වංචනික ගෝල්ඩන් ඩක්

වංචනික ගෝල්ඩන් ඩක්

පුරාණ කාලයේ, මහා වනයක් මැද, රන්වන් පැහැයෙන් දිදුලන, අලංකාර තාරාවෙක් වාසය කළේය. මෙම තාරාවා, ධර්මිෂ්ඨ බෝධිසත්වයන් විසින් උපත ලැබූ අතර, ඔහුගේ රන්වන් පිහාටු නිසා, ඔහු 'රන් තාරාවා' ලෙස හැඳින්විණි. ඔහු මෘදු, කරුණාවන්ත හදවතක් ඇති, ඥානවන්ත සතෙකි. ඔහුට අමතරව, එම වනයේ, කපටි හා ඊර්ෂ්‍යා සහගත හිවලෙක්ද වාසය කළේය. හිවලා, රන් තාරාවාගේ ධනය හා ගෞරවය දැක, ඊර්ෂ්‍යාවෙන් පෙළුණි. ඔහු රන් තාරාවාගේ රන් පිහාටු සොරකම් කර, ඒවා විකුණා ධනවතෙක් වීමට සිහින මැව්වේය. දිනක්, හිවලා රන් තාරාවා ළඟට ගොස්, මිත්‍රශීලීව මෙසේ ඇසුවේය: "ආයුබෝවන්, රන් තාරාවා! ඔබ අද ඉතාමත් දීප්තිමත්ව දිස්වනවා. ඔබගේ රන් පිහාටු වල අලංකාරය ගැන මට කීමට වචන නැහැ."

රන් තාරාවා, ඔහුගේ ස්වභාවය අනුව, හිවලාට මෙසේ කීවේය: "ස්තූතියි, මිත්‍ර හිවලා. මේ මගේ ස්වභාවික රුවයි."

හිවලා, තම සැබෑ අරමුණ සඟවා ගෙන, මෙසේ කීවේය: "මම අසා තිබෙනවා, ඔබගේ පිහාටු වලට අතිවිශාල වටිනාකමක් තිබෙන බව. මටත් එවැනි පිහාටු ටිකක් තිබුණා නම්, මම ඉතාමත් ධනවත් වෙනවා."

රන් තාරාවා, හිවලාගේ කපටිකම නොදැන, මෙසේ කීවේය: "අහෝ, මිත්‍ර හිවලා. මගේ පිහාටු කිසි විටෙකත් ගැලවී වැටෙන්නේ නැහැ. ඒවා මගේ ශරීරයේ කොටසක්."

හිවලා, බලාපොරොත්තු සුන් නොවී, තවත් කපටි සැලැස්මක් සකස් කළේය. ඔහු රන් තාරාවාට මෙසේ කීවේය: "හොඳයි, මම ඔබගේ අලංකාරය ගැන කීමට පැමිණියේ නැහැ. මට අද ඔබට එක්තරා රහසක් කියන්නට තිබෙනවා. මම දුටුවා, ඈතක, ඉතාමත් රසවත් පලතුරු වලින් පිරුණු එක් උයන්වත්තක්. එහි ගියොත්, අපි දෙදෙනාටම ඉතාමත් සරුසංග්‍රහයක් ලැබෙයි. නමුත්, එම උයන්වත්තට යාමට නම්, එක්තරා රහස් මාර්ගයක් තිබෙනවා. ඔබ මට අනුගමනය කරනවාද?"

රන් තාරාවා, හිවලාගේ කතාවට රැවටුනු අතර, ඔහු සමඟ යාමට එකඟ විය. හිවලා, රන් තාරාවාව රහස් මාර්ගයකට කැඳවාගෙන ගිය අතර, මාර්ගය මැද, ඔහු එක්තරා ගසක් යට නවත්වන ලෙස කීවේය. "ඔබට ටිකක් විවේක ගැනීමට අවශ්‍යයි, නේද?" හිවලා ඇසුවේය. රන් තාරාවා, විශ්වාසයෙන් යුතුව, හිවලා කී පරිදි කළේය. හිවලා, රන් තාරාවාගේ ඇස් බැඳ, ඔහුට විවේක ගැනීමට ඉඩ දුන්නේය. හිවලා, තම කපටි සැලැස්මට අනුව, රන් තාරාවාගේ එක් රන් පිහාටුවක් සෙමින් ගලවා ගත්තේය. රන් තාරාවා, වේදනාවෙන් කෑගැසුවේය. "අනේ! මගේ පිහාටුව!"

හිවලා, රන් තාරාවාගේ කෑගැසීම නොතකා, පිහාටුව රැගෙන, තම නිවස බලා දිව ගියේය. ඔහු එම පිහාටුව විකුණා, ධනවතෙක් විය. නමුත්, රන් තාරාවා, තම අත්දැකීමෙන් පාඩමක් ඉගෙන ගත්තේය. ඔහු තවදුරටත් හිවලා වැනි කපටි සතුන් විශ්වාස නොකළේය. අනෙක් සතුන්, රන් තාරාවාගේ දුක අසා, ඔහුට අනුකම්පා කළහ. රන් තාරාවා, තම ශරීරයේ ඉතිරිව තිබූ රන් පිහාටු වලින්, තම අහිමි වූ පිහාටුව ගැන කිසිවෙකුටත් නොකීවේය. ඔහු දිගටම ධර්මිෂ්ඨව හා කරුණාවන්තව ජීවත් විය. කෙසේ වෙතත්, හිවලා, තම වංචාවෙන් ලැබූ ධනයෙන් සතුටක් ලැබුවේ නැත. ඔහු සැමවිටම බියෙන් හා සැකයෙන් ජීවත් විය. ඔහුට සැබෑ මිත්‍රත්වයක් හෝ සාමයක් ලැබුණේ නැත. දිනක්, හිවලා, ඔහුගේ ධනය ගෙන යාමට පැමිණි සොරෙකු අතින් ඝාතනය විය. රන් තාරාවා, හිවලාගේ මරණය ගැන දුක් වුවද, ඔහුගේ ධර්මිෂ්ඨ ජීවිතය දිගටම කරගෙන ගියේය. ඔහුගේ රන් පිහාටු, ඔහුගේ ධනයට නොව, ඔහුගේ ධර්මයට සාක්ෂි විය.