ဘုရားလောင်း ဥဒိန်နရ

ဘုရားလောင်း ဥဒိန်နရ

ကမ္ဘာဦးခေတ်၊ အချိန်ကာလကား မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှည်လျားလှ၏။ ထိုအခါက နဂါးလောကီ၌ နဂါးမင်းအပေါင်းတို့၏ အားထားပြုရာ၊ နဂါးပြည်၏ အလှူအတန်း အကျင့်သီလတို့၌ ထိပ်တန်းမှ ရပ်တည်ခဲ့သော နဂါးမင်းတစ်ပါး ပွင့်တော်မူခဲ့ဖူးသည်။ ထိုနဂါးမင်းကား ဘုရားလောင်းတော် ဥဒိန်နရ ဖြစ်တော်မူသည်။

နဂါးပြည်၏ သမိုင်းတွင် ဥဒိန်နရ နဂါးမင်းသည် အလွန်ထင်ရှား၏။ နဂါးမင်း၏ မိဘဘက်မှ ဆွေတော်မျိုးတော် အပေါင်းတို့သည်လည်း နဂါးလောကီ၌ ဂုဏ်သတင်းကျော်စောသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ဥဒိန်နရ နဂါးမင်းကား ပို၍ပင် ထူးခြားသည်။ သာမန်နဂါးတို့၏ စိတ်နေစိတ်ထား၊ အပြုအမူတို့ကို ကျော်လွန်၍၊ မေတ္တာ ဂရုဏာ၊ ပညာ ဉာဏ်အလင်းတို့ဖြင့် ပြည့်စုံတော်မူသည်။

နဂါးပြည်၏ နန်းတော်ကြီးကား ရွှေငွေ ကျောက်သံ ပတ္တမြားတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်အပ်သည်၊ အလွန်တင့်တယ် မြင်သူတကာ စွဲမက်ဖွယ် ဖြစ်၏။ နန်းတော်အလယ်၌မူ ဥဒိန်နရ နဂါးမင်းသည် မိမိ၏ နဂါးမင်းအဖြစ်ကို ခံယူတော်မူရင်း၊ နဂါးပြည်သူ နဂါးသား အပေါင်းတို့၏ ကောင်းကျိုးကို အစဉ်မပြတ် ရှေးရှုတော်မူ၏။ ထီးနန်းအမွေကို ခံယူတော်မူသည်မှ စ၍ ဥဒိန်နရ နဂါးမင်းသည် ကိုယ်ကျင့်သီလကို အလွန်စောင့်စည်းတော်မူ၏။ အလှူအတန်းကိုလည်း အလွန်မွန်မြတ်စွာ ပြုတော်မူ၏။

တစ်နေ့သောအခါ၊ နဂါးပြည်၌ နဂါးမင်းအပေါင်းတို့ ပွဲသဘင် အစည်းအဝေး ကျင်းပကြသည်။ ထိုပွဲ၌ နဂါးမင်းအများအပြားတို့သည် မိမိတို့၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာ၊ တန်ခိုးအာဏာတို့ကို ကြွားဝါ ပြောဆိုကြသည်။

"ငါ၏ နဂါးပြည်ကား မည်သူမျှ မယှဉ်နိုင်၊ ရွှေငွေ ကျောက်သံ ပတ္တမြားတို့ကား အရင်းအနှီးပင် မကုန်နိုင်အောင် ရှိ၏။"

ဟု နဂါးမင်းတစ်ပါးက ပြောဆိုလေသည်။

"အသင်ကား ရွှေငွေကိုသာ ကြွားဝါသည်၊ ငါ၏ နဂါးပြည်ကား အလွန်တင့်တယ်သော နဂါးမေခလာမင်းသမီးကို ပိုင်ဆိုင်၏၊ မည်သူမျှ မတုနိုင်။"

ဟု အခြားနဂါးမင်းတစ်ပါးက ပြန်လည် ပြောဆိုလေသည်။

ထိုအခါ ဥဒိန်နရ နဂါးမင်းသည် မည်သည့်စကားမျှ မဆို။ မင်းပရိသတ်အပေါင်းတို့သည် ဥဒိန်နရ နဂါးမင်းကို မေးမြန်းကြကုန်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး ကိုယ်တော်မြတ်ကြီးကား အဘယ်ကြောင့် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုရပါသနည်း။ အသင်၏ နဂါးပြည်ကား အဘယ်သို့နည်း။"

ဟု မေးကြကုန်သည်။

ဥဒိန်နရ နဂါးမင်းသည် မေတ္တာအပြည့်ဖြင့် ပြုံးတော်မူလျက် မိန့်တော်မူသည်။

"အချင်း နဂါးမင်းအပေါင်းတို့၊ ငါကား ရွှေငွေကိုလည်း မကြွားဝါ၊ နန်းတော်အလှကိုလည်း မကြွားဝါ၊ မေခလာမင်းသမီးကိုလည်း မကြွားဝါ။ ငါကား အလှူအတန်းကိုသာ အမြတ်တနိုး ထား၏။ ငါ၏ နဂါးပြည်သူ နဂါးသားအပေါင်းတို့အား အလှူအတန်း၏ အကျိုး၊ သီလ၏ အကျိုးကို အမြဲတစေ ဟောကြားလေ့ရှိ၏။ ထိုထက်ကား အကျင့်သီလကို စောင့်စည်းခြင်း၏ အကျိုးကို အလေးအမြတ်ထား၏။"

ဟု မိန့်တော်မူသည်။

ထိုစကားကို ကြား၍ နဂါးမင်းအပေါင်းတို့သည် အချင်းချင်း မျက်နှာလွှဲကြကုန်သည်။ သို့သော် ဥဒိန်နရ နဂါးမင်းကား မိမိ၏ အကျင့်ကို မစွန့်။ မနက်တိုင်း၌ နဂါးပြည်သူ နဂါးသားအပေါင်းတို့အား မနက်စာ အလှူကို ပေးကမ်းတော်မူသည်။ မည်သူမျှ မငတ်မခံရအောင်၊ မည်သူမျှ မဆင်းရဲရအောင် ကြည့်ရှု စောင့်ရှောက်တော်မူသည်။

တစ်ရက်တွင် နဂါးပြည်၏ အနီးအနား၌ မီးလောင်မှုကြီး ဖြစ်ပွားလေသည်။ မီးသည် အလွန်ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်၍ နဂါးပြည်သို့ ကူးစက်တော့မည် ဖြစ်သည်။ နဂါးပြည်သူ နဂါးသားအပေါင်းတို့ကား ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးကြကုန်သည်။

ဥဒိန်နရ နဂါးမင်းကား မကြောက်။ မိမိ၏ နဂါးမင်းအဖြစ်ကို ခံယူတော်မူရင်း၊ မိမိ၏ အလှူဒါန၏ အားဖြင့် မီးကို ငြိမ်းသတ်တော်မူသည်။ မီးခိုးခေါင်းတိုင်ကြီးကို မြင်တော်မူသည်နှင့် ဥဒိန်နရ နဂါးမင်းသည် မိမိ၏ နဂါးအśmyအပေါင်းတို့ကို ခေါ်တော်မူသည်။

"အချင်း နဂါးအśmyတို့၊ ယနေ့ကား ငါတို့ နဂါးပြည်ကြီး ပြဿနာကြီးနှင့် ကြုံကြရပေပြီ။ သို့သော် ငါကား မကြောက်။ အသင်တို့လည်း မကြောက်ကြနှင့်။ ငါတို့၏ အလှူဒါန၏ အားဖြင့်၊ သီလ၏ အားဖြင့် ဤမီးကို ငြိမ်းသတ်ကြကုန်အံ့။"

ဟု မိန့်တော်မူလျက် မိမိ၏ နဂါးအśmyတို့ကို မီးလောင်ရာသို့ ဦးဆောင်တော်မူသည်။

ဥဒိန်နရ နဂါးမင်းသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေရောင်တောက်ပသော အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်တော်မူသည်။ ထိုအလင်းရောင်ကား မီးကို ငြိမ်းသတ်နိုင်သော အစွမ်းရှိ၏။ နဂါးအśmyအပေါင်းတို့သည်လည်း ဘုရားလောင်း၏ အမိန့်တော်အတိုင်း လိုက်ပါကြသည်။ နဂါးအśmyတို့သည်လည်း မိမိတို့၏ နဂါးအśmyအသီးသီးမှ ရေကို ထုတ်လွှတ်ကြကုန်သည်။ ထိုရေကား အလွန်အေးမြ၍ မီးကို ငြိမ်းသတ်နိုင်သော အစွမ်းရှိ၏။

မကြာမီ မီးလောင်ရာအရပ်သည် မီးခိုးငွေ့များ ကင်းစင်သွား၏။ မီးကား ငြိမ်းအေးသွားလေသည်။ နဂါးပြည်သူ နဂါးသားအပေါင်းတို့သည် အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ကုန်၏။ ဥဒိန်နရ နဂါးမင်း၏ တန်ခိုးအာဏာကိုလည်း ချီးကျူးကြကုန်၏။

ဥဒိန်နရ နဂါးမင်းကား မည်သည့်ဂုဏ်ကိုမျှ ယူတော်မမူ။ မိမိ၏ အလှူဒါန၊ သီလ၏ အကျိုးကိုသာ အသိအမှတ်ပြုတော်မူသည်။ ထိုနောက် ဥဒိန်နရ နဂါးမင်းသည် နဂါးပြည်သူ နဂါးသားအပေါင်းတို့အား မိန့်တော်မူသည်။

"အချင်း နဂါးပြည်သူ နဂါးသားအပေါင်းတို့၊ ယနေ့ကား ငါတို့ အလှူဒါန၏ အကျိုး၊ သီလ၏ အကျိုးကို တွေ့မြင်ကြပြီ။ အလှူဒါနကား မည်သည့်ဘေးအန္တရာယ်ကိုမျှ မကြောက်ရသော တန်ခိုးအာဏာကို ပေးစွမ်း၏။ သီလကား မည်သည့်အပြစ်ကိုမျှ မပြုလုပ်ရသော စိတ်အေးချမ်းသာယာမှုကို ပေးစွမ်း၏။ ယနေ့မှစ၍ အသင်တို့လည်း အလှူဒါနကို အားထုတ်ကြကုန်လော့။ သီလကိုလည်း စောင့်စည်းကြကုန်လော့။"

ဟု မိန့်တော်မူသည်။

ထိုနေ့မှစ၍ နဂါးပြည်သူ နဂါးသားအပေါင်းတို့သည် ဥဒိန်နရ နဂါးမင်း၏ အဆုံးအမကို ခံယူ၍ အလှူဒါနကို အားထုတ်ကြကုန်သည်။ သီလကိုလည်း စောင့်စည်းကြကုန်သည်။ ထိုကြောင့် နဂါးပြည်ကား အလွန်သာယာဝပြော၍ ဘေးအန္တရာယ် ကင်းရှင်းကြကုန်သည်။

ဥဒိန်နရ နဂါးမင်းကား ထိုသို့လျှင် နဂါးပြည်သူ နဂါးသားအပေါင်းတို့အား အလှူဒါနနှင့် သီလ၏ အကျိုးကို ဟောကြားတော်မူရင်း၊ နဂါးပြည်၏ မင်းအဖြစ်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ စိုးစံတော်မူခဲ့သည်။ နောင်အခါ ဘုရားအဖြစ်သို့ ရောက်တော်မူသောအခါတွင်လည်း ထိုအကြောင်းအရာကို ပြန်လည်သတိရတော်မူလျက်၊ အလှူဒါနနှင့် သီလ၏ အကျိုးကို တပည့်သာဝကတို့အား ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။

နိဂုံး

အလှူဒါနနှင့် သီလကား မည်သည့်ဘေးအန္တရာယ်ကိုမျှ မကြောက်ရသော တန်ခိုးအာဏာကို ပေးစွမ်း၏။ သီလကား မည်သည့်အပြစ်ကိုမျှ မပြုလုပ်ရသော စိတ်အေးချမ်းသာယာမှုကို ပေးစွမ်း၏။

ဘုရားဖြစ်တော်မူရန် ကျင့်သုံးတော်မူခဲ့သော ပါရမီတော်များ

ဒါနပါရမီ၊ သီလပါရမီ၊ ပညာပါရမီ