වඳුරු රජුගේ ධර්මය

වඳුරු රජුගේ ධර්මය

ඈත අතීතයේ, ඝන වනපෙතක් මැද, වඳුරන් විශාල රැලක් වාසය කළේය. ඔවුන් අතර, බෝසතාණන් වහන්සේ වඳුරු රජෙකු ලෙස උපත ලබා සිටියහ. උන්වහන්සේගේ ශරීරය ශක්තිමත්, ඇස් දීප්තිමත්, සහ හදවත ධර්මය හා කරුණාවෙන් පිරුණු නායකයෙකු විය. වඳුරු රජු තම ජනතාවට ධර්මය දේශනා කරමින්, ඔවුන් අතර සාමය, එකමුතුව, සහ ගෞරවය පවත්වාගෙන ගියහ. සෑම දිනකම, උන්වහන්සේ තම උසම ගස මත සිට, "සහෝදර වඳුරනි, අද දින අපි ධර්මයෙහි හැසිර, අන් අයට උපකාර කර, අපගේ ගෞරවය රැක ගනිමු." යනුවෙන් පවසමින් දේශනාවක් පැවැත්වූහ. වඳුරන් සියලු දෙනාම රජුගේ වදන් අසා, එය තම ජීවිතයේ මඟ පෙන්වන ආලෝකයක් ලෙස සැලකූහ.

එදින, ඝන වනපෙතෙහි සිටි කෲර වලස් පිරිසක්, වඳුරන්ගේ සශ්‍රීකත්වය හා සාමය දැක ඊර්ෂ්‍යාවෙන් පෙළී, ඔවුන්ට පහර දීමට සූදානම් වූහ. ඔවුන්ගේ නායකයා, "අද අපි මෙම වඳුරන්ට ගොස්, ඔවුන්ගේ සියලු දේ පැහැර ගනිමු. ඔවුන්ගේ සාමය විනාශ කර, ඔවුන්ට භීතිය ඇති කරමු." යනුවෙන් පවසා, තම සේනාව රැස් කර ගත්තේය. කෲර වලස් පිරිස, තම ශක්තිමත් කකුල් හා තියුණු නිය වලින් සන්නද්ධ වී, වඳුරු රජුගේ වාසස්ථානය වෙත පැමිණියහ. මෙම සිදුවීම ගැන දැනගත් වඳුරු රජු, තම ජනතාවට මහත් කණගාටුවක් හා බියක් ඇති විය. ඔවුන් රජු වෙත ගොස්, "මාහා රජතුමනි, කෲර වලස් පිරිස අපට පහර දීමට පැමිණ ඇත. ඔවුන් අපගේ සියලු දේ පැහැර ගෙන, අපට හානි කරනු ඇත. අපි කුමක් කළ යුතුද?" යනුවෙන් ඇසුවෝය.

වඳුරු රජු, තම ජනතාවගේ බිය අසා, මහත් කණගාටුවට පත් විය. නමුත් ඔහු තම සන්සුන් බව පවත්වා ගනිමින්, "සහෝදරයනි, බිය නොවන්න. ධර්මය අප සමඟ ඇත. අපි මෙම ආක්‍රමණයට මුහුණ දීමට සූදානම් වෙමු." යනුවෙන් පවසමින්, වඳුරන්ට සංවිධානය වී, තම වාසස්ථානය ආරක්ෂා කිරීමට උපදෙස් දුන්නේය. නමුත් කෲර වලස් පිරිසගේ සංඛ්‍යාව හා ශක්තිය වඳුරු රජුගේ වඳුරන්ට වඩා බොහෝ වැඩි විය. ඔවුන්ගේ ඝර්ජනයෙන් හා තියුණු නිය වලින් යුධ පිටිය වෙලී ගියේය. වඳුරු රජු, තම වඳුරන් දිරිමත් කරමින්, සටනට නායකත්වය දුන්නේය. නමුත් ඔවුන්ට සතුරු බලකාය පරාජය කළ නොහැකි විය.

මෙම අවස්ථාවේ, වඳුරු රජු, ධර්මයෙහි පිහිටා, එක් උපක්‍රමයක් යොදා ගත්තේය. ඔහු සටනින් ඉවත් වී, කෲර වලස් පිරිසගේ නායකයා වෙත ගොස්, "කෲර නායකයා, ඔබ මාගේ වඳුරන්ට හානි කරන්නේ මන්ද? ඔබගේ ආශාවන් ඉටු කර ගැනීමට, ඔබ වෙනත් අයගේ දුක ගෙන එන්නේ මන්ද?" යනුවෙන් පැවසීය. කෲර නායකයා, වඳුරු රජුගේ නිර්භීතකම හා ධර්මය අසා, මොහොතක් කල්පනා කළේය. ඔහු සිතුවේ, "මෙම වඳුරු රජු ඉතා ධර්මිෂ්ඨ හා බුද්ධිමත් බව පෙනේ. ඔහුට හානි කිරීමෙන් මාගේ ගෞරවය කෙලෙසේ ද?" යනුවෙනි. ඔහු තම නිය පහත් කර, "වඳුරු රජුනි, ඔබගේ වදන් මට ගරු කටයුතුය. මාගේ කටගැස්මෙන් මාගේ හදවත අඳුරු වී ඇත. නමුත් මම දැන් ඔබගේ ධර්මය අසා, මාගේ වැරදි තේරුම් ගතිමි." යනුවෙන් පැවසීය.

වඳුරු රජු, කෲර නායකයාගේ පසුතැවිල්ල අසා, සතුටු විය. ඔහු කෲර නායකයාට ධර්මය දේශනා කළේය. "නායකයා, කෲරත්වය හා ආශාව කිසි විටෙකත් සතුට ගෙන එන්නේ නැත. කරුණාව හා දයාව පමණක් සැබෑ සතුට ගෙන දෙයි. අද සිට, ඔබ මාගේ මිත්‍රයෙකු වන්න. අපි එකට ජීවත් වන්නෙමු, එකිනෙකාට උපකාර කරමින්." කෲර නායකයා, වඳුරු රජුගේ ධර්මය අසා, තම හදවතේ තිබූ කෲරත්වය දුරු කර ගත්තේය. ඔහු වඳුරු රජුට හා ඔහුගේ වඳුරන්ට සමාව ඉල්ලා, ඔවුන්ගේ මිත්‍රත්වය පිළිගත්තේය.

එතැන් පටන්, වඳුරු රජු, කෲර නායකයා, සහ ඔවුන්ගේ වඳුරන් එකට ජීවත් වූහ. ඔවුන් එකිනෙකාට උපකාර කරමින්, සාමයෙන් හා සමගියෙන් කටයුතු කළහ. කෲර නායකයා, තම ශක්තිය හා බලය, සියලු වඳුරන්ගේ ආරක්ෂාව සඳහා යොදා ගත්තේය. වඳුරු රජු, තම ධර්ම දේශනා වලින්, සියලු සත්වයන්ට කරුණාව, දයාව, සහ ධර්මයෙහි හැසිරීමේ වැදගත්කම ඉගැන්නුවේය. එම වනපෙතෙහි සාමය හා සමගිය රජ විය. වඳුරු රජුගේ ධර්මිෂ්ඨ පාලනය යටතේ, සියලු වඳුරන් සදාකාලයටම සතුටින් ජීවත් වූහ.