කරුණාවන්ත සිංහයා

කරුණාවන්ත සිංහයා

පුරාණ රජදහනක, ඝන වනාන්තරයක, සුන්දර හා සාමකාමී පරිසරයක, රජකම් කළ බෝසත් සිංහයෙකුගේ කතාවයි මේ. එතුමාණෝ සිය රාජධානියේ සියලු සත්ත්වයන්ට අතිශයින්ම කරුණාවන්ත වූහ. කිසිදු සතෙකුට පීඩාවක්, වේදනාවක් හෝ භයක් ඇති නොවන පරිදි එතුමාණෝ සැමවිටම කටයුතු කළහ. එතුමාණන්ගේ ධර්මිෂ්ඨ පාලනය යටතේ, වනයේ සියලු සතුන් සහෝදරත්වයෙන්, එකමුතුවෙන් ජීවත් වූහ. සිංහයා, ಹುලියා, වලස්සා, නරියා, හාවා, මුවා, කුරුල්ලා - මේ සියලු සතුන් අතර කිසිදු භේදයක්, වෛරයක් නොවීය. ඔවුන් එකිනෙකාට ආදරයෙන්, ගෞරවයෙන් සැලකූහ.

බෝසත් සිංහයාණන් වහන්සේගේ දවස ආරම්භ වූයේ අරුණෝදයත් සමගය. අහස රන්වන් පැහැ ගැන්වෙත්ම, එතුමාණෝ සිය ගුහාවෙන් පිටතට වැඩමවා, උදෑසන සිසිල් සුළඟ ආඝ්‍රාණය කළහ. අනතුරුව, වනයේ සියලු සතුන්ගේ සුබසාධනය විමසා බැලීම සඳහා එතුමාණෝ ගමන් කළහ. එතුමාණන්ගේ මෘදු, කරුණාවන්ත ඇස්, සියලු සත්ත්වයන්ගේ දුක සැප විනිශ්චය කළේය. එතුමාණන්ගේ මෘදු හඬ, සියලු සත්ත්වයන්ට සැනසීම ගෙන දුන්නේය. එතුමාණන්ගේ ධර්මිෂ්ඨ ශබ්දය, වනයේ ඈත ඈතට පවා ඇසෙන්නට විය.

එක්තරා දිනක, එතුමාණෝ සිය රාජධානියේ ගමන් කරමින් සිටියදී, දුරින් අසරණ කෑගැසීමක් ඇසුණි. එතුමාණෝ කඩිසරව ශබ්දය පැමිණි දෙසට ගමන් කළහ. එහිදී දුටුවේ, කුඩා මුවන් පැටියෙක්, අනාථව, බියෙන් වෙව්ලමින්, ලේ ගලමින් වැටී සිටින බවයි. මුවන් පැටියාගේ මව, දරුණු ගල් проєඩෙකු විසින් මරා දමා තිබුණි. ගල් проєඩා, මුවන් පැටියාගේ මෘත දේහය ආහාරයට ගැනීමට සූදානම් වෙමින් සිටියේය.

බෝසත් සිංහයාණන් වහන්සේට මේ දසුන දැකීමෙන් දැඩි වේදනාවක් ඇති විය. එතුමාණන්ගේ හදවත කරුණාවෙන් පිරී ගියේය. එතුමාණෝ ගල් проєඩා වෙත ළඟා වී, මෘදු, නමුත් ස්ථිර හඬින් කතා කළහ:

"සහෝදර ගල් проєඩා, ඔබ මේ අසරණ මුවන් පැටියාට කුමක් කරන්නේද?"

ගල් проєඩා, බියෙන් හා කෝපයෙන්, සිංහයා දෙසට හැරුණි. එහිදී දුටුවේ, තමාට වඩා ශක්තිමත්, භයානක සතෙකු බවයි. එහෙත්, එය තමාගේ ආහාරය බව කියා එය අතහැරීමට එය සූදානම් නොවීය.

"මාගේ ආහාරය, මාගේ දඩයම, මාගේ අයිතිය! ඔබ කවුද, මේවාට බාධා කරන්නට?"

බෝසත් සිංහයාණන් වහන්සේ, කිසිදු කෝපයක් නොගෙන, ගල් проєඩාට පැවසූහ:

"මම මේ වනයේ රජු වෙමි. මාගේ රාජධානියේ කිසිදු සතෙකු අසරණව, පීඩාවට පත් නොවී සිටිය යුතු ය. මෙම මුවන් පැටියා, අනාථව, තනිව, දරුණු තුවාල ලබා සිටියි. එහි මව මේ වන විටත් මිය ගොස් ඇත. ඔබගේ කුසගින්න මට තේරෙයි. එහෙත්, මටද මගේ සත්ත්වයන්ගේ දුක දරාගත නොහැකිය. කරුණාකර, මට මෙම පැටියාට උපකාර කිරීමට ඉඩ දෙන්න."

ගල් проєඩා, සිංහයාගේ කරුණාවන්ත වචන වලට සවන් දුන්නත්, එහි කුසගින්න තවදුරටත් ඉවසා සිටීමට නොහැකි විය. එය සිංහයාට ගර්ජනා කරමින් පැවසීය:

"ඔබ රජු වන්නට පුළුවනි, නමුත් මගේ කුසගින්න ඔබ විසින් පුරවන්නේ නැහැ. මට මෙම ආහාරය අවශ්‍යයි!"

බෝසත් සිංහයාණන් වහන්සේ, ගල් проєඩාගේ නොසැලෙන ස්වභාවය දුටුවහ. එතුමාණෝ අසරණ මුවන් පැටියා දෙස බැලූහ. එතුමාණන්ගේ හදවත දැඩි වේදනාවෙන් පිරී ගියේය. එතුමාණෝ තීරණයක් ගත්හ. එතුමාණෝ ගල් проєඩාට මෙසේ පැවසූහ:

"හොඳයි, සහෝදර ගල් проєඩා. ඔබගේ කුසගින්න මට තේරෙයි. මම ඔබට මගේ ශරීරයෙන් කොටසක් දෙන්නම්. කරුණාකර, මෙම මුවන් පැටියාට යන්නට ඉඩ දෙන්න. එයට තව ජීවත් වීමට අවස්ථාවක් දෙන්න."

ගල් проєඩා, සිංහයාගේ මෙම වචන අසා පුදුමයට පත් විය. කිසිදු සතෙකු, විශේෂයෙන්ම සිංහයෙකු, මෙවැනි යෝජනාවක් කරනු ඇතැයි එය සිතුවේ නැත. එහි කෝපය මදක් අඩු විය. එය සිංහයා දෙස විමසිල්ලෙන් බැලීය.

බෝසත් සිංහයාණන් වහන්සේ, කිසිදු පැකිලීමක් නොමැතිව, සිය ඉදිරි පාදයෙන්, සිය ශරීරයෙන් කොටසක්, මෘදු ලෙස ඉරා ගත්හ. ලේ ගලා යන විට, එතුමාණන්ගේ මුහුණේ වේදනාවේ කිසිදු සලකුණක් නොවීය. එතුමාණන්ගේ ඇස් වල තිබුණේ, අසරණ මුවන් පැටියා කෙරෙහි වූ කරුණාවයි.

ගල් проєඩා, සිංහයාගේ මෙම අසහාය කැප කිරීම දැක, කම්පාවට පත් විය. එය තමාගේ කුසගින්න හා මරණයට වඩා, සිංහයාගේ කරුණාව හා ධර්මය විශාල බව වටහා ගත්තේය. එය සෙමින්, සිංහයා විසින් දුන් මෘත දේහය භාර ගත්තේය. ඉන්පසු, එය මුවන් පැටියා දෙස බැලීය.

"මගේ මිත්‍ර සිංහයා, ඔබගේ කරුණාව මාගේ හදවත ස්පර්ශ කළා. මාගේ කුසගින්න මේ මෘත දේහයෙන් සංසිඳවා ගත්තා. මෙම මුවන් පැටියාට යන්නට ඉඩ දෙන්න. එයට තව ජීවත් වීමට අවස්ථාවක් දෙන්න."

බෝසත් සිංහයාණන් වහන්සේ, සැනසුම් සුසුමක් හෙළූහ. එතුමාණෝ, තුවාල වූ මුවන් පැටියා වෙත ළඟා වී, සිය මෘදු දිවෙන්, එහි තුවාල ලෙව කෑහ. එතුමාණන්ගේ කරුණා මාත්‍රය, තුවාල සුවපත් කිරීමට සමත් විය. සුවපත් වූ මුවන් පැටියා, තම මව අහිමි වූ දුකින්, සිංහයාගේ කරුණාවෙන් සැනසී, සෙමින් නැගිට්ටේය. එතුමාණෝ, මුවන් පැටියාට සෙලෙව්වේ, එයට නව ජීවිතයක් ලැබුණු බවට ආශිර්වාදයකි.

මුවන් පැටියා, සිංහයාට කෘතඥතාවයෙන් යුතුව හිස නමා, තම ගමන ගියේය. ගල් проєඩා, සිංහයාටත්, මුවන් පැටියාටත් සුබ පතමින්, සිය ආහාරය ගෙන අතුරුදහන් විය.

මෙම සිදුවීමෙන් පසු, වනයේ සියලු සතුන් බෝසත් සිංහයාණන් වහන්සේගේ කරුණාව හා ධර්මය පිළිබඳව වැඩිදුරටත් දැන ගත්හ. එතුමාණන්ගේ ධර්මිෂ්ඨ පාලනය, ඊටත් වඩා ශක්තිමත් විය. එතුමාණන්ගේ කරුණාව, ධර්මය, ත්‍යාගශීලීත්වය, ආදර්ශයට ගෙන, වනයේ සියලු සත්ත්වයන්, ඊටත් වඩා එකමුතුවෙන්, සාමයෙන් ජීවත් වූහ.

කරුණාවන්තකම, ත්‍යාගශීලීත්වය, සහ ධර්මය - මේවා සැබෑ නායකත්වයේ ලක්ෂණයන්ය.

බෝසත් සිංහයාණන් වහන්සේ, මෙම ජාතකයේදී, කරුණාව, ත්‍යාගශීලීත්වය, සහ ධර්මය යන බාරමයෝ බෝසත් ධර්මය අනුසාරයෙන් පාරමී ධර්මයන් බෝසත් ධර්මය අනුසාරයෙන් පාරමී ධර්මයන් සම්පූර්ණ කළහ.