
ရှေးအခါက မဂ်ဓတိုင်း၌ မင်းတစ်ပါး ရှိလေသည်။ မင်းကြီးသည် တရားသဖြင့် အုပ်ချုပ်သော်လည်း သူ့တွင် သားတော်မရှိသဖြင့် စိုးရိမ်ပူပန်နေလေသည်။ တစ်ညသန်းခေါင်ယံ၌ မင်းကြီးသည် နန်းတော်ပြတင်းပေါက်မှ လမင်းကြီးကို ကြည့်ရှုရင်း အတွေးအမျိုးမျိုး ဝင်လာသည်။
မင်းကြီး၏ အိပ်မက်ထဲသို့ နတ်မင်းကြီး ပေါ်လာပြီး “မင်းကြီး၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ငါသိ၏။ သို့သော် မင်းကြီးသည် မင်းသမီးတစ်ဦးကို ရရှိလိမ့်မည်။ ထိုမင်းသမီးသည် မင်းကြီး၏ အဆက်အနွယ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်” ဟု မိန့်ကြားတော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် အိပ်မက်နိုးသောအခါ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ကာ နန်းတော်အပြင်သို့ ထွက်၍ လှည့်လည်ကြည့်ရှုသည်။
လမ်းခရီးတွင် မင်းကြီးသည် ရွှေရောင်တောက်ပနေသော ဆင်ဖြူတစ်ကောင်ကို တွေ့မြင်လေသည်။ ထိုဆင်ဖြူသည် မင်းကြီး၏ နန်းတော်သို့ ဦးတည်ကာ လျှောက်သွားလေသည်။ မင်းကြီးသည် ထိုဆင်ဖြူကို မင်း၏အမှတ်လက္ခဏာဟု ယူဆကာ နန်းတော်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။
မကြာမီပင် နန်းတော်သို့ ရွှေရောင်တောက်ပနေသော နဂါးတစ်ကောင် ရောက်ရှိလာလေသည်။ နဂါးသည် မင်းကြီး၏ နန်းတော်ရှေ့၌ ရစ်ခွေကာ နေလေသည်။ မင်းကြီးသည် ထိုနဂါးကို မင်း၏အမှတ်လက္ခဏာဟု ယူဆကာ နန်းတော်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ မင်းကြီးသည် မင်းသမီးတစ်ဦးကို မွေးဖွားခဲ့လေသည်။
မင်းသမီးသည် အရွယ်ရောက်လာသောအခါ အလွန်လှပသော်လည်း စိတ်ထားကြမ်းတမ်းသော မိန်းမပျိုတစ်ဦး ဖြစ်လာလေသည်။ မင်းကြီးသည် သမီးဖြစ်သူအတွက် မင်းသားတစ်ဦးကို ရှာဖွေပေးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့လေသည်။ မင်းကြီးသည် မင်းသားအများအပြားကို စုံစမ်းသော်လည်း မင်းသမီး၏ စိတ်ကြမ်းတမ်းမှုကြောင့် မည်သူကမျှ လက်မထပ်ဝံ့ကြချေ။
တစ်နေ့သ၌ မင်းကြီးသည် မင်းသမီးကို ပညာသင်ကြားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့လေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ပညာရှိတစ်ဦးက မင်းကြီးကို အကြံဉာဏ်ပေးလေသည်။ “မင်းကြီး၊ မင်းသမီးကို ပညာသင်ကြားပေးပါက သူမ၏ စိတ်ထား ပြောင်းလဲလာနိုင်သည်” ဟု ပြောလေသည်။ မင်းကြီးသည် ထိုအကြံဉာဏ်ကို လက်ခံကာ မင်းသမီးကို ပညာသင်ကြားပေးလေသည်။
မင်းသမီးသည် ပညာသင်ကြားရင်း နူးညံ့သိမ်မွေ့သော စိတ်ထားကို ပိုင်ဆိုင်လာလေသည်။ သူမသည် စာပေကိုလည်း တတ်မြောက်သော်လည်း အနုပညာကိုလည်း ကျွမ်းကျင်လေ။ သူမ၏ အလှအပနှင့် ပညာသိကို ကြားသိရသော မင်းသားများစွာသည် သူမကို လက်ထပ်ရန် လာရောက်တောင်းရမ်းကြလေသည်။ မင်းကြီးသည် သမီးဖြစ်သူ၏ သဘောဆန္ဒကို မေးမြန်းပြီး မင်းသားတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ပေးလေသည်။
မင်းသမီးသည် မင်းသားနှင့် ပျော်ရွှင်စွာ အိမ်ထောင်ပြုကာ သားသမီးများစွာကို မွေးဖွားခဲ့လေသည်။ သူမသည် မိဖုရားအဖြစ် တရားသဖြင့် အုပ်ချုပ်ပြီး ပြည်သူပြည်သားများ၏ ချစ်ခင်လေးစားမှုကို ခံရလေသည်။
ဤဇာတ်တော်တွင် ဘုရားလောင်းသည် မင်းသမီးအဖြစ် ပါဝင်ခဲ့သည်။ မင်းသမီးသည် ပညာမရှိသဖြင့် စိတ်ကြမ်းတမ်းသော်လည်း ပညာသင်ကြားပြီးနောက် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော စိတ်ထားကို ပိုင်ဆိုင်လာလေသည်။ ဤဇာတ်တော်သည် ပညာ၏အရေးကြီးပုံကို ဖော်ပြသည်။ ပညာသည် လူတစ်ဦး၏ စိတ်ထားကို ပြောင်းလဲစေနိုင်ပြီး ဘဝကို ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် ပြုလုပ်ပေးနိုင်သည်။
— In-Article Ad —
ပညာသည် လူတစ်ဦး၏ စိတ်ထားကို ပြောင်းလဲစေပြီး ဘဝကို ပိုမိုကောင်းမွန်စေသည်။
ပါရမီ: ပညာ (Wisdom)
— Ad Space (728x90) —
145Ekanipātaမေတ္တာရှင်မျောက် အခါတစ်ပါး၊ ဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ ရှင်သ...
💡 မေတ္တာကရုဏာသည် အလွန်အင်အားကြီးသော အကျင့်တရား ဖြစ်၏။ မေတ္တာတရားဖြင့် သတ္တဝါအပေါင်းကို ချစ်ခင်စောင့်ရှောက်လျှင်၊ မည်သည့် ရန်သူကိုမဆို အောင်မြင်နိုင်၏။ အချင်းချင်း ချစ်ခင်ညီညွတ်ခြင်းသည် တော၊ တောင်၊ ကျေးရွာ၊ မြို့ပြ အားလုံးကို အေးချမ်းသာယာစေ၏။
355Pañcakanipātaအမှန်တရားကို မြင်သောငါး အလွန်အသင်္ချေကာလ ရှေးရှေးတုန်းက၊ ဘုရားအလောင်းတော်သည် ငါးတစ်ကောင်အဖြစ်သ...
💡 အမှန်တရားကို မြင်သောသူသည် မည်သည့်အခါမျှ မိမိကိုယ်ကို ချီးကျူးဂုဏ်တင်ခြင်း မပြု။ ကိုယ်ကို ချီးကျူးဂုဏ်တင်ခြင်းသည် မောဟတရား၏ အကျိုးဆက် ဖြစ်သည်။ အမှန်တရားကို သိမြင်မှသာ မောဟတရားမှ ကင်းလွတ်နိုင်ပေသည်။
427Navakanipātaသီတင်းသုံးဖက်ခေတ်တွင် သာဝတ္ထိမြို့တော်၌ သုနက္ခတ္တအမည်ရှိသော သူဌေးတစ်ဦးသည် များစွာသောစည်းစိမ်ဥစ္စာကို...
💡 ပြဿနာများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သည်းခံခြင်းနှင့် မေတ္တာတရားသည် အင်အားအကြီးဆုံး လက်နက်ဖြစ်ပြီး ကျွန်ုပ်တို့၏ မျှော်လင့်ချက်ထက်သာလွန်သော ရလဒ်များကို ရရှိစေနိုင်သည်။
364Pañcakanipātaမဟာကပိဇာတ် (The Great Monkey) မြတ်စွာဘုရားရှင် သက်တော်ရှည်တော်စဉ်အခါက၊ သာဝတ္ထိပြည်၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတေ...
💡 အချင်းချင်း ကူညီခြင်းသည် အလွန်အကျိုးရှိသည်။ မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရ လေးပါးကို ကျင့်သုံးခြင်းသည် အလွန်အကျိုးရှိသည်။
380Chakkanipātaနွားလား နှင့် ခြင်္သေ့ သည်ခေတ်တစ်ခေတ်က ဖြစ်သည်။ ပဒေသရာဇ်မင်းများ စိုးမိုးအုပ်ချုပ...
💡 အင်အားကြီးခြင်းသည် ကောင်းသော်လည်း၊ သတ္တိနှင့် တရားမျှတမှုသည် ပိုမိုအရေးကြီးသည်။
334Catukkanipātaသနားတတ်သော ခြင်္သေ့မင်း ပကတိသစ္စာ၊ သီလဂုဏ်၊ ပညာဂုဏ် နှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော ဘုရားရှင်တို့ကား ခပ်သိမ...
💡 “အကြင်သူသည် သနားတတ်၏၊ ကြင်နာတတ်၏၊ သူတစ်ပါး၏ ဒုက္ခကို မိမိ၏ ဒုက္ခကဲ့သို့ ခံစားတတ်၏။ ထိုသူကား အလွန်ပင် မြတ်သော သူဖြစ်သည်။ ထိုသူကား အခြားသူတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို ရှေးရှုပြု၏။ “အကျိုးမဲ့ အကျိုးကို မမျှော်ကိုး”။ မေတ္တာ၊ ကရုဏာတရားကို ပွားများသောသူသည် အလွန်ပင် ကောင်းသော ဘဝကို ရရှိမည်။
— Multiplex Ad —