ခန္တီသမင်

ခန္တီသမင်

ရှေးအသင်္ခေယျာ ကာလ က ကဿပဘုရားရှင် ပွင့်တော်မူစဉ် အခါက ဖြစ်ပါ၏။ ထိုအခါက ဥဒိစ္စတိုင်းတွင် ရှင်မင်းတစ်ပါး စိုးစိုးမိုးခဲ့၏။ ထိုမင်းကား အလွန်ခန္တီပါရမီ ဖြည့်ကျင့်သူ မင်းတစ်ပါး ဖြစ်၏။ မည်သည့်အခါမျှ ဒေါသမထွက်ခဲ့။ အလွန်စိတ်ရှည်သည်းခံတတ်၏။ တစ်နေ့သောအခါ မင်းကား မိမိ၏ ရွှေနန်းတော်တွင် စာဖတ်နေ၏။ ထိုအခါ အိမ်နီးနားချင်း နိုင်ငံမှ မင်းတစ်ပါး ရန်စစ်မီးကို ညှိနှိုင်းလာ၏။ ထိုမင်းကား အလွန်ဒေါသထွက်တတ်သူ ဖြစ်၏။ မည်သည့်အခါမျှ စိတ်ရှည်သည်းမခံခဲ့။ ထိုအခါ ဥဒိစ္စတိုင်းမှ မင်းကြီးကား အလွန်စိတ်မကောင်းဖြစ်ရ၏။ ထို့နောက် မင်းကြီးကား မိမိ၏ ခန္တီပါရမီကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။ ထိုနေ့ကား မင်းကြီးကား မိမိ၏ ရွှေနန်းတော်တွင် နန်းတွင်းအမတ်များနှင့် စကားစမြည်ပြောနေ၏။ ထိုအခါ အမတ်တစ်ဦးက မင်းကြီးအား မင်းကြီး၏ ခန္တီပါရမီ အလွန်နည်းပါးကြောင်းကို လျှောက်တင်လေ၏။ ထိုအခါ မင်းကြီးကား အလွန်ဒေါသထွက်လေ၏။ 'ငါကား မည်သည့်အခါမျှ ဒေါသမထွက်ခဲ့။ ငါကား မည်သည့်အခါမျှ အပြစ်မရှိ။' ဟု ပြောကြားလေ၏။ ထိုအခါ အမတ်ကား မင်းကြီးအား ခန္တီပါရမီ၏ အကျိုးကျေးဇူးကို အလွန်အမင်း ဥဒါန်းကျူးလေ၏။ ထိုအခါမှ မင်းကြီးကား နောင်တရ၍ ခန္တီပါရမီကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။ ထို့နောက် မင်းကြီးကား ရွှေနန်းတော်အနီးတွင် သမင်တစ်ကောင်ကို တွေ့ရှိလေ၏။ ထိုသမင်ကား အလွန်လှပသော သမင် ဖြစ်၏။ ထိုသမင်ကား အလွန်ခန္တီပါရမီ ဖြည့်ကျင့်သူ သမင် ဖြစ်၏။ မည်သည့်အခါမျှ ဒေါသမထွက်ခဲ့။ အလွန်စိတ်ရှည်သည်းခံတတ်၏။ ထိုအခါ မင်းကြီးကား သမင်အား မေးမြန်းလေ၏။ 'သင်ကား အဘယ်ကြောင့် အလွန်စိတ်ရှည်သည်းခံလျက် ရှိပါသနည်း။' ဟု မေးမြန်းလေ၏။ ထိုအခါ သမင်ကား မင်းကြီးအား ဤသို့ ဖြေကြားလေ၏။ 'ငါကား ခန္တီပါရမီကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် အတွက် အလွန်အမင်း ကြိုးစားပါ၏။' ဟု ဖြေကြားလေ၏။ 'ခန္တီပါရမီသည် ဘဝကို အေးချမ်းစေ၏။' ဟု ဖြေကြားလေ၏။ ထိုအခါ မင်းကြီးကား သမင်၏ စကားကို ကြားရ၍ အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရ၏။ ထို့နောက် မင်းကြီးကား သမင်အား မေးမြန်းလေ၏။ 'သင်ကား အဘယ်ကြောင့် ခန္တီပါရမီကို အလွန်အမင်း အရေးကြီးကြောင်းကို သိပါသနည်း။' ဟု မေးမြန်းလေ၏။ ထိုအခါ သမင်ကား မင်းကြီးအား ဤသို့ ဖြေကြားလေ၏။ 'ငါကား ဒေါသကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဆိုးကျိုးများကို အလွန်အမင်း မြင်တွေ့ခဲ့၏။' ဟု ဖြေကြားလေ၏။ 'ထို့ကြောင့် ငါကား ခန္တီပါရမီကို အလွန်အမင်း အရေးကြီးကြောင်းကို သိပါ၏။' ဟု ဖြေကြားလေ၏။ ထိုအခါ မင်းကြီးကား သမင်၏ စကားကို ကြားရ၍ အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရ၏။ ထို့နောက် မင်းကြီးကား သမင်အား ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောကြားလေ၏။ 'သင်၏ အကူအညီကြောင့် ငါကား ခန္တီပါရမီကို အလွန်ပင် အသိတရား ရရှိခဲ့၏။' ဟု ပြောကြားလေ၏။ ထို့နောက် မင်းကြီးကား မိမိ နိုင်ငံသို့ ပြန်လာခဲ့လေ၏။ ထိုနေ့မှစ၍ မင်းကြီးကား အလွန်ခန္တီပါရမီ ဖြည့်ကျင့်သူ မင်းတစ်ပါး ဖြစ်လာလေ၏။

“ခန္တီတရားသည် မုန်တိုင်းကို တည်ငြိမ်စေ၏။”

မင်းကြီးကား ထိုဖြစ်ရပ်ကို ကြားရ၍ အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ရ၏။ ထို့နောက် မင်းကြီးကား မိမိ၏ ခန္တီပါရမီကို ပိုမို၍ ပြုစုပျိုးထောင်လေ၏။