පුස් තෝර බණ

පුස් තෝර බණ

පුරාණයේ, සාර පුෂ්ප නම් රාජධානියේ, රජුගේ පුත්‍රයෙකු ලෙස උපන් බෝධිසත්ත්වයන් වහන්සේ, ළමා වියේ සිටම ඉතාමත් ධර්මවාදී, කරුණාවන්ත, අනුකම්පාවන්ත වූහ. උන්වහන්සේගේ සිතේ, කිසිදු හිංසාවක්, කිසිදු වෛරයක්, කිසිදු ඊර්ෂාවක් තිබුණේ නැත. ළමා වියේදී පවා, අනුන්ගේ දුක දැක, උන්වහන්සේගේ සිත කිඳුරුණි. උන්වහන්සේ, සිය සෙල්ලම් බඩු, සිය ඇඳුම්, සිය ආහාර පවා, දුප්පත්, අසරණයන්ට දන් දුන්හ. රජු, පුත්‍රයාගේ මේ ගුණධර්ම ගැන, බොහෝ සේ සතුටු විය. ඔහු, පුත්‍රයාට, ධර්මය, කරුණාව, අනුකම්පාව පිළිබඳව, බොහෝ දේ කියා දුන්නේය.

වරක්, සාර පුෂ්ප රාජධානියේ, දරුණු නියඟයක් ඇති විය. වර්ෂාව නැතිව, ගංගා, ඇළ, දොළ, සියල්ල සිඳී ගියේය. භෝග, වගාවන්, සියල්ල වියළී ගියේය. මිනිසුන්, සතුන්, සියල්ල, පිපාසාවෙන්, කුසගින්නෙන් පණ අදිමින් සිටියහ. රජු, මේ දුටු විට, දැඩි කණස්සල්ලට පත් විය. ඔහු, සියලු ඇමතිවරුන්, දේශපාලනඥයන්, ජ්‍යෝතිර්වේදීන්, කැඳවා, මේ නියඟයට හේතුව, ඊට පිළියමක් ගැන විමසීය. ජ්‍යෝතිර්වේදීන්, " රජතුමනි, මේ නියඟයට හේතුව, අහසේ තිබූ 'පුස් තෝර' නම් තාරකාවේ බලපෑමයි. එය, අපගේ රාජධානියට අසුබ සංඥාවක්. ඊට පිළියමක් ලෙස, අපට, විශාල පූජාවක්, විශාල බිලි පූජාවක්, කළ යුතුයි."යි කීහ. රජු, මේ අසා, දැඩි කණස්සල්ලට පත් විය. ඔහු, මිනිසුන්, සතුන්, බිලි දීමට කැමති වූයේ නැත.

එවිට, බෝධිසත්ත්වයන් වහන්සේ, පියා ළඟට පැමිණ, " පියාණෙනි, මට, අනුන්ගේ දුක නිවන, අනුන්ගේ සැනසීම ඇති කරන, ධර්මය පිළිබඳව, යමක් කීමට තිබේ."යි කීහ. රජු, පුත්‍රයාගේ වචන අසා, ඔහුට අවධානය යොමු කළේය. බෝධිසත්ත්වයන් වහන්සේ, " පියාණෙනි, 'පුස් තෝර' නම් තාරකාව, එය අපට අසුබ සංඥාවක් විය හැකියි. එහෙත්, ඊට පිළියමක් ලෙස, බිලි පූජා කිරීම, එය ධර්මය නොවේ. ධර්මය, කරුණාව, අනුකම්පාව, සියලු සත්වයන්ට, ආදරය, මිත්‍රත්වය, දයාව, ආදියයි. අපට, මේ නියඟයට, ධර්මය, කරුණාව, අනුකම්පාව, යන මේවායින්, පිළියම් කළ හැකිය."යි කීහ. රජු, පුත්‍රයාගේ වචන ගැන, පුදුමයට පත් විය. " පුතේ, ධර්මය, කරුණාව, අනුකම්පාව, මේවායින්, නියඟයට, කුමක් කළ හැකිද?"යි ඇසීය. බෝධිසත්ත්වයන් වහන්සේ, " පියාණෙනි, අපට, ධර්මය, කරුණාව, අනුකම්පාව, යන මේවායින්, විශාල පූජාවක්, විශාල බිලි පූජාවක්, කළ හැකියි. අපට, මේ සියලු ධනය, සියලු ආහාර, සියලු ජලය, දුප්පත්, අසරණයන්ට, දන් දිය හැකියි. අපට, සියලු සත්වයන්ට, මෛත්‍රිය, කරුණාව, දයාව, ආදිය, බෙදා දිය හැකියි. එවිට, අහස, අපට, ආශිර්වාද කරයි, වර්ෂාව එවයි."යි කීහ.

රජු, පුත්‍රයාගේ වචන, සිතා බැලීය. ඔහු, පුත්‍රයාගේ ධර්මවාදී, කරුණාවන්ත, අනුකම්පාවන්ත සිත, ධර්මයට, කරුණාවට, අනුකම්පාවට, වඩා, අන් කිසිවක් නැති බව, තේරුම් ගත්තේය. ඔහු, පුත්‍රයාගේ උපදෙස් පිළිගත්තේය. රාජධානියේ, සියලු ධනය, සියලු ආහාර, සියලු ජලය, දුප්පත්, අසරණයන්ට, දන් දෙන ලදී. මිනිසුන්, සතුන්, සියල්ල, මෛත්‍රිය, කරුණාව, දයාව, ආදිය, බෙදා දුන්හ. ධර්මය, කරුණාව, අනුකම්පාව, යන මේවා, රාජධානියේ, සෑම තැනකම, පැතිර ගියේය. ඒ සමගම, අහස, කළු වළාකුළුවලින්, වැසී, මහා වර්ෂාවක්, ඇදහැලුණි. ගංගා, ඇළ, දොළ, සියල්ල, ජලයෙන් පිරී ගියේය. භෝග, වගාවන්, සියල්ල, සරුසාරව, වැඩුනේය. මිනිසුන්, සතුන්, සියල්ල, සැනසුමෙන්, සතුටින්, ජීවත් වූහ.

රාජධානියේ, සියලු දෙනා, බෝධිසත්ත්වයන් වහන්සේට, ස්තූති කළහ. රජු, පුත්‍රයාගේ, ධර්මවාදී, කරුණාවන්ත, අනුකම්පාවන්ත සිත, ධර්මය, කරුණාව, අනුකම්පාව, යන මේවා, ලොවට, ආදර්ශයක්, බව, පසක් කර දුන්නේය. බෝධිසත්ත්වයන් වහන්සේ, ධර්මය, කරුණාව, අනුකම්පාව, යන මේවා, ලොවට, සැබෑ පිළියම්, බව, ලොවට, පසක් කර දුන්නේය. බිලි පූජා, ධර්මය නොවන බව, ධර්මය, කරුණාව, අනුකම්පාව, යන මේවා, ලොවට, සැබෑ ධර්මය, බව, ලොවට, පසක් කර දුන්නේය.