
ရှေးသောအခါက ဗာရာဏသီပြည်၌ ဗြဟ္မဒတ်မင်း မင်းပြုစဉ်အခါက၊ ဘုရားအလောင်းတော်သည် မျောက်တစ်ကောင် ဖြစ်တော်မူသည်။ ထိုမျောက်သည် အလွန်ဉာဏ်ပညာ ထက်မြက်ပြီး၊ အလွန်သတိရှိသည်။ သူသည် သူ၏ အပေါင်းအဖော် မျောက်များနှင့်အတူ တောထဲ၌ နေထိုင်သည်။
တစ်နေ့သောအခါ မျောက်အုပ်သည် သစ်သီးများ စားသောက်ရန် အလွန်ကြီးမားသော သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကို တွေ့ရှိကြသည်။ သစ်ပင်သည် အလွန်အသီးများပြီး၊ မျောက်အုပ်သည် အလွန်ဝမ်းမြောက်ကြသည်။
“အပေါင်းအဖော်တို့၊ ဤသစ်ပင်သည် အလွန်ကောင်းမွန်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤသစ်ပင်မှ သစ်သီးများကို စားသောက်ကြမည်” ဟု မျောက်အုပ်၏ ခေါင်းဆောင်က ပြောလေသည်။
ဘုရားအလောင်းတော် မျောက်သည် သစ်ပင်ကို သတိပြုမိသည်။ သူသည် သစ်ပင်သည် အလွန်အသီးများသော်လည်း၊ အမြစ်သည် အလွန်အားနည်းကြောင်း သတိပြုမိသည်။
“အပေါင်းအဖော်တို့၊ ကျွန်ုပ်သည် ဤသစ်ပင်ကို သတိပြုမိသည်။ အပင်သည် အလွန်အသီးများသော်လည်း၊ အမြစ်သည် အလွန်အားနည်းသည်။ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းပါက၊ ဤသစ်ပင်သည် ပြိုလဲသွားနိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အခြားသစ်ပင်များမှ သစ်သီးများကို စားသောက်သင့်သည်” ဟု ဘုရားအလောင်းတော် မျောက်က သတိပေးလေသည်။
သို့သော် မျောက်အုပ်၏ ခေါင်းဆောင်သည် ဘုရားအလောင်းတော် မျောက်၏ စကားကို မယုံကြည်။ “အပေါင်းအဖော်တို့၊ မင်းသည် အလွန်ကြောက်တတ်သည်။ ဤသစ်ပင်သည် အလွန်ကောင်းမွန်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤသစ်ပင်မှ သစ်သီးများကို စားသောက်ကြမည်” ဟု မျောက်အုပ်၏ ခေါင်းဆောင်က ပြောလေသည်။
ဘုရားအလောင်းတော် မျောက်သည် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များအား ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ သူ၏ စကားကို မည်သူမျှ မနာခံကြ။ သူသည် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များအား အလွန်ဝမ်းနည်းစွာ ကြည့်ရှုနေရသည်။
ထိုည၌ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းလေသည်။ လေသည်လည်း ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်သည်။ မနက်မိုးလင်းသောအခါ မျောက်အုပ်သည် သစ်ပင်ကြီးသည် ပြိုလဲသွားသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ မျောက်အုပ်၏ ခေါင်းဆောင်နှင့် အခြားသော မျောက်အများစုသည် သစ်ပင်အောက်၌ ပိ၍ သေဆုံးသွားကြသည်။
ဘုရားအလောင်းတော် မျောက်သည် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များ၏ အဖြစ်ကို ကြားသောအခါ အလွန်ဝမ်းနည်းလေသည်။ သူသည် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များအား ကယ်တင်ရန် မတတ်နိုင်ခဲ့။
“အကျွန်ုပ်သည် သူတို့ကို သတိပေးခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့သည် ကျွန်ုပ်အား မယုံကြည်။ ကျွန်ုပ်သည် သူတို့ကို မကယ်တင်နိုင်” ဟု ဘုရားအလောင်းတော် မျောက်က ညည်းတွားလေသည်။
ဘုရားအလောင်းတော် မျောက်သည် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များ၏ အဖြစ်ကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူသည် အခြားသော မျောက်များနှင့်အတူ အခြားသစ်ပင်များသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားလေသည်။ သူသည် ပညာရှိသော မျောက်အဖြစ် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များအား သတိပေးရန် နှင့် ကာကွယ်ရန် အမြဲတမ်း အသင့် ဖြစ်နေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ ဘုရားအလောင်းတော် မျောက်သည် ပညာရှိသော မျောက်အဖြစ် နာမည်ကျော်ကြားသည်။ သူ၏ ပညာနှင့် သတိရှိမှုသည် သူ၏ အပေါင်းအဖော်များအား အန္တရာယ်မှ ကယ်တင်သည်။
ဤဇာတ်တော်သည် ပညာရှိခြင်း၊ သတိရှိခြင်းနှင့် သတိပေးခြင်းတို့၏ အရေးပါပုံကို သင်ကြားပေးသည်။ အခြားသူများ၏ အကြံဉာဏ်ကို နားထောင်ခြင်းသည် အန္တရာယ်မှ ကင်းလွတ်စေသည်။
— In-Article Ad —
ပညာရှိခြင်းနှင့် သတိရှိခြင်းသည် အန္တရာယ်ကို ကာကွယ်ပေးသည်။ အခြားသူများ၏ အကြံဉာဏ်ကို နားထောင်ခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။
ပါရမီ: ပညာ
— Ad Space (728x90) —
37Ekanipātaသမုဒ္ဒရာနှင့် မျောက်မင်း ရှေးသောအခါက ဘုရားအလောင်းတော်သည် မျောက်မင်းအဖြစ် ထေရ်ကြီးဝါကြီး ဖြစ်တော်မူ၏...
💡 ဤဇာတ်တော်မှ သင်ခန်းစာယူရသည်မှာ အသိဉာဏ်၊ သတ္တိ၊ မေတ္တာ၊နှင့် အနစ်နာခံမှုတို့သည် အလွန်အရေးကြီးကြောင်း သိရသည်။ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသည် မိမိ၏ အကျိုးကို မကြည့်ဘဲ အပေါင်းအဖော်တို့၏ အကျိုးကို ရှေးရှုရမည်။ သဘာဝတရားကို လေးစားပြီး သတိတရားနှင့် နေထိုင်ရမည်။ အခက်အခဲများ ကြုံတွေ့ရသော်လည်း မကြောက်မရွံ့ ရင်ဆိုင်ပြီး မိမိ၏ တာဝန်ကို ကျေပွန်အောင် ထမ်းဆောင်ရမည်။
498Pakiṇṇakanipātaဉာဏ်တော်ရှင်မြင်းလေညှင်းမွှေးညှင်းတိုက်ခတ်နေသော မြက်ခင်းပြင်ကျယ်ကြီးတစ်ခုတွင် တောမြင်းအုပ်ကြီးတစ်အုပ...
💡 အကောင်းဆုံးခေါင်းဆောင်တစ်ဦးသည် အခြားသူများအပေါ် သနားကြင်နာမှု၊ မေတ္တာနှင့် စာနာစိတ်တို့ရှိရန် အရေးကြီးဆုံးဖြစ်သည်။
402Sattakanipātaခြင်္သေ့မင်းအဖြစ် ဗောဓိသတ်ရှေးသောအခါက မဂဒ၄ပြည်၌ အာစရိယမင်းဟု အမည်ရသော မင်းတစ်ပါး အုပ်စိုးတော်မူသည်။ ...
💡 ခေါင်းဆောင်ကောင်းတစ်ဦး၏ သတ္တိနှင့် ကိုယ်ကျိုးစွန့်မှုသည် မိမိနောက်လိုက်များအား ဘေးရန်မှ ကာကွယ်ပေးနိုင်ပြီး ရန်သူကိုပင် လေးစားကြည်ညိုစေနိုင်သည်။
312Catukkanipātaကျားဖြူမင်း၏ ဥပဒေ ကမ္ဘာဦးကာလ၊ မဟာသမုဒ္ဒရာကြီး၏ အလယ်တွင် တည်ရှိသော 'ရတနာကျွန်း' ဟူသော သမုဒ္ဒရာကျွန်း...
💡 တရားမျှတမှုနှင့် အင်အားကို ပူးပေါင်းအသုံးပြုခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။
318Catukkanipātaသုနကဇာတ်ရှေးရှေးတုန်းက မဂဓတိုင်းပြည်တွင် သုနက မည်သော ခွေးတစ်ကောင် ရှိခဲ့သည်။ ထိုခွေးကား အလွန်ဆင်းရဲန...
💡 သစ္စာစောင့်သိမှုနှင့် ရဲစွမ်းသတ္တိသည် အခက်အခဲကို ကျော်လွှားစေသည်။
144Ekanipātaမေတ္တာရှင်ငါး ကမ္ဘာလောကကြီး၌ ဖြစ်တည်လာခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်များအနက် ကောင်းမြတ်လှသည့် တရားဓမ္မများကို အ...
💡 မိမိကိုယ်ကို မစောင့်ရှောက်ဘဲ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကျိုးမရှိနိုင်။ မိမိကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်ပြီးမှ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကောင်းဆုံး ဖြစ်၏။
— Multiplex Ad —