ကြက်တူန်းငှက်အဂတိဇာတ်

ကြက်တူန်းငှက်အဂတိဇာတ်

ရှေးရှေးတုန်းက မြတ်ဗုဒ္ဓသည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည် သရက်ဥယျာဉ်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ်၊ မင်းကြီးသည် ဥယျာဉ်တော်သို့ လာရောက်၍ မင်းကြီး၏ ရွှေကျမ်းဂန်များတွင် ရေးသားထားသော အမင်္ဂလာ အဆောင်အအုံများကို လေ့လာတော်မူ၏။ ထိုအခါ သူသည် ကြက်တူန်းငှက်တစ်ကောင်ကို တွေ့မြင်ရသည်။ ထိုကြက်တူန်းငှက်သည် အလွန်တရာ လှပပြီး အလွန်တရာ ပညာရှိသည်။

မင်းကြီးသည် ကြက်တူန်းငှက်ကို ခေါ်၍ “အမောင်ကြက်တူန်းငှက်၊ မင်းသည် မည်သည့် အရပ်မှ လာသနည်း။ မင်း၌ မည်သည့် အတတ်ပညာ ရှိသနည်း။” ဟု မေးမြန်းတော်မူသည်။ ကြက်တူန်းငှက်က “အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် အလွန်တရာ ဝေးကွာသော အရပ်မှ လာခဲ့ပါသည်။ ကျွန်ုပ်၌ကား အလွန်တရာ ထူးခြားသော စွမ်းရည်များ ရှိပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် မင်းကြီး၏ အနာဂတ်ကို ဟောကိန်းထုတ်နိုင်ပါသည်။” ဟု ပြန်လည် လျှောက်တင်လေသည်။

မင်းကြီးသည် ကြက်တူန်းငှက်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အလွန်တရာ စိတ်ဝင်စားတော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ကြက်တူန်းငှက်ကို “အမောင်ကြက်တူန်းငှက်၊ မင်းသည် ငါ့၏ အနာဂတ်ကို ဟောကိန်းထုတ်နိုင်မည်လော။” ဟု မေးတော်မူသည်။ ကြက်တူန်းငှက်က “အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် မင်းကြီး၏ အနာဂတ်ကို သေချာပေါက် ဟောကိန်းထုတ်နိုင်ပါသည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်၏ ဟောကိန်းကို မင်းကြီးလက်ခံတော်မူရမည်။” ဟု ပြောဆိုလေသည်။

မင်းကြီးသည် ကြက်တူန်းငှက်၏ စကားကို လက်ခံတော်မူသည်။ ထို့နောက် ကြက်တူန်းငှက်သည် မင်းကြီးအား “အရှင်မင်းကြီး၊ မကြာမီ မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ မကောင်းသော အဖြစ်အပျက်နှင့် ကြုံတွေ့ရမည်။ မင်းကြီး၏ နန်းတော်သည် မီးလောင်မည် ဖြစ်၏။” ဟု ဟောကိန်းထုတ်လေသည်။

မင်းကြီးသည် ကြက်တူန်းငှက်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အလွန်တရာ စိတ်မကောင်းတော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ကြက်တူန်းငှက်ကို “အမောင်ကြက်တူန်းငှက်၊ မင်းသည် ငါ့ကို အဘယ်သို့ ကယ်တင်နိုင်မည်နည်း။” ဟု မေးတော်မူသည်။ ကြက်တူန်းငှက်က “အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် မင်းကြီး၏ နန်းတော်ကို မီးလောင်ခြင်းမှ ကယ်တင်နိုင်ပါသည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်၌ အလွန်တရာ အရေးကြီးသော အတောင်းအပန် ရှိပါသည်။” ဟု ပြောဆိုလေသည်။

မင်းကြီးသည် “အမောင်ကြက်တူန်းငှက်၊ မင်း၏ အတောင်းအပန်ကား အဘယ်နည်း။ ငါ မင်းအား ပြည့်စုံအောင် ဆောင်ရွက်ပေးမည်။” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ကြက်တူန်းငှက်က “အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် မင်းကြီး၏ နန်းတော်ကို မီးလောင်ခြင်းမှ ကယ်တင်နိုင်ပါသည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်၏ အစားအစာကို မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ ပိုမို၍ ပေးအပ်ရမည်။” ဟု တောင်းဆိုလေသည်။

မင်းကြီးသည် ကြက်တူန်းငှက်၏ တောင်းဆိုမှုကို လက်ခံတော်မူသည်။ ထို့နောက် ကြက်တူန်းငှက်သည် မင်းကြီးအား “အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် မင်းကြီး၏ နန်းတော်ကို မီးလောင်ခြင်းမှ ကယ်တင်နိုင်ပါသည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်၏ ဟောကိန်းကို မင်းကြီးသည် အလွန်တရာ စိတ်ရှည်စွာ နားထောင်ရမည်။” ဟု ပြောဆိုလေသည်။

မင်းကြီးသည် ကြက်တူန်းငှက်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အလွန်တရာ စိတ်ဆိုးတော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ကြက်တူန်းငှက်ကို “အမောင်ကြက်တူန်းငှက်၊ မင်းသည် အလွန်တရာ မိုက်မဲ၏။ မင်းသည် အဂတိလိုက်စားသူ ဖြစ်၏။ မင်းသည် ငါ့ကို မကောင်းသော ဟောကိန်းများ ပေးအပ်ပြီး ငါ့အား အလကား အကျိုးမယုတ်သော တောင်းဆိုမှုများ ပြုလုပ်နေ၏။” ဟု မိန့်တော်မူသည်။

ထို့နောက် မင်းကြီးသည် ကြက်တူန်းငှက်ကို အိမ်တော်မှ နှင်ထုတ်တော်မူသည်။ ကြက်တူန်းငှက်သည် အရှက်တကွဲ အကျိုးအရှုံးနှင့် ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားရသည်။

မြတ်ဗုဒ္ဓက ဤဇာတ်တော်ကို ဟောကြားပြီးနောက် “အဂတိလိုက်စားခြင်းသည် အလွန်တရာ ဆိုးရွားသော အကျင့်ဖြစ်၏။ မည်သူမဆို အဂတိလိုက်စားသူသည် အရှက်တကွဲ အကျိုးအရှုံးနှင့် ကြုံတွေ့ရမည်။ ထို့ကြောင့် အဂတိမလိုက်စားဘဲ တရားမျှတစွာ ကျင့်သုံးကြကုန်အံ့။” ဟု ဟောကြားတော်မူသည်။