කච්චප ගමන

කච්චප ගමන

ඈත අතීතයේ, බරණැස් රජයේ රජකම් කළ බරණැස් රජ්ජුරුවන්ගේ කලක, ඒ රජධානියේම එක්තරා ගමක කච්චප නම් එක්තරා බ්‍රාහ්මණ පුත්‍රයෙක් වාසය කළේය. ඔහු ඉතාමත් ධනවත් වූ අතර, සියලු සැප සම්පත් අනුභව කරමින්, දාස, දාසී, සේවක, සේවිකාවන්ගෙන් යුතු වූ සුඛෝපභෝගී දිවියක් ගෙව්වේය. ඔහුට දරුවන් සිටියේ නැත. මේ කාරණය ඔහුට මහත් සේ දුකක් ගෙන දුන්නේය. දරුවන් නැති බව කල්පනා කරමින්, ඒ ගැන විලාප තබමින් ඔහු කාලය ගත කළේය.

දිනක්, ඔහු සිය මළුවට වී සිටින විට, අහසේ සිට එක්තරා මහා කච්චපයෙක් (කැස්බෙට්ටියෙක්) පහළ විය. එම කැස්බෙට්ටියාගේ ශරීරය ගෙලෙන් කකුල් දක්වා රන්වන් පැහැයෙන් දිදුලමින් තිබිණි. ඔහුගේ කකුල් දෙකද රන්වන් පැහැයෙන් දිදුලද්දී, ඔහුගේ මුඛය රතු පැහැයෙන් දිලිසුණි. ඔහු බිමට බැස, බ්‍රාහ්මණ පුත්‍රයා ඉදිරියේදී මෙසේ කීවේය:

"සහෝදරයා, මක් නිසාද මෙතරම් ශෝකයෙන් කල් ගෙවන්නේ?"

කච්චප බ්‍රාහ්මණ පුත්‍රයා ඊට පිළිතුරු දෙමින්, සිය දුක ඔහුට කීවේය:

"මම දරුවන් නැති නිසා දුකින් සිටිමි. මගේ ධනය, වස්තුව, සියල්ල මා සමඟම විනාශ වී යාවි. මාගේ කුලයේ නම හෝ කීර්තිය ඉතිරි කිරීමට කිසිවෙක් නැත."

මහා කච්චපයා ඊට පිළිතුරු දෙමින් මෙසේ කීවේය:

"සහෝදරයා, එසේ නොවන්නට. දරුවන් යනු ධනයටත් වඩා වටින්නේය. මාගේ රන් ශරීරය දෙස බලන්න. මෙය ධනයට වඩා මහත් වටිනාකමක් නැතිද?"

බ්‍රාහ්මණ පුත්‍රයා මේ වදන් අසා පුදුමයට පත් විය. ඔහු මෙසේ ඇසීය:

"කැස්බෙට්ටියනි, ඔබ කවුද? ඔබ මේ තරම් රන්වන් ශරීරයකින් යුක්ත වූයේ කෙසේද?"

මහා කච්චපයා තමාගේ පෙර ජීවිතය ගැන කීමට පටන් ගත්තේය. ඈත අතීතයේ, මේ රජධානියේම එක්තරා ගමක, කච්චප නම් එක්තරා බ්‍රාහ්මණයෙක් වාසය කළ බව ඔහු කීවේය. ඔහුට දරුවන් සිටියේ නැත. ඔහු දරුවන් ලබා ගැනීම සඳහා විවිධ පූජා, යාග හෝමාදිය කළේය. දිනක්, ඔහුට යම් ඥාතියෙකුගේ මරණයක් සිදු විය. ඒ මරණයෙන් පසු, ඔහුට ධනයක් හිමි විය. ධනය ලැබුණු පසු, ඔහු සියලු පූජා, යාග හෝමාදි අමතක කළේය. ඔහු ධනයෙන් සැප විඳිමින්, ඥාතීන්ගේ දේපළ විකුණමින්, එයින් ලැබුණු මුදල් සියල්ල අනුභව කළේය. ඔහු ධනය ඉතිරි කිරීමට හෝ ධර්මයෙහි යෙදීමට කිසිදු උත්සාහයක් ගත්තේ නැත.

කල්පනාවේදී, ඔහුට රෝගයක් වැළඳුණි. රෝගී තත්ත්වයේ සිටින විට, ඔහුට සිහි වූයේ තමා ධර්මයෙහි නොයෙදුණු බවත්, ධනය අනුභව කළ බවත්ය. ඔහු දුකින් කල්පනා කරමින්, ධනය අනුභව කළ නිසා තමාට මෙවැනි දුකක් ලැබුණු බව තේරුම් ගත්තේය. මරණයෙන් පසු, ඔහුට මහා කච්චපයෙක් ලෙස උපත ලැබිණි. ඔහුගේ රන් ශරීරය, ඔහු ධනය අනුභව කළ අයුරු සංකේතවත් කළේය.

මහා කච්චපයා තවදුරටත් කීවේය:

"මගේ රන් ශරීරය, මම ධනය අනුභව කළ නිසා ලැබුණු ඵලයයි. ධනය අනුභව කිරීමෙන් පසු, එය මා සමඟම විනාශ වී යයි. නමුත්, ධර්මයෙහි යෙදීමෙන්, දානයක් දීමෙන්, සීලයක් රක්ෂා කිරීමෙන්, ධර්මයෙහි පිහිටීමෙන් ලැබෙන ඵලය සදාකල් පවතී."

බ්‍රාහ්මණ පුත්‍රයා මේ කතාව අසා, සිය වැරදි තේරුම් ගත්තේය. ඔහුට ධනයට වඩා ධර්මයෙහි වැදගත්කම වැටහුණි. ඔහු මහා කච්චපයාට ස්තුති කරමින්, සියලු ධනය දානයක් ලෙස දුන්නේය. ඔහු ධර්මයෙහි පිහිටා, සීලය රක්ෂා කරමින්, සතුටින් ජීවත් විය. ඔහුට දරුවන් ද ලැබුණි.

කච්චප ගමන නමැති මේ කථාවෙන් අපි ඉගෙන ගන්නේ, ධනය අනුභව කිරීමෙන් ලැබෙන ඵලය කෙටිකාලීන බවත්, ධර්මයෙහි යෙදීමෙන්, දානයක් දීමෙන්, සීලය රක්ෂා කිරීමෙන් ලැබෙන ඵලය සදාකල් පවතින බවත්ය. ධනයට වඩා ධර්මයෙහි වැදගත්කම තේරුම් ගෙන, ධර්මයෙහි පිහිටා ජීවත් වීමෙන් සැබෑ සතුට ලැබෙන බව මෙම කථාවෙන් පැහැදිලි වේ.

බෝධිසත්ත්වයන් වහන්සේ මේ කච්චප ගමන නම් ජාතකයේ මහා කච්චප නමින් උපත ලබා, ධනය අනුභව කිරීමේ අනිටු විපාකයන් පිළිබඳව අවවාද දී, ධර්මයෙහි පිහිටීමෙන් සැබෑ ඵල ලැබෙන බව පෙන්වා දුන්හ. මේ බෝධිසත්වයන් වහන්සේ විසින් ධර්ම චාරිත්‍ර නම් වූ බරමය බෝධිය පුරවන ලද්දේය.