ສິວ​ກ​ຊາດົກ

ໃນ​ຄ​ຣ​ຣ​ດ​ໜຶ່ງ​ທີ່​ໄດ້​ຜ່ານ​ໄປ​ດົນ​ນານ​ມາ​ແລ້ວ, ທີ່​ແຄວ້ນ​ມ​ຄ​ທ, ປະ​ຊາ​ຊົນ​ຢູ່​ຢ່າງ​ມີ​ຄວາມ​ສຸກ​ພາຍ​ໃຕ້​ການ​ປົກ​ຄອງ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ເຈົ້າ​ມ​ຫາ​ປ​ນະ​ທ, ຜູ້​ເປັນ​ກະ​ສັດ​ທີ່​ຊື່​ສັດ​ແລະ​ມີ​ຄຸນ​ນະ​ທ​ຳ​ສິບ​ປະ​ການ. ຢູ່ໃນ​ພ​ຣະ​ຣາ​ຊ​ວັງ​ອັນ​ໃຫຍ່​ໂຕ, ທີ່​ສະ​ຫວ່າງ​ໄສ​ດ້ວຍ​ແສງ​ຂອງ​ໂຄມ​ທອງ, ມີ​ພ​ຣະ​ໂອ​ລົດ​ອົງ​ໜຶ່ງ​ຊື່​ວ່າ​ເຈົ້າ​ຊາຍ​ສິວ​ກ​ເ​, ໄດ້​ເຕີບ​ໂຕ​ຂຶ້ນ​ມາ​ດ້ວຍ​ຄວາມ​ຮັກ​ແລະ​ການ​ເບິ່ງ​ແຍງ. ເຈົ້າ​ຊາຍ​ສິວ​ກ​ເ​ ໄດ້​ຮັບ​ການ​ສຶກ​ສາ​ອົບ​ຣົມ​ຢ່າງ​ດີ​ເລີດ, ໄດ້​ຮຽນ​ຮູ້​ວິ​ຊາ​ຕ່າງໆ​ທັງ​ພາຍ​ໃນ​ແລະ​ພາຍ​ນອກ, ໄດ້​ຝຶກ​ຝົນ​ຕົນ​ເອງ​ໃຫ້​ມີ​ກຽດ​ສັກ​ສີ, ຄວາມ​ກ້າ​ຫານ, ແລະ​ຄວາມ​ຮູ້​ປັນ​ຍາ. ເມື່ອ​ເຕີບ​ໂຕ​ຂຶ້ນ, ພ​ຣະ​ອົງ​ໄດ້​ສະ​ແດງ​ໃຫ້​ເຫັນ​ຄວາມ​ສະ​ຫລາດ​ແລະ​ຄວາມ​ສາມາດ​ໃນ​ການ​ປົກ​ຄອງ, ໄດ້​ຮັບ​ຄວາມ​ນັບຖື​ຈາກ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ທັງ​ປວງ. ພ​ຣະ​ອົງ​ໄດ້​ນຳ​ພາ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ໄປ​ສູ່​ຄວາມ​ສຸກ​ແລະ​ຄວາມ​ຈະ​ເລີນ, ໄດ້​ສ້າງ​ສັນ​ຕິ​ພາບ​ແລະ​ຄວາມ​ເປັນ​ອັນ​ໜຶ່ງ​ອັນ​ດຽວ​ກັນ​ໃນ​ອານາ​ຈັກ. ພ​ຣະ​ອົງ​ໄດ້​ຍຶດ​ໝັ້ນ​ໃນ​ຫຼັກ​ການ​ຂອງ​ທ​ສ​ພ​ຣ​ຊ​ທ​ຳ, ໄດ້​ໃຫ້​ຄວາມ​ຍຸ​ຕິ​ທ​ຳ​ແກ່​ທຸກ​ຄົນ​ໂດຍ​ບໍ່​ເລືອກ​ໜ້າ, ໄດ້​ເບິ່ງ​ແຍງ​ຜູ້​ທຸກ​ຍາກ​ແລະ​ຜູ້​ອ່ອນ​ແອ. ດ້ວຍ​ເຫດ​ນີ້, ພ​ຣະ​ອົງ​ຈຶ່ງ​ໄດ້​ຮັບ​ຄວາມ​ຮັກ​ແລະ​ຄວາມ​ນັບຖື​ຢ່າງ​ສູງ​ຈາກ​ປະ​ຊາ​ຊົນ, ແລະ​ຊື່​ສຽງ​ຂອງ​ພ​ຣະ​ອົງ​ໄດ້​ແຜ່​ຂະ​ຫຍາຍ​ໄປ​ທົ່ວ​ທຸກ​ຫົນ​ແຫ່ງ.