ကုဋဝါလ ဇာတ်တော်

ကုဋဝါလ ဇာတ်တော် ရှေးရှေးတုန်းက မြတ်ဗုဒ္ဓအလောင်းအလျာ ကောသလတိုင်း၊ သာဝတ္ထိမြို့၌ ကုဋဝါလအမည်ရှိသော လူငယ်တစ်ဦးအဖြစ် ထင်ရှားခဲ့သည်။ ထိုမြို့သည် စည်ကားသိုက်မြိုက်၊ ကုန်သွယ်ရေးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ပြီး ကျောင်းကန်အဆောက်အအုံများဖြင့် ခမ်းနားသည်။ ကုဋဝါလသည် ရွှေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော အသားအရေနှင့် လှပတင့်တယ်သော ရုပ်ရည်၊ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကိုယ်ဟန်အမူအရာတို့ကို ပိုင်ဆိုင်သည်။ သူသည် အလွန်မွန်မြတ်သော စိတ်ဓာတ်နှင့် ပြည့်စုံပြီး လူအများနှင့် ရင်းနှီးချစ်ခင်တတ်သည်။ တစ်နေ့သောအခါ ကုဋဝါလသည် မြို့တွင်းလှည့်လည်ရင်း အလွန်ဆင်းရဲမွဲတေနေသော လူတစ်ဦးကို တွေ့မြင်လေသည်။ ထိုသူသည် အဝတ်အစားလည်း ပျက်ဆီး၊ ကိုယ်ခန္ဓာလည်း ပိန်ချုံးကာ အစားအသောက်ပင် လုံလောက်အောင် မစားရ။ ကုဋဝါလသည် စိတ်မကောင်းဖြစ်ကာ ထိုသူအား ကူညီရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် မိမိ၏ ရွှေလက်ကောက်ကို ချွတ်၍ ထိုသူအား ပေးအပ်ပြီး အစာစားရန်နှင့် အဝတ်အစားလဲလှယ်ရန် ပြောဆိုသည်။ သို့သော် ထိုသူသည် ရွှေလက်ကောက်ကို လက်ခံရန် ငြင်းဆန်သည်။ သူက မိမိမှာ အပြစ်မရှိဘဲ ဆင်းရဲမွဲတေနေရသည်မှာ ကံကြမ္မာကြောင့်ဟု ဆိုသည်။ ကုဋဝါလသည် ထိုသူ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် အလွန်အံ့သြသွားသည်။ သူသည် ထိုသူအား အပြစ်မရှိဘဲ ဆင်းရဲမွဲတေရသည်မှာ အကြောင်းရင်းရှိရမည်ဟု ထင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုသူအား မိမိနှင့်အတူ လိုက်ပါရန် ဖိတ်ခေါ်ပြီး အကြောင်းရင်းကို သိရှိအောင် မေးမြန်းသည်။ ထိုသူသည် ကုဋဝါလ၏ မေတ္တာကြောင့် စိတ်ပြေလက်ပျောက် ဖြစ်လာပြီး မိမိ၏ အတိတ်က အကြောင်းအရာများကို ပြောပြသည်။ သူသည် ယခင်ဘဝက အလွန်မိုက်မဲပြီး လောဘကြီးသော သူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း၊ သူတစ်ပါးတို့အား အကူအညီမပေးဘဲ မိမိအတွက်သာ စုဆောင်းခဲ့ကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် ယခုဘဝတွင် ဤသို့ ဆင်းရဲမွဲတေရကြောင်း ဝန်ခံသည်။ ကုဋဝါလသည် ထိုသူ၏ ဝန်ခံချက်ကို ကြားပြီးနောက် သူအား ခွင့်လွှတ်၍ ကူညီပေးသည်။ သူသည် ထိုသူအား အစာကျွေး၊ အဝတ်အစားပေးပြီး အလုပ်အကိုင်တစ်ခုကိုလည်း ရှာဖွေပေးသည်။ ထိုသူသည် ကုဋဝါလ၏ ကျေးဇူးတရားကို နားလည်ပြီး မိမိ၏ အမှားများကို ပြင်ဆင်ကာ ကုသိုလ်ကောင်းမှုများ ပြုလုပ်တော့သည်။ ဤဇာတ်တော်မှ သင်ခန်းစာမှာ မိမိ၏ အတ္တကို စွန့်လွှတ်ပြီး သူတစ်ပါးတို့အား ကူညီခြင်းသည် ကောင်းမြတ်သော အကျိုးတရားကို ရရှိစေသည်။ အတ္တကို စွဲလမ်းခြင်းနှင့် လောဘကြီးခြင်းသည် ဆင်းရဲမွဲတေခြင်းသို့ ဦးတည်စေသည်။ This is an incomplete story. Please provide more content for a full story.