သမာဓိရှိသော ကြိုးကြာ

သမာဓိရှိသော ကြိုးကြာ

ကဿပဘုရားရှင်၏ သာသနာတော်အခါက ဖြစ်၏။ ဟိမဝန္တာတောကြီး၏ အရှေ့တောင်အရပ်တွင် ကြီးမားလှသော ရေကန်ကြီးတစ်ကန် ရှိ၏။ ထိုရေကန်ကြီးတွင် ကြိုးကြာအုပ်တစ်အုပ် နေထိုင်လေ. ထိုကြိုးကြာအုပ်၏ ခေါင်းဆောင်ကား အလွန်သမာဓိနှင့် ပြည့်စုံပြီး အလွန်အေးချမ်းသူ ဖြစ်လေ. သူ၏ နာမည်ကား သမာဓိကြိုးကြာ ဟု ခေါ်လေ.

တစ်နေ့သ၌ သမာဓိကြိုးကြာသည် သူ၏ ကြိုးကြာအုပ်နှင့် အတူ ရေကန်ကြီးတွင် ငါးဖမ်းဆီးနေခိုက်၊ အဝေးမှ အလွန်ထူးဆန်းသော အသံကြီးကို ကြားရလေ. ထိုအသံကား အချင်းချင်း ရန်ခိုက်မှု၊ အလုအယက် ပြုလုပ်မှု တို့ကြောင့် ထွက်ပေါ်လာသော အသံဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်လေ. သူသည် အသံလာရာသို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားရာ မြင်တွေ့ရသည်ကား အလွန်ကြေကွဲဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းပင်.

ထိုအရပ်၌ ကြိုးကြာအုပ်တစ်အုပ်နှင့် ငါးဖမ်းသမားတစ်ယောက်တို့ အပြင်းအထန် ရန်ခိုက်နေကြ၏. ကြိုးကြာတို့ကား သူတို့၏ အတောင်ပံများနှင့် နှုတ်သီးများဖြင့် ရန်ခိုက်နေကြပြီး ငါးဖမ်းသမားကား သူ၏ ပိုက်ကွန်နှင့် ဓားများဖြင့် ရန်ခိုက်နေကြ. နှစ်ဖက်စလုံးတွင်လည်း ဒဏ်ရာရရှိသူများ၊ သေဆုံးသူများ ရှိနေကြ၏. သမာဓိကြိုးကြာ၏ စိတ်နှလုံး၌ သနားကရုဏာစိတ်များ ထောင်းထောင်းထလာလေ.

“အချင်းတို့၊ အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ရန်ခိုက်ကြသနည်း. အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်နေခြင်းသည် ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း.” သမာဓိကြိုးကြာက သာယာသော အသံဖြင့် မေးလေ.

ကြိုးကြာဘုရင်က ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။ “ကြိုးကြာမင်း၊ မင်း နားမလည်ပါဘူး. သူတို့က ငါတို့ရဲ့ နယ်မြေကို ကျူးကျော်လာတာ. ငါတို့ အသက်ရှင်ဖို့ အတွက် တိုက်ရမှာပဲ.”

ငါးဖမ်းသမားကလည်း မကျေနပ်စွာ ပြောသည်။ “မဟုတ်ပါဘူး ရှင်ဘုရင်. သူတို့က ငါတို့ရဲ့ ငါးတွေကို ခိုးယူနေတာ. ငါတို့က မပေးနိုင်လို့ သူတို့က အတင်းဝင်လာတာ.”

သမာဓိကြိုးကြာသည် နှစ်ဖက်လုံး၏ အကြောင်းပြချက်များကို နားထောင်ပြီးနောက် ဤပြဿနာ၏ အရင်းခံမှာ အရင်းခံသော အရင်းအမြစ်မှ မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်လေ. သူသည် သူ၏ ကြီးမားလှသော အတောင်ပံများကို ဖြန့်ကာ နှစ်ဖက်စလုံး၏ အလယ်သို့ ပျံသန်းသွားလေ. သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော သမာဓိရောင်ခြည်တော်များက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွား.

“အချင်းချင်း ရန်ခိုက်နေခြင်းသည် မည်သည့်အကျိုးမှ မပေးနိုင်. အချင်းချင်း သနားကြင်နာခြင်း၊ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကူညီခြင်းသည်သာ ကောင်းမြတ်သော အကျိုးကို ပေးမည်.” သမာဓိကြိုးကြာက သူ၏ ဉာဏ်အမြင်နှင့် ပြည့်စုံသော စကားများကို ပြောလေ.

“အို ကြိုးကြာမင်း၊ မင်း ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ငါတို့က အတ္တကို ရှေ့တန်းတင်ပြီး အချင်းချင်း ဒုက္ခပေးနေမိပါလား.” ကြိုးကြာဘုရင်က ပြော.

“ဟုတ်ပါတယ်။ ဒီလိုပဲ ငါတို့ ငါးဖမ်းသမားတွေလည်း အချင်းချင်း မေတ္တာထားသင့်ပါတယ်။” ငါးဖမ်းသမားကလည်း ထောက်ခံ.

သမာဓိကြိုးကြာ၏ သမာဓိရောင်ခြည်တော်နှင့် ပြည့်စုံသော စကားများကြောင့် နှစ်ဖက်စလုံး၏ ရန်ငြိုးအတ္တများ လျော့ပါးသွားလေ. ကြိုးကြာဘုရင်နှင့် ငါးဖမ်းသမားတို့သည် သမာဓိကြိုးကြာ၏ ရှေ့မှောက်၌ ဦးညွှတ်ကြလေ.

“ကြိုးကြာမင်းကြီး၊ အရှင်မင်းကြီး၏ သမာဓိကြောင့် ငါတို့ အချင်းချင်း နားလည်မှု ရရှိခဲ့ပါပြီ. ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ရှင်.” ကြိုးကြာဘုရင်က ပြော.

“ဟုတ်ပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီး၏ တရားစကားကြောင့် ငါတို့၏ အမုန်းတရားများ ကင်းစင်သွားပါပြီ.” ငါးဖမ်းသမားကလည်း ထောက်ခံ.

ထိုနေ့မှစ၍ သမာဓိကြိုးကြာ၏ သမာဓိကြောင့် ကြိုးကြာနှင့် ငါးဖမ်းသမားတို့သည် အေးချမ်းစွာ အတူယှဉ်တွဲ နေထိုင်ကြလေတော့. သူတို့သည် အချင်းချင်း ကူညီဖေးမကြပြီး ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်ကြလေ. သမာဓိကြိုးကြာသည် သူ၏ သမာဓိကြောင့် သူ၏ ကြိုးကြာအုပ်ကို အေးချမ်းစွာ အုပ်ချုပ်ခဲ့လေ.

တစ်နေ့သ၌ သမာဓိကြိုးကြာသည် သူ၏ ကြိုးကြာအုပ်နှင့် အတူ ရေကန်ကြီးတွင် ငါးဖမ်းဆီးနေခိုက်၊ အလွန်ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသော ကလေးငယ်တစ်ယောက်ကို တွေ့ရလေ. ထိုကလေးငယ်ကား အလွန်အစားအစာ ရှာမရသဖြင့် အလွန်စိတ်ဓာတ်ကျနေ၏. သမာဓိကြိုးကြာသည် ထိုကလေးငယ်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ သမာဓိကြောင့် အလွန်သနားကရုဏာစိတ် ဖြစ်ပေါ်လေ.

“အို ကလေးငယ်၊ မင်း အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသနည်း.” သမာဓိကြိုးကြာက မေးလေ.

ကလေးငယ်က ငိုရှိုက်လျက် ပြန်ဖြေသည်။ “အို ကြိုးကြာမင်း၊ ကျွန်တော်မျိုး အလွန် ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုး အစားအစာ ရှာမရလို့ပါ။”

သမာဓိကြိုးကြာသည် သူ၏ သမာဓိကြောင့် ကလေးငယ်ကို ကူညီပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ. သူသည် သူ၏ ငါးများကို ကလေးငယ်အား ပေးလိုက်လေ.

“အို ကလေးငယ်၊ မင်း အစားအစာကို စားသောက်ပါ။ ငါ မင်းကို ကူညီပေးနိုင်တာ ဒီလောက်ပဲ ရှိ.”

ကလေးငယ်သည် သမာဓိကြိုးကြာ၏ ငါးများကို စားသောက်ပြီးနောက် အလွန် ဝမ်းသာသွားလေ.

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကြိုးကြာမင်း။ မင်းရဲ့ သမာဓိကြောင့် ကျွန်တော်မျိုး အသက်ရှင်ခွင့် ရပါပြီ.”

ထိုနေ့မှစ၍ သမာဓိကြိုးကြာသည် သူ၏ သမာဓိကြောင့် အလွန် သနားစရာ ကောင်းသော သတ္တဝါများအား ကူညီဖေးမပေးခဲ့လေ. သူသည် သူ၏ သမာဓိကို ဘယ်တော့မှ မစွန့်လွှတ်ဘဲ အေးချမ်းစွာ အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့လေ.