
ရှေးအခါက မဂ်ဓတိုင်း၌ မင်းတစ်ပါး ရှိလေသည်။ မင်းကြီးသည် တရားသဖြင့် အုပ်ချုပ်သော်လည်း သူ့တွင် သားတော်မရှိသဖြင့် စိုးရိမ်ပူပန်နေလေသည်။ တစ်ညသန်းခေါင်ယံ၌ မင်းကြီးသည် နန်းတော်ပြတင်းပေါက်မှ လမင်းကြီးကို ကြည့်ရှုရင်း အတွေးအမျိုးမျိုး ဝင်လာသည်။
မင်းကြီး၏ အိပ်မက်ထဲသို့ နတ်မင်းကြီး ပေါ်လာပြီး “မင်းကြီး၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ငါသိ၏။ သို့သော် မင်းကြီးသည် မင်းသမီးတစ်ဦးကို ရရှိလိမ့်မည်။ ထိုမင်းသမီးသည် မင်းကြီး၏ အဆက်အနွယ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်” ဟု မိန့်ကြားတော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် အိပ်မက်နိုးသောအခါ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ကာ နန်းတော်အပြင်သို့ ထွက်၍ လှည့်လည်ကြည့်ရှုသည်။
လမ်းခရီးတွင် မင်းကြီးသည် ရွှေရောင်တောက်ပနေသော ဆင်ဖြူတစ်ကောင်ကို တွေ့မြင်လေသည်။ ထိုဆင်ဖြူသည် မင်းကြီး၏ နန်းတော်သို့ ဦးတည်ကာ လျှောက်သွားလေသည်။ မင်းကြီးသည် ထိုဆင်ဖြူကို မင်း၏အမှတ်လက္ခဏာဟု ယူဆကာ နန်းတော်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။
မကြာမီပင် နန်းတော်သို့ ရွှေရောင်တောက်ပနေသော နဂါးတစ်ကောင် ရောက်ရှိလာလေသည်။ နဂါးသည် မင်းကြီး၏ နန်းတော်ရှေ့၌ ရစ်ခွေကာ နေလေသည်။ မင်းကြီးသည် ထိုနဂါးကို မင်း၏အမှတ်လက္ခဏာဟု ယူဆကာ နန်းတော်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ မင်းကြီးသည် မင်းသမီးတစ်ဦးကို မွေးဖွားခဲ့လေသည်။
မင်းသမီးသည် အရွယ်ရောက်လာသောအခါ အလွန်လှပသော်လည်း စိတ်ထားကြမ်းတမ်းသော မိန်းမပျိုတစ်ဦး ဖြစ်လာလေသည်။ မင်းကြီးသည် သမီးဖြစ်သူအတွက် မင်းသားတစ်ဦးကို ရှာဖွေပေးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့လေသည်။ မင်းကြီးသည် မင်းသားအများအပြားကို စုံစမ်းသော်လည်း မင်းသမီး၏ စိတ်ကြမ်းတမ်းမှုကြောင့် မည်သူကမျှ လက်မထပ်ဝံ့ကြချေ။
တစ်နေ့သ၌ မင်းကြီးသည် မင်းသမီးကို ပညာသင်ကြားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့လေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ပညာရှိတစ်ဦးက မင်းကြီးကို အကြံဉာဏ်ပေးလေသည်။ “မင်းကြီး၊ မင်းသမီးကို ပညာသင်ကြားပေးပါက သူမ၏ စိတ်ထား ပြောင်းလဲလာနိုင်သည်” ဟု ပြောလေသည်။ မင်းကြီးသည် ထိုအကြံဉာဏ်ကို လက်ခံကာ မင်းသမီးကို ပညာသင်ကြားပေးလေသည်။
မင်းသမီးသည် ပညာသင်ကြားရင်း နူးညံ့သိမ်မွေ့သော စိတ်ထားကို ပိုင်ဆိုင်လာလေသည်။ သူမသည် စာပေကိုလည်း တတ်မြောက်သော်လည်း အနုပညာကိုလည်း ကျွမ်းကျင်လေ။ သူမ၏ အလှအပနှင့် ပညာသိကို ကြားသိရသော မင်းသားများစွာသည် သူမကို လက်ထပ်ရန် လာရောက်တောင်းရမ်းကြလေသည်။ မင်းကြီးသည် သမီးဖြစ်သူ၏ သဘောဆန္ဒကို မေးမြန်းပြီး မင်းသားတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ပေးလေသည်။
မင်းသမီးသည် မင်းသားနှင့် ပျော်ရွှင်စွာ အိမ်ထောင်ပြုကာ သားသမီးများစွာကို မွေးဖွားခဲ့လေသည်။ သူမသည် မိဖုရားအဖြစ် တရားသဖြင့် အုပ်ချုပ်ပြီး ပြည်သူပြည်သားများ၏ ချစ်ခင်လေးစားမှုကို ခံရလေသည်။
ဤဇာတ်တော်တွင် ဘုရားလောင်းသည် မင်းသမီးအဖြစ် ပါဝင်ခဲ့သည်။ မင်းသမီးသည် ပညာမရှိသဖြင့် စိတ်ကြမ်းတမ်းသော်လည်း ပညာသင်ကြားပြီးနောက် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော စိတ်ထားကို ပိုင်ဆိုင်လာလေသည်။ ဤဇာတ်တော်သည် ပညာ၏အရေးကြီးပုံကို ဖော်ပြသည်။ ပညာသည် လူတစ်ဦး၏ စိတ်ထားကို ပြောင်းလဲစေနိုင်ပြီး ဘဝကို ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် ပြုလုပ်ပေးနိုင်သည်။
— In-Article Ad —
ပညာသည် လူတစ်ဦး၏ စိတ်ထားကို ပြောင်းလဲစေပြီး ဘဝကို ပိုမိုကောင်းမွန်စေသည်။
ပါရမီ: ပညာ (Wisdom)
— Ad Space (728x90) —
152Dukanipātaကျီးမင်းနှင့်ခွေးရှေးရှေးတုန်းက အလွန်ဆင်းရဲသော ကျေးရွာတစ်ရွာတွင် ကျီးကန်းအုပ်တစ်အုပ် နေထိုင်၏။ ထိုကျ...
💡 အင်အားကြီးမားရုံဖြင့် မလုံလောက်ပါ။ အချင်းချင်း ကူညီဖေးမခြင်းသည် မည်သည့်အန္တရာယ်ကိုမဆို ရင်ဆိုင်ကျော်လွှားနိုင်စေသည်။
503Pakiṇṇakanipātaမေဓာဝီဇာတ်တော် (မေဓာဝီဇာတ်) ၁။ ဇာတ်တော်အမည် မေဓာဝီဇာတ်တော် ၂။ ဇာတ်တော်အကျဉ်းချုပ် ဤမေဓာဝီဇာတ်တော...
149Ekanipātaငါးမင်းနှင့်ကျားရှေးရှေးအခါက ပဒေသရာဇ်တိုင်းကြီးတစ်ခုတွင် မဟာနဒီမြစ်ကြီးတစ်ခု စီးဆင်းလျက်ရှိ၏။ ထိုမြစ...
💡 အင်အားကြီးမားရုံဖြင့် မလုံလောက်ပါ။ ဥာဏ်ပညာနှင့် ပြည့်စုံမှသာ ဘဝခရီးကို အောင်မြင်စွာ သွားနိုင်မည်။ အပြန်အလှန် ကူညီဖေးမခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။
207Dukanipātaမာတင်္ဂ ဇာတ်တော်ရှေးတစ်ခါတုန်းက မာတင်္ဂ အမည်ရသော ပုဏ္ဏားတစ်ဦးသည် ဗာရာဏသီ ပြည်၌ နေထိုင်သည်။ ထိုပုဏ္ဏာ...
💡 မာန်မာနကြီးခြင်းသည် ပညာကို ဖုံးလွှမ်းစေပြီး၊ မေတ္တာတရားနှင့် သနားကရုဏာတို့သာ အမှန်တကယ် အရေးကြီးသည်။
82Ekanipātaဘုရားလောင်း ရွှေဖျံမင်းရှေးသောအခါက မြစ်ကြီးတစ်စင်း၏ ကမ်းပါး၌ ရွှေရောင်တောက်ပြောင်သော အမွေးအတောင်များ...
💡 အများအကျိုးအတွက် ကိုယ်ကျိုးစွန့်၍ ကူညီတတ်သော စိတ်သည် မြတ်သောတရားဖြစ်သည်။
285Tikanipātaအစ္ဆုကဇာတ် ဤသည်ကား အစ္ဆုကဇာတ် မည်ပါသည်။ ရှေးအခါက ဘုရားအလောင်းတော်သည် အစ္ဆုကမည်သော ကြက်မင်းဖြစ်တော်မ...
💡 ဤဇာတ်တော်မှ အရပ်ရပ်၌ ကြားနာရသော သူများသည် မောက်မာသော စိတ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး သနားကရုဏာတရားကို အလေးထားရန်နှင့် အခြားသူများ၏ လွတ်လပ်မှုကို လေးစားရန် သင်ခန်းစာရရှိကြသည်။ အထူးသဖြင့် အုပ်ချုပ်သူများအနေဖြင့် မိမိ၏ အာဏာကို အလွဲသုံးစားမပြုဘဲ ပြည်သူများ၏ သာယာအေးချမ်းရေးကို ရှေးရှုရန်မှာ အရေးကြီးလှသည်။
— Multiplex Ad —