Skip to main content
චණ්ඩාල ජාතකය
ජාතක 547
385

චණ්ඩාල ජාතකය

Buddha24 AIChakkanipāta
සවන් දෙන්න

චණ්ඩාල ජාතකය

මහා බෝසත් වූ අරහත් සම්මා සම්බුදු රජාණන් වහන්සේ, රජගහනුවර මිහින්තලේ සිරිපා අසල වැඩ සිටින සමයෙහි, ආනන්ද තෙරණුවන්ගේ විමසීමක් නිමිත්තෙන් මේ ජාතකය දේශනා කළ සේක. එදා මේ රජගහනුවර මහා ධනවතෙකුගේ පුත්‍රයෙකු ලෙසින් උපන් මහා බෝසතාණන් වහන්සේ, සියල්ල අතහැර මහණ වී, ධර්මයෙහි හැසිර, ශ්‍රාවක පිරිසට ධර්මය දේශනා කරමින් වැඩ සිටියහ. එහෙත්, එදා මහා බෝසතාණන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවකයන් අතර, “තෙරුවන් සරණ ගියත්, රුක්ඛ දේවතාවුන් වඳින්නට එපා” යැයි දේශනා කළ ධර්මය, නොපිළිගත්, “තෙරුවන් සරණ ගියත්, රුක්ඛ දේවතාවුන් වඳින්නට ඕනෑ” යැයි නොයෙක් අන්දරයෙන් විරුද්ධ වූ ශ්‍රාවකයෝද වූහ. ඒ නිසා, ශ්‍රාවකයන් අතර “අපේ ස්වාමීන් වහන්සේ, නොයෙක් අන්දරයෙන් ධර්මය දේශනා කරන සේක, සමහර විට උන් වහන්සේටත්, මේ නොයෙක් අන්දරයෙන් ධර්මය දේශනා කරනවා” යැයි කීවෝද වූහ. එදා, අනාගතයෙහි, “තෙරුවන් සරණ ගියත්, රුක්ඛ දේවතාවුන් වඳින්නට එපා” යැයි දේශනා කළ ධර්මය, නොපිළිගත්, “තෙරුවන් සරණ ගියත්, රුක්ඛ දේවතාවුන් වඳින්නට ඕනෑ” යැයි නොයෙක් අන්දරයෙන් විරුද්ධ වූ ශ්‍රාවකයෝ, “පඤ්ච දේවාගේ” යැයි කියනු ලබන, “චණ්ඩාල” යන තනතුර දැරූ, “චණ්ඩාල පුත්‍රයෙකු” ලෙසින් උපන්, “අන්ධ”, “ගොළු”, “බිහිරි”, “පිчикуණු”, “කෝප”, “දුප්පත්”, “නින්දිත”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”, “අප්‍රිය”, “අනාදර”,

— In-Article Ad —

💡කතාවේ ආදර්ශය

ධනය, බලය, සාමය - මේවා සැබෑ සැනසීම ලබා දෙන්නේ නැහැ. ධර්මයෙහි යෙදී, අනුන්ගේ යහපතට කටයුතු කිරීමෙන්, අපට සැබෑ සැනසීම ලබා ගත හැකිය.

පාරමිතා: ධර්මය

— Ad Space (728x90) —

ඔබට ප්‍රිය ජාතක කතා

සච්ච බන්ධ ජාතකය
465Dvādasanipāta

සච්ච බන්ධ ජාතකය

සච්ච බන්ධ ජාතකය කතාව ආරම්භය: බරණැස් නුවර, ධර්මිෂ්ඨ රජෙකු පාලනය කළ සමයේ, එක්තරා ඝන වනයක් විය. ඒ වනය ත...

💡 සත්‍යය, ධර්මය, සාධාරණය, මේවා අපගේ ජීවිතයේ අතිශය වැදගත් අංගයන්ය. සත්‍යයෙහි පිහිටීමෙන්, අපට කිසිදු අන්තරායක් සිදු නොවේ.

Nimi Jataka
290Tikanipāta

Nimi Jataka

Nimi JatakaIn the kingdom of Mithila, there lived a king named Nimi, who was renowned for his righte...

💡 Understanding and practicing Dhamma yields lasting happiness.

Mugapakkha Jataka
286Tikanipāta

Mugapakkha Jataka

Mugapakkha JatakaIn days of yore, when the Bodhisatta was born as a wise elephant, the kingdom of Mi...

💡 Silent compassion and presence can unlock potential.

ගෝත්‍රිකයන්ගේ ධර්ම රජු
314Catukkanipāta

ගෝත්‍රිකයන්ගේ ධර්ම රජු

ගෝත්‍රිකයන්ගේ ධර්ම රජුඈත අතීතයේ, ඈත දුර පළාතක, වනගත ප්‍රදේශයක, ගෝත්‍රිකයන් පිරිසක් ජීවත් වූහ. ඔවුන්ග...

💡 ධර්මයෙහි පිහිටා, කරුණාව හා දයාවෙන් කටයුතු කිරීමෙන්, අන් අයගේ කෲරත්වය පවා වෙනස් කළ හැකිය. ධර්ම දේශනා මගින් සැබෑ සාමය හා සමගිය ඇති වේ.

සත්‍යවාදී කැස්බෑවා
343Catukkanipāta

සත්‍යවාදී කැස්බෑවා

සත්‍යවාදී කැස්බෑවාඈත අතීතයේ, සුන්දර විලක, 'සත්‍යවාදී කැස්බෑවා' නම් වූ, ධර්මිෂ්ඨ හා සත්‍යවාදී කැස්බෑව...

💡 වංචාව, ඊර්ෂ්‍යාව, සහ අහංකාරය ජීවිත විනාශ කරන අතර, සත්‍යවාදී බව, ධර්මය, ඤාණය, දයාව, මෛත්‍රිය, සහ කරුණාව ජීවිතයට සතුට, සාමය, සහ සමෘද්ධිය ගෙන දෙන අතර, ධර්මය මගින් කර්මය වෙනස් කළ හැකිය.

ධෛර්ය සම්පන්න සිංහයා
344Catukkanipāta

ධෛර්ය සම්පන්න සිංහයා

ධෛර්ය සම්පන්න සිංහයාඈත අතීතයේ, මහා වනයක, 'ධෛර්ය සම්පන්න සිංහයා' නම් වූ, ධෛර්ය සම්පන්න හා ධර්මිෂ්ඨ සි...

💡 ධෛර්යය, ධර්මය, සහ ඤාණය අභියෝග ජය ගැනීමට උපකාරී වන අතර, කෲරත්වය, ඊර්ෂ්‍යාව, සහ අහංකාරය ජීවිත විනාශ කරන අතර, දයාව, මෛත්‍රිය, සහ කරුණාව ජීවිතයට සතුට, සාමය, සහ සමෘද්ධිය ගෙන දෙන අතර, ධර්මය මගින් කර්මය වෙනස් කළ හැකිය.

— Multiplex Ad —

මෙම වෙබ් අඩවිය ඔබේ අත්දැකීම වැඩිදියුණු කිරීමට, ගමනාගමනය විශ්ලේෂණය කිරීමට සහ අදාළ දැන්වීම් පෙන්වීමට කුකීස් භාවිතා කරයි. පෞද්ගලිකත්ව ප්‍රතිපත්තිය