280. භද්දසාල ජාතකය
280. භද්දසාල ජාතකය
1. කථාවෙහි නම:
භද්දසාල ජාතකය
2. සම්පූර්ණ කථාව:
බෝධිසත්වයන් වහන්සේ කничный රජෙක් වශයෙන් උපන් කල, quinquinaලාවෙහි රජෝවෙද නම් මහා නුවරක් විය. එම නුවරෙහි ප්රභාස නම් රජෙක් රාජ්ය කරවිය. ඔහු අතිශයින් ධර්මිෂ්ඨ වූද, දයාබර වූද, යුක්තිසහගත වූද පාලනයක් ගෙන ගියේය. ඔහුගේ රජ පෙලපතෙහි භද්දසාල නම් කුමරෙක් විය. ඔහුද පියාගේ ගුණාංගයන්ගෙන් යුතුව, ධර්මයෙහි පිහිටා, ඤාණයෙන් පිරිපුන් අයෙක් විය. රජුගේ අග මෙහෙසියද, සුභද්රා නම් වූ ස්ත්රිය, ගුණවන්ත වූද, සැදැහැවත් වූද, ස්වාමියාට හා රටට සේවය කරන්නියක් විය.
දිනක් රජුගේ මාලිගාව අසල ප්රියංකර නම් වූ උද්යානයක් විය. එහි භද්දසාල කුමරු බොහෝ විට සෙල්ලම් කරමින්, සතුටින් කාලය ගෙවූයේය. ඔහු එම උද්යානයට පිය නගා, සුවඳැති මල්, ඵලදරණ ගස්, හා සෙවන සලසන වෘක්ෂලතා අගය කළේය. ඔහුට අතිශයින් ප්රිය වූයේ, උද්යානයෙහි මැද පිහිටි භද්දසාල නම් මහා වෘක්ෂයකි. එය ඉතා විරල වූද, මහා සුන්දර වූද, සුවඳ විහිදුවන පත්ර හා මල් සහිත වූද වෘක්ෂයකි. ඒ නමින්ම එම කුමරුද භද්දසාල නම් විය.
කල්යත්ම, රජුගේ වයසට ගොස්, මරණයට පත්විය. භද්දසාල කුමරු ප්රභාස රජුගෙන් පසු රාජ්යයට පත්ව, භද්දසාල නම් රජු විය. ඔහු ධර්මයෙහි පිහිටා, සියලු පුරවැසියන්ගේ සුභසිද්ධිය උදෙසා කටයුතු කළේය. රටෙහි සශ්රීකත්වය හා ජනතාවගේ සතුට වැඩිවිය. ඔහුට සුභද්රා නම් අග මෙහෙසියගෙන් සුභද්ර නම් පුත්ර රත්නයක්ද, අශෝක නම් පුත්ර රත්නයක්ද ලැබුනි. රජුගේ රාජ්ය කාලය ඉතා සාමකාමී විය.
එහෙත්, භද්දසාල රජුගේ රාජ්යයෙහි නන්ද නම් වූ අන්තඃපුර ප්රධාන සේවක යෙක් විය. ඔහු රජුට අතිශයින් ළං වූවෙකුද, රජුගේ විශ්වාසය දිනාගත් අයෙකුද විය. නන්ද නම් වූ මේ සේවකයා, රජුගේ අන්තඃපුර කන්තාවන් හා සේවිකාවන් පිළිබඳ සොයා බලන්නට පවර ලැබීය. ඔහු ඉතා අඳුරු සිතක් තිබූ අයෙක් විය. ඔහු රජුට නො පෙනෙන ලෙස අධර්ම කම් කරන්නට පටන් ගත්තේය.
නන්ද සේවකයා, අන්තඃපුර කන්තාවන් වූ ගණිකාවන් සමඟ සම්බන්ධතා පැවැත්වීය. ඔහු රජුගේ අනුමැතිය නො ලබා ඔවුන් වෙත ගොස් ධනය ද දෙන්නට පටන් ගත්තේය. ඔහු අන්තඃපුර කන්තාවන් වූ ගණිකාවන් වෙත ගොස් රාත්රී කාලයෙහි ඔවුන් සමඟ සතුටු වූයේය. නන්ද සේවකයා බොහෝ කල් යන තුරු මෙය සඟවා ගෙන සිටියේය.
සුභද්රා අග මෙහෙසිය ද අතිශයින් ධර්මිෂ්ඨ වූ ද සැදැහැවත් වූ ද කෙලෙස් නො ගත්තියක් වූ ද නො බිය වූ ද නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො කම් නො
— In-Article Ad —
— Ad Space (728x90) —
ඔබට ප්රිය ජාතක කතා
207DukanipātaKacchapa Jataka (කච්ඡප ජාතකය)
කච්ඡප ජාතකය (Kacchapa Jataka) ඈත අතීතයේ, බරණැස් නුවර රජ කළ බ්රහ්මටත් ධර්මිෂ්ඨ වූ රජ කෙනෙකුන්ග...
💡 ධර්මය හා සත්යය ආරක්ෂා කිරීමෙන්, අතීත කර්ම විපාකවලින් මිදී, සැනසුම ලැබිය හැකිය.
171DukanipātaNimi Jataka
Nimi JatakaOnce upon a time, in a city called Mithila, lived a king named Nimi. King Nimi was known ...
💡 Duty and responsibility are paramount. True happiness lies in selfless service, not personal pleasure. Ethical leadership involves prioritizing the well-being of others.
156DukanipātaKacchapa Jataka
Kacchapa JatakaLong ago, in the kingdom of Mithila, there lived a wise and virtuous king named Brahm...
💡 Greed leads to downfall, while compassion and wisdom bring true fortune. Respect for all life is paramount.
154Dukanipātaසක ජාතකය
සක ජාතකය සක ජාතකය නම: සක ජාතකය වර්තමාන සම්බුද්ධ පරිනිර්වාණය: ඒ ධර්ම දේශනාවේදී භගවත් සම්බුදුරජාණන් ...
💡 කෑදරකම හා ඊර්ෂ්යාව, විනාශයට මග පාදයි.
342Catukkanipātaනැණවත් අලියා
නැණවත් අලියාඈත අතීතයේ, ඝන වනපෙතක, 'නැණවත් අලියා' නම් වූ, අති ඤාණවන්ත අලියෙක් ජීවත් විය. ඔහු තම ඤාණයෙ...
💡 ලෝභය, ඊර්ෂ්යාව, සහ අහංකාරය ජීවිත විනාශ කරන අතර, ඤාණය, ධර්මය, දයාව, මෛත්රිය, සහ කරුණාව ජීවිතයට සතුට, සාමය, සහ සමෘද්ධිය ගෙන දෙන අතර, ධර්මය මගින් කර්මය වෙනස් කළ හැකිය.
168Dukanipātaපඤ්චපුච්ඡ ජාතකය
පඤ්චපුච්ඡ ජාතකය පඤ්චපුච්ඡ ජාතකය ඈත අතීතයේ, භාරත දේශයේ එක්තරා ගම්මාන...
💡 කපටිකම, රවටා ගැනීම සැබෑ මිත්රත්වය, සතුට ලබා දෙන්නේ නැති බවත්, ධර්මය, සත්යය, කරුණාවෙන් එය ලබාගත හැකි බවත්.
— Multiplex Ad —