
ပရိသတ်အပေါင်းတို့၊ ယနေ့အခါ ဘုရားရှင်တို့၏ မြတ်သောတရားတော်မြားကို နာယူကြရသည့်အချိန်အခါသမယတွင်၊ ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်တိုင် ဟောကြားတော်မူခဲ့ဖူးသော ရှေးပရိနိဗ္ဗာန်မတိုင်မီ ဘဝတစ်ပါး၌ ကျင့်တော်မူခဲ့သော အနန္တနရိယဇာတ်တော်ကို တင်ပြပါမည်။ ဤဇာတ်တော်သည် သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော ဘုရားရှင်တို့၏ အလွန်တရာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျင့်တော်မူခဲ့ရသော ဘဝအဆက်ဆက် တို့အနက် တစ်ပါးအပါးဖြစ်ပေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မဟာသက္ကရာဇ် ကာလ၌၊ မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ မင်းအပေါင်းတို့၏ အကြီးအကဲဖြစ်တော်မူသော မင်းကြီးတစ်ပါးသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်ရှိနေလေသည်။ ထိုမင်းကြီးကား၊ ယခင်ဘဝ၌ မင်းအဖြစ်ကို ရရှိခဲ့သော်လည်း၊ စည်းစိမ်ကို စွန့်လွှတ်၍ သီလကို မစောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်သည့် အကျင့်နှောင့်၊ အလွန်တရာ အကုသိုလ်များစွာကို ပြုခဲ့သောကြောင့်၊ ဤဘဝ၌ ဤသို့ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်ရလေသည်။
ထိုမင်းကြီးသည် နန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်လာသော ရဟန်းတစ်ပါးကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်လျက်၊ “အမောင် ရဟန်း၊ သင့်အဖို့ ဘာမှမရှိ၊ မည်သည့်အကျိုးမှမရှိ၊ မည်သည့်အကျိုးမှမရ၊ မည်သည့်အကျိုးမှမရ။” ဟု စော်ကားပြောဆိုလေသည်။ ထိုအခါ ရဟန်းသည်လည်း စိတ်မပျက်၊ မြတ်သောတရားကို ဟောကြားတော်မူသည့် ဘုရားရှင်ကို အောက်မေ့သတိရလျက်၊ “မင်းကြီး၏ အမိန့်တော်ကို အကျွန်ုပ် နာယူပါ၏။ သို့သော် မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ မသိနားမလည်၊ အလွန်တရာ မိုက်မဲသူဖြစ်ပါ၏။” ဟု ပြန်လည်ပြောဆိုလေသည်။
မင်းကြီးသည် ရဟန်း၏စကားကို ကြားလျှင်၊ အလွန်တရာ စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်လျက်၊ ရဟန်းကို အလွန်တရာ နာကျင်အောင် ဆုံးမရနင်းခွဲ ပစ်လိုက်လေသည်။ ထိုအခါ ရဟန်းသည်လည်း နာကျင်စွာ လဲကျသွားလေသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်ရှိလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် ဤအကြောင်းကို ကြားသိတော်မူလျှင်၊ သနားကရုဏာတော်ဖြင့်၊ မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် ယခင်ဘဝ၌ အလွန်တရာ မိုက်မဲစွာ ပြုခဲ့သောကြောင့် ယခုဘဝ၌ ဤသို့ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်ရလေသည်။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ် အလွန်တရာ မသိနားမလည်ခဲ့ပါ၊ အကျွန်ုပ်ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ ဘုရားရှင်။” ဟု တောင်းပန်လေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ခွင့်လွှတ်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမူ၊ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် ဆင်းရဲဒုက္ခမှ ကင်းလွတ်၍ နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရား၏ မိန့်တော်ကို ကြားလျှင်၊ အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်၍၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
တနေ့သ၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။ သူ၏အကျင့်ကောင်းကြောင့်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကင်းလွတ်သွားလေသည်။ သူသည် အလွန်တရာ စည်းစိမ်ယုတ်လျက်၊ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်လေသည်။
အခါတစ်ပါး၌၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်နေစဉ်၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးထံသို့ ကြွတော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားကို မြင်လျှင်၊ အလွန်တရာ ကြည်ညိုလေးစားလျက်၊ “ဘုရားရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှစ၍ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ပါမည်။” ဟု ကတိပြုလေသည်။
မြတ်စွာဘုရားသည် မင်းကြီးကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူ၍၊ “မင်းကြီး၊ သင်သည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်ရှောက်၊ တရားကို ကျင့်သုံး အကျင့်မှန်၊ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်နေပါပြီ။ သင်သည် ယခုဘဝ၌ပင် နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်ရှိနိုင်ပါ၏။” ဟု မိန့်တော်မူလေသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍၊ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ သီလကို စောင့်ထိန်း မစောင့်
— In-Article Ad —
ရိုးသားခြင်းနှင့် အမှန်တရားသည် အခက်အခဲများကို ကျော်လွှားစေပြီး ချစ်ခင်လေးစားမှုကို ရရှိစေသည်။
ပါရမီ: သစ္စာပါရမီ
— Ad Space (728x90) —
194Dukanipātaသမုဒ္ဒကုကၠဳလဇာတ္ ရှေးလွန်လေသောအခါ ကာသိတိုင်း ပဒေသာမင်း မင်းပြုအုပ်ချုပ်သော ဝေရဉ္ဇမြို့၌ ပုဏ္ဏားတစ်ဦး...
💡 မာန်မာနကြီးခြင်းသည် အန္တရာယ်သို့ ဦးတည်စေသည်။
286Tikanipātaကၨၨၨၨၨ-ဇာတ်ရှေးရှေးအခါက ကာသိတိုင်း၊ သာဝတၑိမြို့တော်၌ ဘုရင်တစ်ပါး စိုးစံတော်မူ၏။ ထိုဘုရင်ကား အလွန်မင်...
💡 အနစ်နာခံသော သတ္တိသည် မတရားမှုကို အနိုင်ယူနိုင်သည်။
76Ekanipātaကုက္ကုရုဇာတ်တော် ရှေးရှေးအခါက သာဝတ္ထိပြည်၌ ကုက္ကုရု မင်းမည်သော မင်းတစ်ပါး စိုးစံတော်မူခဲ့ပါသည်။ ထိုမ...
💡 ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ခြင်းသည် ကောင်းမွန်သော အကျိုးဆက်များကို ပေးစွမ်းပါသည်။
195Dukanipātaစူဠကုကၠဳလဇာတ္ ရှေးလွန်လေသောအခါ ကာသိတိုင်း ပဒေသာမင်း မင်းပြုအုပ်ချုပ်သော ဝေရဉ္ဇမြို့၌ ပုဏ္ဏားတစ်ဦးသည်...
💡 မာန်မာနကြီးခြင်းသည် အန္တရာယ်သို့ ဦးတည်စေသည်။
164Dukanipātaသစ္စာရှိသောကြက်တူန်းငှက် ထဝ ...
💡 သစ္စာတရားသည် အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာဖြစ်ပြီး၊ မိမိ၏ ဆရာသမား သို့မဟုတ် အရှင်သခင်အပေါ် သစ္စာရှိခြင်းသည် ချီးကျူးထိုက်သော ဂုဏ်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်။
226Dukanipātaမဟာကောသိယနှင့် ဥဒေါင်း အ...
💡 ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် သစ္စာတရားသည် အောင်မြင်မှု၏ အဓိကသော့ချက်များ ဖြစ်သည်။
— Multiplex Ad —