Kumbha Jataka

කුම්භ ජාතකය

ඈත අතීතයේ, එක්තරා රජෙක් විය. ඒ රජුගේ දේශය සරුසාර වූයේය. ජනතාව සුවසේ වාසය කළහ. රජුගේ මාලිගාව රන්, රිදී, මුතු, මැණික් වලින් දිදුලන්නට විය. නමුත් රජුගේ සිතෙහි එක්තරා දුකක් විය. ඒ දුක වූයේ දරුවන් නොලැබීමයි. රජු බොහෝ සෙයින් දරුවන් සඳහා පින්කම් කළේය. බොහෝ කලක් ගත වූ පසු, රජුගේ බිසව ගැබ්බර වූවාය. මුළු රාජධානියම සතුටින් පිරී ගියේය. රජුගේ සතුටට දරු සන්තෝෂය ලැබෙන බව දැනීමෙන් දෙගුණ තෙගුණ විය. අවසානයේ, සුන්දර කුමරෙකු උපත ලැබීය. ඔහුගේ මුහුණ සඳ මඬලක් සේ දිස් විය. දස දෙසින් ඈනුම් ගත් සුවඳ මල් පිපුණේය. රජුට සියලු සෙත සලසා, මහත් සේ සතුටු විය.

කල්යත්ම, කුමරු යෞවනයට පැමිණියේය. ඔහු නුවණින්, ගුණයෙන්, ශක්තියෙන් පිරිපුන් රජෙක් විය. ඔහු සිය පියාගේ අභාවයෙන් පසු, රාජ්‍යයේ සිව් පිළිමට අසුන් ගත්තේය. ඔහුගේ පාලනය යටතේ, රාජ්‍යය තවත් සරුසාර වූයේය. ජනතාව රජුට ආදරය කළහ. රජු ද ජනතාවට සෙත සැලසුවේය. කෙසේ වෙතත්, රජුගේ සිතෙහි තවත් එක් දුකක් උපන්නේය. ඒ දුක වූයේ, තමාට දරුවන් නොලැබීමයි. ඔහුට දරු සන්තෝෂය අහිමි විය. රජුට සිය පියාගේ දුක සිහිපත් විය.

එක් දිනක්, රජු සිය අමාත්‍යවරුන් සමඟ කතාබහ කරමින් සිටියේය. "අමාත්‍යවරුනි, මට දරු සන්තෝෂය නැත. මගේ පියාණන් වහන්සේ ද මේ දුක වින්දා. මට කුමක් කළ හැකිද?"

"මහරජ, ඔබ තවමත් තරුණයි. කලබල නොවන්න. යම් දිනෙක ඔබට දරු සන්තෝෂය ලැබේවා."

අමාත්‍යවරුන් රජුට සැනසිලි වදන් කීහ. එහෙත් රජුගේ සිතෙහි වූ දුක එලෙසම විය. ඔහු බොහෝ සෙයින් භාවනා කළේය. දාන, ශීල, භාවනා ආදී පින්කම් කළේය. නමුත් කිසිදු ඵලක් නොවීය.

එදින රාත්‍රියේ, රජුට එක් සිහිනයක් විය. සිහිනයෙන්, ඔහු එක්තරා ගංගාවක් අසල සිටියේය. ගංගාව තුළ, එක්තරා විශාල මකරෙක් සිටියේය. මකරා රජුට කතා කරමින්, "මහරජ, ඔබ මාගේ දියණිය විවාහ කරගන්න. එවිට ඔබට දරුවන් ලබනු ඇත."

රජු අවදි වූ පසු, සිහිනය ගැන සිතමින් සිටියේය. ඔහුට මෙම සිහිනය අර්ථවත් වූයේ කෙසේදැයි නොතේරුණි. ඔහු සිය අමාත්‍යවරුන් කැඳවා, සිහිනය ගැන කීවේය. අමාත්‍යවරුන් ද මවිත වූහ. ඔවුන් රජුට උපදෙස් දුන්නේ, "මහරජ, මෙය යම්කිසි අද්භූත සිහිනයක් විය යුතුය. ඔබ ස්නානය කිරීමට ගංගාවට යන්න. එහි යම් කිසි හෝ අද්භූත සිදුවීමක් වේවා."

රජු අමාත්‍යවරුන්ගේ උපදෙස් පිළිගෙන, ගංගාවට ස්නානය කිරීමට ගියේය. ඔහු ගංගාවට බැස, ස්නානය කරමින් සිටියේය. හදිසියේ, ඔහු දුටුවේ, ගංගාව තුළින් එක්තරා සුන්දර ස්ත්‍රියක් නැඟී එන බවයි. ඇගේ මුහුණ සඳ මඬලක් සේ දිස් විය. ඇගේ ඇඳුම් රන්, රිදී වලින් අලංකාර විය. ඇගේ අතෙහි, එක්තරා විශාල කුම්භයක් (කළයක්) විය. එය මුතු, මැණික් වලින් දිදුලන්නට විය.

ස්ත්‍රිය රජුට කතා කරමින්, "මහරජ, මම මකර රජුගේ දියණිය වෙමි. ඔබ මාගේ ස්වාමිපුරුෂයා වනු ඇත. මේ කුම්භය තුළ, මගේ පියාණන් වහන්සේ ඔබට දුන්නු ධනය ඇත. ඔබ මෙය භාරගෙන, මාගේ අණ පිළිගන්න."

රජු මෙම සිදුවීම ගැන මවිත විය. ඔහු කුම්භය භාරගෙන, ස්ත්‍රිය සමඟ මාලිගාවට පැමිණියේය. කුම්භය විවෘත කළ විට, රජු දුටුවේ, එය රන්, රිදී, මුතු, මැණික් වලින් පිරී ඇති බවයි. රජු සතුටින්, එම ස්ත්‍රිය විවාහ කරගත්තේය.

විවාහයෙන් පසු, රජුට දරු සන්තෝෂය ලැබුණේය. ඔහුට පුත්‍රයන්, දූවරුන් කීප දෙනෙක්ම උපත ලැබූහ. රජුගේ සිතෙහි වූ දුක පහව ගියේය. ඔහු සිය බිරිඳ හා දරුවන් සමඟ සුවසේ වාසය කළේය. ඔහුගේ රාජ්‍යය තවත් සරුසාර වූයේය. ජනතාව රජුට ආදරය කළහ. රජු ද ජනතාවට සෙත සැලසුවේය.

දිනක්, රජු සිය බිරිඳ සමඟ කතා කරමින් සිටියේය. "මගේ ආදරණීය බිරිඳ, ඔබ මාගේ ජීවිතයට සතුට ගෙන ආවා. මට දරු සන්තෝෂය දුන්නා. ඔබ කවුද? ඔබ කොහෙන්ද ආවේ?"

"මහරජ, මම මකර රජුගේ දියණිය වෙමි. මගේ පියාණන් වහන්සේ, ඔබ දුක් විඳින බව දැන, මේ කුම්භය සමඟ මා ඔබ වෙත එව්වේය. මේ කුම්භය තුළ, අපගේ පවුලේ ධනය ඇත. මගේ පියාණන් වහන්සේ, ඔබ ධර්මිෂ්ඨ රජෙක් බව දැන, මා ඔබ වෙත එව්වේය. ඔබ මා විවාහ කරගත් පසු, ඔබට දරුවන් ලැබෙනු ඇතැයි ඔහු දැන සිටියේය."

රජු සිය බිරිඳගේ කතාව අසා, මවිත විය. ඔහුට තවත් සතුටු විය. ඔහු සිය බිරිඳට ස්තූති කළේය. ඔහු සිය දරුවන්ට ආදරය කළේය. ඔහු සිය රාජ්‍යය ධර්මයෙන් පාලනය කළේය.

ඒ කුම්භය, රජුගේ රාජ්‍යය ධනයෙන් පිරී ගියේය. රජු ධනය ධර්මයෙන් බෙදා දුන්නේය. දුප්පතුන්ට, අසරණයන්ට උපකාර කළේය. ඔහුගේ යසස දස දෙස පැතිර ගියේය.

කවිය

ගං පතුළේ සිට පැමිණි දියණියකි,
කුම්භය රැගෙන ආවේ මකර රජුනි,
ධනයෙන් පිරි කුම්භය, සන්තෝෂය ගෙනාවේ,
බෝධිසත්ව රජුට, දරු සන්තෝෂය ලැබුණේ.

කතාවෙන් ලැබෙන පාඩම

අවංකකම, ධර්මිෂ්ඨකම, සහ පරෝපකාරය යන ගුණාංගයන් සෑම විටම ඵල දරයි. යහපත් ක්‍රියාවන්, අවංක උත්සාහයන්, සහ දෙවියන්ගේ අනුග්‍රහය ද, දුෂ්කර අවස්ථාවලදී ද, අපට උපකාර වනු ඇත.

බෝධිසත්වයන් වහන්සේ විසින් බුදුරජාණන් වහන්සේ ලෙස බාරගන්නා ලද බාරමය

දීමනා බාරමය - බෝධිසත්වයන් වහන්සේ සිය රාජ්‍යය ධනයෙන්, ධර්මයෙහි යොදවමින්, දුප්පතුන්ට, අසරණයන්ට උපකාර කරමින්, දුන් දීමනා වලින් දීමනා බාරමය සම්පුර්ණ කළහ.