අවංක සේවකයා

අවංක සේවකයා

පුරාණයේ, ඉන්දියාවේ විශාල රාජධානියක් තිබුණි. එහි රජු, ධර්මිෂ්ඨ හා ප්‍රඥාවන්ත වූ අතර, සියලු පුරවැසියන්ගේ සුභසාධනය ගැන නිරන්තරයෙන් කල්පනා කළේය. ඔහුට විශ්වාසවන්ත හා දක්ෂ සේවකයෙකු සිටියේය. ඔහුගේ නම මාලිංග. මාලිංග රජුගේ මාලිගාවේ සේවය කළේ ඉතා ළාබාල වියේදීමය. ඔහුට කිසිදු ඥාතිත්වයක් හෝ මිත්‍රත්වයක් තිබුණේ නැත. ඔහුට තිබුණේ එකම එක දෙයකි – ඔහුගේ අවංකකම සහ රාජකාරිය කෙරෙහි ඔහු දැක්වූ අචල භක්තිය.

මාලිංග රජුගේ අණසක යටතේ, මාලිංග සියලු රාජකාරි ඉතා කැපවීමෙන් කළේය. ඔහු රාජකීය උද්‍යානයේ පලතුරු හා මල් රැකබලා ගැනීමේ සිට, රජුගේ ආහාරපාන වල ආරක්‍ෂාව තහවුරු කිරීම දක්වා සියලු කටයුතු භාරව සිටියේය. ඔහුගේ අවංකකම නිසා, රජු ඔහුට ඉතා ඉහළින් සැලකූ අතර, ඔහුට රජ මාලිගාවේ වැදගත් තනතුරු රාශියක් පිරිනැමුවේය. රජු ඔහුට කොතරම් විශ්වාස කළාද කිවහොත්, රාජ්‍යයේ භාණ්ඩාගාරය පවා ඔහුට භාර දුන්නේය. රජු දන්නා පරිදි, මාලිංග කිසි දිනෙක ඔහුගේ විශ්වාසය කැඩුවේ නැත.

එක් දිනක්, රජුට ඉතා දුර්ලභ හා වටිනා මුතු ඇටයක් ලැබුණි. එය සූර්යයාගේ කිරණ මෙන් දිදුලන එකකි. රජු එය ඉතා සන්තෝෂයෙන් භාරගෙන, මාලිංගට කතා කර මෙසේ කීවේය:

"මාලිංග, මගේ විශ්වාසවන්ත සේවකයා. මෙම මුතු ඇටය අතිශයින්ම දුර්ලභ හා වටිනා එකකි. මම එය මගේ රජ මාලිගාවේ ආරක්ෂිතම ස්ථානයේ තැබීමට අදහස් කරමි. ඔබ එය භාරගෙන, කිසිදු හානියක් හෝ අලාභයක් නොවන ලෙස බලාගන්න."

මාලිංග හිස නමා, "ස්වාමීනි, ඔබේ අණ මගේ ශීර්ෂය මතය. මම මෙම වටිනා මුතු ඇටය ආරක්ෂා කිරීමට මගේ සියලු ශක්තිය යොදවන්නෙමි" යයි කීය. ඔහු මුතු ඇටය ඉතා පරිස්සමින් භාරගෙන, එය රජ මාලිගාවේ භාණ්ඩාගාරයේ, රජුගේ පුද්ගලික ආරක්ෂාව යටතේ තැබීය. ඔහු දිනපතා එය පරීක්ෂා කර, කිසිදු ගැටළුවක් නොමැති බවට වග බලා ගත්තේය.

කල්යත්ම, රජුගේ අගුල් කපන කෙනෙකුගේ පුත්‍රයෙකුට ධනවත් වීමට දැඩි ආශාවක් ඇති විය. ඔහු ඉතා දුෂ්ට සිතුවිලි වලින් පිරී සිටියේය. ඔහු මාලිංගගේ අවංකකම සහ රජුගේ විශ්වාසය ගැන අසා, ඊර්ෂ්‍යාවෙන් දැවී ගියේය. ඔහු රජුගේ මුතු ඇටය සොරකම් කිරීමට කුමන්ත්‍රණය කළේය. ඔහුට මාලිංගගේ අවංකකම බිඳ දැමිය හැකි නම්, ඔහුට රජුගේ අනුග්‍රහය දිනා ගත හැකි යැයි සිතුවේය.

එක් රාත්‍රියක, අගුල් කපන කෙනෙකුගේ පුත්‍රයා රජ මාලිගාවට රිංගා, භාණ්ඩාගාරය වෙත ළඟා විය. ඔහු ඉතා සෙමින්, කිසිවෙකුටත් ශබ්දයක් නොවන ලෙස කටයුතු කළේය. භාණ්ඩාගාරයේ දොර අගුල් කපන්නාගේ පුත්‍රයා විසින් විවෘත කරන ලදී. ඔහු රජුගේ මුතු ඇටය තිබූ ස්ථානයට ගොස්, එය අතට ගත්තේය. එය අතට ගත් විට, ඔහුට මාලිංගගේ අවංක මුහුණ මතක් විය. නමුත් ධනයෙහි ආශාව ඔහුව අන්ධ කළේය. ඔහු මුතු ඇටය සාක්කුවේ දමාගෙන, අඳුරේ අතුරුදන් විය.

පසුදින උදෑසන, රජු මාලිංගට කතා කර මුතු ඇටය ගැන විමසීය. මාලිංග භාණ්ඩාගාරයට ගොස් මුතු ඇටය පරීක්ෂා කළේය. ඔහුට දැඩි කම්පනයක් ඇති විය. මුතු ඇටය එහි තිබුණේ නැත! ඔහු කඩිමුඩියේ රජු වෙත ගොස්, හිස නමා, දුකින් මෙසේ කීවේය:

"ස්වාමීනි, මට සමාව දෙනු ලැබේවා! රජ මාලිගාවේ භාණ්ඩාගාරයේ තිබූ ඔබගේ වටිනා මුතු ඇටය අතුරුදන් වී ඇත. මම එය ආරක්ෂා කිරීමට උපරිමයෙන් උත්සාහ කළෙමි, නමුත් මට එය ආරක්ෂා කිරීමට නොහැකි විය."

රජු මුලින්ම පුදුමයට පත් වූ අතර, පසුව ඉතා කෝපයට පත් විය. ඔහු මාලිංග දෙස බලා, "මාලිංග, ඔබ මට කොතරම් විශ්වාස කළාද? ඔබ මගේ විශ්වාසය කැඩුවාද? ඔබ මුතු ඇටය සොරකම් කළාද?" යයි විමසීය.

මාලිංග දැඩි දුකින්, "ස්වාමීනි, මම කිසි දිනෙක එසේ නොකරමි. මම අවංකවම කටයුතු කළෙමි. කවුරුන් හෝ එය සොරකම් කර ඇති බව මට විශ්වාසයි" යයි කීය.

රජු මාලිංගගේ කතාව විශ්වාස කළේ නැත. ඔහු මාලිංගට දඬුවම් කිරීමට තීරණය කළේය. ඔහු මාලිංගව සිරගත කරන ලෙස අණ දුන්නේය. මාලිංග සිරගත කරන ලදී. ඔහු ඉතා දුකින්, නමුත් ඔහුගේ අවංකකම ගැන ඔහුට කිසිදු සැකයක් තිබුණේ නැත.

අගුල් කපන්නාගේ පුත්‍රයා, රජුගේ ප්‍රතිචාරය දැක, සතුටු විය. ඔහු සිතුවේ තමා ජයග්‍රහණය කළ බවය. ඔහු රජුගේ මුතු ඇටය විකුණා, ධනවත් වීමට සූදානම් විය. ඔහු එය රහසින් නගරයෙන් පිටතට ගෙන යාමට උත්සාහ කළේය.

නමුත් රජු, ඔහුගේ ප්‍රඥාවන්ත හදවතේ, යමක් ගැන සැක සිතිණි. ඔහු රහසින් මාලිංග ගැන විමර්ශනය කිරීමට අණ කළේය. රජුගේ භටයෝ මාලිංගගේ නිවස පරීක්ෂා කළහ. එහි කිසිදු වටිනා දෙයක් ඔවුන්ට හමු වූයේ නැත. මාලිංග ඉතා දුප්පත් ලෙස ජීවත් වූ බව ඔවුන් දුටුවේය.

මේ අතර, අගුල් කපන්නාගේ පුත්‍රයා නගරයෙන් පිටව යාමට උත්සාහ කරන විට, රජුගේ භටයෝ ඔහුව අත්අඩංගුවට ගත්හ. ඔවුන් ඔහුගේ සාක්කුවල තිබී රජුගේ වටිනා මුතු ඇටය සොයා ගත්හ.

රජුට සියල්ල වැටහුණි. ඔහුට තම වැරැද්ද ගැන දැඩි කණගාටුවක් ඇති විය. ඔහු වහාම මාලිංගව සිරගෙයින් නිදහස් කරන ලෙස අණ කළේය. මාලිංගව රජු ඉදිරියට ගෙන එන ලදී.

රජු මාලිංග ඉදිරියේ හිස නමා, "මාලිංග, මගේ විශ්වාසවන්ත සේවකයා. මම ඔබ ගැන වැරදි ලෙස සිතුවා. මට සමාව දෙනු ලැබේවා. ඔබගේ අවංකකම නිසා, ඔබ අද මෙම රාජධානියේ ගෞරවය රැක ගත්තා" යයි කීය.

මාලිංග රජුට සමාව දුන්නේය. ඔහු කිසිදු වෛරයකින් තොරව, "ස්වාමීනි, මම ඔබව කිසිසේත් වරදකරුවෙකු ලෙස දකින්නේ නැහැ. මම අවංකව කටයුතු කළ නිසා, සත්‍යය අද එළිදරව් විය" යයි කීය.

රජු මාලිංගට ඔහුගේ අහිමි වූ තනතුරු පමණක් නොව, ඊටත් වඩා ඉහළ තනතුරු ලබා දුන්නේය. ඔහුට ධනයද ලබා දී, ඔහුට සදාකාලික ගෞරවයද හිමි විය. අගුල් කපන්නාගේ පුත්‍රයාට ඔහුගේ දුෂ්ට ක්‍රියාවට දඬුවම් ලැබුණි. ඔහුට සිරදඬුවම් නියම විය.

මෙතැන් සිට, එම රාජධානියේ සෑම දෙනාම මාලිංගගේ අවංකකම ගැන කතා කළහ. ඔහු සියලු දෙනාටම ආදර්ශයක් විය.

කෙටියෙන් කියන්නේ නම්, මෙම කතාව අපට උගන්වන්නේ අවංකකම යනු ශ්‍රේෂ්ඨතම ගුණාංගය බවත්, එය අවසානයේදී ධනයට, ගෞරවයට සහ සතුටට මඟ පාදන බවත්ය.

බෝධිසත්වයන් වහන්සේ මෙම ආත්මභාවයේදී මාලිංග නම් අවංක සේවකයාගේ චරිතය රඟපෑ අතර, අවංකකම නම් පාරමිතාව ඉටු කළ සේක.