උම්මදන්ති ජාතකය

උම්මදන්ති ජාතකය

පුරාණ රජදහනක් වූ මිථිලා පුරයේ, ධර්මිෂ්ඨ රජෙකුගේ රාජ්‍ය සමයේ, දුප්පත් බමුණෙකු ජීවත් විය. ඔහුගේ නම පදුම. ඔහුට දරුවන් සිටියේ එක් කෙනෙකි. ඒ දියණියයි. දියණියගේ නම උම්මදන්ති. උම්මදන්ති නම් වූ ඒ කුමරිය, රූ සපුවෙන් පමණක් නොව, ගුණ ධර්මයෙන්ද අග තැව් ය. ඇගේ කතා බහ, ඇගේ හැසිරීම, ඇගේ සිතුවිලි සියල්ලම පැසසීමට ලක් විය. නමුත් පදුම බමුණා ධනවතෙක් නොවේ. ඔහු දුප්පත් විය. එනිසාම ඔහු තුළ දැඩි කණස්සල්ලක් විය. තම දියණියට යහපත් ජීවිතයක් ලබා දිය හැකිද යන සිතුවිල්ල ඔහු නිතරම පීඩාවට පත් කළේ ය.

දිනක්, පදුම බමුණා තම සිතෙහි වූ දුක නිවා ගැනීමට යථාර්ථයෙන් ඈත්ව, සිහින ලෝකයක සැරිසරන්නට විය. ඔහු දුටු සිහිනයක් ගැන ඔහු මෙසේ කීවේ ය: "මම දුටුවා, මගේ දියණිය, උම්මදන්ති, අතිශය රූමත් ස්වාමියෙකු සමග වාසය කරනවා. ඇය සතුටින්, සැනසුමින්, ධන සම්පත්තියෙන් අගතැන්පත් වෙනවා. නමුත් ඒ ස්වාමියා කවුද කියා මට පෙනුනේ නැහැ. ඔහු අන්ධයි. ඔහුගේ ඇස් දෙක පෙනෙන්නේ නැහැ."

මෙම සිහිනය දුටු පදුම බමුණාට මහත් සතුටක් දැනුනි. ඔහු තම දියණියට කියා සිටියේ ය: "මගේ දරුවා, මම අද උදෑසන අතිශයින්ම සුබවාදී සිහිනයක් දුටුවා. ඒ සිහිනයෙන් මට පෙනුනේ, ඔබ අතිශය රූමත්, යහපත් ගති ඇති ස්වාමියෙකු සමග සතුටින් වාසය කරන බවයි. නමුත් ඔහු අන්ධයි. ඔහුට ඇස් පෙනෙන්නේ නැහැ. එයින් මට සිතෙනවා, ඔබට ලොවක් ධනය ලැබෙන බව. එසේ වුවත්, ඔහු අන්ධ වීම ගැන මට නම් සතුටක් දැනුනේ නැහැ."

උම්මදන්ති කුමරිය, තම පියාගේ කතාව අසා, ඔහුට මෙසේ පිළිතුරු දුන්නා ය: "පියාණෙනි, ඔබ දුටු සිහිනය සැබෑවක් වේවා. මාගේ ස්වාමියා අන්ධ වුවත්, ඔහුට යහපත් ගතිගුණ, ධර්මිෂ්ඨ බව, ත්‍යාගශීලී බව තිබේ නම්, මා ඔහුට සතුටින් සේවය කරන්නෙමි. මාගේ සතුට රඳා පවතින්නේ ඔහුගේ ඇස් පෙනීම මත නොව, ඔහුගේ ගුණ ධර්ම මත ය."

පදුම බමුණා, තම දියණියගේ ගුණයෙන් යුත් පිළිතුර අසා, සැනසුනි. ඔහු තම දියණියගේ විවාහය ගැන වැඩිදුරටත් සිතන්නට විය. ඔහුට අවශ්‍ය වූයේ උම්මදන්තිට සුදුසු, යහපත් ස්වාමියෙකු සොයා දීමට ය.

කාලය ගෙවී ගියේ ය. මිථිලා පුරයේ සිටි එක් ධනවත් වෙළඳ මහතෙකු, තම පුතාට විවාහයක් කර දීමට සූදානම් විය. ඔහුගේ පුතා, මහා ධනවතෙකු වුවත්, අවාසනාවකට මෙන් උපතින්ම අන්ධ විය. එනම්, ඔහුට ඇස් පෙනුනේ නැත. වෙළඳ මහතා, තම පුතාට යහපත්, රූමත්, ගුණවත් බිරිඳක් සොයා දීම ගැන මහත් කනස්සල්ලෙන් පසුවිය. ඔහුට අවශ්‍ය වූයේ ධනයට නොව, ගුණයට, රූ සපුවට, යහපත් චරිතයට මුල් තැන දෙන තරුණියකි.

වෙළඳ මහතා, තම පුතා සඳහා සුදුසු කාන්තාවක් සොයමින්, මිථිලා පුරයේ ගම් දනව් පුරාම විමසා බැලුවේ ය. අවසානයේ, පදුම බමුණාගේ දියණිය වන උම්මදන්ති ගැන ඔහුට ආරංචි විය. උම්මදන්තිගේ රූ සපුව, ඇගේ ගුණ ධර්ම, ඇගේ යහපත් හැසිරීම ගැන ඔහු අසා, මහත් සතුටට පත් විය. ඔහුට සිතෙනවා, මේ තරුණිය තම පුතාට ඉතාම සුදුසු යැයි.

වෙළඳ මහතා, තම පුතා සමග පදුම බමුණාගේ නිවසට ගියේ ය. ඔහු පදුම බමුණාට සිය අභිප්‍රාය කියා සිටියේ ය. "බමුණන් වහන්ස, මගේ පුතා උපතින්ම අන්ධයි. එනම්, ඔහුට ඇස් පෙනෙන්නේ නැහැ. නමුත් ඔහු ධනවතෙක්, යහපත් ගති ඇති කෙනෙක්. මම ඔබේ දියණිය, උම්මදන්ති, මගේ පුතාට බිරිඳ වශයෙන් ඉල්ලා සිටීමට පැමිණියා. මට දැනගන්නට ලැබුණු ආකාරයට, ඇය ඉතාම රූමත්, ගුණවත් තරුණියක්. ඔබගේ සිහිනයෙන් දුටු අන්ධ ස්වාමියා ඇයට හිමිවන බවත් මට ආරංචි වුණා. මාගේ පුතාට ඇස් පෙනෙන්නේ නැතත්, ඇය ඔහුට සතුටින් සේවය කරනු ඇතැයි මම බලාපොරොත්තු වෙනවා."

පදුම බමුණා, වෙළඳ මහතාගේ කතාව අසා, මහත් සතුටට පත් විය. ඔහුගේ සිහිනය සැබෑ වන බව ඔහුට දැනුනි. ඔහු වහාම තම දියණිය උම්මදන්ති කැඳවා, මෙම විවාහය ගැන කියා සිටියේ ය. උම්මදන්ති, තම පියාගේ සිහිනය සහ වෙළඳ මහතාගේ ඉල්ලීම අසා, තම පියාට මෙසේ කී ය: "පියාණෙනි, මගේ සතුට රඳා පවතින්නේ මාගේ ස්වාමියාගේ ඇස් පෙනීම මත නොව, ඔහුගේ යහපත් ගති, ධර්මිෂ්ඨ බව, මා කෙරෙහි දක්වන සෙනෙහස මත ය. මා ඔබගේ සිහිනය සැබෑ කරමින්, ඔහුට සතුටින් සේවය කරන්නෙමි."

ඉතින්, උම්මදන්ති කුමරිය, අන්ධ වූ වෙළඳ පුතුට විවාහ කර දුන්නා ය. විවාහයෙන් පසු, උම්මදන්ති, තම ස්වාමියාට අතිශයින්ම ආදරයෙන්, සෙනෙහසින්, ගෞරවයෙන් සේවය කළා ය. ඇය ඔහුට ආහාර පිසුවා, ඔහුට ඇඳුම් ඇන්දුවා, ඔහුට අවශ්‍ය සියල්ල ලබා දුන්නා. ඔහුට ඇස් පෙනුනේ නැති නිසා, ඇය ඔහුට ලෝකය පෙන්වූවා. ඇය ඔහුට ලස්සන දේවල් ගැන කියා දුන්නා, ඔහුට මිහිරි සංගීතය ඇසූම් කළා, ඔහුට සුන්දර ගීත ගායනා කළා. ඇය ඔහුට පවසා සිටියා, "ස්වාමීනි, මාගේ ඇස් දෙක ඔබ වෙනුවෙන් විවෘතව ඇත. මා ඔබගේ ඇස් දෙක මෙන් කටයුතු කරන්නෙමි."

අන්ධ වෙළඳ පුතු, උම්මදන්තිගේ ආදරය, සෙනෙහස, සේවය අත්විඳිමින්, ඉතාම සතුටින් ජීවත් විය. ඔහුට ඇස් පෙනුනේ නැති වුවත්, උම්මදන්තිගේ සෙනෙහසින් ඔහු ලෝකය දකින්නට විය. ඔහුට ඇය, ඔහුගේ ඇස් දෙක විය. ඔහු ඇයගේ කටහඬ, ඇගේ ස්පර්ශය, ඇගේ සුවඳින් ඇයව හඳුනා ගත්තේ ය. ඔහු ඇයට බොහෝ සේ ආදරය කළේ ය.

කාලය ගෙවී ගිය අතර, උම්මදන්ති සහ අන්ධ වෙළඳ පුතුට එක් පුතෙක් දාව උපන්නේ ය. පුතු ඉතාම රූමත්, නිරෝගීව උපන්නේ ය. උම්මදන්ති, තම පුතුටද අතිශයින්ම ආදරයෙන්, සෙනෙහසින් කටයුතු කළා ය. ඇය ඔහුට යහපත් ගති, ධර්මිෂ්ඨ බව, ත්‍යාගශීලී බව උගැන්නුවා ය.

කෙසේ නමුත්, මේ අතරතුර, මිථිලා පුරයේ රජු, ධර්මිෂ්ඨ රජ වූයේ ය. ඔහුටද එක් පුතෙක් සිටියේ ය. ඒ කුමාරයා, අතිශය රූමත්, යහපත් ගති ඇති, නමුත් සටන් ශිල්පයෙහි දක්ෂ කෙනෙක් විය. ඔහු නිතරම රාජ්‍යයේ විවිධ ප්‍රදේශවල සංචාරය කරමින්, තම ජනතාවගේ සුබසාධනය වෙනුවෙන් කටයුතු කළේ ය.

දිනක්, රාජ කුමාරයා, තම අශ්වයා පිට නැගී, තම අමාත්‍යවරුන් සමග සංචාරය කරමින් සිටිය දී, ඔහු අතිශයින්ම රූමත් තරුණියක් දුටුවේ ය. ඒ උම්මදන්ති ය. ඇය තම පුතු සමග උයනක සිටියා ය. ඇගේ රූ සපුව, ඇගේ ගුණවත් බව, ඇගේ හැසිරීම රාජ කුමාරයාගේ සිත් ගත්තේ ය. ඔහු ඇය ගැන වැඩිදුරටත් විමසා බැලූ විට, ඇය අන්ධ වෙළඳ පුතෙකුගේ බිරිඳ බවත්, ඔහුට එක් පුතෙකු සිටින බවත් ඔහු දැන ගත්තේ ය.

රාජ කුමාරයා, උම්මදන්තිගේ රූ සපුව ගැන සිතමින්, ඇයව තමාට ලබා ගැනීමට අධිෂ්ඨාන කර ගත්තේ ය. ඔහු තම අමාත්‍යවරුන්ට කියා සිටියේ ය: "මා මේ තරුණියට ආදරය කරනවා. ඇය මට ඉතාම සුදුසුයි. ඇය අන්ධ වෙළඳ පුතෙකුගේ බිරිඳ බව මම දන්නවා. නමුත් මට ඇයව ඕනෑ. ඔබ යම් උපක්‍රමයක් යොදා, ඇයව මට ලබා දිය යුතුයි."

රාජ කුමාරයාගේ අමාත්‍යවරු, තම රජුගේ අණට කීකරු වෙමින්, එක් කුමන්ත්‍රණයක් සූදානම් කළහ. ඔවුන් පදුම බමුණා වෙත ගොස්, ඔහුට විශාල ධනස්කන්ධයක් ලබා දුන්හ. ඉන්පසු ඔවුන් ඔහුට මෙසේ කීහ: "බමුණන් වහන්ස, ඔබගේ දියණිය, උම්මදන්ති, අන්ධ වෙළඳ පුතාට බිරිඳ වශයෙන් සිටීම සුදුසු නැහැ. ඇගේ රූ සපුව, ඇගේ ගුණ ධර්ම, ඇය රජ කුමාරයෙකුට සුදුසුයි. අපි ඔබට ධනය ලබා දෙන්නේ, ඔබ ඇයව අන්ධ වෙළඳ පුතාගෙන් මුදවාගෙන, රජ කුමාරයාට ලබා දෙන ලෙසයි."

පදුම බමුණා, ධනයට ආශා කරමින්, තම දියණියගේ යහපත ගැන නොසිතා, අමාත්‍යවරුන්ගේ යෝජනාවට එකඟ විය. ඔහු උම්මදන්ති වෙත ගොස්, ඇයට මෙසේ කී ය: "දරුවා, මම අද යහපත් ආරංචියක් ගෙනැවිත් තිබෙනවා. රජ කුමාරයා ඔබ ගැන කැමති වෙලා. ඔහු ඔබට විවාහ යෝජනා කරලා. ඔහුට ඇස් පෙනෙන්නේ නැහැ, නමුත් ඔහුට අතිශය රූමත් බවක්, ධනයක් තිබෙනවා. ඔහුට ඇස් පෙනෙන්නේ නැති වුවත්, ඔහුට දක්ෂ අමාත්‍යවරුන් සිටිනවා, ඔවුන් ඔහුට සියල්ල ලබා දෙනවා. ඔබ අන්ධ වෙළඳ පුතාගෙන් මිදී, රජ කුමාරයාට බිරිඳ වශයෙන් සිටිය යුතුයි."

උම්මදන්ති, තම පියාගේ කතාව අසා, මහත් සේ කම්පාවට පත් වූවා ය. ඇය තම පියාට මෙසේ කී ය: "පියාණෙනි, මාගේ ස්වාමියා අන්ධ වුවත්, ඔහු මාගේ ලෝකයයි. ඔහුට ඇස් පෙනුනේ නැති වුවත්, ඔහු මාගේ හදවත දකිනවා. ඔහු මා කෙරෙහි දක්වන ආදරය, සෙනෙහස, මාගේ සතුටයි. මා ඔහු අත්හැර යාමට සිතන්නේවත් නැහැ. රජ කුමාරයාට ඇස් පෙනුනත්, ඔහු මාගේ ස්වාමියාගේ ආදරය, සෙනෙහස ලබා දෙනවාද? මාගේ සතුට රඳා පවතින්නේ ධනය, රූ සපුව, හෝ රජකම මත නොව, මාගේ ස්වාමියාගේ ආදරය මත ය."

පදුම බමුණා, තම දියණියගේ ස්ථීරභාවය අසා, කෝපයට පත් විය. ඔහු උම්මදන්තිට තර්ජනය කරමින්, ඇයව බලහත්කාරයෙන් රජ කුමාරයා වෙත යැවීමට උත්සාහ කළේ ය. නමුත් උම්මදන්ති, තම ස්වාමියාට විශ්වාසවන්තව සිටියා ය.

මෙම ආරංචිය, අන්ධ වෙළඳ පුතා වෙත ගියේ ය. ඔහු ඉතාම දුක් වූයේ ය. ඔහු උම්මදන්තිට කියා සිටියේ ය: "ආදරණීය බිරිඳ, ඔබ මා අත්හැර යාමට සිතනවාද? මා අන්ධයි, නමුත් මාගේ හදවත ඔබව දකිනවා. ඔබ මාගේ ජීවිතයයි. ඔබ මාගේ ලෝකයයි."

උම්මදන්ති, තම ස්වාමියාගේ වේදනාව අසා, ඔහුට මෙසේ කී ය: "ස්වාමීනි, මා කිසි විටෙකත් ඔබව අත්හැර යන්නේ නැහැ. මාගේ පියා මට බලහත්කාරයෙන් රජ කුමාරයා වෙත යැවීමට උත්සාහ කළත්, මා ඔබ වෙනුවෙන් සටන් කරනවා. මාගේ ආදරය, මාගේ විශ්වාසවන්ත බව, ඔබ වෙනුවෙන් පමණයි."

මේ අතරතුර, රජ කුමාරයා, උම්මදන්තිව තමාට ලබා ගැනීමට තීරණය කර, තම අමාත්‍යවරුන්ට උපදෙස් දුන්නේ ය. ඔහු කීවේ ය: "ඔබ අද රාත්‍රියේ උම්මදන්තිව පැහැරගෙන, මා වෙත ගෙන එන්න. ඇය මාගේ ය."

රාත්‍රියේ, රජ කුමාරයාගේ අමාත්‍යවරු, රහසේ උම්මදන්තිගේ නිවසට පැමිණියහ. ඔවුන් ඇයව බලහත්කාරයෙන් රැගෙන යාමට උත්සාහ කළහ. නමුත් උම්මදන්ති, ඉතාම නිර්භීතව සටන් කළා ය. ඇය තම ස්වාමියාගේ නාමය කියමින්, ඔහුට විශ්වාසවන්තව සිටියා ය.

මේ අවස්ථාවේ දී, උම්මදන්තිගේ පුතා, මේ සිද්ධිය දුටු අතර, ඔහු තම මවට උදව් කිරීමට ඉදිරිපත් විය. ඔහු ඉතාම කුඩා වුවත්, ඔහු ධෛර්ය සම්පන්නව කටයුතු කළේ ය. ඔහු රජ කුමාරයාගේ අමාත්‍යවරුන්ට පහර දුන්නේ ය.

මේ ඝෝෂාව අසා, අන්ධ වෙළඳ පුතා ද අවදි විය. ඔහුට ඇස් පෙනුනේ නැති වුවත්, ඔහු මේ සිද්ධිය තේරුම් ගත්තේ ය. ඔහු උම්මදන්තිට කියා සිටියේ ය: "ආදරණීය බිරිඳ, ඔබ මාගේ ජීවිතයයි. මා ඔබ වෙනුවෙන් සටන් කරනවා."

අන්ධ වෙළඳ පුතා, තම අත් දෙකෙන්ම, රජ කුමාරයාගේ අමාත්‍යවරුන්ට පහර දුන්නේ ය. ඔහුට ඇස් පෙනුනේ නැති වුවත්, ඔහුගේ ශක්තිය, ඔහුගේ ධෛර්යය අතිශයින්ම විය. ඔහු රජ කුමාරයාගේ අමාත්‍යවරුන්ට පරාජය කළේ ය.

මේ සිද්ධිය, මිථිලා පුරයේ රජු වෙත ගියේ ය. රජු, මේ සියල්ල අසා, තම පුතාගේ ක්‍රියාව ගැන දැඩි ලෙස කෝපයට පත් විය. ඔහුට දැනුනේ, තම පුතා වැරදි බවත්, උම්මදන්ති ධර්මිෂ්ඨ බවත් ය. රජු, උම්මදන්ති සහ ඇගේ ස්වාමියා, සහ ඇගේ පුතා, රාජ මාළිගයට කැඳවූයේ ය.

රජු, උම්මදන්තිගෙන් ඇයගේ කතාව ඇසූ අතර, ඇය ධර්මිෂ්ඨ ලෙස, ස්වාමියාට විශ්වාසවන්තව, ධෛර්ය සම්පන්නව කටයුතු කළ බව ඔහුට දැනුනි. රජු, තම පුතාව දැඩි ලෙස දඬුවම් කළේ ය. ඔහු උම්මදන්ති සහ ඇගේ ස්වාමියා, සහ ඇගේ පුතා, රාජ මාළිගයේ ගෞරවයෙන් ජීවත් වීමට අවසර දුන්නේ ය.

අන්ධ වෙළඳ පුතා, රජුගේ අනුග්‍රහය ලැබීමෙන් පසු, ඔහුට අතිශයින්ම සුව පහසු ජීවිතයක් ලැබිණි. ඔහුට ඇස් පෙනුනේ නැති වුවත්, උම්මදන්තිගේ ආදරය, සෙනෙහස, සහ රජුගේ අනුග්‍රහය නිසා ඔහු ඉතාම සතුටින් ජීවත් විය. උම්මදන්ති, තම ස්වාමියාට, තම පුතාට, සහ රජුට අතිශයින්ම සේවය කළා ය.

කාලය ගෙවී ගිය අතර, අන්ධ වෙළඳ පුතා, ධර්මිෂ්ඨ ජීවිතයක් ගත කර, පාරමිතා පුරමින්, මරණයට පත් විය. උම්මදන්ති, තම පුතාට රාජ්‍ය පාලනය භාර දුන්නා ය. ඇය, තම පුතාට ධර්මිෂ්ඨ, ධර්මය අනුව කටයුතු කරන රජෙකු වීමට මග පෙන්වූවා ය.

මෙම ජාතක කතාවෙන් අපට ලැබෙන ධර්ම පාඩම නම්, ආදරය, විශ්වාසවන්ත බව, ධෛර්යය, සහ ධර්මිෂ්ඨ බව, කිසිම බාධාවක් හමුවේ දුර්වල නොවන බව ය. උම්මදන්ති, තම ස්වාමියා අන්ධ වුවත්, ඔහුට විශ්වාසවන්තව සිටියා ය. ඇය, ධර්මය අනුව කටයුතු කළා ය. එම නිසා ඇය, ගෞරවය, සතුට, සහ සාර්ථකත්වය ලැබුවා ය.

ධර්ම දේශනාව:

"ආදරය, විශ්වාසවන්ත බව, ධෛර්යය, සහ ධර්මිෂ්ඨ බව, කිසිම බාධාවක් හමුවේ දුර්වල නොවන බව ය."

බෝධිසත්වයන් වහන්සේ බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ස්වරූපයෙන්:

"ධර්මිෂ්ඨ වූ, ධර්මය අනුව කටයුතු කරන, අනුන්ගේ යහපතට කටයුතු කරන තැනැත්තා, කිසි විටෙකත් පරාජයට පත් නොවන්නේ ය."