ကောင်ကို ကြုံတွေ့ရသည်။ ကျားသည် အလွန်ဆာလောင်နေပြီး၊ နွားအုပ်ကို စားလိုသည်။

“နွားအုပ်၊ ငါသည် ယနေ့ အသင်တို့ကို စားသောက်မည်!” ဟု ကျားက ဟစ်ကြွေးလေသည်။

နွားအုပ်သည် ကျား၏ အသံကို ကြားသောအခါ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ သူတို့သည် ကျားကို မည်သို့ ခုခံရမည်ကို မသိကြ။

“အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့ ဘာလုပ်ရပါမည်နည်း” ဟု နွားတစ်ကောင်က နွားမင်းကြီးအား မေးလေသည်။

နွားမင်းကြီးသည် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို မြင်တွေ့ရသောအခါ စိတ်မကောင်း ဖြစ်လေသည်။ သူသည် ကျားအား ရင်ဆိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လေသည်။

“စိတ်မပူကြနှင့်။ ကျွန်ုပ်သည် ကျားအား ရင်ဆိုင်မည်” ဟု နွားမင်းကြီးက ပြောလေသည်။

နွားမင်းကြီးသည် ကျားထံသို့ ချဉ်းကပ်ကာ သူ့အား ရင်ဆိုင်လေသည်။ သူသည် သူ၏ အလွန်ခွန်အားကြီးသော အင်အားကို အသုံးပြု၍ ကျားအား တိုက်ခိုက်သည်။

“အမောင် ကျား၊ အသင်သည် ကျွန်ုပ်၏ အပေါင်းအဖော် နွားအုပ်အား မထိခိုက်စေနှင့်။ အသင်သည် ကျွန်ုပ်အား တိုက်ခိုက်လိုက တိုက်ခိုက်” ဟု နွားမင်းကြီးက သတ္တိရှိစွာ ပြောလေသည်။

ကျားသည် နွားမင်းကြီး၏ သတ္တိကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အံ့အားသင့်လေသည်။ သူသည် နွားမင်းကြီး၏ အင်အားကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် ခက်ခဲမည်ကို သိလေသည်။

“နွားမင်းကြီး၊ အသင်သည် အလွန်သတ္တိရှိသော နွား ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်သည် အသင်အား မတိုက်ခိုက်လို” ဟု ကျားက ပြောလေသည်။

“အမောင် ကျား၊ အသင်သည် အစာငတ်ပြတ်နေလျှင်၊ ကျွန်ုပ်သည် အသင်အား ကူညီမည်။ ကျွန်ုပ်သည် အသင်အား အစားအစာ ရှာဖွေပေးမည်” ဟု နွားမင်းကြီးက ကရုဏာစိတ်ဖြင့် ကမ်းလှမ်းလေသည်။

ကျားသည် နွားမင်းကြီး၏ ကရုဏာစိတ်ကို ကြားသောအခါ အလွန်ကြည်နူးလေသည်။ သူသည် နွားမင်းကြီးအား ကျေးဇူးတင်လေသည်။

“နွားမင်းကြီး၊ အသင်သည် ကျွန်ုပ်အား ကူညီခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်သည် အသင်အား အဘယ်သို့ ကျေးဇူးဆပ်ရပါမည်နည်း” ဟု ကျားက မေးလေသည်။

“အမောင် ကျား၊ အသင်သည် အကျွန်ုပ်တို့၏ နွားအုပ်အား မထိခိုက်စေနှင့်။ ဤသည်ပင် ကျွန်ုပ်အား အကြီးမားဆုံးသော ကျေးဇူး ဖြစ်ပါသည်” ဟု နွားမင်းကြီးက ပြောလေသည်။

ကျားသည် နွားမင်းကြီး၏ ကတိကို လက်ခံလေသည်။ သူသည် နွားအုပ်အား မထိခိုက်တော့ဘဲ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

နွားအုပ်သည် ကျားဘေးမှ လွတ်မြောက်သွားသောအခါ အလွန်ဝမ်းမြောက်ကြသည်။ သူတို့သည် နွားမင်းကြီးအား ချီးကျူးကြသည်။

“အရှင်မင်းကြီး၊ အသင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။ အသင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ သူရဲကောင်း ဖြစ်သည်” ဟု နွားတစ်ကောင်က ပြောလေသည်။

နွားမင်းကြီးသည် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များ၏ ချီးကျူးမှုကို ကြားသောအခါ ရိုးသားစွာ ခံယူလေသည်။ သူသည် သူ၏ တာဝန်ကို ကျေပွန်စွာ ထမ်းဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ခံစားရသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ နွားအုပ်သည် နွားမင်းကြီးအား အလွန်လေးစားသည်။ သူတို့သည် နွားမင်းကြီး၏ ခေါင်းဆောင်မှုကို အမြဲတမ်း လိုက်နာကြသည်။ နွားမင်းကြီးသည် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များအား ကာကွယ်ပေးပြီး၊ သူတို့အား အသက်မွေးမှု ပိုမို ကောင်းမွန်လာစေရန် ကူညီသည်။

ဤဇာတ်တော်သည် ခေါင်းဆောင်မှု၊ သတ္တိနှင့် ကရုဏာတို့၏ အရေးပါပုံကို သင်ကြားပေးသည်။ နွားမင်းကြီးသည် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များအား ကာကွယ်ရန် သူ၏ အင်အားနှင့် သတ္တိကို အသုံးပြုခဲ့သည်။