සමාධිමත් ගවයා

සමාධිමත් ගවයා

පුරාණ කාලයේ, බරණැස් රජයේ පාලනය කළ බඹදත්ත රජුගේ රාජධානියේ, ධර්මිෂ්ඨ හා ප්‍රඥාවන්ත රජෙකු විය. එම රාජධානියේම, එක්තරා ගමක, ඉතා දුප්පත් ගොවියෙකු ජීවත් විය. ඔහුට දරුවෙකු සිටියේ නැත. ඔහුගේ එකම ධනය වූයේ, දුප්පත්කම නොතකා, ඔහු ඉතා ආදරයෙන් හා සෙනෙහසින් රැක බලාගත් එක් ගොන් ව D erhe. මේ ගොනා, සෙසු ගොනුන්ට වඩා වෙනස් විය. ඔහු ඉතා නිහතමානී, ධාර්මික, සහ ඕනෑම අවස්ථාවක සන්සුන්ව කටයුතු කරන්නෙකි. ඔහු කිසි දිනෙක තම ස්වාමියාට කරදරයක් වූයේ නැත, සැම විටම කීකරු විය.

ගොවියාගේ දුප්පත්කම නිසා, ඔහුට තම ගොනාට හොඳ ආහාර ලබා දීමට නොහැකි විය. ඔහුට ලබා දිය හැකි වූයේ, අනුන්ගේ කුඹුරුවලින් හොරෙන් ගත් තණකොළ හා පැළෑටි පමණි. දිනක්, ගොවියා තම ගොනා සමඟ කුඹුරක වැඩ කරමින් සිටින විට, අසල ගමක සිට පැමිණි ධනවත් වෙළෙන්දෙකු එම මාර්ගයේ ගමන් කළේය. වෙළෙන්දා, තම අශ්වයා පිට නැගී, ගොවියාගේ ගොනා දෙස බැලීය. ගොනා දුර්වලව හා කෙට්ටුව සිටියද, ඔහුගේ හැසිරීම ඉතා සන්සුන් හා ගෞරවාන්විත විය.

"මේ ගොනා බලන්න!" වෙළෙන්දා තම අශ්වයාට කීවේය. "දුප්පත්කම නිසා එයට හොඳට කන්නට නැති වුවත්, එහි හැසිරීම මට ඉතා ප්‍රියජනකයි. එයට කොතරම් ධෛර්යයක්ද, කොතරම් සන්සුන්කමක්ද!"

වෙළෙන්දාගේ හිතට ගොනා ගැන අනුකම්පාවක් හා ආදරයක් ඇති විය. ඔහු ගොවියා ළඟට ගොස්, ගොනා විකුණනවාදැයි ඇසීය. ගොවියා, තම ආදරණීය ගොනා අලෙවි කිරීමට කැමති නොවුවද, තම දුප්පත්කම නිසා ඔහුට එයට ඉඩ දෙන්නට සිදු විය. ඔහු වෙළෙන්දාට කීවේය:

"ස්වාමීනි, මේ ගොනා මගේ ජීවිතයයි. මට දරුවන් නැත, මේ ගොනා තමයි මගේ පුතා වගේ. නමුත්, මගේ දුප්පත්කම නිසා මට එයට හොඳට සලකන්නට බැහැ. ඔබ එයට හොඳට සලකනවා නම්, මම එය ඔබට දෙන්නම්."

වෙළෙන්දා ගොවියාගේ දුක තේරුම් ගෙන, ගොනාට හොඳ මිලක් දී එය මිල දී ගත්තේය. ඔහු ගොනාට හොඳට කන්නට දී, සුව පහසුවෙන් ජීවත් වීමට සැලැස්සුවේය. ගොනා, වෙළෙන්දාගේ නිවසේ සතුටින් හා සුවසේ ජීවත් විය. ඔහු කිසි දිනෙක තම පැරණි ස්වාමියා අමතක කළේ නැත. ඔහු සැම විටම තම ස්වාමියාට තිබූ භක්තිය හා ගෞරවය රඳවා ගත්තේය.

දිනක්, බරණැස් රජුගේ අශ්වයා, රජුගේ මාලිගාවෙන් පලා ගියේය. රජු ඉතා කලබල විය. ඔහු තම සෙබළුන්ට අශ්වයා සොයා ගන්නා ලෙස නියෝග කළේය. සෙබළුන් දවස පුරා සෙව්වත්, අශ්වයා සොයා ගැනීමට ඔවුන්ට නොහැකි විය. රජු තවත් දුකින්, තම අශ්වයා නැතිවීම ගැන කනස්සල්ලෙන් සිටියේය.

වෙළෙන්දා, මෙම පුවත අසා, තම ගොනා රජුට ලබා දීමට තීරණය කළේය. ඔහු ගොනා රජු ළඟට ගෙනැවිත්, රජුට කීවේය:

"මහරජාණෙනි, මගේ ගොනා ඉතා ධාර්මික හා සන්සුන් ගුණ ඇති එකෙකි. ඔහුට අපූර්ව ශක්තියක් හා ප්‍රඥාවක් ඇත. රජුගේ අශ්වයා සොයා ගැනීමට ඔහුට හැකිවේ යැයි මම විශ්වාස කරමි."

රජු, ගොනා දෙස බලා, ඔහුගේ සන්සුන් හැසිරීම ගැන මවිත විය. ඔහු ගොනාට අශ්වයා සොයා ගැනීමට අවස්ථාව ලබා දුන්නේය. ගොනා, රජුගේ අණ පිළිගෙන, සෙබළුන් සමඟ ගියේය. ගොනා, තම ගන්ධයෙන් අශ්වයාගේ මාවත සොයා ගත්තේය. ඔහු අශ්වයා සිටි ස්ථානයට ගොස්, එහි සිටි අශ්වයාට කීවේය:

"අශ්වය, රජු ඔබ ගැන ඉතා කනස්සල්ලෙන් සිටී. ඔබ වහාම රජු ළඟට යා යුතුය."

අශ්වයා, ගොනාගේ කතාව අසා, තම ස්වාමියාට තිබූ ගෞරවය නිසා, ගොනා සමඟ රජු ළඟට ගියේය. රජු, තම අශ්වයා ආපසු පැමිණි නිසා ඉතා සතුටු විය. ඔහු ගොනාගේ බුද්ධිය හා ශක්තිය ගැන මවිත විය. රජු, ගොනාට විශාල ත්‍යාග ලබා දී, ඔහුව තම රාජ සභාවේ උසස් තනතුරකට පත් කළේය.

ගොනා, තම උසස් තනතුරෙහි ද, ධනයෙහි ද, කිසි කලෙක මාන්නෙන් හෝ අහංකාරයෙන් කටයුතු කළේ නැත. ඔහු සැම විටම සන්සුන්ව, ධාර්මිකව, හා තම රාජකාරිය නිහතමානීව ඉටු කළේය. ඔහුගේ සන්සුන්කම හා ධර්මිෂ්ඨකම නිසා, ඔහු රජුගේ අතිශයින්ම විශ්වාසවන්ත හා ගෞරවනීය සේවකයෙකු බවට පත් විය.

කල්යත්ම, ගොවියා, තම ගොනා ගැන අසා, ඔහුට බලන්නට ගියේය. ඔහු දුටුවේ, තම ආදරණීය ගොනා, රජුගේ මාලිගාවේ ඉතා සුවසේ හා ගෞරවයෙන් ජීවත් වන බවයි. ගොවියා, තම ගොනාගේ සතුට දැක, සතුටු විය. ගොනා, තම පැරණි ස්වාමියා දැක, ඔහුට වැඳ, තම ස්වාමියාට තිබූ ගෞරවය හා ආදරය නැවතත් ප්‍රකාශ කළේය.

රජු, ගොවියාගේ කතාව අසා, ගොනාගේ පැරණි ස්වාමියාට ද ත්‍යාග ලබා දී, ඔහුට ද සුව පහසුවෙන් ජීවත් වීමට සැලැස්සුවේය. මේ සිදුවීමෙන් පසු, ගොවියා ද, ඔහුගේ ගොනා ද, සුවසේ ජීවත් වූහ.

ධර්මය හා සන්සුන්කම අනුගමනය කිරීමෙන්, දුප්පත්කම නොතකා, උසස් තනතුරු හා ගෞරවය දිනා ගත හැකිය.

බෝසත් ගුණයෙන් යුත් සන්සුන් ගොනා, ධර්මිෂ්ඨකම හා ධාර්මික ගුණ ධර්ම බුදුරජාණන් වහන්සේ බෝසත් සමයෙහි දම් සභාවේදී බිම් බද දම්සබා ධර්ම දේශනා කිරීමේදී දේශනා කළ ධර්ම දේශනාවකි.